Ik stel hier mijn vraag

Ik ben Sara en 18 jaar oud. Mijn ouders zijn druk met het alles wat bij een scheiding komt kijken. Ondanks dat het nog niet officieel op papier staat is het duidelijk, mijn ouders horen niet meer bij elkaar. In deze gekke "tussen situatie" merk ik echter maar al te veel van de scheiding die komen gaat. Familie appgroepen worden verwijderd, mama slaapt regelmatig bij haar vader (mijn opa) en er is een contract opgesteld over de kinderen (ik en mijn zus). Ook al is dit bijna het enigste onderwerp in huis (en dat bevalt zwaar) zorg ik ervoor dat ik familie van beiden kanten, vrienden en collega's goed blijf spreken, maar het gesprek begint gaat het alleen maar over mijn ouders. "Hoe gaat het met ze?" "Wat zijn ze nu aan het regelen?" "Heeft mama al een huis gevonden?" "Wat vind je zus ervan?" "Hoe gaan je ouders dat regelen met de kinderen" en zo kan ik nog wel even door gaan met de vragen die ik continu krijg. Dit vind ik erg vervelend, omdat de scheiding het enigste onderwerp is waar ze wat over willen horen. Soms voelt het daardoor alsof ik geen eigen persoon meer ben maar puur "het kind van gescheiden ouders". Ik denk niet dat ze dat doorhebben, maar wil het toch graag aankaarten bij al die mensen. Hoe begin ik daar het best over?

Hoi, Mijn ouders zijn al een lange tijd gescheiden, en ik denk dat mijn vader nu al 3 jaar een nieuwe vriendin heeft. Ik voel me alleen niet op mijn gemak met haar, ik wil meer tijd alleen doorbrengen met mijn vader maar deze nieuwe vriendin is er altijd. Ik weet niet zo goed wat ik nu moet doen, ik zit hier al een paar jaar mee, denkend dat het wel beter wordt, maar dat werd het niet. Kan iemand mij hiermee helpen?

hoii, ik ben Babet en ik ben 13 jaar. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 7 jaar was. Ik ben nu ongeveer evenveel bij mijn moeder als bij mijn vader, maar ik zou liever bij mijn moeder willen wonen. Ik heb het er al met mijn moeder over gehad maar ik weet niet hoe ik het tegen mijn vader moet vertellen omdat ik aan de ene kant bang ben dat hij het niet leuk gaat vinden en misschien boos word en aan de andere kant vind ik het ook zielig. Ik voel namelijk helemaal geen band met mijn vader en ik voel me niet veilig/thuis als ik bij hem ben. Als iemand tips heeft die deze situatie ook heeft gehad dan zou dat erg fijn zijn want ik weet niet wat ik moet doen. liefss

Hoii, Ik ben soof en ik ben 13 jaar. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 5 was. Ik ben nu doordeweeks bij mijn moeder en 2 weekenden van de maand bij mijn vader. Maar die 2 weekenden vallen echt zwaar voor mij. Het is niet dat hij niet zn best doet ofzo, maar ik heb gewoon geen band. Ook voel ik me schuldig omdat ik gewoon het liefst bij mijn moeder wil wonen. Ik heb het er best veel met mijn moeder over gehad en ze heeft me twee opties/ ideeën gegeven. Of ik ga met haar en papa aan tafel of ik stuur een brief naar de kinderrechter. Maar dat maakt het ook weer zo echt ofzo en ik wil niet een soort scene trappen ofzo snap je? Maar met mn ouders aan tafel zitten zie ik ook niet zo zitten. Zijn er jongeren die ook zoiets hebben gehad of die nu met hetzelfde probleem zitten? Ik zou het erg waarderen als jullie je tips of verhaal met mij zouden delen! Alvast heel erg bedankt! Liefss

Hoi allemaal. Mijn vader heeft al 6 jaar een vriendin. De laatste tijd komt hij wat vaker met haar bij mij en m'n vriendin eten. Alleen vind ik zijn vriendin geen fijn persoon om mee om te gaan. Voorbeeld: Ik ben meertalig opgegroeid waardoor zij een andere taal spreekt dan mijn vriendin. Als ze Engels met elkaar praten, verstaat mijn vader het niet. Ik ben de enige die alle talen begrijpt. Soms zijn er dus gesprekken die mijn vriendin, mijn vader of zijn vriendin even niet kunnen volgen. Zijn vriendin is de enige die dan aandringt dat we het voor haar vertalen. Ik vind het irritant dat het dan altijd om haar draait, terwijl mijn vader en mijn vriendin met elkaar praten bijvoorbeeld. Ik durf mijn vader en haar er niet zo goed op aan te spreken, omdat ik bang ben dat het gevoelig ligt - onze band is ingewikkeld. Zijn vriendin is de vrouw waarmee hij is vreemdgegaan waardoor mijn ouders zijn gaan scheiden. Daardoor voelt het vaak alsof ze daar nog voor aan het compenseren is, hoewel ik daar inmiddels vrede met heb. Alleen vind ik dus dat ze de aandacht te veel naar zichzelf toetrekt. Daardoor heb ik geen zin om mijn vader en haar te zien, terwijl ik wel contact met mijn vader wil. Ik weet niet of het echt aan haar ligt of aan mij. Hebben jullie misschien tips hoe ik beter met deze situatie om kan gaan?

