Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun verhalen.

Doorzoek de verhalen

40 verhalen gevonden voor jou

"Van eenzaamheid met kerst naar aanschuiven bij"
"Van eenzaamheid met kerst naar aanschuiven bij"
FamilieGedachten en gevoelensBelangrijke momenten

šŸ“– "Van eenzaamheid met kerst naar aanschuiven bij"

Als klein meisje was kerst voor mij de leukste tijd van het jaar. De versierde kerstboom, bergen cadeautjes, vrolijke kerstliedjes en het heerlijke eten… Maar rond mijn 9e veranderde alles toen mijn ouders uit elkaar gingen. Plotseling voelden de feestdagen anders aan.

De leegte van een gebroken gezin

Met mijn vader heb ik geen contact meer en door de scheiding van mijn ouders viel ook de rest van het gezin uit elkaar. Mijn broer, zus, moeder en ik leefden ieder hun eigen leven. Toen ik in mijn puberteit kwam, werd kerst minder leuk. Ik zag andere mensen vrolijk kerst vieren, maar bij ons was het niet meer compleet. Mijn zus ontbrak bij de kerstdiners en soms sloegen we zelfs kerst over. Dat voelde best verdrietig, zeker als je op social media ziet hoe iedereen samen is.

Toen bedacht ik me: hoe kan ik mijn familie weer bij elkaar brengen? Geen idee… Ik kon geen oplossing bedenken. Eigenlijk dacht ik ook dat mijn familie er niet meer op zat te wachten om kerst samen te vieren. Ik besloot te gaan werken in de horeca. Slim idee? Geen idee… Want eigenlijk voelde ik me juist eenzamer. Ik kwam oog in oog te staan met het warme kerstgevoel bij andere mensen en collega’s die een dag vrij waren om samen met hun familie te zijn.

Ondanks mijn eenzaamheid zette ik mijn vrolijkste lach op. Durven zeggen dat ik alleen was met kerst deed ik niet, tot ik mijn verhaal deelde met twee liefdevolle mensen. Zij nodigden mij uit om kerst met hen te vieren. Zo zat ik opeens met kerst aan tafel bij een familie. Een bijzonder moment. Maar genoot ik optimaal? Helaas niet. Het bleef dubbel voelen, maar ik was enorm dankbaar. Want ik had weer mogen ervaren hoe het samenzijn voelt.

Van eenzaamheid naar bonusfamilies

Het jaar erop voelde ik niet meer de negatieve energie van kerst omdat ik me realiseerde dat ik niet alleen hoefde te zijn. Ik schoof aan bij andere families. Mijn grootste angst om alleen zijn met kerst, was eindelijk opgelost. Maar toen gebeurde er iets onverwachts. Mijn broer en zus organiseerden kerst voor onze familie. Dit had ik nooit zien aankomen. Eerlijk gezegd vond ik het best spannend, maar vooral heel erg leuk! Ik was nog nooit zo blij geweest. Eindelijk was iedereen bij elkaar. Mijn kerst was weer compleet.

Dankbaarheid

De hele situatie, mijn acties en het resultaat dat ik nu kerst vier met zowel mijn eigen familie als bonusfamilies, hebben me geleerd dat kerst draait om de warmte van mensen onder elkaar. Het heeft me bewust gemaakt van mijn behoefte aan verbondenheid. Mijn dankbaarheid groeide voor de mensen die aan mij dachten en voor de mogelijkheid om samen te zijn.

Dit jaar wordt denk ik nu al de beste kerst ooit na de scheiding van mijn ouders. Ik heb veel appjes gehad van mensen die aan mij hebben gedacht en vroegen wat ik ga doen met kerst. Dat mensen aan mij denken en mij berichten is voor mij het allermooiste wat er is.

Het allerleukste en mooiste cadeau dat ik ooit heb gekregen? Gewoon samen zijn!

Mijn boodschap voor kerst aan alle kinderen met gescheiden ouders

Aan alle kinderen met gescheiden ouders die mijn verhaal lezen, blijf praten en deel je gevoelens. Wees eerlijk over je wensen en weet dat het nooit aan jou ligt dat je je eenzaam kunt voelen. Ooit op een dag komt het goed. Blijf hoop houden in iets wat voor jou belangrijk is.

