Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun verhalen.

Doorzoek de verhalen

32 verhalen gevonden voor jou

Is een broer of zus niet meer dan kind van je ouders?
Is een broer of zus niet meer dan kind van je ouders?
FamilieGedachten en gevoelensSteun

📖 Is een broer of zus niet meer dan kind van je ouders?

In de wereld wordt een zus gezien als een vrouwelijk kind van jouw ouders en een broer als een mannelijk kind van jouw ouders. Een eigenlijk best wel biologische beschrijving van een band die zoveel meer kan zijn. Een bijna emotieloze uitdrukking over de relaties binnen jouw gezin. Maar is een broer of zus niet zoveel meer dan dat of kan het niet meer zijn dan dat? Als ik denk aan een zus of aan mijn broer, dan denk ik aan iemand met wie ik lief en leed kan delen. Ik denk aan iemand die voor mij klaar staat en iemand voor wie ik alles zou willen doen. Een vriendschap, een band die ontstaat ondanks alle verschillen die er zijn. Dan denk ik aan mijn nichtje. Zij houdt van feestjes en ik houd van een rustige avond op de bank. Ik ben gek van voetbal en zij gaat voor de sportschool. En ik ben vier jaar ouder, nou en?

Wij delen geen genen van onze ouders, al delen wij vast ergens wat genen van opa en oma. Wij deelden nooit een huis, maar gaan wel samen op vakantie. Wij delen geen gezin, maar delen wel een verhaal. Een verhaal dat ons sterker maakt, dat ons verbindt en waardoor wij samen zijn. Als kleine meisjes waren wij al veel bij elkaar. Op de glijbaan ging zij voorop en kwam ik daar achteraan. Muziek luisterden wij van mijn discman, ik het linkeroortje en zij het rechteroortje. Samen met opa en oma naar de dierentuin, samen logeren en spelen. Maar het ging niet altijd soepel en ook dat hoort erbij. Want zij heeft een eigen weg die ze gaat. Er zijn momenten dat wij elkaar minder spreken. En ‘ineens’ kom je elkaar toch weer tegen. Wij gingen een verhaal delen. Een verhaal waarin wij er voor elkaar konden zijn. Want ik vond het best moeilijk dat ook haar ouders gingen scheiden.

"Welke opbeurende woorden kan ik haar geven als het mij verdriet doet? Welke hoop kan ik haar geven als het mij pijn doet? En welke feestdagen vier je dubbel?"

Want eigenlijk is het soms ook best wel stressen. Maar het gaat niet om dat ik een encyclopedie ben. Het gaat erom dat ik een arm om haar heen kan slaan als zij bang is. Dat zij met mij haar zorgen en vragen kan delen. Het gaat erom dat wij ervaringen en emoties kunnen delen. Dat we elkaar vast kunnen houden als het moeilijk is. En ik kan haar helpen door wat ik heb meegemaakt, dan is alleen praten al genoeg en zijn tips niet nodig. En waar zij ooit naar mij toekwam, kom ik straks naar haar als ik vastloop in de liefde of als mijn onzekerheid weer eens opspeelt. Tussendoor gaan wij samen naar concerten, een weekendje weg en delen we het leven.

Het maakt niet uit welke bloedband of genen er wel of niet gedeeld worden. Iemand kan als jouw broer of zus voelen op een manier die niet wordt beperkt door de lijnen van het woordenboek, wat niet wordt beperkt door grenzen die er soms lijken te zijn. Een broer of zus kan iemand zijn waar jij het leven mee deelt, die dicht bij jou staat. Waar de lijnen van het leven mee samen lopen, soms uit elkaar gaan en met de jaren weer samen komen. En of het nou je stiefzus, je bonusbroer, je zus, je halfbroer, je nichtje of je allerbeste jeugdvriend is, samen zijn is het mooiste dat er is.

Verhaal lezen
‘Als enig kind heb ik de steun van een broer of zus gemist’
‘Als enig kind heb ik de steun van een broer of zus gemist’
Mijn oudersGedachten en gevoelensSteun

📖 ‘Als enig kind heb ik de steun van een broer of zus gemist’

Voordat mijn ouders gingen scheiden vond ik het heerlijk om enig kind te zijn. Ik hoefde mijn Barbies nooit te delen en alle liefde van mijn ouders ging naar mij. We waren hecht met zijn drietjes. Een broertje of zusje heb ik hier toen nooit in gemist, maar dat tevreden gevoel veranderde toen mijn ouders uit elkaar gingen.

