Tempora beatae atque itaque porro modi ullam. tetst

Nemo velit enim voluptatibus incidunt laboriosam eos.

Ik ben Sara en 18 jaar oud. Mijn ouders zijn druk met het alles wat bij een scheiding komt kijken. Ondanks dat het nog niet officieel op papier staat is het duidelijk, mijn ouders horen niet meer bij elkaar. In deze gekke "tussen situatie" merk ik echter maar al te veel van de scheiding die komen gaat. Familie appgroepen worden verwijderd, mama slaapt regelmatig bij haar vader (mijn opa) en er is een contract opgesteld over de kinderen (ik en mijn zus). Ook al is dit bijna het enigste onderwerp in huis (en dat bevalt zwaar) zorg ik ervoor dat ik familie van beiden kanten, vrienden en collega's goed blijf spreken, maar het gesprek begint gaat het alleen maar over mijn ouders. "Hoe gaat het met ze?" "Wat zijn ze nu aan het regelen?" "Heeft mama al een huis gevonden?" "Wat vind je zus ervan?" "Hoe gaan je ouders dat regelen met de kinderen" en zo kan ik nog wel even door gaan met de vragen die ik continu krijg. Dit vind ik erg vervelend, omdat de scheiding het enigste onderwerp is waar ze wat over willen horen. Soms voelt het daardoor alsof ik geen eigen persoon meer ben maar puur "het kind van gescheiden ouders". Ik denk niet dat ze dat doorhebben, maar wil het toch graag aankaarten bij al die mensen. Hoe begin ik daar het best over?

Hallo, ik vind het lastig dat mijn ouders gaan scheiden en ik kan er niet tegen als ik dingen te zien krijg waardoor ik moet denken aan de scheiding ga ik huilen of ga ik me schuldig voelen omdat ik dan denk dat het allemaal door mij komt. Groetjes.

Hi ik ben Aaliyah en mijn ouders zijn gescheiden en mijn zus moes ook weg en mijn moeder en mijn vader kunnen niet normaal doen tegen elkaar

Hall met Lena. mijn papa wil met zijn nieue lief babbelen en ik moet mij maar bezighouden. hebben jullie tips

Hai, Ik heb de laatste tijd veel moeite om bij bepaalde situaties mijn tranen in te houden en niet te huilen. Een van mijn beste vriendinnen is 2 maanden geleden overleden, en mijn ouders zijn 2 maanden geleden gescheiden. Ik weet niet wat ik moet doen, als ik bijvoorbeeld ga volleyballen en het gaat niet goed barst ik zo in tranen uit. Als ik bij vriendinnen ben en die zijn aan het bbq'en met hun ouders wil ik dat ook. Mama woont sinds kort in een vies huis in een onbekende plaats omdat ze van papa perdirect ons huis moest verlaten. Beide ouders hebben nu veel geld problemen.. Ik weet niet zo goed meer wat ik moet doen, want ik kan bijvoorbeeld niet om 12 uur 's nachts ineens een vriendin wakkerbellen omdat ik haar nodig heb op dat moment. Ik vind het genant en awkward om met mijn zussen en ouders erover te praten. Ik weet niet echt wat ik met dit bericht wil bereiken maar mijn zorgcoördinator op school zei dat ik dit moest proberen.

Help alsjeblieft,ik heb het moeilijk op school omdat: mijn ouders hebben ruzie gehad en die nare herindering blijft maar in mijn hoofd hangen,en daar door kan ik mij niet goed concentreren op mijn werk op school. En niet alleen dat, mijn kat is ook dood gereden wel twee jaar geleden maar die herindering blijf wel in mijn hoofd. HELP ALSJEBLIEFT!!!

Ik wil heel graag bij mama wonen, maar dit mag niet van mijn papa. Wat kan ik hiermee doen?

Mijn ouders hebben al sinds de scheiding ruzie, ze kunnen bijna nooit goed met elkaar omgaan! Ik vind dit persoonlijk echt irritant, heeft iemand nog tips om dit over me heen te laten glijden?