Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun verhalen.

Doorzoek de verhalen

86 verhalen gevonden voor jou

Open brief 'Aan alle gescheiden ouders' verfilmd!
Open brief 'Aan alle gescheiden ouders' verfilmd!
Mijn oudersGedachten en gevoelensSteun

📖 Open brief 'Aan alle gescheiden ouders' verfilmd!

Je hebt 'm misschien wel eens gelezen: onze open brief 'Aan alle gescheiden ouders'. Een brief aan onze ouders waarin we laten weten hoe we ons voelen en een kijkje geven in ons hoofd en hart. Die open brief - waarin we laten weten wat er in ons omgaat - is nu verfilmd! De film is gemaakt door niemand minder dan onze eigen jongerenambassadeurs Janne en Max!

De film bestaat uit een combinatie van de brief én het verhaal van de 26-jarige Max. Met de film willen we niet alleen de woorden van de brief tot leven laten komen, maar ook de ervaring van kinderen met gescheiden ouders. Veel van ons moesten verhuizen toen onze ouders uit elkaar gingen. Misschien moest je ook wel naar een nieuwe school. Of wennen aan de nieuwe partners van je ouders.

Max vertelt openhartig over de scheiding van zijn ouders en geeft een eerlijke kijk op de impact die het op hem had. Hoe voelt hij zich over zijn inmiddels 12e verhuizing? Hoe kijkt hij terug op zijn jeugd en zijn schooltijd? En hoe heeft hij het wisselen tussen zijn ouders ervaren? Dat en nog veel meer zie je in de film!

"Voor mijn ambassadeurschap had ik de droom om een van de open brieven te verfilmen. Samen met Max, Villa Pinedo en de cameraman zijn we op pad gegaan om het verhaal van Max vast te leggen. Ik ben super trots dat ik de open brief 'Aan alle gescheiden ouders' tot leven heb gebracht en een beeld heb gegeven aan de woorden. Ik vind de film zo mooi geworden!"

Janne, maker van de film

Ga jij de film ook kijken?

Verhaal lezen
Tips hoe je om kan gaan met jouw zorgen over school
Tips hoe je om kan gaan met jouw zorgen over school
Gedachten en gevoelensOp schoolSteun

📖 Tips hoe je om kan gaan met jouw zorgen over school

De scheiding van je ouders is een mega grote verandering in je leven. Alles wat veilig en vertrouwd was, wordt ineens anders. Het is logisch dat jij je zorgen maakt, ook over school. Het kan bijvoorbeeld extra moeilijk zijn om je te concentreren. Toch is naar school gaan een van de weinige dingen wat hetzelfde blijft als je ouders gaan scheiden. Hier geven we jou tips hoe je om kan gaan met jouw zorgen over school:

Praat er met iemand over! Het is belangrijk en fijn om je gevoelens en gedachten te uiten en je zorgen te delen met iemand die je vertrouwt. Dit kan met een familielid, een vriend(in), een docent of vertrouwenspersoon. 

Vind je het moeilijk om erover te praten? We schreven 5 tips om te

praten over de scheiding van je ouders

.  

Probeer thuis en op school een rustige omgeving te creëren. Dat is misschien heel lastig als je ouders zijn gescheiden. Maak een fijne plek in jouw slaapkamer(s). Zet een muziekje aan, maak het gezellig. Dit kan je helpen om je beter te concentreren op huiswerkopdrachten. En maakt het ook nog eens een stuk leuker 😉

Wees eerlijk tegen jezelf over wat je aankunt tijdens deze moeilijke periode. Neem kleine stappen om je schoolwerk af te maken. Als je merkt dat je prestaties er onder lijden, vraag hulp aan je leraren. Ze kunnen je begeleiden en met je meedenken!

Maak een planning om je studie voor school en je persoonlijke leven een beetje in balans te brengen. We kunnen namelijk nog wel eens chaotisch worden door het hebben van gescheiden ouders. Een planning kan helpen om georganiseerd te blijven en je stress te verminderen. 