Een eilandje

Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik 12 jaar was. Ineens was thuis niet meer dat warme gezin waarin ik zag dat papa en mama het fijn hadden samen, maar stonden papa en mama tegenover elkaar en zweefde ik er als een eilandje tussenin. Alleen. Want waar ik het vroeger altijd zo fijn vond om alleen met m’n poppen te spelen en alle liefde te krijgen, merkte ik nu dat dat allemaal verandert als papa en mama het niet meer fijn hebben samen. Want als papa en mama niet meer met elkaar willen praten, dan wordt dat ineens jouw taak. Plots zag ik mijn enig kind zijn niet meer als voordeel, maar merkte ik juist hoe graag ik de steun van een broer of zus had gehad.

Die eenzaamheid van geen broer of zus hebben, heeft lang effect gehad op mij. Als twaalfjarig verlegen meisje stond ik alleen op familieverjaardagen, keek ik alleen toe hoe mijn vader een nieuwe vriendin kreeg en wist ik als enige hoe het voelde toen hij het contact verbrak. En als ze negatief over elkaar praatten, was ik degene die dat hoorde terwijl ik juist degene was die nog zo veel van allebei hield. Ik had geen broer of zus met wie ik deze momenten samen kon dragen. En alhoewel ik een hele lieve familie heb, heb ik me vaak alleen gevoeld. Want ik maakte het allemaal alleen mee, zo zonder broer of zus. Dus kroop ik ‘s avonds in bed met mijn knuffeltje, die ik stevig vast hield en waar ik niet zonder kon. Want met mijn knuffeltje voelde het toch iets minder alleen.

Het roer om

Toen ik ouder werd en uit huis ging merkte ik dat ondanks mijn drukke sociale studentenleven, de eenzaamheid niet weg ging. Hoe gezellig het in mijn studentenhuis ook was, dat eenzame gevoel bleef aan me knagen. Alsof het in mijn hart vastgeroest zat. Totdat ik na een lastige periode besloot het roer om te gooien. Ik kwam bij een lieve coach terecht en samen met haar ben ik eens stil gaan staan, in plaats van altijd maar weg te rennen van de eenzaamheid door me onder te dompelen in drukte. Hier heb ik geleerd dat ik mijn emoties de ruimte kan geven om ze zo te verwerken. En wat voelde het fijn om niet alleen mijn verhaal kwijt te kunnen, maar ook nog eens begrepen en gehoord te worden!

Na die periode ben ik terechtgekomen bij Villa Pinedo. Plots had ik niet alleen een coach, maar een hele groep mensen die mij echt begrepen. Deze (h)erkenning is voor mij ontzettend helend geweest en ik hoop dat we dit, de kinderen die via Villa Pinedo met een Buddy praten, ook mee kunnen geven. Dat jouw gevoelens niet gek zijn, emoties er mogen zijn en dat je zeker niet de enige bent.

Emoties eruit schrijven

In mijn pad van mentale gezondheid heb ik geleerd, vooral als enig kind, hoe belangrijk het is om een manier te vinden om jouw gevoelens eruit te laten. Voor mij heeft schrijven hier altijd een grote rol in gespeeld. Ik schrijf al sinds ik jong ben hele dagboeken vol met mijn gevoelens en emoties en sinds kort ben ik dan ook een blog begonnen (evisnapper.com). Hier deel ik allerlei ervaringen rondom mentale gezondheid waar anderen zich hopelijk in kunnen herkennen. Ook de gesprekken die ik heb mogen voeren met familie & vrienden en de vele mindset boeken die ik heb gelezen hebben mij enorm veel steun geboden. Door ervaringen te delen en meer te leren over mentale gezondheid, weet ik inmiddels steeds beter wat ik dagelijks kan doen om de beste versie van mezelf te zijn.

Ondanks dat je als enig kind dus geen broer of zus hebt om ervaringen mee te delen, hoeft dat niet te betekenen dat je er alleen voor staat. Doordat ik me lang alleen heb gevoeld, duurde het even voor ik besefte dat ook ik steun mag vragen! Ook ik mag me af en toe verdrietig voelen en ook ik mag om hulp vragen, want ook ik doe ertoe. Dus onthoud: ook al ben je enig kind, je hoeft het niet alleen te doen!

