Leeg je hoofd, lucht je hart
Praten, lachen, klagen of huilen omdat je ouders gescheiden zijn kan hieronder. Andere kinderen en jongeren zaten in dezelfde situatie als jij en hebben dus heel veel wijze raad voor je. Of misschien heb jij wel goede tip voor iemand en wil je reageren onder een berichtje? 💬
4396 vragen
Sorteer op

Zoek op het forum naar vragen van anderen
Kapot
Juanita, 20 jaar
Wat de f@#ck?!
Hoy allemaal. Mijn moeder is al 4 maanden van mijn vader gescheiden na een relatie van 27 jaar.Een harde klap was dat in mijn gezicht.Ik blijf al bijna 2 jaar op mezelf, maar iedere keer ik terug naar mijn woonplaats keer is er een probleem. Ik slaap bij me vader of moeder. Maar, mijn vader die kan het niet verwerken, hij wordt op een ieder boos en geeft een ieder de schuld. Hij praat niet meer met de ouders van mijn moeder noch mijn moeder. Het is heel frustrerend voor mij als hij mij ook zit te blamen of als hij negatief zit rond te vertellen. Mijn moeder die maakt zich helemaal niet druk over wat hij zit rond te vertellen.Mijn vader houd mensen zomaar in vijandschap om mijn moeder. Ik weet geen raad meer, dit hele scheiding die maakt mij kapot.Ik bemoei me niet,probeer zoveel mogelijk positief en neutraal te blijven, dit maakt me echt stuk.groetjes uit suriname.
Kapot
Juanita, 20 jaar
Wat de f@#ck?!
Hoy allemaal. Mijn moeder is al 4 maanden van mijn vader gescheiden na een relatie van 27 jaar.Een harde klap was dat in mijn gezicht.Ik blijf al bijna 2 jaar op mezelf, maar iedere keer ik terug naar mijn woonplaats keer is er een probleem. Ik slaap bij me vader of moeder. Maar, mijn vader die kan het niet verwerken, hij wordt op een ieder boos en geeft een ieder de schuld. Hij praat niet meer met de ouders van mijn moeder noch mijn moeder. Het is heel frustrerend voor mij als hij mij ook zit te blamen of als hij negatief zit rond te vertellen. Mijn moeder die maakt zich helemaal niet druk over wat hij zit rond te vertellen.Mijn vader houd mensen zomaar in vijandschap om mijn moeder. Ik weet geen raad meer, dit hele scheiding die maakt mij kapot.Ik bemoei me niet,probeer zoveel mogelijk positief en neutraal te blijven, dit maakt me echt stuk.groetjes uit suriname.
Samenwonen
Kim, 15 jaar
Mijn woonsituatie
Hoii,
Mijn ouders zijn 2/3 jaar gescheiden en mijn vader heeft al heel lang een nieuwe vriendin, nu komt ze bij ons wonen. Ik vind haar wel heel aardig maar ik heb er echt geen zin in om haar de hele dag te zien.. Ik irriteer me natuurlijk wel eens aan haar, maar dat is normaal alleen nu zijn we dus nooit meer met zijn vieren (ik,broertje,zusje en mijn vader) en ik heb toen hij vertelde dat hij een nieuwe vriendin had al gevraagd of we gewoon dingetjes met zijn vieren konden doen maar die belofte is hij ook niet echt nagekomen.. Als ik zou kunnen kiezen heb ik namelijk liever dat ze niet bij ons intrekt.. Maar ik ben natuurlijk wel blij voor mijn vader ! Alleen soms krijg ik het gevoel dat ze denkt dat ze meer rechten heeft ofzo, bijvoorbeeld dat zij nu om kwart voor zeven in de badkamer mag zijn, normaal ben ik die tijd in de badkamer (zij heeft een half uur nodig) en dan moet ik maar vroeger opstaan ! (ik heb maar 5 minuten nodig) dit soort dingen en hier wordt ik heel erg boos om.. Maar mijn vader vind het wel goed zo.. Dus heeft iemand tips of advies voor als ze (met haar dochter en zoon) bij ons komt wonen?