Mijn boodschap voor kerst aan alle volwassenen

In deze kersttijd koester ik de herinnering aan de twee bijzondere mensen die mijn eenzaamheid doorbraken. Hun vriendelijkheid opende de deur naar warmte en hoop en dat inspireert mij. Hopelijk kunnen we er met elkaar voor zorgen dat niemand alleen hoeft te zijn met kerst.

Mijn kerstwens

Laten we, als we iemand zien die dit nodig heeft, de deur voor de ander openzetten en verwelkomen met heerlijk eten en een warm kerstgevoel. Dat we allemaal de kracht van vriendelijkheid begrijpen en de magie van open deuren delen

Een vrolijke en liefdevolle kerst toegewenst, met dat we echt aan elkaar denken en dat ook delen! Je hoeft ’t niet alleen te doen.

Verhaal lezen
Ook kerst kan veranderen!
Ook kerst kan veranderen!
Mijn oudersBelangrijke momenten

šŸ“– Ook kerst kan veranderen!

Kerst is bij ons thuis altijd belangrijk geweest. Daarom waren er altijd duidelijke afspraken over de verdeling van de feestdagen. Kerstavond en Eerste kerstdag vierden wij bij mijn vader, Tweede kerstdag dan bij mijn moeder. Als kind heb ik deze verdeling altijd als heel prettig ervaren, er was nooit gedoe over wanneer we zouden wisselen of waar kerst zouden vieren. Zo werden de feestdagen voor iedereen ook daadwerkelijk een feest!

Bij mijn moeder thuis was het een moment waarop we samen kwamen met de hele familie, in ons geval de familie van mijn bonusvader. Met iedereen daar werd de feestdag bijgesteld naar Tweede kerstdag, zodat wij hier altijd bij zouden kunnen zijn. Dit gaf een heel fijn en welkom gevoel. Maar sinds 2020 vieren we deze dag eigenlijk alleen met het gezin.

Bij mijn vader vierden we kerst meestal met zijn drieƫn: mijn vader, zusje en ik. Een gezellige avond thuis, met altijd een gourmetstel tussen ons in. De laatste paar jaar hebben we het ook bij mijn vader gevierd met familie. De eerste keer is alweer 5 jaar geleden, iedereen was nog jong genoeg, waardoor er nog geen aanhang was onder de nichten en neven. Maar dat is in de afgelopen jaren enorm veranderd en daardoor kwam de Eerste kerstdag als familiebijeenkomst steeds meer onder druk te staan. Want ook in de gezinnen van de partners van onze neven en nichten werd kerst op Eerste kerstdag gevierd. Dit voelde heel vervelend aan, omdat wij bang waren onze moeder teleur te stellen door op Tweede kerstdag, kerst te vieren met de familie van onze vader. Hierdoor hebben we kerst de afgelopen 2 jaar enkel met de ooms en tantes gevierd, zonder de nichten en neven.

En dit jaar is weer alles anders, want nu hebben zowel mijn zusje als ik ook een vriend, en doen er nog meer families mee in de verdeling van de kerstdagen. Dus toen wij halverwege oktober met het hele gezin bij mijn moeder thuis waren, hebben we het dit jaar eens anders aangepakt. In plaats van de vaste verdeling die bij ons al bijna 20 jaar geldt, zijn alle potentiƫle verdelingen van kerstdagen bij onze ouders en (soms ook gescheiden) schoonouders naast elkaar gelegd. Wat bleek, het belang van mijn moeder lag bij het samenzijn en niet zozeer op de kerstdagen zelf. Dus, om nu alle ruimte te geven aan ons en voor iedereen een fijne planning te kunnen creƫren, vieren we dit jaar kerst bij mama op derde kerstdag. Die hebben we zelf maar in het leven geroepen!