Zoek afleiding! Het is belangrijk om ook tijd vrij te maken voor ontspanning en afleiding. Doe iets wat je leuk vindt, zoals sporten, TikTokken, gamen, lezen of tijd doorbrengen met vrienden. 


Wees een beetje lief voor jezelf! Onthoud dat het tijd kost om aan deze situatie te wennen en om te gaan met veranderingen. Als je merkt dat je het moeilijk hebt om hiermee om te gaan, aarzel dan niet om steun te zoeken bij mensen om je heen, een coach of therapeut of een Online-Buddy van Villa Pinedo.

Verhaal lezen
Hoe zorg je goed voor jezelf?
Hoe zorg je goed voor jezelf?
Gedachten en gevoelensSteun

📖 Hoe zorg je goed voor jezelf?

Als je goed voor jezelf zorgt, voel je je sterker en gelukkiger, daarnaast helpt het ook om stress en angst te verminderen. Door tijd te nemen voor activiteiten die je leuk vindt en die je helpen te ontspannen, kun je beter omgaan met de uitdagingen van het dagelijks leven.

Wist je dat goed voor jezelf zorgen minstens zo belangrijk is als goed voor anderen zorgen? Vooral als je ouders gescheiden zijn, kan het gebeuren dat je veel bezig bent met het zorgen voor je ouders, broertjes of zusjes. Uit onderzoek blijkt namelijk dat kinderen met gescheiden ouders vaak extra verantwoordelijkheidsgevoel hebben en veel bezig zijn met het zorgen voor anderen in het gezin. Maar om echt sterk en blij te blijven, moet je ook goed voor jezelf zorgen. Dit betekent dat je tijd neemt voor dingen waar je gelukkig van wordt, rust neemt als je moe bent en praat over je gevoelens als je daar behoefte aan hebt.

Waarom is dit belangrijk?

Als je goed voor jezelf zorgt, voel je je sterker en gelukkiger. Hierdoor kun je beter omgaan met stress en kun je ook beter voor anderen zorgen. Net zoals in een vliegtuig de instructie is om eerst je eigen zuurstofmasker op te zetten voordat je anderen helpt, is het in het dagelijks leven ook belangrijk om eerst voor jezelf te zorgen. Zo blijf je gezond, blij en vol energie om ook weer anderen te helpen.

Goed voor jezelf zorgen helpt om stress en angst te verminderen. Door tijd te nemen voor activiteiten die je leuk vindt en die je ontspannen, kun je beter omgaan met de uitdagingen van het dagelijks leven.

Tijd voor jezelf nemen en je bezighouden met activiteiten die je leuk vindt, helpt je om jezelf beter te leren kennen en je sterke punten te ontdekken. Dit kan je zelfvertrouwen vergroten en je helpen om jezelf te waarderen.

10 tips

Ga naar buiten🌳: maak een wandeling in het park, ga naar het strand of de bossen. De natuur kan heel rustgevend werken en je nieuwe energie geven. Daarnaast stimuleert zonlicht🌞 de productie van vitamine D in je lichaam.

Luister of maak muziek🎶: zet je favoriete nummer op en dans💃 mee. Of schreeuw mee met een nummer waarin je jezelf in herkent. Muziek maken kan een fijne manier zijn om je gedachten te verzetten. Wij hebben zelf twee Spotify lijsten, een met motiverende nummers en een met herkenbare songteksten.

Even bewegen of sporten⚽: ga buiten spelen, rennen, fietsen of doe een sport die je leuk vindt. Beweging helpt je om je hoofd leeg te maken en je beter te voelen.

Doe iets creatiefs🎨: tekenen, schilderen, knutselen, bakken, koken of tuinieren kan een fijne manier zijn om jezelf uit te drukken of gedachten te ordenen.

Lees een boek📖: duik in een goed boek of een stripverhaal. Lezen kan je meenemen naar andere werelden en je even laten ontsnappen aan de dagelijkse stress. Daarnaast kunnen boeken je nieuwe perspectieven bieden, je uitdagen om anders te denken en je aanmoedigen om je doelen na te streven.