P.s. Voor meer over mijn ervaringen met mentale gezondheid check mijn blog: evisnapper.com

Verhaal lezen
‘Waarom ruimte geven aan je emoties essentieel is’
‘Waarom ruimte geven aan je emoties essentieel is’
Gedachten en gevoelensSteun

📖 ‘Waarom ruimte geven aan je emoties essentieel is’

Het doorvoelen van je emoties draagt bij aan je kwaliteit van leven. Ja, zelfs ook de meest ingewikkelde, pijnlijke en zware emoties. Hoe zit dat precies?

Beide kanten medaille

We zijn geneigd om ons vooral te richten op de fijne ervaringen in het leven. Van de pijnlijke emoties blijven we liever weg. Maar leef je dan ten volle je leven? Onderdruk je dan niet een kant die er net zo goed bij hoort? Zoals ik het zie, horen beide kanten van de medaille bij het leven. We leven nou eenmaal in een wereld van dualiteiten: licht-donker, pijn-vreugde, sterk-kwetsbaar, leven-dood. De één kan niet bestaan zonder de ander; ze horen bij elkaar. Ga je daar tegenin, dan ga je als het ware tegen ‘de natuur’ in. Hoe meer je één kant wegdrukt, bijvoorbeeld negatieve emoties, hoe meer invloed die júíst krijgen op jouw leven. Hoe werkt dat nu eigenlijk?

Stel, na de scheiding van je ouders is het contact met je vader verslechterd. Hij heeft een nieuw gezin gesticht met een andere vrouw, jij ziet hem minder vaak en mogelijk mis je de band die jullie hadden voor de scheiding. Je voelt je boos, maar eigenlijk heel machteloos, verdrietig en alleen. Soms zijn de emoties die onder die boosheid zitten zo pijnlijk of gevoelig dat je ze liever opkropt, onderdrukt of weg-rationaliseert. Je maakt er een verhaal van in je hoofd, waarom het zo is gegaan, of werkt/feest/rent eroverheen. Of je blijft jarenlang boos, want boos zijn is makkelijker dan te voelen dat je je vader zo hebt gemist. Allemaal manieren om de échte pijn niet te voelen.

Onderdrukken

Niet voelen betekent niet dat de emoties weg zijn. Wat we ons vaak niet beseffen is dat pijnlijke emoties dan vast blijven zitten in ons lichaam en kunnen zorgen voor een letterlijke en figuurlijke blokkade. Die blokkade merk je vervolgens weer op andere gebieden in je leven. Je wil bijvoorbeeld zo graag die relatie, maar merkt dat je je niet kunt binden. Of je wil graag voor jezelf opkomen in je werk, maar merkt dat je zo conflictvermijdend bent dat je je maar liever aanpast aan de ander en je steeds over je eigen grens gaat. Wie staat er dan aan het roer? De emotie die je onderdrukt (bijvoorbeeld de angst om verlaten of niet serieus genomen te worden) of JIJ (die graag relaties aan wil gaan en grenzen wil kunnen stellen)?

"Het vasthouden van dat ‘oud zeer’ zorgt ervoor dat je het leven niet ten volle kunt leven; je staat als het ware op de rem (in liefdesrelaties, in de relatie met je ouders, in je carrière)."

Als je jezelf hierin herkent, kun je jezelf het volgende afvragen:

Wat is de pijn waar ik liever niet naar wil kijken? Bijv. dat je vader weg is gegaan en je hem mist.

Welke emotie onderdruk ik daarbij, bewust of onbewust? Bijv. verdriet en machteloosheid.

Wat wil die emotie mij vertellen? Bijv. dat je het verdriet over je vader de ruimte mag geven zodat de emotie jou stukje bij beetje los kan laten en je vrijer je eigen leven kunt leven.

Om je leven ten volle te leven, is het dus belangrijk dat je zowel de fijne, mooie alsook de minder leuke en moeilijke emoties durft te voelen. Dan krijgt het ruimte en wordt het minder zwaar. Hoe voelt verdriet, schuld, angst en schaamte in jouw lichaam? En wat helpt jou om daar ruimte aan te geven? Denk aan mediteren, journallen, muziek luisteren, wandelen, praten met een vriend(in) of coach, de natuur in. Je zult zien dat je dan meer ontspannen, volwassener en zelfverzekerder het leven tegemoet gaat. Denk maar aan een bal langere tijd onder water drukken. Het kost veel moeite om dat te blijven doen, terwijl het oplucht en bevrijdend voelt om de bal los te laten en daarna door te zwemmen. En vergeet niet dat als het even donker wordt, de zon altijd weer op zal komen.