Kerst zou voor iedereen een feest moeten zijn, dus ook voor jou! Toen ik jonger was, heb ik het als heel fijn ervaren om consistentie te hebben in de afspraken. Dit voorkwam ruzie rondom de feestdagen thuis en de familie was altijd heel lief en paste zich waar dat kon aan ons aan. Maar nu we allemaal volwassen zijn, werkt het beter om met elkaar in gesprek te gaan en samen te beslissen hoe we de feestdagen het beste in kunnen delen. Wees dus niet bang om soms iets te veranderen, als het niet meer werkt. Want het enige wat constant is in het leven, is dat alles blijft veranderen!

Verhaal lezen
"Het nieuwe huwelijk bracht een achtbaan aan emoties"
"Het nieuwe huwelijk bracht een achtbaan aan emoties"
StiefoudersGedachten en gevoelensBelangrijke momenten

šŸ“– "Het nieuwe huwelijk bracht een achtbaan aan emoties"

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 17 jaar oud was. Dat was geen verrassing voor mij. Toch belandde ik voor mijn gevoel in een achtbaan. Een onderdeel daarvan was het samengestelde gezin bij mijn vader.

Een nieuwe vriendin

Een half jaar nadat mijn ouders deelde dat zij gingen scheiden, merkte ik aan mijn vader dat hij zich anders gedroeg dan daarvoor. Na even gekletst te hebben, kwam ik erachter dat hij een nieuwe vriendin had. Ik was super blij! Het liefst wilde ik haar meteen ontmoeten en alles over haar weten.

Trouwen

Al snel bleek dat de liefde tussen mijn vader en mijn bonusmoeder heel groot was. Mijn vader bleef daarentegen wel benoemen dat hij nooit meer wilde trouwen. Tot een aantal weken geleden. Hij vertelde mij aan de telefoon dat hij mijn bonusmoeder ten huwelijk wilde vragen. Ik was blij, maar ook ontzettend verbaasd. Want ook al gun ik hen al het geluk van de wereld, ik begreep niet waarom hij nu toch wilde trouwen. Hij legde mij uit dat hij ontzettend gelukkig is met haar en hij graag een leven samen met haar voortzet, waarin alles op een goede manier is geregeld. Hierdoor keerde de rust al snel terug en ik keek uit naar het moment van het huwelijksaanzoek.

Een paar dagen later was het zover: het huwelijksaanzoek. Ik was er niet bij, maar ik wist wel waar en wanneer het plaats zou vinden. Ik wachtte rustig op een appje, dat een uur eerder bleek te komen dan ik had verwacht. Ik opende het filmpje waarin ik zag dat mijn vader mijn bonusmoeder ten huwelijk vroeg, en zij ā€˜ja’ antwoordde. Waar ik op het begin had verwacht dat ik alleen maar blijdschap zou voelen, kon ik op dat moment alleen maar huilen. Ik snapte niet hoe dat kwam. Ik was toch zo blij?

Duidelijkheid

Later heb ik hier met mijn vader over gebeld. Ik merkte dat ik vooral veel behoefte had aan duidelijkheid over wat het huwelijk voor ons ging betekenen. Hij vertelde dat hij samen zou gaan wonen met mijn bonusmoeder en dat dat de grootste verandering voor ons zou zijn. Ik vond het fijn dat hij dit zo duidelijk uitlegde. Ik heb daarna ook met wat vriendinnen gebeld om erover te praten. Zij benoemde dat mijn gevoel helemaal niet gek was en dat het ook een grote verandering is. Dat zorgde bij mij voor veel rust.

Op dit moment ben ik stapje voor stapje aan het voorbereiden op het huwelijk. Zo vertel ik aan mijn vader wat ik nodig heb en andersom geeft hij updates over het huwelijk. Dit werkt voor mij heel goed, omdat ik op deze manier het gevoel heb dat wij elkaar echt begrijpen. Ik heb veel zin in de bruiloft, maar accepteer het ook als het even wat lastiger is. Zo’n grote verandering is natuurlijk ook niet niks en alle gevoelens die je daarbij voelt zijn helemaal okĆ©.

Geef jezelf tijd om te wennen

Al met al kijk ik erg uit naar het huwelijk en gun ik mijn vader en bonusmoeder al het moois van de wereld. Het maakt mij blij om te zien dat mijn vader zo gelukkig is. Ik weet dat het ook okƩ is dat ik mij er af en toe wat minder fijn bij voel. Dat mag er ook zijn. En als dat er is, heb ik een paar hele lieve mensen om mij heen die er voor mij kunnen zijn.

