Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun verhalen.

Doorzoek de verhalen

40 verhalen gevonden voor jou

Scheidvakanties - het verhaal van Floortje
Scheidvakanties - het verhaal van Floortje
Belangrijke momenten

📖 Scheidvakanties - het verhaal van Floortje

De allereerste vakantie na de scheiding van mijn ouders kan ik mij nog goed herinneren en was samen met mijn moeder en broer naar het Griekse Eiland Kos, in 2008.

Drie musketiers

We leken een beetje op de 3 musketiers die samen op pad gingen, al voelde het op dat moment niet bepaald als een sprookje waar we ons in bevonden. Ik voelde namelijk aan alles dat we alle drie enorm moesten wennen aan deze nieuwe setting en samenstelling. Het voelde alsof we alvast met een deel van ‘de groep’ heen gingen en dat als het andere deel later zou aansluiten, het feest pas echt kon beginnen. Dat andere deel ging er natuurlijk nooit komen.

We waren als intact gezin altijd actieve en avontuurlijke vakanties gewend. Naar klimparken, wandelen of fietsen in de bergen, kanoën, noem maar op. Dit was wel andere koek: een week vertoeven in een appartement met een zwembad (waar ik overigens heel dankbaar voor ben dat dat kon!). Mijn moeder dacht dat we alle 3 wel wat rust konden gebruiken. En daar deden we ook zeker ons best voor! Lekker luieren aan het zwembad…

Een groot fiasco

Maar tot overmaat van ramp werd ik 2 keer gestoken door een wesp, lag mijn moeder van onrust alleen maar te draaien en woelen op haar zwembad bedje en keerde mijn broer nog net niet rechtsomkeert naar huis, omdat hij zich zo ergerde aan zijn irritante zusje en moeder.

Een aantal jaar geleden, in 2018, 10 jaar later, gingen we voor het eerst sinds die vakantie op Kos weer een keer met z’n drieën naar het buitenland. De vakantie op Kos werd uitvoerig besproken en wat een verschil hoe we er toen en hoe we er nu bij zaten. Alle 3 zo’n ontwikkeling doorgemaakt, in de hele situatie van de scheiding, maar ook als personen op zich.

De vakantie waarvan we achteraf vonden dat één groot fiasco was, was misschien toch ergens goed voor geweest. Want hoe mooi was het dat we precies 10 jaar later vergelijkingsmateriaal hadden en we met elkaar konden concluderen dat alles uiteindelijk goed was gekomen?!

Verhaal lezen
Scheidvakanties - het verhaal van Jip
Scheidvakanties - het verhaal van Jip
Belangrijke momenten

📖 Scheidvakanties - het verhaal van Jip

Het is eindelijk zomer en dit jaar ga ik niet op vakantie in de zomer. Iets wat volgens mij nog nooit eerder is gebeurd.

Geluk

Omdat mijn ouders gescheiden zijn, heb ik altijd van extra lange zomervakanties mogen genieten. Dan ging ik eerst met mama 2 weken naar de camping en vertrok ik daarna met papa voor nog eens 2 weken. Pas nu besef ik me hoeveel geluk ik hiermee had. Niet alleen het feit dat ik altijd super lang op vakantie was, maar ook dat mijn ouders dit zo goed met elkaar konden afstemmen. Zo hadden ze van te voren afgesproken wie welke week op vakantie ging, waar we naartoe gingen, maar ook hoe de overdracht zou zijn.

Er is zelfs een vakantie geweest waarbij wij op het einde van de vakantie met mama zijn opgehaald door papa. Dat is mij heel erg bijgebleven. Met mijn moeder gingen we op vakantie naar een camping in Zuid-Frankrijk, met het vliegtuig. Na 2 weken werden we door mijn vader en zijn vriendin opgehaald vanaf de camping om door te rijden naar een andere camping in Frankrijk. Ik vond het zo fijn om meteen, zonder heen en weer reizen, door te kunnen naar de volgende camping en dat mijn ouders dit zo goed hadden afgesproken. Ik was mij daar als 14-jarig meisje, nog niet heel bewust van. Maar ik weet wel nog hoe blij ik was dat mijn vader en zijn vriendin er waren en dat ik vol trots de camping bij mijn moeder kon laten zien. We hebben toen nog een drankje gedaan en mijn koffer achter in de auto bij papa gegooid.

Dankbaar

Omdat ik gewend was aan co-ouderschap en ik het fijn had bij beide ouders, miste ik ze gelukkig niet zo heel erg als ik een van mijn ouders 2 weken niet zag. Daarnaast hielp het ook dat het vanzelfsprekend was dat mijn broertje en ik altijd met de andere ouder konden bellen en we vanaf de camping een kaartje stuurden naar huis. Nu ik dit zo schrijf, merk ik dat ik zo dankbaar ben dat mijn ouders altijd met elkaar zijn blijven communiceren over ons. En dat wij altijd van de andere ouder mochten houden. Er was altijd ruimte voor de andere ouder. Dit heeft ervoor gezorgd dat ik heb kunnen genieten van heel veel fijne zomervakanties.