Demi Keppel is werkzaam bij Stichting Villa Pinedo als trainer en coach en werkt als familieopsteller en systemisch coach bij ‘De fontein’, de praktijk van Els van Steijn. Haar ouders gingen scheiden toen ze net 9 jaar was. Vanuit deze verschillende vakgebieden schrijft zij een maandelijkse column voor jongvolwassenen bij Villa Pinedo.

Verhaal lezen
Hoe geef je een kind steun & liefde na de scheiding?
Hoe geef je een kind steun & liefde na de scheiding?
Gedachten en gevoelensSteun

📖 Hoe geef je een kind steun & liefde na de scheiding?

Het meemaken van een scheiding heeft veel invloed op het leven van een kind. En daar kon ik zelf, als kind, altijd steun en liefde bij gebruiken. Uiteraard was (en is) de liefde van mijn ouders van enorm groot belang, maar ook voor hen was dit een ingewikkelde periode. Daardoor probeerde ik mijn ouders te ontlasten, door minder van ze te vragen en meer verborgen te houden. Of ik was bang dat ze mij niet konden steunen in de liefde voor de andere ouder. Daarom zijn voor ons ook alle andere volwassenen in het leven van een kind van groot belang voor het blijven geven van steun en liefde, zoals bijvoorbeeld onze tante, leraar, buurman of sportcoach. Voor mij waren een geschiedenisleraar, mentor en mijn danslerares een grote steun.

Ieder in hun eigen vorm, vanuit hun eigen functie, gaven ze mij wel de ruimte om mijn hart te kunnen luchten, zonder angst voor een oordeel.

Ze gaven mij niet het gevoel dat al mijn gevoelens onlogisch of te veel waren. Ik heb daar veel hulp aan gehad, wat ik niet bij mijn ouders had kunnen vinden. En ik hoop dat andere kinderen ook tegen deze volwassenen aanlopen, of dat ik er zelf een kan zijn voor jongere kinderen.

Om inzicht te geven in wat voor mij enorm prettig aanvoelde, geef ik je graag een aantal tips mee:

Oordeel niet over (een van) onze ouders. Het maakt niet uit wat jouw mening is, of wie jij het meeste mag. Als jij iets negatiefs zegt over (een van) onze ouders, zeg je iets negatiefs over een deel van ons. Want wij zijn voor de helft onze moeder en voor de andere helft onze vader, en dat blijft voor altijd.

Vraag waar wij behoefte aan hebben. Vaak weten wij, ook al vrij jong, of we graag iets willen vertellen, of bijvoorbeeld behoefte hebben aan een knuffel. Dit kan ingewikkeld zijn om te vragen, dus het helpt ons als jij het aan ons vraagt.

Kijk eens iets vaker naar ons om. Dit is een super lastige periode in ons leven en alhoewel we vaak niet anders behandeld willen worden dan de andere kinderen, voelt het wel fijn om te weten dat we er niet alleen voor staan.

Geef ons een veilig gevoel. Vertel ons dat als er iets is, we het altijd mogen zeggen. Als wij iets vertellen, luister dan oprecht. Als we advies willen, dan vragen we dat wel. Soms willen we gewoon even ons hart kunnen luchten bij iemand die er iets verder vanaf staat en misschien onze ouders niet persoonlijk kent.

Praat ook met ons over andere dingen. De scheiding van onze ouders heeft veel invloed op ons leven en juist daarom is het soms heel fijn om het even over iets anders te hebben, zoals onze favoriete sport, film, boek of om samen een spelletje te spelen.

Als je advies geeft, wees dan eerlijk en wuif onze zorgen niet weg. Alles zal inderdaad vast goed komen, maar daar hebben wij op dit moment niets aan. Laat onze gevoelens er zijn en geef ons niet het gevoel dat dat niet zou mogen. Je mag ons wel vertellen dat het nooit onze schuld is en dat wij niets op hoeven te lossen.

Wijs een kind eens op het bestaan van Villa Pinedo. Wie weet hebben zij heel veel steun aan het lezen van de verhalen, aan het stellen van een vraag op het Forum of aan het hebben van een Online-Buddy; een jongere die zelf ook gescheiden ouders heeft en dus precies begrijpt waar hij of zij nu doorheen gaat.

Al met al, kan het enorm veel helpen als de mensen om ons heen tijd voor ons vrijmaken om naar ons te luisteren, zonder dat wij het gevoel krijgen tot last te zijn. Bedankt aan jou, als volwassene, dat je de tijd neemt om uit te zoeken hoe je ons het beste kan ondersteunen. De steun en liefde kunnen we in deze situatie, vaak, heel goed gebruiken!