Ik hoop, dat als je dit leest, je jezelf de tijd geeft om te wennen aan de nieuwe situatie met een samengesteld gezin. Alle gevoelens en gedachten mogen er zijn en iedereen gaat er anders mee om. Gun jezelf de ruimte om met je ouder(s) te bespreken hoe jij je erbij voelt en verzamel fijne mensen om je heen die er voor je kunnen zijn. Als je dat laatste lastig vindt, kun je altijd een buddy aanvragen bij Villa Pinedo. Wij zijn er voor jou!

Verhaal lezen
Samengesteld gezin & de zomervakantie
Samengesteld gezin & de zomervakantie
Mijn oudersBelangrijke momenten

šŸ“– Samengesteld gezin & de zomervakantie

ā€œHeb jij gescheiden ouders? Bofkont, dan mag je zeker twee keer op vakantie!ā€ Deze opmerking zullen veel kinderen van gescheiden ouders wel herkennen. Twee keer op vakantie, met je verschillende (samengestelde) gezinnen… Is dat wel zo leuk?

Want hoe ongemakkelijk een samengesteld gezin ooit samengaat, kan extra duidelijk worden op vakantie. Hele dagen samen, terwijl je eigenlijk nog niet zo goed aan elkaar gewend bent. En ineens je eigen ouder moeten delen met een nieuwe partner, dat kan best lastig zijn. In 2011 gingen mijn moeder en haar vriend op vakantie naar Spanje. Alle kinderen mochten mee. Dat zijn er in totaal 6, als ik mee zou zijn gegaan. Ik was toen 15, en ik koos ervoor om niet mee te gaan. In plaats daarvan ging ik met mijn vriendje en zijn gezin mee op binnenlandse vakantie op een camping. In plaats van in een mooi appartement in Spanje, sliep ik op de camping in een tentje.

Toch ben ik nog steeds blij met deze keuze. Ik werd er flink mee getreiterd door de rest van het ā€˜gezin’, maar ik had er heel goed over nagedacht. Ik wist zeker dat ik liever met mijn vriendje op een camping was dan in Spanje met het samengestelde gezin vol spanningen en ongemakkelijkheden. Ik bedoel hiermee niet dat ik mijn familie niet leuk vind. Helemaal niet zelfs! Maar als puber van 15, die op eerdere vakanties al had ervaren hoe stroef onze nieuwe gezinssituatie kon verlopen, was het voor mij beter om hierin mijn eigen grenzen te respecteren.

Vind jij het ook lastig om met spanningen en ongemakkelijke situaties om te gaan? Luister goed naar jezelf. Probeer jezelf niet in situaties te forceren die je eigenlijk niet goed doen. Je mag er ook voor kiezen om even niet mee te doen. En onthoud dat je er niet alleen voor staat. De vrijwilligers van Villa Pinedo staan met open armen voor je klaar.

Heb jij behoefte aan extra steun tijdens de zomervakantie? Wil je met iemand appen die ook gescheiden ouders heeft? Misschien is een Online-Buddy van Villa Pinedo iets voor jou!

Verhaal lezen
Wisselen op de camping in Kroatiƫ #scheidvakantie
Wisselen op de camping in Kroatiƫ #scheidvakantie
Mijn oudersGedachten en gevoelensRuzie

šŸ“– Wisselen op de camping in KroatiĆ« #scheidvakantie

Drie weken op vakantie met allebei mijn gescheiden ouders. ā€œSuper tof!ā€ zeiden mijn vriendinnen. ā€œJij zit gewoon 6 weken in KroatiĆ«ā€. En dat klopte. Natuurlijk was dat tof. Wie kon dat nou zeggen?