Spreek af met vrienden👭: breng tijd door met vrienden. Lachen, praten, leuke dingen doen of gewoon tijd samen doorbrengen kan je helpen te ontspannen. Daarnaast vermindert het gevoelens van eenzaamheid en depressie en vergroot het je gevoel van verbondenheid🫶.

Doe een meditatie🧘‍♀️: luister een meditatie om tot rust te komen en je te concentreren op het moment. Heb je onze meditatie, gegeven door Anaïta (The School of Mental Health), al geluisterd?

Schrijf het op📝: schrijf je gedachten en gevoelens op in een dagboek. Dit kan je helpen om dingen van je af te schrijven en meer inzicht te krijgen in jezelf.

Heel veel lachen🤪: kijk een komedie, lees een grappig boek, vertel moppen, doe gek, bezoek een lokale comedy club of doe aan lach-yoga . Als je lacht stimuleer je de aanmaak van endorfines, de zogenaamde 'gelukshormonen'. Dit helpt je om meer te ontspannen en je gelukkiger te voelen. Daarnaast verhoogt het je energieniveau en vermindert het gevoelens van vermoeidheid. Het geeft je een natuurlijke boost🚀 en helpt je om je meer alert en levendig te voelen.

Plan een rustmoment in🧼: neem de tijd om te ontspannen. Dit kan betekenen dat je een warm bad neemt, een middagdutje doet of gewoon even niets doet.

Welke tip ga jij volgen? Of heb je misschien wel een andere tip? Laat het hieronder weten!

Ps. Binnenkort delen we allemaal leuke opdrachten die jou kunnen helpen om goed voor jezelf te zorgen. Houd onze website in de gaten!

Verhaal lezen
Gedicht van Ghi over de vakantie
Gedicht van Ghi over de vakantie
Gedachten en gevoelensSteun

📖 Gedicht van Ghi over de vakantie

Vakantie - Tijd voor jezelf

Tijd voor jezelf Is voor jezelf kiezen En dat kan lastig zijn Als je bang bent wat te verliezen De controle, bijvoorbeeld Of het zorgen voor anderen Want als jij voor jezelf kiest Wat zal er dan veranderen?

Maar wat als je het niet doet? Wat is het alternatief? Jezelf opzij zetten helpt niemand, Al bedoel je het nog zo lief. Dus kies eens voor jezelf, Geef jezelf prioriteit. Zet jezelf op nummer één, En neem lekker je tijd.

Verhaal lezen
Praat erover: maar hoe dan?
Praat erover: maar hoe dan?
Gedachten en gevoelensSteun

📖 Praat erover: maar hoe dan?

Toen ik op zoek was naar tips om met de scheiding van mijn ouders om te gaan, zag ik vaak het advies ‘praat erover’. Klinkt fijn, maar met wie dan? En hoe voer ik zo’n gesprek? En wat zeg ik dan? Daarom deel ik in deze blog tips die ik toen graag gehoord had. Toen mijn ouders gingen scheiden, probeerde ik me vaak groot te houden. Ik zat in mijn examenjaar, beter deed ik alsof alles normaal was. Het was thuis al moeilijk genoeg en ik wilde niemand lastigvallen. Zo hield ik mijn zorgen, verdriet en stress voor mezelf. Toch schoot ik daarmee weinig op. Ik was erg down, doordat ik alles binnenhield. Toen ik er toch over ging praten, merkte ik dat de zwaarte die ik voelde iets lichter werd.

Met wie?

Misschien zijn er

vrienden of klasgenoten

die ook gescheiden ouders hebben. Of iemand met wie je goed kunt praten. In het begin heb ik een goede vriendin in vertrouwen genomen. Zij had ouders die wel samen waren, maar ze bood me een luisterend oor. Als het moeilijk was, kon ik haar ook vragen om iets leuks te doen, om mezelf af te leiden. Ik vertelde haar hoe ingewikkeld mijn ouders deden en we haalden samen ijsjes.