Ps. We schreven ook een Open Brief aan alle volwassenen in ons leven. Deze lees je hier.

Verhaal lezen
5 tips om hulp te vragen tijdens en na de scheiding
5 tips om hulp te vragen tijdens en na de scheiding
Gedachten en gevoelensOp schoolSteun

📖 5 tips om hulp te vragen tijdens en na de scheiding

Steun en om hulp vragen, hoe doe je dat na of tijdens de scheiding?

Toen ik 9 jaar was, gingen mijn ouders scheiden. Ik was de eerste in de klas waarvan de ouders gingen scheiden. Daardoor wist ik ook niet zo goed hoe ik het andere kinderen moest vertellen. Ik had heel veel steun aan school. Ik had een hele lieve juf die altijd kwam vragen hoe het met mij ging. Ik wist zelf niet zo goed wat ik nodig had, maar de juf die wist heel goed aan mij te vragen hoe het met mij ging. Dit vond ik super fijn. Als ik verdrietig was op school, kon ik altijd naar de juf toe. Soms wilde ik niet aan de juf vertellen waarom ik verdrietig was, maar wilde ik gewoon even een knuffel. Dat was voor de juf ook goed. Wil je graag steun of gewoon een luisterend oor? Hier zijn 5 tips voor jou die mij hebben geholpen:

Zoek een vertrouwenspersoon. Denk na over een juf of een meester van school. Of misschien heb je wel een hele lieve buurvrouw bij wie je terecht kunt. Dit kan ook je oma of opa zijn of een tante. Zoek iemand met wie je goed kan praten. Als je je verdrietig, boos of in de war voelt, dan kun je hierover praten met deze persoon.

Vertel hoe je je voelt. Als je je verdrietig, boos of verward voelt, vertel het dan aan iemand die je vertrouwt. Je mag je gevoelens uiten. Het kan helpen om erover te praten, ze op te schrijven of te tekenen.

Denk goed na over wat jij nodig hebt en vertel het diegene. Wil je dat iemand alleen even naar je luistert, of wil je graag dat iemand advies geeft. Of wil je het er even helemaal niet over hebben en iets leuks doen?

Je hoeft het niet alleen te doen! Het kan moeilijk zijn als je ouders scheiden, maar onthoud dat je niet alleen bent. Veel kinderen maken dit mee en er zijn mensen die willen helpen. Geef jezelf de tijd om te wennen aan de veranderingen en weet dat het uiteindelijk beter zal worden.

Heb jij in je eigen omgeving niet echt iemand die je vertrouwt? Praat erover met een online Buddy van Villa Pinedo. Dit is een jongere die iets ouder is dan jij en ook gescheiden ouders heeft. Je kunt een Buddy aanvragen via de Villa Pinedo Buddy App, die je kunt downloaden in de App Store of Google Play.

Het is oké om je rot te voelen, maar vergeet niet dat er altijd mensen zijn die om je geven en die er voor je willen zijn, zelfs als dingen anders zijn dan voorheen.

Pssst… Sanne is contentmaker bij Villa Pinedo. Zij zet haar ervaring als kind met gescheiden ouders in om andere kinderen te steunen bij de scheiding van hun ouders. Dat doet zij als vrijwilliger door middel van het maken van blogs, vlogs en TikToks. Wil jij ook contentmaker worden bij Villa Pinedo? Check alle informatie hier.

Verhaal lezen
‘Welke keuze maak je, welke is de ‘juiste’ en bestaat de perfecte keuze?’
‘Welke keuze maak je, welke is de ‘juiste’ en bestaat de perfecte keuze?’
Mijn oudersGedachten en gevoelensSteun

📖 ‘Welke keuze maak je, welke is de ‘juiste’ en bestaat de perfecte keuze?’

Mama houdt niet meer van papa, ik houd wel van papa. Mag dat? Mijn broertje houd van papa, ik houd van mijn broertje, maar ik vind het bij papa niet zo leuk. Wat moet ik doen? Papa en mama willen de tijd gelijk verdelen. Ik wil niet blijven reizen en ik wil niet kiezen. Is er nog een oplossing?