Wisselen in Kroatiƫ

Toen mijn ouders naar hetzelfde land op vakantie wilden, werd er gelukkig aan ons gedacht. Want om nou van Nederland naar Kroatiƫ te rijden, weer terug naar Nederland om vervolgens weer naar Kroatiƫ te rijden, vonden ze toch een beetje gekkenwerk. We wisselden in Kroatiƫ zelf. Voordat we met mama op vakantie konden, moest ik eerst mijn tas inpakken voor de laatste 3 weken van de vakantie. Die spullen namen papa en mijn stiefmoeder mee. Dat is nog eens ver vooruit denken en plannen. Maar daar was ik inmiddels wel goed in geworden. Toen de spullen bij mama ingepakt waren konden de eerste 3 weken van de vakantie beginnen. We hadden vaste belmomenten met de andere ouder, (erg stressvol met van die muntjes steeds tijd bijkopen) en als er WiFi was konden we een mailtje sturen.

Op de wisseldag hadden mijn zusje en ik onze spullen ingepakt. We hadden wat dingetjes verzameld die we mee wilden nemen naar de vakantie met papa. Er was een tijd afgesproken dat papa op de parkeerplaats van de camping (waar we met mama waren) zou staan om ons mee te nemen naar de volgende camping. Het was zo rond etenstijd en mijn moeder wilde de vakantie feestelijk afsluiten met een pizza bij het restaurantje. Je raadt het misschien al: tijd tekort. Papa stond op de parkeerplaats. Hij had uren rijden achter de rug en wilde gewoon snel naar de camping. Ik kreeg een sms’je dat ze er waren. Ik probeerde natuurlijk haast te maken, maar ja, als je in een restaurantje zit met het hele gezin gaat dat niet zo makkelijk. Ik voelde overal spanning. Wetende dat mijn vader stond te wachten, maar ik ook de afsluiting met mijn moeder niet te gehaast wilde doen. Die zou ik hierna ook 3 weken niet zien.

Niet jouw verantwoordelijkheid

Ik was opgelucht toen ik eindelijk in de auto zat. Gemopper van mijn vader. Verdriet bij mijn moeder, ook omdat ze ons natuurlijk 3 weken moest missen. Maar ik was opgelucht. Dit moment had natuurlijk voorkomen kunnen worden. Duidelijke afspraken en ouders die elkaar op de hoogte hielden van de verwachte aankomsttijd. Ik voelde me verantwoordelijk dat dit soepel zou lopen. Ik kreeg tenslotte de sms’jes. Maar dit was helemaal niet aan mij. Dit was slechte communicatie tussen mijn ouders. En nu ik eraan terugdenk heb ik dit soort momenten heel vaak gehad. Dat ik ervoor wilde zorgen dat het soepel liep. En daarom heb ik mezelf in een situatie gezet waar ik helemaal niet tussen hoorde te staan. Nu doe ik dat niet meer. Ik ben geen boodschapper of doorgeefluik. Ik wil geen spanning voor iets waar ik niets aan kan doen. Regel het zelf onderling maar, is mijn nieuwe motto.

Wisselen in een ander land is overigens niet meer voorgekomen. Terug naar Nederland, en dan gewoon opnieuw in een auto naar het volgende land. Stuk rustiger!

Verhaal lezen
Kaja over haar verjaardagen #samentrots
Kaja over haar verjaardagen #samentrots
Mijn oudersGedachten en gevoelensBelangrijke momenten

šŸ“– Kaja over haar verjaardagen #samentrots

Het voelt voor mij gek om hierover te schrijven. Verjaardagen waarbij beide ouders werden uitgenodigd, waren er niet. Dat was uitgesloten. In elkaars huis komen was echt een ā€˜no go’ namelijk. Er werd ook nooit gevraagd aan mij of aan mijn zus of we graag zouden willen dat de andere ouder zou komen.

Vroeger vond ik dat niet zo erg. Het scheelde namelijk een hoop spanningen en gedoe. Ik wilde gewoon jarig zijn en niet omgaan met de stress van mijn ouders. Als ik er nu op terugkijk, merk ik dat het mij toch wel dwars zit. Ik was bezig met mijn ouders en ā€˜hun’ gedoe namelijk. Het ging helemaal niet om mij in zo’n situatie. Ik had graag gewild dat ik beide ouders kon uitnodigen zonder daar gespannen over te zijn. Ik had gehoopt dat ze op z’n minst zouden vragen of ik het leuk zou vinden als de andere ouder erbij is. Het frustreert mij dat mijn ouders zo koppig waren. Het voelt alsof ze alleen aan zichzelf dachten.