Je

mentor of een leraar

met wie je goed kunt opschieten? Stuur een bericht of jullie even kunnen praten, of spreek ze aan. Ik weet nog dat ik mijn mentor wou vertellen dat het niet zo goed ging. Thuis was alles chaotisch en ik had moeite me op huiswerk of toetsen te concentreren. Volgens mij moest ik huilen op het moment dat ik bij haar binnenliep. Ze besprak hoe ze me kon helpen en stond aan mijn kant. Daarna voelde ik me iets beter, want mijn mentor wist wat er speelde en ik stond er niet alleen voor.

Lotgenoten

: stel een vraag of lucht je hart op het Forum. Je kunt ook een Buddy aanvragen. Dan word je gekoppeld aan een wat oudere jongere die ook gescheiden ouders heeft. Zo kun je je ervaringen online met elkaar delen.

Een

hulpverlener

. Soms kun je op school of bij je huisarts terecht. Je kunt ook je ouders vragen of je met een therapeut of een andere hulpverlener kunt praten. Dat kan met of zonder je ouder(s) erbij.

Als je het aandurft, vertel het aan je

ouders

. Ze willen het beste voor je, ook al gaat het niet altijd even goed. Misschien vind je dat eng of loopt het gesprek moeilijk. Weet dat het nooit aan jou ligt.

Hoe begin je het gesprek?

Bij mij was klagen een goed begin. Het lucht op en ik hoefde me niet meteen kwetsbaar op te stellen.

Vind je appen makkelijker? Deel een herkenbaar bericht.

Op gegeven moment voelde ik me een doorgeefluik tussen mijn ouders, waar ik erg mee zat. Ik wist dat ik met een vriendin van me daarover wilde praten, maar wist niet zo goed hoe ik het gesprek moest beginnen. “Ik wil ergens over praten” kan natuurlijk wel, maar het kwam zo groot over en ik wilde het casual houden. Toen heb ik een meme gebruikt, over ouders die niet met elkaar praten, om het gesprek te beginnen.

Heb je iets gelezen dat goed omschrijft hoe jij je voelt? Dat kan een blog zijn van deze website of een post op social media. Als je dat als startpunt gebruikt, kan de ander je hiernaar vragen. Daardoor hoef jij niet degene te zijn die over het onderwerp begint, want het bericht en de vragen van de ander zijn leidend.

Schrijf een brief

Er was een moment tijdens de scheiding dat ik afstand van mijn vader nodig had. Mijn hoofd zat vol en ik had tijd nodig om dit te verwerken. Ik vond dit moeilijk om uit te spreken en heb hem toen een brief geschreven, met de vraag of hij daarop kon reageren. Ik schreef op hoe hij me gekwetst had. Een paar dagen later lag er een brief van mijn vader op m’n bed. Ik vond het fijn dat we een gesprek erover konden hebben, zonder dat ik de woorden heb moeten uitspreken.

Het gesprek zelf

Er is geen foute manier om dit gesprek te voeren. Misschien word je heel emotioneel en moet je huilen, of voel je weinig en kom je niet uit je woorden. Dat is niet erg. Begin klein. Misschien speelt er wel te veel in je hoofd om er een logisch verhaal van te maken. Je hoeft niet alles in één keer te delen. Begin met iets specifieks, zoals een situatie of een gesprek dat je met een ouder hebt gehad.

Een uitlaatklep

Uiteindelijk heb ik om verschillende redenen gepraat over hoe het ging en wat me bezighield. Het was een uitlaatklep. Ook vond ik veel herkenning, als ik hoorde dat ik niet de enige was met bepaalde ervaringen. Je staat er niet alleen voor. Soms was het om voor mezelf op te komen en mensen om me heen te laten weten wat ik nodig had. Mijn mentor merkte dat er iets aan de hand was, maar als ik haar niets verteld had, zou ze niet kunnen weten waarom mijn gedrag veranderde. Nu kon ze andere docenten vragen om begrip te tonen als ik te laat was met een opdracht bijvoorbeeld. Andere keren heb ik specifiek om hulp, tips of adviezen gevraagd. Ben je er nog niet klaar voor om je gedachtes en gevoelens te delen? Schrijf ze dan op voor jezelf. Ik hoop dat je, net als ik, je verhaal bij iemand kwijt kunt. Je verdient het om gehoord te worden. Villa Pinedo biedt je een luisterend oor.