de scheiding begon op moederdag. je zou denken, dat is toch leuk. nou bij mij was dat niet zo. op een zondag werd ik wakker. ik dacht moederdag dat is leuk. op weg naar beneden moest ik stil zijn. beneden las ik als eerst een Donald Duck. toen ging ik broodjes bakken. maar op het moment dat ik de broodjes open maakten kwam mijn vader beneden en zij wacht. ik wachten en luisterde wat mijn vader te zeggen had. mijn vader zij heb je wel op de datum gekeken. nee zij ik, maar ik vind deze broodjes wel passen bij moederdag. me vader zocht naar wat ouderen broodjes en zag een pak die bijna over datum was. het waren wel broodjes die ik en mijn zusje niet lusten. mijn vader en ik maakten ruzie. uiteindelijk had mijn vader gewonnen. toen kwam mijn moeder beneden en liep naar de oven. WAT! riep mijn moeder, dit zijn de verkeerden broodjes. ze liep naar de koelkast en trok het open. hier staan de broodjes die ik voor moederdag. mijn moeder ging huilend en boos naar boven. ik had echt een heel erg schuldgevoel. mijn vader dwong dat mijn moeder naar beneden moest komen. tijdens het eten zij mijn vader als je nu niet normaal gaat doen vraag ik een scheidingsformulier aan. na het eten ging mijn moeder naar boven. ik en mijn zusje hebben haar getroost. ik lag 3 dagen wakker. elke avond maakten ze ruzie. 3 maanden lang. tot vandaag 12-9-2024. ik had hun een brief gesteurd van villa pinedo en dat werkte.maar dit moment gaat het niet goed met mij er is iets te veel in de familie en op school.

Ik heb al jaren lang een bepaalde situatie waar mijn ouder ruzie over hebben, in het kort dan maar: het gebeurde bij de eerste kerst dag we gingen naar een restaurant mijn broer was al een beetje verdrietig ik ook maar liet het voor nu niet zien. Wij gingen naar mijn oma haar huis (van mijn vaders kant) ik en mijn oma en tante gingen een touriste route nemen met de auto ondertussen gebeurde er allerei dingen bij mijn oma haar huis, wij kwamen aan het mijn broertje en broer waren in tranen, terwijl wij dus weg waren had mijn zo genaamde stiefzus mijn broer geslagen ( met de vuist) dat was al een situatie 0,5 jaar later was er een gesprek met mij en veilig thuis want mijn tante had veilig thuis ingeschakeld invb de situaitie dat het niet meer veilig was bij mijn vader door mijn “stief moeder” zei had mij na al die gesprekken uitgescholden zoals: - je ziet eruit als een zwerver- (terwijl ik gewoon een joggings broek aan had van haar kind die mijn broer had geslagen 😂) echt dom dus en ook nog meer dingen maar dat is allemaal teveel voor nu eergister hoorde ik van mijn moeder dat mijn vader had gereageerd op het mailtje want mama en ik wouden dat ik voledig bij mijn moeder kwam wonen en dus hij had gereageerd dat dat goed was en eigenlijk helemaal geen contact meer met mij wou. En ik laat al mijn spieren los en val tot de grond huilden tot dat ik een bekertje water bijna kon vullen ik had de hele nacht niet geslapen. Papa als je dit leest waarom doe je me nou zo iets aan? 💔

De vriendin van mijn vader is altijd heel naar: ze moet NIET ketchup van mijn wang likken dat vind ik heel vies. en als ik er iets van zeg word ze boos . ze moet ook NIET me meetrekken, vastpakken, me doordringend aankijken en boos schreeuwen en nog veel meer (dat doet mijn vader ook soms)

Ongeveer 3 weken geleden ben ik samen met mijn broertje (15) uit huis gezet. Mijn stiefvader was enorm boos geworden (hij had een paar dingen stuk gemaakt en veel lopen schreeuwen) nadat ik 1 ding niet had opgeruimd, en eigenlijk wou hij eerst alleen dat we als straf niet meer op vakantie gingen (we zouden de dag erna op vakantie gaan), maar toen was mijn stiefvader zo boos geworden dat hij tegen mij en mijn broertje zeidat we niet meer welkom waren. Ook had hij letterlijk gezegd "lekker bezig Tab, je hebt mijn hele leven verkloot, jullie vakantie verkloot en de relatie van de moeder verkloot". Ik en mijn broertje zijn daarna naar mijn oma gegaan. Mijn moeder ging nog heel veel met mijn stiefvader praten en uiteindelijk na een paar dagen zei hij dat hij spijt had. Ik en mijn broertje wouden alleen niet meer terug. Mijn broertje is echt doodsbang voor hem nu. Mijn moeder wilt niet van hem scheiden, dus nu is mijn moeder vooral bij mijn stiefvader maar wel eet ze een paar keer per week (2/3x) hier bij mijn oma mee, maar ik zie haar amper. Ook was ze ineens een week met mijn stiefvader op vakantie gegaan naar Frankrijk. Ik heb al 4 jaar geen contact meer met mijn vader door zijn drugs gebruik, dus naast mijn oma kan ik nergens terecht. Ik vind het zo raar dat mijn moeder bij hem wilt blijven. Ze wilt wel een huis huren om met mij en mn broertje te wonen, maar dat duurt nog even. Heeft iemand anders iets vergelijkbaars meegemaakt? Of heeft iemand tips? Ik weet het niet meer