Mijn ouders waren er destijds niet klaar voor om hun gedoe aan de kant te zetten voor mij en mijn zus. Wel begint er een positieve verandering in te komen. Ik had laatst het 21-diner van mijn zus bij mijn vader thuis. En wie werd er uitgenodigd? Mijn moeder! Dat was heel onverwachts voor mij. Het maakte me emotioneel om te zien dat mijn ouders naast elkaar stonden met een drankje in hun handen. Ik werd er heel gelukkig van en voelde een soort last van mijn schouders vallen. Het had wat tijd nodig om dit punt te bereiken, maar ik heb gezien dat het wel kan. De volgende keer zal ik daarom ook beide ouders uitnodigen op mijn 21-diner en zal ik genieten van dit soort fijne momenten.

Bij Stichting Villa Pinedo hebben wij, jongeren met gescheiden ouders, open brieven geschreven aan twee belangrijke momenten in ons leven. Help je ons mee de boodschap te verspreiden?

Open brief ā€˜Aan alle gescheiden ouders met een kind in groep 8’

Open Brief ā€˜Aan alle gescheiden ouders met een eindexamenkandidaat’

Verhaal lezen
Pleun over haar bruiloft #samentrots
Pleun over haar bruiloft #samentrots
Mijn oudersLiefdeBelangrijke momenten

šŸ“– Pleun over haar bruiloft #samentrots

Over een week is het zo ver: mijn bruiloft. Een dag waar ik al als klein meisje van droomde. Een dag waar ik mij voor een dag een prinses mag voelen. Met een man die van mij houdt. En alle mensen die ik liefheb om mij heen. Inclusief allebei mijn ouders.

Een bruiloft is een hoop geregel: een jurk vinden, de kapper boeken, locatie bepalen, bedankjes voor de gasten maken, muziek uitzoeken, een stoelindeling kiezen en ga zo maar door. En daarbij komt als kind met gescheiden ouders ook nog eens een loyaliteitsgevoel om de hoek kijken. Juist op zo’n belangrijke dag wil je je ouders niet het gevoel geven dat de andere ouder ā€˜belangrijker’ is dan de ander. Een gevoel waar je bijna niet onderuit komt als kind met gescheiden ouders, ondanks dat mijn ouders mij nooit een reden hebben gegeven om mij zo te voelen.

En ik besef me nu tijdens het schrijven ook dat er een hoop kinderen met gescheiden ouders zijn die zich op een dag als deze wƩl druk maken hoe het contact tussen beide ouders verloopt. Gelukkig heb ik het geluk dat dit bij ons altijd goed is gegaan. Ze zijn beiden op belangrijke momenten, zoals verjaardagen, diploma-uitreikingen of bij mijn sportwedstrijden aanwezig geweest. Dus ik kan met een gerustgesteld gevoel zeggen dat ik me hier tijdens mijn bruiloft geen zorgen over hoef te maken. Zij zullen 100% zeker samen op de eerste rij zitten om van mijn grote dag te genieten.

Dus terwijl ik hier zit en schrijf over mijn bruiloft, voel ik me ontzettend dankbaar. Ik kan deze dag delen met allebei mijn ouders samen. Vol opwinding en met een hart vol liefde, zit ik klaar om volgende week mijn droomdag te beleven. Een bruiloft waar ik me in ieder geval geen zorgen hoef te maken over mijn (gescheiden) ouders. En dat maakt me echt gelukkig.

Bij Stichting Villa Pinedo hebben wij, jongeren met gescheiden ouders, open brieven geschreven aan twee belangrijke momenten in ons leven. Help je ons mee de boodschap te verspreiden?