Soms dan voelt het net alsof iedereen wat anders van jou zou willen. Papa die wil het een, mama wil het ander. Je broertje wilt naar papa, jij wilt naar mama. Of jij wilt evenveel naar papa en mama, maar dat kan niet qua planning. Wat kies je dan? Het kan voelen alsof je alle kanten op getrokken wordt. En ergens moet je een keuze maken, want je kan niet ALLE kanten op. Maar welke ga je maken, welke is de ‘juiste’ en bestaat er wel een perfecte keuze?

Als je voor iets of iemand kiest, diegene of die keuze steunt, dan ben je loyaal aan diegene. Zo noemen we dat als je voor een richting of persoon kiest en daardoor (misschien) minder in een andere richting of bij een ander persoon kan zijn. En soms kan dat heel erg veel pijn doen.

Ook ik heb die keuze moeten maken. Toen ik het niet leuk of fijn vond om bij mijn vader te zijn, heb ik de keuze gemaakt om bij mijn moeder te gaan wonen. Ik heb toen heel bewust gekozen voor mijn moeder. Maar mijn broertje niet. Die vond het fijn bij mijn vader en komt daar nog steeds graag. Voor mij was dat moeilijk. Want ik houd van mijn broertje, dus ik wil heel graag dat hij het goed heeft. En ik wil ook graag samen met hem zijn. Maar dat ging niet. Want het deed mij te veel pijn om naar papa toe te gaan.

Het is heel moeilijk om te kiezen. Want je hebt soms het gevoel alsof je het nooit echt goed kan doen. Je hebt soms het gevoel dat je altijd iemand teleur moet stellen. En dat geeft verdriet. Want soms is er geen manier om het ‘helemaal’ op te lossen. Maar ik heb een ding wel geleerd: het kan een stuk makkelijker worden als je er met elkaar over praat. Als je uitlegt aan iemand dat het je pijn doet en dat je de keuze niet zou willen moeten maken, maar dat jij geen andere optie ziet dan wel een keuze te maken. Dat kan misschien het gesprek openen om wel op een andere manier een oplossing te vinden. Dat je het goede naar elkaar uitspreekt en dat je met elkaar momenten zoekt om er wél voor elkaar te zijn. Op het moment dat je er niet voor iedereen tegelijk kan zijn.

Want jij bent maar één persoon. Jij kan je niet opsplitsen (en moet dat ook niet willen). Jij kan niet altijd de ander geven wat diegene verlangt. Jij mag je eigen wensen hebben en naleven. Jij mag er ook voor jezelf zijn, voor je moeder, je broertje, zusje, vader, oma, opa, vrienden, stief- en bonusouders, maar dat kan niet allemaal tegelijk. En dat is oké. Dat is niet erg. Het kan voelen alsof je uit elkaar getrokken wordt door de keuzes die je moet maken, maar jij mag kiezen. En praten kan helpen om elkaar te begrijpen. Zodat iedereen hopelijk met goede moed verder kan.

Verhaal lezen
Didi: “Een scheiding heeft impact op je zelfbeeld.”
Didi: “Een scheiding heeft impact op je zelfbeeld.”
Gedachten en gevoelensSteun

📖 Didi: “Een scheiding heeft impact op je zelfbeeld.”

Alle dingen die je als kind meemaakt vormen de basis voor hoe jij uiteindelijk als persoon wordt. Ik en waarschijnlijk jij ook, hebben de scheiding van onze ouders meegemaakt. Een gebeurtenis die een grote impact kan hebben op hoe jij nu naar jezelf kijkt, hoe je je in bepaalde situaties voelt en daarmee omgaat.

Zelfbeeld

Wanneer je zelfbeeld zich heeft gevormd naar de lastige dingen die je hebt meegekregen tijdens de scheiding kan dit soms erg lastig zijn. Je kan je minderwaardig en onzeker gaan voelen. Misschien wil je wel dat iedereen je leuk en aardig vindt, waardoor je jezelf anders gaat voordoen en dingen doet die je zelf eigenlijk helemaal niet wil doen. Zodat je een keer de bevestiging krijgt dat je wél goed genoeg bent. Of vind je van jezelf dat je alles super goed moet doen, omdat je anders faalt. Wat ervoor zorgt dat je over je eigen grenzen heen gaat. Want de eisen die je aan jezelf stelt, zijn eigenlijk onhaalbaar, zelfs wanneer je heel erg je best doet. Dit zorgt ervoor dat je keer op keer jezelf teleurstelt en boos bent op jezelf. Allemaal dingen die heel begrijpelijk zijn dat je ze doet, want ze lijken te helpen. Maar eigenlijk zitten ze erg in de weg en zorgen ze ervoor dat je zelfbeeld nog lager wordt.

