Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun verhalen.

Doorzoek de verhalen

40 verhalen gevonden voor jou

"Ook m'n bonusmoeder krijgt wat op Moederdag"
"Ook m'n bonusmoeder krijgt wat op Moederdag"
Mijn oudersStiefoudersBelangrijke momenten

📖 "Ook m'n bonusmoeder krijgt wat op Moederdag"

Ik ben Michelle, 26 jaar en ongeveer 10 jaar geleden zijn mijn ouders gescheiden. Nu is het weer bijna moederdag. En als kind met gescheiden ouders betekent dat ook dat ik te maken heb met meerdere “moeders”, namelijk ook een bonusmoeder zoals ik dat zelf noem. Je hebt ze in allerlei soorten en maten, maar hoe ga je ermee om?

Ik kon alles bij haar kwijt

Laat ik ermee beginnen te zeggen dat ik het ontzettend heb getroffen met mijn bonusmoeder(s). Na de scheiding van mijn ouders heb ik langere tijd weinig en moeizaam contact gehad met mijn eigen moeder. Ik was boos, verdrietig en kon de nieuwe situatie maar moeilijk accepteren. Toen mijn vader, ongeveer een jaar later, vertelde dat hij iemand had ontmoet met wie het goed klikte, vond ik dat enorm spannend. Ik gunde het mijn vader, maar een nieuwe vrouw in zijn (en daarmee ook mijn) leven….

Ik moest wel even aan het idee wennen. Tijdens onze eerste ontmoeting klikte het echter meteen. We hadden veel overeenkomsten, konden gezellig kletsen en leken zelfs qua uiterlijk op elkaar. Omdat ik in deze periode minder contact had met mijn eigen moeder, kwam deze bonusmoeder als geroepen. Ik kon alles bij haar kwijt, ze veroordeelde nooit, stond altijd voor me klaar.

Fijn contact

Na verloop van tijd zakte mijn boosheid en verdriet rondom mijn eigen moeder. Ons contact verbeterde en ik kon het steeds beter aan om in haar nieuwe situatie te stappen. Dit kostte me soms veel moeite, omdat het me enorm herinnerde aan de scheiding en aan al het verdriet wat hierbij kwam kijken. Deze confrontatie wilde ik het liefste uit de weg gaan, kiezen voor de makkelijke weg en niet willen denken aan de moeilijke tijd die achter me lag.

Mede dankzij heel veel steun uit mijn omgeving heb ik door kunnen zetten en kan ik vandaag de dag weer heel fijn met mama overweg. We zoeken elkaar regelmatig op, gaan leuke dingen doen en kunnen fijn kletsen samen. Dat het na al die jaren en al die ellende (om het zo maar even te noemen) toch weer zo goed is gekomen, koester ik heel erg. Ik ben daar echt heel erg dankbaar voor!

Onverwachts

Juist op het moment dat alles weer goed leek te gaan, kreeg ik een nieuwe tegenslag te verwerken. Eentje die enorm veel impact heeft gehad en die mijn kijk op het leven toch zeker wel veranderd heeft. Mijn bonusmoeder komt onverwachts te overlijden. Na een hartinfarct heeft zij nog een ruime week in het ziekenhuis gelegen, met alle specialistische zorg die ze nodig had. Helaas konden de artsen niets meer voor haar doen… Een heftige en plotselinge gebeurtenis die mijn leven wederom in de war schopte. Ondanks dat ik haar pas een paar jaar kende, had zij een enorme stempel op mijn leven gedrukt. Op een positieve manier. Ik begon daarna steeds vaker te denken dat geluk niet voor mij weggelegd was. Eerst de scheiding, nu dit… Wat zou het volgende zijn wat zich aankondigt? Nou dat was dus weer een nieuwe bonusmoeder.

Nieuwe bonusmoeder

Mijn vader had na een tijdje het geluk opnieuw gevonden. Weer opnieuw beginnen, weer een nieuw iemand leren kennen, weer iemand opnieuw toelaten in je leven dacht ik… Moest er eigenlijk helemaal nog niet aan denken. Ik zou willen dat alles even bleef zoals het was. Gelukkig was ook deze keer de klik er. Ik heb een ontzettend lieve vrouw leren kennen. Gek genoeg had zij erg veel overeenkomsten met mijn eerste bonusmoeder, wellicht klikte het daarom weer zo goed. Ze had ook erg veel begrip voor de situatie waar wij als gezin net uit kwamen en vroeg ook regelmatig naar mijn eerste bonusmoeder. Ik waardeerde dat enorm. Ook accepteert ze mij zoals ik ben en kan ik altijd bij haar terecht, dat is echt onwijs fijn. Tot op de dag van vandaag zijn zij en mijn vader samen. Afgelopen jaar zijn ze zelfs getrouwd. Het was een enorm leuke en gezellige dag. Geluk en liefde werden gevierd en hopelijk nog voor heel lang!

