Hee ik woon om de week bij mn vader maar ik vind het hellemaal niet meer leuk hier ik hou heel erg van mn vader maar hij woont samen met mijn stiefmoeder en alles is zo veranderd ik voel me nooit thuis of op mn gemak als ik hier ben want bij mijn Moeder gaat alles gewoon automatisch ik kom binnen en doe wat ik altijd doe maar bij mn vader weet ik nooit wat ik moet doen en er is altijd wel iets waar mijn stiefmoeder over zeurt en mijn vader is het altijd met haar eens ik hang teveel ik zit teveel boven ik spreek te weinig af blablabla maar ik durf er nooit wat over te zeggen en ik mis mn moeder altijd heel erg ik krijg veel.meer liefde bij Mn moeder en ik woon nu al twee jaar om de week bij mn vader (mn ouders zijn ook twee jaar gescheiden) maar ik wil dit echt niet meer ik bedoel we hebben noggeeneens mn verjaardag gevierd dit jaar bij mn vader ik werd toen nog geen eens een klein beetje boos ik zei alleen Oke en ik wil het echt kunnen vertellen maar ik.vind het zo moeilijk help me alsjeblieft ik ben echt niet gelukkig :' -(

ik ga straks verhuizen omdat mijn vader en moeder gaan scheiden, maar er word telkens gevraagd welke kamer ik nu wil hebben maar ik wil niet weg! en kan ik dus ook niet kiezen welke kamer ik wil! cryw ik ga echt dood van al dat gezeur! niet normaal! ik trek alles en iedereen niet meer!

help!!! stiekem wil ik niet meer naar mijn vader toe maar ik durf het hem niet te vertellen wand hij word zooow snel boos wat moet ik doen!! i don't know more!!

Hey, mijn ouders zijn al gescheiden sinds mijn 4e. Omdat ik zo jong was kan ik er goed mee omgaan en heb ik er geen moeite mee. Mijn vader woont met zijn nieuwe vriendin in Zwolle, erg ver weg van waar ik bij mijn moeder woon (Ik ga 1 keer in de 2 weken een weekend naar mijn vader). Mijn ouders hadden vroeger altijd nog een goede band maar sinds mijn vader een nieuwe vriendin heeft loopt alles mis. Ze maken weer veel ruzie om het brengen en ophalen van mij en mijn zus, en mijn vader hangt altijd de telefoon op als mijn moeder belt. Ik kan erg slecht tegen veel stress, dus hebben jullie misschien tips waardoor ik me beter voel, of waardoor mijn ouders weer normaal doen tegen elkaar? Lisa

Hallo, Vanaf gister heb ik te horen gekregen dat mijn ouders uit elkaar gaan. Mijn moeder heeft een ander. Ik vind het ontzettend moeilijk om hiermee om te gaan en kan mijn moeder veel verwijten. Ik ben zo boos, bang en verward dat ik gewoon niet weet hoe en wat. Hoe kan ik het accepteren dat het voor altijd over en uit is, dat mijn moeder op vrij korte tijd een ander heeft en dat mijn vader alleen achterblijft. Ik voel me verraden en in de rug gestoken. Kan me iemand een beetje vertellen hoe en wat ik dit beter kan accepteren en hier een manier mee kan vinden om het een plekje te geven? Ik ben echt onwijs verdrietig. Dank jullie wel alvast!

Mijn ouders doen mij pijn heel erg pijn . Alsjeblieft, help mij!!!

Hoi allemaal, Ik weet niet zeker of mijn ouders gaan scheiden of niet. Regelmatig zeggen ze dat ze moeten praten en vragen of ik het erg vind en dan schud ik mijn hoofd automatisch. Dan gaan ze vaak naar boven en soms hoor ik een van mijn ouders huilen. Ik vind het verschrikkelijk en ik weet niet hoe ik hiermee om moet gaan. Dit was laatst al maar ze zeiden dat ze het gewoon gingen proberen om samen te blijven wonen. Ik was het al bijna weer vergeten en nu begint het alweer. Iemand tips? X

Heej mijn ouders zijn op 1 jan officieel gescheiden. Ik baal

Hallo, Soms hou ik het thuis even niet meer vol. Mijn ouders zijn vanaf ik 5 jaar was gescheiden en mijn vader woont nu al 6 jaar in Curacao. Grote kans dat hij daar met mijn stomme stiefmoeder nooit meer naar huis komt. Mijn ouder krijgen nu waarschijnlijk een rechtzaak omdat mijn vader minder alimentatie wilt betalen, namelijk niet meer dan 50 euro per kind. (Mijn broertje en ik zijn kinderen van mijn vader, ik heb ook een halfzusje van mijn stiefvader) dat is niet veel omdat hij dan maar 100 euro oer maand betaald. Het lijkt soms alsof hij niks meer voor me over heeft. We hebben elkaar zo vaak op whatsapp en Skype beloofd meer contact op te nemen, maar hij neemt geen initiatief. Mijn ouders mogen elkaar niet. Mijn moeder is heel open Nasr mij toe over mijn vader(soms op een vervelende manier, maar dan geef ik dat aan dat ik het niet leuk vind) ik zie mijn vader nooit en ik zal er alles voor doen dat hij maar één keer op mijn verjaardag komt... Daar op vakantie gaan alleen of met mijn ouders is geen optie. Mijn oma wil er allemaal niks van weten. Zei blijft altijd alleen het goede zien aan mijn vader. Dat vind ik niet erg, maar soms jammer dat ik er met niemand over kan praten. Vriendinnen heb ik genoeg, dat is het probleem niet. Ze snappen het alleen niet en ik heb geen gevoel dat ik door hun begrepen word. Met mijn ouders/broertje/familie en stiefvader wil ik er niet over praten. Ik wil gewoon weten wat ik moet doen. Dag in dag uit word ik hiermee geconfronteerd. Nu ik ouder ben wou ik alles weten wat er tussen mijn ouders was, maar ik heb niemand om mijn hard naar uit te storten. Er is gewoon niemand met zo'n probleem. Xx Mijke