Pap, mam, bedankt!

Verhaal lezen
Scheidvakanties - het verhaal van Sophie
Scheidvakanties - het verhaal van Sophie
Belangrijke momenten

📖 Scheidvakanties - het verhaal van Sophie

Dit zijn wij op vakantie. Op een zelfgebouwd vlot (ja, je ziet het goed). In de regen. Ergens in the middle of nowhere. Met twee ouders die ontzettend verliefd zijn en 5 kinderen die elkaar nog niet zo goed kennen. Wiens idee dit precies was weet ik niet meer, maar dat er betere ideeën zijn over waar naartoe op vakantie te gaan met je nieuwe gezin weet ik zeker!

Terwijl we met de rivier mee stroomden, rolden we tegelijkertijd van het ene drama in het andere. Natte slaapzakken en matjes, te weinig eten, noodweer, kou en natuurlijk ruzie, heel veel ruzie. Geen enorme ruzies, maar wel continu van die kleintjes. En teleurstelling. Teleurstelling bij mijn moeder en bonusvader omdat de vakantie niet was uitgepakt hoe zij het voor zich hadden gezien. En daar voelde ik me dan soms weer schuldig over. Alsof wij het hadden verpest voor hen, maar dat deden we helemaal niet expres. We kenden elkaar gewoon nog niet goed genoeg voor zo’n vakantie! Dat konden zij later zelf gelukkig ook wel inzien.

Toch was het een vakantie, ondertussen alweer 10 jaar geleden, waar we het nog steeds over hebben. Waar we nu alle zeven met tranen van het lachen op kunnen terugkijken. Het was in ieder geval een vakantie om nooit te vergeten! Én we hebben elkaar een stuk beter leren kennen. Ik kan me geen leven meer voorstellen zonder deze hysterische, over-de-top, mega grappige en lieve familie. Zij zijn namelijk mijn moderne familie en die zou ik voor geen goud meer willen ruilen.

Verhaal lezen
Scheidvakanties - het verhaal van Sam
Scheidvakanties - het verhaal van Sam
Gedachten en gevoelensBelangrijke momenten

📖 Scheidvakanties - het verhaal van Sam

“Mama, ben ik eigenlijk ooit met papa op vakantie geweest?” – een vraag die ik volgens mij al heel vaak heb gesteld. Telkens hoop ik stiekem op een ander antwoord, denk ik. Want in al die jaren van mijn leven met gescheiden ouders, heb ik veel fantastisch leuke vakanties meegemaakt. Maar geen daarvan was met papa.

Naar gevoel

Papa beloofde mij elk jaar hetzelfde: “Dit jaar mag je mee op vakantie!” En elk jaar werd ik toch weer teleurgesteld. Hij ging wel elk jaar op vakantie hoor, maar gewoon niet met mij. Als ik vroeg waarom het dan weer niet doorging, dan zei hij dat hij mij er gewoon liever niet bij wilde hebben. “Maar volgend jaar misschien wel.” Soms voelde dat best wel naar. Waarom wil hij niet dat ik mee ga? Ik ben toch best lief?

Hij ging naar de mooiste plekken in de wereld die ik graag ook had willen zien. Achteraf mocht ik dan de foto’s bekijken, van hem met zijn vrouw en hun kinderen. Dat zag er altijd heel leuk en gezellig uit. Vol blijdschap vertelden ze dan over de geweldige vakantie die ze hadden gehad met elkaar. Met een lieve glimlach reageerde ik enthousiast op alle foto’s en verhalen. En ondertussen voelde ik de tranen achter mijn ogen prikken.

"Eerlijk gezegd, had het me niet uitgemaakt of de vakantie met papa een reis naar het buitenland was geweest. Ik had gewoon graag een vakantie met hem gewild. Waarin we leuke dingen zouden doen; van de zon genieten, zwemmen, lachen en een ijsje samen eten. Echt even tijd samen."

Leuke zomers met mama

Gelukkig heb ik altijd hele leuke zomers gehad bij mama. Reisjes naar Italië, Frankrijk, Duitsland, België of gewoon lekker in Nederland… met mama mocht ik altijd mee. Het was bijna vanzelfsprekend dat ik de zomer bij mama doorbracht. Ik heb hele leuke herinneringen aan die vakanties. Mama maakte er altijd een feestje van, of we nu op reis gingen of gewoon thuis bleven.

