'Hallo allemaal, Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 4 jaar oud was. Ik heb altijd moeite gehad om met mijn vader om te gaan. Hij is er voor mij gewoon nooit geweest en heeft dingen gedaan waar ik vreselijk boos over ben. Hij heeft mijn moeder nooit alimentatie betaald en nu nog steeds niet. Ook is hij vreemdgegaan toen ik en peuter en mijn broertje een baby was (nu 14). Niet alleen deze dingen maar nog veel meer, te veel om allemaal hierin te zetten, hebben gemaakt dat ik een hele heftige brief naar mijn vader heb geschreven om uit te leggen hoe ik me voelde. Als ik met hem een gesprek aan ging begon hij alleen maar over zichzelf en dat vond ik erg pijnlijk. Ik voelde me niet gehoord en begrepen. In deze brief heb ik alles gezet wat me dwars zat en hoe ik over hem denk en voel. En wonder boven wonder kreeg ik een reactie terug en respecteert hij mijn keuze om voorlopig geen contact te hebben. Je mag vechten voor je rechten! Hoe moeilijk het ook is om voor jezelf op te komen, wees sterk want je kunt het! '

'Mijn ouders zijn al sinds mijn tweede gescheiden. Ik heb het altijd geaccepteerd en me erbij neergelegd dat dingen niet meer anders gaan worden. Maar de laatste tijd denk ik er steeds meer over na en aangezien ik niemand ken met mijn situatie, ben ik maar op internet gaan zoeken. Ik woon nu om de week bij mijn moeder en de andere week bij mijn vader. De situatie thuis bij mijn moeder is heel goed, we hebben een hele goede band. Bij mijn vader verschilt het nog al. De ene keer heb ik ruzie met m'n stiefmoeder en de andere keer heeft mijn vader ruzie met haar, er hangt vaak spanning, maar als het gezellig is, is het ook echt gezellig. Ik vind het lastig om mezelf te settelen. Als ik gewend ben bij mijn moeder/vader thuis, moet ik heel kort daarna alweer naar de ander toe. Door dit heb ik het gevoel dat ik geen thuis heb. Ik heb wel 2 huizen met een familie, maar een echt thuis? Nee. Ik heb al nagedacht over oplossingen, 2 weken bij ieder. Maar dan zou ik 1 van mijn ouders weer te veel missen. Het is voor mij ook geen optie om alleen bij mijn moeder te wonen. Ik weet dat mijn vader daar veel verdriet van gaat hebben, en dat is dan mijn schuld. Door die schuld gevoelens ga ik me ook alleen maar ongelukkiger voelen. Ik wil dat iedereen evenveel gelukkig is, en met het co ouderschap gaat het goed nu, ook al moet dat ten koste gaan van mijn eigen rust in m'n hoofd. Misschien zit iemand in dezelfde situaties en heeft tips voor me? Of wilt gewoon er met me over praten, dat zou ook fijn zijn. X Melissa '

'Hallo ! Mijn ouders zijn ongeveer een jaartje gescheiden, ik woon 1 week bij mijn moeder en 1 week bij mijn vader. Maar ik haat het bij mijn moeder !! Waarom ik het daar haat gaat het nu even niet om, maar Ik wil dus graag bij mijn vader wonen, maar ben bang dat ik mama heel erg veel verdriet doet. En durf het ook niet te vertellen. Heeft iemand advies ? Groetjes ;)'

'Beste gescheiden ouders van kinderen. Ook al is je scheiding allang gelden. Je kind durft vaak niet te zeggen dat hij/zij er nog niet over heen is. En dat hij/zij nog verdriet heeft. Ik ben ervaren mijn ouders zijn 6 jaar geleden gescheiden en vanbinnen ga ik nog steeds kapot van verdriet'

'hi ik woon bij mijn moeder maar ik wil niet bij haar wonen maar ook niet bij me vader mag ik dan bij een ander familie lid in het buitenland gaan wonen zonder toestemming van mijn ouders? aub reageer '

'Me vader heeft me pas geslagen en geen eten gegeven ,moet ik een brief schrijven, help me asjeblieft '

hey, ik heb al eerder een berichtje gezet hier. ik ga om het weekend naar mijn vader (in een andere stad) en ik wil minder contact hebben met mijn vader omdat ik er vaak tegen op zit (staat allemaal in vorige bebricht). ik heb er al met mijn mentor over gepraat, dat heeft me veel geholpen, en we gaan samen met mijn moeder praten want mijn moeder weet er nog niks van. ik praat niet zoveel met mijn moeder en ik heb soms het gevoel dat ze me een beetje negeerd en dan heb ik geen zin om dit soort dingen te vertellen. en ik ben ook bang dat als mijn mentor een mailtje stuurt dat ze dan zegt dat ze geen tijd heeft :( (zegt ze bij mijn zus ook vaker bij belangrijke dingen ) heeft iemand tips voor het gesprek, ik vind het best eng ??? groetjes anoniempje