Hallo allemaal, Mijn ouders zijn nu bijna twee jaar gescheiden en ik vind dat het alleen maar ellende met zich meebracht. Mijn moeder had gelijk al een ander en ze verwachtte dat we er gelijk maar mee in zee zouden gaan.. Nou nee. Op een avond haalde ze me op uit werk en zei ze dat de dochter van haar nieuwe vriend bij ons was (nieuwe vriend? Dat wist ik niet eens). Ik ging helemaal door het lint en voelde me verraden omdat ze me niet alleen met een scheiding opscheepte maar ook verwachtte dat ik ineens happy family ging spelen met iemand die ik niet eens ken. Haar nieuwe vriend heeft het inmiddels al 3 keer uitgemaakt en ging in de tussentijd met andere vrouwen om maar toch beloofde hij terug te komen want hij hield zoveel van der, zei die. Nou.. Praten doen ze niet behalve via de telefoon(ookal zitten ze tegenover elkaar). Nou weet ze werkelijk alles van die dochter en zoon en is ze precies op de hoogte van wat die kinderen doen en hoe het gaat maar mij vraagt ze nooit hoe het gaat(terwijl ikzelf een voltijd studie doe die ik zelf betaal en het is niet niks hoor in combi met een scheiding). Oke, ja ik ben jaloers maar dat mag (het steekt me dat ze mij en mijn broers en zussen blokkeert op facebook en dat die kinderen de enigen zijn die kunnen zien of ze online is, of dat die kinderen wel vet veel slijmberichtjes krijgen en bij mij kan er af en toe een droog berichtje af..) Een half jaar geleden was ik dus met haar vriend en zijn zoon in één huis. Niet bepaald gezellig want hij heeft nog nooit echt wat gezegd. Op een gegeven moment moest ik alle troep opruimen en ik zei dat we dat ook met zijn allen kunnen doen(tafel afruimen), zowel mijn vriend als zijn zoon. De vriend van mijn moeder werd ineens heel kwaad en ratste alles van tafel en vloog met 120 km per uur de straat uit. Hij heeft mij nooit verklaard waarom en sindsdien heeft hij nooit meer een woord tegen mij gezegd. Ik pikte het gewoon niet dat hij op zijn luie kont kon gaan zitten en nog eventjes snel de laatste gehaktbal opvreet(terwijl de afspraak is dat ieder slechts een mag: Wat voor recht heeft hij om mijn moeders uitkering op te vreten?). Nou goed, ik kom daar niet meer als hij er is.. Dus alleen door de week 2 dagen en in de vakantie blijf ik bij mijn vader (terwijl ik mijn moeder wel mis zoals ze was, bezorgd en geïnteresseerd in ons). Nou is mijn vader niet echt een beter verhaal.. Meestal zijn we bij mijn vader en daar laat iedereen de boel de boel en treed ik maar op als moederfiguur en maak dingen wel schoon. Dat wordt amper gewaardeerd want alsnog kan mijn pa alleen maar zeuren over wat ik moet doen of niet heb gedaan. Afgelopen zondag kwam ik thuis van een weekend rust(bij mijn schoonouders) en het eerste wat hij zegt : Waarom heb je de was niet van de lijn gehaald, nu is het nat! (nou misschien omdat ik net thuis ben van 15 km fietsen met tegenwind, nu huiswerk maak en mijn tas moet inpakken omdat ik deze week weer op 3 verschillende plekken woon? Wist ik veel dat die was er hing, dat zie je niet in het donker) Nu een aantal vriendinnen van datingsites later is hij alleen. S ochtend als we wakker worden, betrap ik hem elke ochtend weer op stiekem vieze zenders kijken op tv (hij staat dan nog op zender 657). Ook heeftmijn broertje letterlijk gezien dat hij keek.. Zo awkward!!! Confronteren lijkt me vreselijk maar nuwordt ik constant geconfronteerd met de puinzooi die mijn ouders achterlaten. Ze maken ruzie over geld en alles en communicatie gaat via ons of via de email. Ze zeuren ook over hoe afschuwelijk de ander zich gedraagt: Ik word er echt zo ongelukkig van! Wannee ik met ze praat.. Beginnen ze vaak weer over hun eigen verdriet.. Nooit is er gevraagt van goh, red jij het wel zo? Hoe zorg ik ervoor dat mijn ouders weer rekening houden met ons en dat mijn vader ons niet per ongeluk confronteerd met genante zaakjes?!