Ik luisterde altijd naar het negatieve stemmetje

Gedachten als dat het allemaal mijn schuld is dat mijn ouders zijn gescheiden of dat ik de oorzaak was van hun ruzies, gingen vaak door mijn hoofd toen ik jong was. Ik begreep niet waarom mijn ouders elkaar niet meer leuk vonden en niet meer bij elkaar wilden zijn. Het feit dat ze op een gegeven moment niet meer samenwoonden, vond ik super lastig en maakte mij verdrietig. Maar de jaren die volgden met alle ruzies en boosheid tussen mijn vader en moeder vond ik nog veel moeilijker. Toen ik ouder werd, werd ik me ervan bewust dat veel ruzies vaak gingen over dingen die met mij en mijn broer te maken hadden. Wat er uiteindelijk voor gezorgd heeft dat ik de schuld bij mezelf zocht. Die overtuiging is steeds groter geworden. Uiteindelijk ben ik zelfs gaan denken dat ik ook de oorzaak was van de scheiding zelf.

"Ik ben zo gewend geraakt aan het idee dat alles aan mij ligt, dat ik ook nu op latere leeftijd nog steeds heel snel mezelf de schuld geef voor dingen of bang ben dat ik iets verkeerds gedaan heb."

Bijvoorbeeld als iemand kortaf reageert op mij. Maar van zo onzeker zijn word ik helemaal niet gelukkig. Daarom probeer ik nu steeds wat liever voor mezelf te zijn. En dat kan jij ook leren!

Tips

Dat je ouders zijn of gaan scheiden ligt niet aan jou! Deze keuze maken ze, omdat je ouders niet meer verliefd zijn op elkaar of het niet meer fijn hebben samen. Als kind is dit moeilijk om te zien, te begrijpen of te geloven. Het is daarom begrijpelijk dat jij jezelf de schuld hiervoor geeft wat van invloed is op bijvoorbeeld je zelfbeeld. Maar dit betekent niet dat je daar voor altijd zo’n last van blijft houden! Misschien helpen de volgende tips je hierbij:

Draai je negatieve en/of veeleisende gedachten om in een gedachte die wat positiever en realistischer is. Hierbij kan het helpen om te bedenken wat jij tegen een goede vriend of vriendin zou zeggen, als diegene tegen jou zegt dat hij heeft gefaald, omdat hij geen 10 heeft gehaald voor een toets

Vertel aan je ouders dat je bang bent dat jij de oorzaak bent van de scheiding of de ruzies. Wanneer ze jou kunnen zeggen dat dat niet klopt, kan dat al veel schelen.

Praat met iemand die hier zelf ook ervaring mee heeft, zoals een Online-Buddy bij Villa Pinedo.

Probeer het eens: zeg eens tegen jezelf dat je je best doet en je geen 10 hoeft te halen voor die toets. Of bedenk je eens hoeveel mensen je om je heen hebt die jou ook leuk vinden als je wel jezelf bent. Dit is in het begin misschien raar en moeilijk, maar wanneer je het blijft proberen zul je zien dat je je er fijner door gaat voelen. Je zult merken dat er een druk van je schouders afvalt. En na een tijdje krijg ook jij een beter zelfbeeld. Want doordat jij de lat iets lager hebt gelegd voor jezelf, stel je jezelf ook minder vaak teleur. Nu is het namelijk wél haalbaar om aan je eigen eisen te voldoen.

Verhaal lezen
Column #3: Sascha's ervaring als vrijwilliger bij Villa Pinedo
Column #3: Sascha's ervaring als vrijwilliger bij Villa Pinedo
Gedachten en gevoelensSteun

📖 Column #3: Sascha's ervaring als vrijwilliger bij Villa Pinedo

Vandaag komt alweer mijn derde en tevens laatste column online. In de eerste column heb ik geschreven over mijn eigen ervaring met gescheiden ouders. De tweede column gaat over mijn werkzaamheden bij het Kenniscentrum Kind en Scheiding en hoe mijn week er ongeveer uit ziet. In deze column wil ik jullie graag meer vertellen over Stichting Villa Pinedo en het vrijwilligerswerk dat ik daar heb gedaan als Online Buddy.