Ondanks alle tegenslagen en vervelende situaties die zich hebben voorgedaan, mag ik me ontzettend gelukkig noemen met de moeder en bonusmoeder die ik nu heb. Met moederdag zorg ik dan ook voor 2 cadeautjes, want in mijn ogen verdient ook mijn bonusmoeder een presentje.Ik kan me heel goed voorstellen dat dit niet voor iedereen geldt. Als kind kies je niet voor een scheiding, maar ook niet voor de nieuwe partner van een van je ouders. “Het is nou eenmaal zo” of "Je moet het er maar mee doen”. Ik heb heel veel geluk gehad en ik hoop natuurlijk de meeste van jullie, maar ik ben me er ook bewust van dat het ook anders kan. Dat er veel ruzie of onenigheid is en dat je niet zo goed kan opschieten met een van je stiefouders.

Wil je hier iets over kwijt of zou je graag tips willen, stel dan gerust je vraag op het forum van Villa Pinedo. Klets je liever 1 op 1 met iemand die een vergelijkbare situatie heeft meegemaakt? Vraag dan een buddy aan!

Verhaal lezen
"De feestdagen voelen als een grote roadtrip"
"De feestdagen voelen als een grote roadtrip"
Gedachten en gevoelensBelangrijke momenten

📖 "De feestdagen voelen als een grote roadtrip"

De feestdagen zijn een groot, leuk familiefeest, tenminste dat is wat ik van vrienden hoor. Voor mij voelt het meer als een grote roadtrip die ik verplicht langs iedereen moet maken. Hierdoor is de gezelligheid en het familiegevoel er voor mij wel een beetje af.

Mijn ouders zijn 4 jaar geleden uit elkaar gegaan. Mijn opa’s en oma’s zijn ook allemaal gescheiden. De feestdagen zijn bij ons dan ook een flink gedoe om te regelen. De ene oma wil het op kerstavond vieren, bij de ander gaan we de volgende dag weer langs en dan heb ik ook nog een vriend bij wie we kerst natuurlijk ook moeten vieren.

Wie plant de feestdagen?

Toen mijn ouders net gescheiden waren, planden zij de kerstdagen. Nu ik wat ouder ben bepaal ik hier zelf ook meer in mee. En als ik iets anders zou willen is dat nu ook goed. ‘Vroeger’ vierden we kerstavond altijd met mijn opa. Na de scheiding wilden mijn ouders deze dag om en om doen, maar ik wilde deze avond met mijn opa blijven vieren. We hebben het hier toen goed over gehad en nu is afgesproken dat kerstavond gewoon vast met mijn opa blijft. Wat mij altijd helpt is om het van tevoren goed te plannen met mijn ouders. Zo weet iedereen waar die aan toe is en kan ik me er ook een beetje op voorbereiden. En cadeautjes (die ik aan familie geef) van tevoren al te kopen of te maken. Dit bespaart me heel veel stress in de week voor kerst.

Genieten van kerst

Toch kan ik nog steeds wel genieten van kerst hoor, dat zeker. Ik vind het nog steeds fijn om iedereen te zien, lekker met z’n allen te eten aan een grote versierde tafel en cadeautjes voor familie onder de kerstboom te leggen. Maar als ik dan zou mogen kiezen, als het onmogelijke mogelijk zou zijn, dan zou ik nog steeds graag willen dat we het samen kunnen vieren. Dat gaat ‘m helaas niet worden. Wat mij hierbij helpt is om te denken dat het ook niet heel veel gezelliger zal zijn als iedereen bij elkaar zit. En omdat we in kleinere groepen afspreken, kan ik beter iedereen persoonlijk spreken. Ik kijk nog steeds altijd een beetje tegen de feestdagen op en het is ook helemaal niet erg als je er niet veel zin in hebt. Maar ik denk wel dat het goed is om dit met je ouder(s) te bespreken, misschien kunnen ze je daarbij helpen en meedenken. Kies vooral voor jezelf! Als jij geen zin hebt om naar een bepaald iemand te gaan of het wordt te druk: geef het aan!

Kijk jij een beetje tegen de feestdagen met gescheiden ouders op? Dat is oké, je hoeft ’t niet alleen te doen. Onze Buddy’s herkennen dat gevoel en kletsen graag met jou! Meld je hier aan om te kletsen met een Buddy van Villa Pinedo!

Verhaal lezen
Jij eerste kerstdag, ik Sinterklaas
Jij eerste kerstdag, ik Sinterklaas
Mijn oudersBelangrijke momenten

📖 Jij eerste kerstdag, ik Sinterklaas

‘Ik heb lekker 2 verjaardagen en 2 keer sinterklaas’, zei ik als kind wanneer vriendinnetjes het zielig voor me vonden dat mijn ouders gescheiden waren. Gelukkig weet ik niet beter. Ik was zo jong toen mijn ouders uit elkaar gingen dat mijn leven altijd bestaan heeft uit een sinterklaas- en verjaardag tweedaagse. Dit is natuurlijk anders als je ouders op latere leeftijd uit elkaar gaan. Dan waren er een hoop tradities, en moeten die ineens bruut uit elkaar gescheurd worden omdat je ouders besloten hebben een punt achter hun relatie te zetten. Valt er überhaupt nog iets te vieren en hoe ga je hiermee om? Lees het in deze blog!