Verhaal lezen
Mijn 21-reis om nooit meer te vergeten
Mijn 21-reis om nooit meer te vergeten
Mijn oudersGedachten en gevoelensBelangrijke momenten

📖 Mijn 21-reis om nooit meer te vergeten

Toen ik 21 werd mocht ik als verjaardagscadeau van mijn vader een vakantiebestemming over de hele wereld uitkiezen, waar we samen één week naartoe zouden gaan. Tokio, Sydney, New York, het kwam allemaal voorbij. Maar er was één plek die ik maar niet uit mijn hoofd kon krijgen: Zuid-Afrika! Dus, zo gezegd, zo gedaan. Na mijn verjaardag in oktober zaten papa en ik in november op Schiphol bij de gate op het vliegtuig naar Kaapstad te wachten.

Het was lang geleden dat we een hele week met z’n tweeën zouden doorbrengen. Na de scheiding ging ik de meeste zomers met mijn moeder en haar familie naar Griekenland. Later kwamen er ook nieuwe partners en halfbroertjes bij, dus de laatste keer dat we één-op-één zoveel tijd zouden doorbrengen, was lang geleden. Ik had er ongelofelijk veel zin in en tegelijkertijd vond ik het daarom ook heel spannend. Hebben we wel een fijne dynamiek samen? Willen we dezelfde dingen doen? En… waar gaan we het eigenlijk de hele tijd over hebben?!

Het werd een geweldige week. Niet alleen door de indrukwekkende Zuid-Afrikaanse natuur en cultuur, maar juist ook omdat de onzekerheden die ik van tevoren had, als sneeuw voor de zon verdwenen. We wilden precies dezelfde activiteiten ondernemen, we lachten om dezelfde grappen en irriteerden ons aan dezelfde kleine dingetjes (sloom lopende mensen of een navigatiesysteem wat niet gelijk meewerkt). We kregen allebei tranen in onze ogen bij een kerkdienst met een gospelkoor op de zondagochtend en we luisterden het allerliefst naar een Amy Winehouse, de Bee Gees of een CD met gospelmuziek die we in Kaapstad hadden gekocht. Terwijl we over de lange wegen door Zuid-Afrika reden, kletsten we wat af of genoten we samen in stilte. We lijken eigenlijk meer op elkaar dan ik me daarvoor ooit had beseft.

De afstand die na de scheiding was ontstaan door het feit dat ik letterlijk minder tijd met hem door had gebracht verdween. Door deze reis kon ik letterlijk de 50% van waaruit ik besta weer beter zien, mijn vader. Met al zijn leuke en minder leuke kanten en waar ik op lijk. Dit inzicht bracht me niet alleen een stukje dichter bij hem, maar ook weer een stukje dichter bij mezelf. Op de terugweg zat ik op de middelste stoel van de rij in het vliegtuig. Het was een lange nachtvlucht en naar een paar films kon ik mijn ogen niet meer open houden. Papa was al in slaap gedommeld en voorzichtig, zonder dat hij het merkte, liet ik mijn hoofd op mijn vaders schouder zakken. En zo zaten we daar dan, vader en dochter, ver weg van huis maar dichter bij elkaar dan ooit. Het was een reis om nooit meer te vergeten.

Verhaal lezen
Onverwachte verzoening op m'n bruiloft
Onverwachte verzoening op m'n bruiloft
Gedachten en gevoelensBelangrijke momenten

📖 Onverwachte verzoening op m'n bruiloft

Bijna een jaar later kijk ik met een trots gevoel terug op mijn bruiloft. Het was een prachtige dag. Precies zoals ik van tevoren had bedacht – en in deze blog beschreef. Het zonnetje scheen, de bloemen stonden in volle bloei en de liefde die ik die dag voelde maakte het helemaal compleet.