Samenwonen
Kim, 15 jaar
Mijn woonsituatie
Hoii,
Mijn ouders zijn 2/3 jaar gescheiden en mijn vader heeft al heel lang een nieuwe vriendin, nu komt ze bij ons wonen. Ik vind haar wel heel aardig maar ik heb er echt geen zin in om haar de hele dag te zien.. Ik irriteer me natuurlijk wel eens aan haar, maar dat is normaal alleen nu zijn we dus nooit meer met zijn vieren (ik,broertje,zusje en mijn vader) en ik heb toen hij vertelde dat hij een nieuwe vriendin had al gevraagd of we gewoon dingetjes met zijn vieren konden doen maar die belofte is hij ook niet echt nagekomen.. Als ik zou kunnen kiezen heb ik namelijk liever dat ze niet bij ons intrekt.. Maar ik ben natuurlijk wel blij voor mijn vader ! Alleen soms krijg ik het gevoel dat ze denkt dat ze meer rechten heeft ofzo, bijvoorbeeld dat zij nu om kwart voor zeven in de badkamer mag zijn, normaal ben ik die tijd in de badkamer (zij heeft een half uur nodig) en dan moet ik maar vroeger opstaan ! (ik heb maar 5 minuten nodig) dit soort dingen en hier wordt ik heel erg boos om.. Maar mijn vader vind het wel goed zo.. Dus heeft iemand tips of advies voor als ze (met haar dochter en zoon) bij ons komt wonen?
Hoeveel dagen
Wendoos, 13 jaar
Rechten
Heei,
Weet iemand hoeveel dagen je verplicht bent om naar je vader (Of moeder) toe te gaan?
Graag van alle leeftijden tot en met 16 jaar.
Hoeveel dagen
Wendoos, 13 jaar
Rechten
Heei,
Weet iemand hoeveel dagen je verplicht bent om naar je vader (Of moeder) toe te gaan?
Graag van alle leeftijden tot en met 16 jaar.
Ik voel me schuldig
Anoniem, 15 jaar
Steun
Hallo iedereen!
Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 12 jaar oud was. Op z'n zachtst uitgedrukt was het een vechtscheiding die nu helaas nog steeds doorloopt. Het gaat zelf zo slecht dat binnenkort de eerste rechtszaak tussen mijn ouders komt. Door alle gebeurtenissen praat ik erg slecht over mijn gevoelens. Ik was vooral in het begin een 'boodschapper' ik bracht dus alle brieven heen en weer en ik zag dat mijn ouders hem opende en er kwaad of verdrietig van werden. Hierdoor voelde ik me steeds meer schuldig. Ik voelde me schuldig omdat ik het slechte nieuws heen en weer moest brengen. En het is zo erg dat ik soms het gevoel heb dat de scheiding mijn schuld is. Ook al weet ik dat het niet zo is. Ook door dit ging ik steeds slechter mijn gevoelens uiten naar mijn ouders. En ik kan nu nog steeds niet goed mijn gevoelens uiten naar mijn ouders. Als ik weer een brief van mijn vader of moeder in mijn hand kreeg gedrukt kreeg ik ook erge buikpijn van de stress. Maar ook dit vertelde ik natuurlijk nooit. Dit vind ik een van de ergste dingen van de scheiding. Je ouders zijn al uit elkaar en dan zeggen ze tegen je dat ze je er niet mee gaan betrekken maar ze gebruiken je (onbewust?) als boodschapper. Als boodschapper word je juist erg betrokken bij de scheiding op een manier dat je niet betrokken wilt worden.
Als ik ouders een tip mag geven: zorg dat je kind geen boodschapper word. Het bespaard ze een hoop stress, huilbuien en je houd hierdoor een betere band met ze
Ik voel me schuldig
Anoniem, 15 jaar
Steun
Hallo iedereen!
Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 12 jaar oud was. Op z'n zachtst uitgedrukt was het een vechtscheiding die nu helaas nog steeds doorloopt. Het gaat zelf zo slecht dat binnenkort de eerste rechtszaak tussen mijn ouders komt. Door alle gebeurtenissen praat ik erg slecht over mijn gevoelens. Ik was vooral in het begin een 'boodschapper' ik bracht dus alle brieven heen en weer en ik zag dat mijn ouders hem opende en er kwaad of verdrietig van werden. Hierdoor voelde ik me steeds meer schuldig. Ik voelde me schuldig omdat ik het slechte nieuws heen en weer moest brengen. En het is zo erg dat ik soms het gevoel heb dat de scheiding mijn schuld is. Ook al weet ik dat het niet zo is. Ook door dit ging ik steeds slechter mijn gevoelens uiten naar mijn ouders. En ik kan nu nog steeds niet goed mijn gevoelens uiten naar mijn ouders. Als ik weer een brief van mijn vader of moeder in mijn hand kreeg gedrukt kreeg ik ook erge buikpijn van de stress. Maar ook dit vertelde ik natuurlijk nooit. Dit vind ik een van de ergste dingen van de scheiding. Je ouders zijn al uit elkaar en dan zeggen ze tegen je dat ze je er niet mee gaan betrekken maar ze gebruiken je (onbewust?) als boodschapper. Als boodschapper word je juist erg betrokken bij de scheiding op een manier dat je niet betrokken wilt worden.
Als ik ouders een tip mag geven: zorg dat je kind geen boodschapper word. Het bespaard ze een hoop stress, huilbuien en je houd hierdoor een betere band met ze
Bemoeit zich overal mee
roos, 12 jaar
Stiefouders
echt ik haat mijn stiefvader altijd streng en bemoeid zich overal mee en hij heeft altijd ruzie met mn moeder en daar door reageert ze het op mij af en mag ik echt helemaal niks eigelijk haat ik ze allebij
ps. ik wou bijna weglopen maar me stiefvader kwam achter me aan en sloeg me bijna ik haat hem
Bemoeit zich overal mee
roos, 12 jaar
Stiefouders
echt ik haat mijn stiefvader altijd streng en bemoeid zich overal mee en hij heeft altijd ruzie met mn moeder en daar door reageert ze het op mij af en mag ik echt helemaal niks eigelijk haat ik ze allebij
ps. ik wou bijna weglopen maar me stiefvader kwam achter me aan en sloeg me bijna ik haat hem
Nog steeds effect
Terence, Ouder dan 24 jaar
Steun
Toen onze ouders gingen scheiden zat ik op de middelbare school. Ik was toen rond de 12 jaar. Een hele periode daarvoor ging gepaard met bijna dagelijks ruzie tussen onze ouders.
Mijn school prestaties gingen vanaf 2 mavo achteruit. Ik kon me niet meer goed concentreren op school en het kon me ook niet meer schelen. Onze ouders waren meer met hun eigen problemen bezig dan met ons. Waarom zou ik mijn best doen als er toch niemand laat zien hoe trots ze zijn, dacht ik toen.
Na de scheiding zei mijn moeder altijd dat ik altijd mijn vader mocht opzoeken. En mijn vader zei dat ik altijd mocht langskomen. Maar telkens weer hoorde ik de ene ouder klagen over de andere. Dat neem je als kind ook mee in de omgang met je ouders.
Omdat je je ouders niet wil afvallen praat je gewoon mee zonder de andere ouder te verdedigen. Je hebt immers nog niet genoeg levenservaring om je ouders tegen te spreken.
Ik heb mijn middelbare school niet afgemaakt en heb altijd mijn ouders de schuld gegeven. Nu weet ik dat IK de verkeerde keuze heb gemaakt. Om mijn school af te maken is voor mijzelf, voor mijn toekomst en voor de toekomst van mijn kinderen. Om mijn ouders trots te maken is de kers op de taart.
Tot op heden, ruim 30 jaar verder, heb ik hier soms nog problemen mee. Mijn ouders kunnen wel door 1 deur, maar zullen nooit iets positief over elkaar te zeggen hebben.
Dit is nog steeds heel vervelend voor mij als jongste kind van het gebroken gezin. Vaak weet ik niet hoe ik ermee moet omgaan terwijl ik al 42 jaar ben.
Met mijn vader heb ik een hele goeie band. Hij is meerdere keren getrouwd geweest en nu weer alleen. Hij is nu een man die, in vergelijking met de strenge opvoeding van toen, zo vergevensgezind is en altijd laat merken hoe trots hij is op zijn kinderen.
Mijn moeder in principe ook maar laat dat op een andere manier merken. Maar ik heb zo vaak ruzie met haar dat ik haar soms maanden niet zie.
Zij heeft na mijn vader nooit meer een relatie gehad. Zij zegt altijd dat ze geen man in haar leven nodig heeft. Maar ik denk toch anders.