Open brief ā€˜Aan alle gescheiden ouders met een kind in groep 8’

Open Brief ā€˜Aan alle gescheiden ouders met een eindexamenkandidaat’

Verhaal lezen
Dante over de ouderavond #samentrots
Dante over de ouderavond #samentrots
Mijn oudersOp schoolBelangrijke momenten

šŸ“– Dante over de ouderavond #samentrots

De ouderavond in het eerste jaar van mijn studie: een avond waarop ouders een inkijkje krijgen in het studeren aan de universiteit. Een mooi initiatief waar ik als eerste generatie student direct enthousiast over was. Ik wilde mijn ouders graag kennis laten maken met mijn nieuwe wereld, hen laten zien waar ik elke dag rondliep en hoe een college eraan toe gaat. Tegelijkertijd bracht zo’n avond, als kind met gescheiden ouders, spanning met zich mee. Allebei mijn ouders zijn heel betrokken: of het nu gaat om een dansoptreden of mijn diploma-uitreiking, mijn vader en moeder zijn altijd aanwezig. Vaak samen met hun partner. Maar ook allebei aan een andere kant van de zaal.

Tijdens mijn zoektocht naar de juiste studie bezocht ik om de beurt een open dag met ƩƩn van mijn ouders. Voor de ouderavond was dat geen optie. Daarom had ik zowel mijn vader als moeder uitgenodigd om op een woensdag in november 2019 met mij mee te gaan naar de faculteit Sociale Wetenschappen. We hadden afgesproken op het station, waar mijn vader al stond te wachten. Met z’n drieĆ«n namen we de trein richting Leiden. Van tevoren was ik zenuwachtig. Wat had ik mezelf op de hals gehaald? Zullen ze wel aardig tegen elkaar doen? Zal het niet te ongemakkelijk worden? Hoe kan ik ervoor zorgen dat ze allebei een leuke avond hebben?

Achteraf gezien viel het mee en had ik me drukker gemaakt dan nodig was. Ik was opgelucht. Ze deden aardig tegen elkaar en het ongemak zat meer in mij dan tussen mijn ouders. We hebben een leuke avond gehad, die we afsloten met een verse oliebol op het station. Het was een moment waarop ze samen trots waren en dat voelde goed. Dit gevoel was nieuw omdat het niet altijd vanzelfsprekend was. Nog steeds maak ik me wel eens druk over toekomstige mijlpalen in mijn leven, waarbij ik hoop dat ze samen trots zullen zijn. Dan denk ik terug aan deze avond, waarop ik dit gevoel had. Dit gun ik andere kinderen ook die nu bijvoorbeeld hun eindmusical of diploma-uitreiking hebben. Dat zijn belangrijke momenten in hun leven waar ze hopelijk later positief op kunnen terugkijken.

Dus onze boodschap aan alle gescheiden ouders, wees #samentrots!

Verhaal lezen
Stanja over haar diploma-uitreiking #samentrots
Stanja over haar diploma-uitreiking #samentrots
Mijn oudersOp schoolBelangrijke momenten

šŸ“– Stanja over haar diploma-uitreiking #samentrots

Juli 2017. Ik ben 19 jaar en sta na 6 jaar ploeteren blakend van trots op de diploma-uitreiking van mijn middelbare school. Samen met mijn lieve broertje, Ʃn beide ouders. Het is 7 jaar na de scheiding, maar ze staan er beiden. Met dezelfde trots, omdat ze weten hoeveel dat voor mij betekent.

Wanneer ik mijn persoonlijke verhaal over de scheiding vertel, kan ik altijd met dankbaarheid delen dat mijn ouders er altijd samen waren op belangrijke momenten. Of dat nou met bonus-aanhang is of niet. Het is niet altijd makkelijk geweest, vroeger of nu, en er zullen vast hobbels zijn in de toekomst. Echter er zijn, maakt impact. Want door die aanwezigheid straalt mijn gezicht op deze foto en voel ik weer dezelfde trots die ik teruggekaatst kreeg op dat moment.

Bij Stichting Villa Pinedo hebben wij, jongeren met gescheiden ouders, open brieven geschreven aan twee belangrijke momenten in ons leven. Help je ons mee de boodschap te verspreiden?

Open brief 'Aan alle gescheiden ouders met een kind in groep 8'

Open brief 'Aan alle gescheiden ouders met een eindexamenkandidaat'

Verhaal lezen