Mijn ouders speelden op deze dag een belangrijke rol. Niet alleen waren ze beiden aanwezig, maar ze zaten ook samen op de eerste rij. Ik heb me dan ook – gelukkig – op geen enkel moment zorgen hoeven maken over hoe zij met elkaar om zouden gaan. Ze hebben allebei genoten en dat gaf mij een geruststellend gevoel.

Het grootste hoogtepunt van de dag was toch wel het feest. Mijn opa en oma, die al 40 jaar gescheiden zijn, hebben die avond naast elkaar gezeten en zelfs met elkaar gekletst. Dit was heel bijzonder, omdat dit de eerste keer was sinds hun scheiding dat ze elkaar weer zagen. Ik had bij de ceremonie nog rekening gehouden met de stoelindeling, zodat ze niet naast elkaar zouden zitten. Maar op het feest ging het allemaal vanzelf. Ze hebben gelachen en gekletst over hun wandelstokken, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Deze onverwachte verzoening raakte me en liet me zien dat het nooit te laat is om weer in gesprek te gaan met mensen uit je verleden. Misschien is het de magie van een bruiloft, of misschien gewoon de kracht van tijd en vergeving. Hoe dan ook, het gaf me hoop en een diepere waardering voor familiebanden. Na de bruiloft hebben mijn opa en oma zelfs een keer samen koffie gedronken.

Dus, als ik iets heb geleerd van mijn bruiloft, is het dat het nooit te laat is om oude wonden te helen en opnieuw contact te maken. Mijn opa en oma hebben me dat op de meest onverwachte manier laten zien. En daarvoor ben ik hen dankbaar. Het maakt mijn herinneringen aan die dag nog specialer en betekenisvoller.

Verhaal lezen
Uit huis gaan, hoe pak je dat aan?
Uit huis gaan, hoe pak je dat aan?
Mijn oudersMijn woonsituatieGedachten en gevoelens

📖 Uit huis gaan, hoe pak je dat aan?

Uit huis gaan, op kamers of je eerste eigen plekje… Iedereen ervaart deze spannende periode op hun eigen manier. Misschien verloopt alles vlekkeloos, heb je snel weer je draai gevonden en voel je je helemaal klaar voor een nieuwe start! Maar misschien vind je de dagelijkse dingen nu juist wel extra lastig, of voel je je soms alleen.

Als kind van gescheiden ouders was ik heel blij toen ik deze stap kon maken. Ik ging studeren in een nieuwe stad, een nieuwe omgeving en ik had iets gevonden wat ik in mijn jeugd had moeten missen:

één vaste woonplek

. Niet meer op en neer pendelen tussen papa en mama, niet meer telkens moeten ‘verhuizen’ en me nergens écht thuis voelen. Deze nieuwe, eigen plek was er alleen maar voor mij.

Maar natuurlijk komen er ook juist uitdagingen bij, als kind van gescheiden ouders dat het nest uit vliegt. Herken je onderstaande situaties? Misschien kunnen de volgende tips jou daar dan doorheen helpen!

"Je voelt je verplicht om in de weekenden naar ‘huis’ te gaan. En naar welk huis dan? Naar welke ouder ga je wanneer, hoe vaak en wat als je eigenlijk liever op je nieuwe eigen plekje blijft?"

Mijn eerste tip is: neem je tijd. Als jij eerst een tijdje wil wennen aan je nieuwe leefomgeving, met misschien wel nieuwe vrienden en nieuwe routines of gewoonten, probeer jezelf die tijd dan te gunnen. Voel je niet verplicht om je ouders blij te maken door elk weekend naar ‘huis’ te komen als je daar eigenlijk veel onrust van krijgt. Uiteindelijk zullen je ouders het liefst willen dat jij gelukkig bent en daarvoor is het belangrijk dat jij goed voor jezelf zorgt. ?