Ik denk dat die onstabiliteit in het leven van mijn ouders nog steeds effect heeft op mijn leven. Ik moet echt heel hard mijn best doen om er iets van te maken. Voor mij, mijn vrouw en voor mij twee lieve kinderen.
Ik weet dat een scheiding soms onvermijdelijk is. Maar denk alsjeblieft aan de kinderen. Want die zullen er altijd onder lijden. Je kan alleen de pijn bij hun enigszins verlichten door na de scheiding de strijdbijl te begraven en je te focussen op de toekomst van je kinderen.
Nog steeds effect
Terence, Ouder dan 24 jaar
Steun
Toen onze ouders gingen scheiden zat ik op de middelbare school. Ik was toen rond de 12 jaar. Een hele periode daarvoor ging gepaard met bijna dagelijks ruzie tussen onze ouders.
Mijn school prestaties gingen vanaf 2 mavo achteruit. Ik kon me niet meer goed concentreren op school en het kon me ook niet meer schelen. Onze ouders waren meer met hun eigen problemen bezig dan met ons. Waarom zou ik mijn best doen als er toch niemand laat zien hoe trots ze zijn, dacht ik toen.
Na de scheiding zei mijn moeder altijd dat ik altijd mijn vader mocht opzoeken. En mijn vader zei dat ik altijd mocht langskomen. Maar telkens weer hoorde ik de ene ouder klagen over de andere. Dat neem je als kind ook mee in de omgang met je ouders.
Omdat je je ouders niet wil afvallen praat je gewoon mee zonder de andere ouder te verdedigen. Je hebt immers nog niet genoeg levenservaring om je ouders tegen te spreken.
Ik heb mijn middelbare school niet afgemaakt en heb altijd mijn ouders de schuld gegeven. Nu weet ik dat IK de verkeerde keuze heb gemaakt. Om mijn school af te maken is voor mijzelf, voor mijn toekomst en voor de toekomst van mijn kinderen. Om mijn ouders trots te maken is de kers op de taart.
Tot op heden, ruim 30 jaar verder, heb ik hier soms nog problemen mee. Mijn ouders kunnen wel door 1 deur, maar zullen nooit iets positief over elkaar te zeggen hebben.
Dit is nog steeds heel vervelend voor mij als jongste kind van het gebroken gezin. Vaak weet ik niet hoe ik ermee moet omgaan terwijl ik al 42 jaar ben.
Met mijn vader heb ik een hele goeie band. Hij is meerdere keren getrouwd geweest en nu weer alleen. Hij is nu een man die, in vergelijking met de strenge opvoeding van toen, zo vergevensgezind is en altijd laat merken hoe trots hij is op zijn kinderen.
Mijn moeder in principe ook maar laat dat op een andere manier merken. Maar ik heb zo vaak ruzie met haar dat ik haar soms maanden niet zie.
Zij heeft na mijn vader nooit meer een relatie gehad. Zij zegt altijd dat ze geen man in haar leven nodig heeft. Maar ik denk toch anders.
Ik denk dat die onstabiliteit in het leven van mijn ouders nog steeds effect heeft op mijn leven. Ik moet echt heel hard mijn best doen om er iets van te maken. Voor mij, mijn vrouw en voor mij twee lieve kinderen.
Ik weet dat een scheiding soms onvermijdelijk is. Maar denk alsjeblieft aan de kinderen. Want die zullen er altijd onder lijden. Je kan alleen de pijn bij hun enigszins verlichten door na de scheiding de strijdbijl te begraven en je te focussen op de toekomst van je kinderen.
Ik moet kiezen
Anoniem, 13 jaar
Stiefouders
Hoi
ik moet binnenkort naar het ziekenhuis en mn moeder gaat altijd mee maar nu had mn vader gevraagd om mee te gaan en ik vind dat goed maar dan krijgenweer problemen met rijden enzo en mn moeder wil liever alleen en ik wil niet dat ze dadelijk gaan ruzieen waar ik bij ben dus wat moet ik doen tegen mn moeder zeggen dat mn vader mee gaat en dan n boze reactie krijgen van mn moeder en stiefvader of tegen mnvader xeggen dat ik niet wil dat hij mee gaat maar dat vind ik ook niet leuk voor hem het zou wel handiger zijn maar ik ziu niet weten hoe uk m dat moet vertellen.