Vanuit mijn stage bij het Kenniscentrum Kind en Scheiding in 2020, ben ik in contact gekomen met Villa Pinedo. Ik las op hun website dat je je kon aanmelden als vrijwilliger om zo met kinderen van gescheiden ouders te kunnen chatten. Dit leek mij heel mooi, omdat ik zelf ook ervaringsdeskundige ben op dit gebied. Ik wilde graag andere kinderen helpen door een luisterend oor te bieden en handvatten aan te reiken over leven met gescheiden ouders. Iedereen die bij Villa Pinedo start als vrijwilliger volgt een verplichte basistraining. Tijdens deze training leer je hoe je eigen ervaringen in kunt zetten, zodat je er anderen mee kunt steunen. Na deze training wordt je gekoppeld aan een kind met soortgelijke ervaringen. Zo was dit bij mij het stuk rondom stiefouders, het missen van de andere ouder en het loyaliteitsconflict. Dit maakte dat ik goed kon aansluiten bij de belevingswereld van deze kinderen, omdat ik wist hoe het voelde.

Het mooie aan Villa Pinedo vind ik dat zij er voor alle kinderen zijn die een scheiding van hun ouders meemaken. Iedereen mag er zijn en het doel is dat kinderen zo min mogelijk last hebben van de scheiding. Dat ze gewoon zichzelf kunnen zijn en dat er echt naar ze wordt geluisterd. Kinderen zijn immers echte ervaringsdeskundigen, omdat zij weten hoe het is om met gescheiden ouders te moeten leven.

Zo heb ik met meerdere kinderen gekletst via de Villa Pinedo Buddy-app. Ik heb vooral gemerkt dat ze behoefte hadden aan een luisterend oor en iemand die er voor ze is, zonder oordeel. Het erkennen in hun gevoel hielp hierbij enorm. Ze voelen dat ze er niet alleen voor staan. Sommige kinderen willen elke dag chatten en anderen sturen eens in de zoveel tijd een berichtje. Dit is allemaal goed, zolang zij er baat bij hebben.

Inmiddels werk ik niet meer als vrijwilliger, maar hebben het Kenniscentrum Kind en Scheiding en Villa Pinedo wel een mooie samenwerking met elkaar. Zo hebben we korte lijntjes met elkaar, maar geven we ook gezamenlijk bijeenkomsten, zoals de face-to-face workshop waar ouders een ervaringsverhaal horen van de jongeren van Villa Pinedo. Afgelopen 5 september was er ook een symposium georganiseerd door het Kenniscentrum Kind en Scheiding waar Villa Pinedo ook is uitgenodigd om in samenwerking een workshop aan te bieden.

Naar mijn mening is het heel belangrijk dat deze samenwerking er is, omdat we samen ouders en kinderen in een scheidingssituatie kunnen ondersteunen en zorg kunnen dragen voor het vroegtijdig inzetten van hulp.

Deze blog is geschreven in samenwerking met Kenniscentrum Kind en Scheiding.
Verhaal lezen
5 tips om te praten over de scheiding van je ouders
5 tips om te praten over de scheiding van je ouders
Gedachten en gevoelensSteun

📖 5 tips om te praten over de scheiding van je ouders

Praten over de scheiding van je ouders kan mega lastig zijn. En toch is het heel fijn om je gevoelens met iemand te delen. Het lucht echt op! 

Ten eerste: jouw gevoelens mogen er zijn. Je hoeft je niet te schamen voor wat je voelt. Accepteer dat je gevoelens er zijn en stop ze niet weg. Vroeg of laat komen ze er toch wel uit en dan barst de bom. 💣

Schrijf je gevoelens en gedachten op als je het moeilijk vindt om te vertellen. Hierdoor blijven de gedachten niet door je hoofd gaan. Wanneer je er behoefte aan hebt kan je ook een bepaalde bladzijde laten lezen door iemand die je vertrouwt, zoals een vriend of een familielid. 

Misschien weet je ook even niet zo goed wat je voelt. Of vind je het moeilijk om er woorden aan te geven. Dat is heel logisch! Soms kan het helpen om je gedachten te tekenen. 

Zoek iemand in je omgeving die je helemaal vertrouwt en waar jij jezelf kan zijn. Denk aan een familielid, goede kennis, vriend of vriendin. Misschien is er op school een docent of mentor waar jij je fijn bij voelt.

Een Online-Buddy van Villa Pinedo is een jongere met gescheiden ouders. Een Buddy luistert naar jou en is er voor je. Hij of zij kan je tips geven om te praten over de scheiding van je ouders met iemand in je omgeving!

Wat helpt jou om te praten over leven met gescheiden ouders? Laat het weten in de comments! #jehoefthetnietalleentedoen

Verhaal lezen