Probeer aan je ouders te communiceren waar jij behoefte aan hebt. En laat ze weten dat je over een tijdje vast wel weer de ruimte voelt om gezellig bij hen langs te komen.

Misschien werkt het voor jou heel goed om om-en-om naar je ouders te gaan. Misschien wil je juist graag allebei je ouders zien in één weekend, door je bezoekjes te combineren. Of misschien onderhoud je het contact met (één van) je ouders liever door gezellig te (beeld)bellen. Er zijn zoveel mogelijkheden! Het belangrijkste blijft: luister goed naar wat jij nodig hebt. Dan vinden jullie er samen vast een fijne manier in die voor jullie allemaal past.

"Je voelt je alleen of afgezonderd van je ouders. Je ziet hoe je leeftijdsgenoten misschien wel worden geholpen door hun ouders, bij het verhuizen of klussen aan hun nieuwe woonplek. Hoe pak jij dit aan?"

Misschien had je toen je nog thuiswoonde al last van gevoelens van eenzaamheid, of voelde je je al regelmatig alleen. Dit is een gevoel dat veel van ons (kinderen van gescheiden ouders) helaas ervaren. En dit kan versterkt worden, doordat er nu bijvoorbeeld een grotere fysieke afstand tussen jou en je ouder(s) zit of doordat je elkaar simpelweg minder ziet. Onthoud dan dat het nooit te laat is om nieuwe gewoonten te creëren, zoals eens wat vaker een appje naar of belletje met je ouder(s) om even bij te kletsen. Of misschien maken jullie er wel een nieuwe traditie van om elkaar regelmatig bij een vast koffietentje te ontmoeten, ergens halverwege de afstand tussen jullie in.

Mis je ouderlijke hulp bij het verhuizen of klussen aan je nieuwe stekje? En vind je het confronterend om te zien hoe leeftijdsgenoten (misschien wel huisgenoten) deze ouderlijke steun en hulp wel krijgen? Ik begrijp je en ik denk dat velen van ons dit herkennen. Maar hoe mooi zou het zijn als je van deze ouderlijke steun van anderen juist een beetje mag genieten? Maak er gezellig een gezamenlijke klusdag van, waarbij ook jij geholpen kan worden; klusfeestje!

Onthoud daarnaast dat steun en hulp (en liefde!) ook vanuit andere hoeken kan komen. Misschien vinden je vrienden het wel heel leuk om je te komen helpen, of heb je een fijne band met een ander familielid. Dat leeftijdsgenoten dit misschien bij hun ouders vinden, betekent niet dat het voor jou niet in andere kringen bestaat.

"Nu moeten mijn ouders maar eens bij míj langskomen, in plaats van ik bij hen! Maar… hoe pak ik dit aan?"

Is je kamer te klein om je familie te hosten? Misschien is het dan een idee om buitenshuis af te spreken. Wil je wel graag je nieuwe plekje laten zien? Combineer het dan! Laat ze even je gloednieuwe stekkie zien, om vervolgens gezellig naar jouw nieuwe favoriete plekje te gaan.

Vind je het ongemakkelijk om je ouder(s) uit te nodigen? Misschien is het dan fijn om alvast een plan te maken voor wat jullie kunnen gaan doen. Heb je bijvoorbeeld al een leuk museum gevonden in deze nieuwe stad? Of ben je niet ver weg verhuist en kennen jullie beiden al een plek waar jullie graag komen of een activiteit om te doen? En ben je bang dat er stiltes vallen en vind je dat vervelend? Dan is de bioscoop wat mij betreft een goede optie!

Vind je het lastig om het van je ouder(s) te vragen om langs te komen? Misschien omdat het ver weg is, of omdat ze het vaak druk hebben? Dan ga ik graag met je terug naar de eerste tip die ik je in deze blog gaf: zorg goed voor jezelf. Jouw behoeften mogen nu even voorrang krijgen. Het is tijd voor een nieuw hoofdstuk in jouw leven: eentje waarvan jij de spelregels mag bepalen.