Ik heb t gevoek alsof ik moet kiezen en dat wil en kan ik niet
wat moet ik doen?
Ik moet kiezen
Anoniem, 13 jaar
Stiefouders
Hoi
ik moet binnenkort naar het ziekenhuis en mn moeder gaat altijd mee maar nu had mn vader gevraagd om mee te gaan en ik vind dat goed maar dan krijgenweer problemen met rijden enzo en mn moeder wil liever alleen en ik wil niet dat ze dadelijk gaan ruzieen waar ik bij ben dus wat moet ik doen tegen mn moeder zeggen dat mn vader mee gaat en dan n boze reactie krijgen van mn moeder en stiefvader of tegen mnvader xeggen dat ik niet wil dat hij mee gaat maar dat vind ik ook niet leuk voor hem het zou wel handiger zijn maar ik ziu niet weten hoe uk m dat moet vertellen.
Ik heb t gevoek alsof ik moet kiezen en dat wil en kan ik niet
wat moet ik doen?
Ik wil die shit niet
imre, 15 jaar
Mijn woonsituatie
hey, op dit moment woon ik bij mn moeder en zie ik mn vader 3 dagen per maand. daar zouden we graag meer van willen maken. hij is ten slotte mn enigste vader die ik heb. maar als ik over mijn vader begin bij mn moeder zegt ze bijna meteen dat ik er maar meteen moet gaan wonen als ik het er zo fijn vind. kort om, ze wil niet dat ik vaker ga. op dat moment gaat mijn vader dus naar de rechtbank en start een rechtzaak. er zou kinderjustitie bij komen en veel psychologen. al die shit wil ik niet maar het zit er aan een keertje aan te komen. ik weet niet wat ik moet doen en kan er bijna niet onderuit. help!!!
Ik wil die shit niet
imre, 15 jaar
Mijn woonsituatie
hey, op dit moment woon ik bij mn moeder en zie ik mn vader 3 dagen per maand. daar zouden we graag meer van willen maken. hij is ten slotte mn enigste vader die ik heb. maar als ik over mijn vader begin bij mn moeder zegt ze bijna meteen dat ik er maar meteen moet gaan wonen als ik het er zo fijn vind. kort om, ze wil niet dat ik vaker ga. op dat moment gaat mijn vader dus naar de rechtbank en start een rechtzaak. er zou kinderjustitie bij komen en veel psychologen. al die shit wil ik niet maar het zit er aan een keertje aan te komen. ik weet niet wat ik moet doen en kan er bijna niet onderuit. help!!!
Voor en nadelen
Eva, 15 jaar
Mijn woonsituatie
Ik wil graag voor en nadelen waarom en waarom niet ik bij mijn vader of moeder zou gaan wonen... Xx
Voor en nadelen
Eva, 15 jaar
Mijn woonsituatie
Ik wil graag voor en nadelen waarom en waarom niet ik bij mijn vader of moeder zou gaan wonen... Xx
Voor en Nadelen
Eva, 14 jaar
Mijn woonsituatie
Hallo, ik woon momenteel doordeweeks bij mijn moeder en om het weekend bij mijn vader. Ik ben doordat zij toen ik in groep acht zat overspannen was depressief. Ik heb geleerd om mijn gevoelens niet te uiten. Ondertussen zit ik in klas en ben ik nog steeds depressief en mijn psycholoog stelde voor om doordeweeks bij mijn vader te gaan wonen.. Nu moet ik voor mijn moeder voor en nadelen daarvan op gaan schrijven en ik heb geen idee wat.. Kun jij me helpen?? Met voor en nadelen op te noemen..
XXX Eva
Voor en Nadelen
Eva, 14 jaar
Mijn woonsituatie
Hallo, ik woon momenteel doordeweeks bij mijn moeder en om het weekend bij mijn vader. Ik ben doordat zij toen ik in groep acht zat overspannen was depressief. Ik heb geleerd om mijn gevoelens niet te uiten. Ondertussen zit ik in klas en ben ik nog steeds depressief en mijn psycholoog stelde voor om doordeweeks bij mijn vader te gaan wonen.. Nu moet ik voor mijn moeder voor en nadelen daarvan op gaan schrijven en ik heb geen idee wat.. Kun jij me helpen?? Met voor en nadelen op te noemen..
XXX Eva

2