Hallo,ik ben Nienke. Mijn ouders zijn als gescheiden zint's mijn 6e. Ik woon nu bij mijn vader ik Nijmegen,en met mijn moeder in Eindhoven. Maar wat ik nu wou vragen. IK woord steeds gebruikt als boodschapper. Als ik bij voor beeld bij papa ben,dan vraagt hij aan mij hoe het nu zit. En als hij dan daar over over begint dan weet mijn moeder meteen dat ik het hem heb verteld,en dan zegt ze je wou toch geen boodschapper zijn. Ja dat weet ik maar dat is wel moeilijk om aan te geven,dat ik dat niet wil bij mijn vader. Maar mijn moeder doet het zelf ook. Zij vraagt ook van dat soort dingen,en ook nog anderen dingen. En als ik dat dan zeg dat zij dat ook doet. Dan is het weer een smoes. groetjes n................. Helpppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppp

Hallo. Ik heb jullie hulp nodig mijn ouder zijn al aan het ruziën, zint's dat ik 4 was. En toen ik 6 werd gingen mijn ouders scheiden. Mijn moeder woont nu nog alleen, en mijn vader heeft sint's dat ik net 7 was een nieuwe vriendin. Maar nu over mijn vraag. Ik ben nu 12, 31 juli woord ik 13. Maar toen ik nog niet zo lang 12 was hoorde ik dat ik een zusje kreeg. Dat vond ik heel leuk, want ik weet dat ze dat heel graag wouden. En nu is ze geboren op 19 februari. Vroeger wou ik nooit een zusje! Nou dat kwam omdat ik dacht dat ze mij dan niet meer zouden staan. De hele week dat ik bij hun was, was er niks aan de hand. Maar ik merkte wel na een paar dagen dat ze me minder zagen. En dat mijn vader dan aan mijn stiefmoeder vrachten, wat ze wou drinken maar dan vergat hij mij gewoon, en normaal niet. En vroeger waren ze altijd boos als ik niks liet weten. Maar nu maakt het hun niks meer uit. En nu moet ik ook nog alles doen. Als ik binnen kom bij hun, dan is het niet hoe gaat het maar wil je de hond uit laten.En als ik dan nee zeg dan zeggen ze wil je ruilen of zo. Nu voel ik me als een dienst meid. En ze zien me niet meer staan. Nu wil ik niet meer na hun toe. En ze maken ook nog misbruik van me. Als er iemand op visite is en zegt ik wil een frisse neus hallen,en zegt dan ik neem de hond wel mee. Dan zegt mijn stiefmoeder of mijn vader, nee hoor dat hoeft niet dat doet N....... doet dat wel. Mijn naam zeg ik niet. Kan iemand mij helpen. Helppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppp. Groetjes n..........

Mijn vader en moeder gaan scheiden. Mijn moeder is 2 maanden geleden gewoon het huis uitgelopen en spaarpotten en geld meegenomen. Het ging al heel erg lang niet goed thuis. Mijn moeder heeft borderline en heeft mijn vader en mij heel veel verdriet gedaan. Ze heeft veel gelogen over mijn vader. Dat hij haar sloeg en zo. Maar mijn vader was juist altijd lief tegen haar terwijl moeder altijd tegen vader mopperde. Mijn moeder heeft ook al heel lang medicijnen en drink best veel. Ook heb ik haar gezien met een kennis van ons op de bank zoenend. Ze vertelde mij ook dat ze in de nachten met die kennis ging wandelen maar dat ik dat niet tegen vader mocht zeggen. Ik ben daar lang van verdrietig geweest. Ik woon nu bij mijn vader en ik heb het daar heel erg leuk. Ik kan mijn vriendinnen uitnodigen zonder dat ik mij schaam voor moeder. Die deed altijd raar en vertelde rare dingen tegen mijn vriendinnen. Ik wil zelf geen kontact met mijn moeder. Vader zegd dat het misschien toch beter is als we elkaar toch zien,maar ik wil dat niet. Ik wil dat mijn vader gewoon alles mag regelen zonder overleg met moeder. Als moeder weer eens een rare bui heeft werkt ze alles tegen en doet ze altijd moeilijk tegen ons. Vader kan dat ook alleen. Ik wil niet hebben dat vader moet praten met moeder over mij als er iets is op school of wij willen op vakantie naar het buitenland. Ik wil moeder gewoon niet meer zien. Wat kan ik doen. Mijn vader vind het moeilijk om over te praten. Hij heeft veel meegemaakt en ik vind dat erg voor hem. Hij was altijd lief. Ook tegen mijn vriendinnen die hem zelfs wel eens pap noemen. Moeder heeft ons gewoon weggelaten en ik heb haar niet meer nodig