Verhaal lezen
‘Mijn verjaardag was een innerlijke strijd’
‘Mijn verjaardag was een innerlijke strijd’
Mijn oudersGedachten en gevoelens(Geen) contact

📖 ‘Mijn verjaardag was een innerlijke strijd’

Ruim twintig jaar geleden was het een zomerse dag in juni, maar ook een feestelijke dag. Tenminste, ik vind van wel want ik mocht ter wereld komen. Ik heb er zelf geen herinneringen meer aan, maar ik vind het wel fijn om te bedenken dat het een mooie dag geweest is. Alleen al omdat ik hoop dat mijn ouders het toen samen goed hadden. Mijn geboortedag en al die jaren erna mijn verjaardag, het is iets dat wordt gezien als een feestdag. Maar de volgende jaren kreeg mijn verjaardag meer weg van een innerlijke strijd.

Veranderingen

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 5 was. Eigenlijk veranderde mijn gevoel over mijn verjaardag het jaar ervoor al. Het was geen feestdag meer, maar een dag die een confrontatie werd met wat er niet is. Het liefst sloeg ik mijn verjaardag dan maar over. Bij een verjaardag hoort voor mij gezelligheid, leuke mensen, lekker eten, een beetje versiering en vooral een blij gevoel. Alleen toen moest ik keuzes gaan maken. Want was ik op mijn verjaardag dan bij papa of bij mama? En als ik dan bij mama ben, komt papa dan langs? Plus als papa langskomt, komt zijn nieuwe vriendin dan ook mee? Mama wil het graag gezellig maken en papa wil graag zijn cadeau meenemen. Maar dat botst, want papa heeft meer geld dan mama en koopt andere cadeaus. Dan is het niet gezellig en wordt het een strijd tussen twee volwassenen, op de dag die een feest hoort te zijn voor hun eigen kind.

De jaren erna zijn papa en mama nooit meer samen op mijn verjaardag geweest. Ik was of bij papa of bij mama. Als ik dan bij papa was, vond ik dat moeilijk. Ik had daar geen vrienden die kwamen en ik miste mama. Vanaf mijn 14e ging ik volledig bij mama wonen. Geen keuze meer. Ik zou sowieso bij mama zijn en papa zou sowieso niet langskomen. Er was wel elk jaar een ander dilemma. Mijn verjaardag werd elk jaar, samen met kerst en oud & nieuw een meetmoment voor mijn relatie met papa. Want liever had ik geen contact, maar als er geen contact is doet het ook pijn. Helemaal als papa écht mijn verjaardag vergat en twee weken later pas een sorry gaf. Mijn verjaardag werd een dag vol spanning. Krijg ik wel bericht van papa, krijg ik geen bericht en moet ik ook weer met hem afspreken? Mijn verjaardag was niet meer van mij. Mijn verjaardag was ‘bezit’ geworden van mijn ouders.

Nieuw motto

En nu, sinds ik de twintig ben gepasseerd, heb ik een nieuw motto. Mijn verjaardag is weer van mij. Ik beslis zelf hoe mijn verjaardag eruit komt te zien. Wie ik uitnodig, of ik wel of niet op berichtjes reageer. En met liefde zet ik mijn telefoon die dag uit. Want dat geeft rust. Morgen ben ik wel weer een kind van gescheiden ouders en morgen denk ik wel weer na over de rest van de wereld. Maar vandaag, op mijn verjaardag, hang ik zelf de slingers op. Ik ga eten met wat vrienden, ik moet met een beetje pech nog wat studeren, ik ga lekker sporten en ik ben trots op waar ik sta, ongeacht de weg die ik heb afgelegd. Het is niet dat er nooit meer onrust is op mijn verjaardag, maar ik word er steeds iets beter in om de onrust af en toe even uit te schakelen. En dat op zich is al een feestje waard. Proost op alle verjaardagen!

Verhaal lezen