Feestdagen vergadering

Laat ik eerlijk zijn, als kind vond ik de dubbele feestdagen toch echt wel de allerleukste consequentie van gescheiden ouders. Anderzijds herinner ik ook andere gesprekken in het kader van onderhandeling over de feestdagen. Er was altijd wel een ouder verdrietig omdat hij/zij dit jaar wederom tweede kerstdag in plaats van sinterklaas had gewonnen in ‘de jaarlijkse feestdagen vergadering’. Als je het dan een week later alsnog viert met de andere ouder voelt het vaak als een ‘tweedehands sinterklaas’ met taaie pepernoten en oude chocoladeletters.

Tradities

Als een gezin uit elkaar gaat vervallen hoogstwaarschijnlijk de meeste tradities. Sta even stil bij dat dit pijn doet, dat mag. Maar laat je niet verleiden om de feestvreugde te laten verpesten door de feestdagen vergadering. Vier je met je vader Sinterklaas op 6 in plaats van 5 december? Maak er dan je eigen traditie van. Eet bijvoorbeeld niet alleen pepernoten maar start met het maken van een kampvuur met marshmallows of iets anders wat je elk jaar weer kunt doen. Zo voelt de traditie niet als een ‘ tweedehands sinterklaasdag’ maar als jullie eigen sinterklaas traditie.

Zelf de slingers ophangen

Het is een cliché, maar wel een met een kern van waarheid. Zeker als je ouders gescheiden zijn. Maak dus je eigen feestkalender. De wereld is (nog) niet ingericht op gescheiden ouders. Dus er is maar een sinterklaasavond, een verjaardag, een vader- en moederdag, nog geen stiefvader/moeder dag. Maar laat je daar niet door tegen houden. Start je eigen feestdagen vergadering waarbij de focus niet ligt op wie welke daadwerkelijke datum krijgt, maar op welke mooie nieuwe tradities jullie willen starten als gezin. En goed nieuws: dit werkt zowel bij papa’s als bij mama’s.

Verhaal lezen
Niet samen naar mijn diploma-uitreiking
Niet samen naar mijn diploma-uitreiking
Mijn oudersOp schoolBelangrijke momenten

📖 Niet samen naar mijn diploma-uitreiking

Lieve papa en mama,

Binnenkort ga ik ein-de-lijk afstuderen. Het heeft iets langer geduurd dan was gepland: niet de juiste studie, daarna een jaartje waarin ik niet wist wat ik wilde. Maar dat is nu voorbij, mijn studie is bijna afgerond. Alleen, jullie zullen niet allebei bij mijn diploma-uitreiking zijn. Dat kan niet, want dat lukt jullie niet. De spanning die tussen jullie bestaat, is zo intens dat ik me niet vrij kan bewegen als jullie bij elkaar in een ruimte zijn. Ik voel me schuldig als ik bij de ene sta, omdat dan de ander alleen is. En dat nu nog steeds, 14 jaar na de scheiding.

Voor mij is de keuze nu makkelijker, omdat ik op dit moment met jou, mama, geen contact meer heb. Voor mijn gevoel accepteer jij papa niet, en mag ik niet van hem houden. Daardoor voel ik me door jou niet geaccepteerd en heb ik het idee dat ik moet veranderen. Ook vind jij dat papa alles fout heeft gedaan. Ik wil geen partij kiezen. Ik trok dat niet, dus heb ik het contact verbroken. Ik ben nu oud en wijs genoeg om te weten dat jullie beide aandeel hebben gehad, met welke intentie dan ook. En, ik houd wel van papa. Net als van jou, mama.

Wat ik het liefste wil is dat mama er ook bij kan zijn. Dat mijn beide ouders er zijn, trots op mij kunnen zijn en samen in een ruimte kunnen verblijven. Is dat te veel gevraagd? Ik denk dat het lastig is voor jullie, en ergens kan ik me het ook wel voorstellen. Zeker na alles wat er is gebeurd. Toch, het zou voor mij zo’n mooi en waardevol moment zijn! Hoe lang is het geleden dat dat nog mogelijk was; jullie in een ruimte zonder spanning?

Wat ik wil meegeven aan alle gescheiden ouders: laat je kind niet kiezen en accepteer de andere ouder. Misschien is dit gevoelsmatig heel lastig en gaan je haren recht overeind staan, maar, probeer het! En ik weet zeker, je kan het ook! Je kind zal hierdoor makkelijker bewegen tussen jullie als ouders en voelt de vrijheid om van beide ouders te houden. En dat is toch het mooiste wat je je kind zou willen geven?

X,

Yvon

Verhaal lezen