Inmiddels ben ik volwassen en weet ik dat de vakantie met papa er niet meer komt. Eigenlijk ben ik al heel lang geleden gestopt met hopen op zo’n zomer. Soms kan ik nog steeds niet geloven dat ik nooit mee mocht. Ik had het zo fijn gevonden om papa in een andere omgeving te zien. Waar hij misschien zelf ook wat meer ontspannen was en tijd voor mij had. Toch neem ik papa niets kwalijk. Ik denk dat hij het gewoon echt niet kon of echt niet wilde. Met mezelf heb ik de afspraak gemaakt om elk jaar eventjes op vakantie te gaan. En er elk jaar een feestje van te maken. Het liefst met zoveel mogelijk van mijn lieve mensen om me heen.

Verhaal lezen
"Allebei meegenomen naar mijn diploma-uitreiking"
"Allebei meegenomen naar mijn diploma-uitreiking"
Op schoolBelangrijke momenten

📖 "Allebei meegenomen naar mijn diploma-uitreiking"

Op dit moment gaan we weer richting het einde van het schooljaar, wat voor veel mensen betekent dat de eindexamens zijn begonnen. Zelf heb ik vorig jaar eindexamen gedaan en ben ik geslaagd voor het VWO. Iets wat volgt op de eindexamens, is natuurlijk de diploma-uitreiking. Ik keek ontzettend uit naar mijn diploma-uitreiking. Ik was zo trots dat ik eindelijk dat papiertje in handen kon nemen! Voor mij was het ook echt een moment waarop ik het liefst al mijn dierbaren om me heen zou willen hebben. Dat betekent dus ook papa én mama. Hoewel mijn ouders wel altijd allebei naar belangrijke momenten van mij en mijn broers kwamen, zaten ze nooit naast elkaar en gingen ze al helemaal niet gezellig samen een praatje maken.

Mijn feestje

Waar ik echter mee zat toen de diploma-uitreiking eraan kwam, was dat ik vanwege corona maar twee mensen mee mocht nemen. Dit vond ik echt een lastige keuze. Ik wilde het liefst allebei mijn ouders erbij hebben, maar ik was heel erg bang dat zij het vervelend zouden vinden om naast elkaar te moeten zitten en om maar met z’n tweeën te zijn. Ik maakte me dus heel erg druk om hoe zij zich zouden voelen, terwijl het eigenlijk gewoon mijn feestje zou moeten zijn. Ik heb het hier met wat vriendinnen over gehad en die zeiden allemaal dat ik gewoon allebei mijn ouders mee moest nemen. Wat mij uiteindelijk dat laatste zetje heeft gegeven, is toch wel de realisatie dat ik niet verantwoordelijk ben voor hoe mijn ouders zich voelen. Zij hebben er voor gekozen om te scheiden, dus dan moeten ze er maar mee dealen dat ze af en toe samen door één deur moeten.

Trots!

Tegen al mijn verwachtingen in ging het eigenlijk best wel heel goed tijdens de diploma-uitreiking. Toen we buiten op het plein stonden te wachten hebben mijn ouders zelfs een normaal gesprek met elkaar gevoerd. Eenmaal binnen ben ik tussen ze in gaan zitten en hebben ze allebei trots naar de diploma-uitreiking gekeken. Het hoogtepunt voor mij was toch wel de foto die is gemaakt met allebei mijn ouders erop. Het was voor mij de eerste foto in 14 jaar waar ik samen met mijn beide ouders op sta. Deze foto is voor mij nu ontzettend veel waard en ik ben super dankbaar dat mijn ouders eindelijk weer zonder gedoe in één ruimte kunnen zijn. Ik ben niet verantwoordelijk voor de gevoelens van mijn ouders. Ik ben heel erg blij dat ik uiteindelijk dat realisatie momentje kreeg dat ik niet verantwoordelijk ben voor de gevoelens van mijn ouders en dat ik ze dus allebei heb meegenomen naar mijn diploma-uitreiking.

Het samen zien van mijn ouders maakte de dag nog veel specialer dan hij al was. Ik had eindelijk het gevoel dat het een keer helemaal om mij draaide, zonder dat ik constant op mijn hoede moest zijn of iedereen zich wel goed voelde. Ik wil daarom ook heel graag aan alle andere kinderen en jongeren die dit lezen meegeven dat het oké is om voor jezelf te kiezen en daarbij niet altijd maar rekening te houden met je ouders. Je ouders hebben ervoor gekozen om te scheiden, dus dan zullen ze zich soms moeten aanpassen aan zulke situaties, om jou blij te maken. Dat is namelijk het belangrijkste, dat jij je gelukkig voelt! Liefs Lotte Pssst… Heb jij de Open Brief ‘Aan alle gescheiden ouders met een eindexamenkandidaat’ al gelezen?

Verhaal lezen
Lieve pap - een brief van Stanja
Lieve pap - een brief van Stanja
Mijn oudersGedachten en gevoelensBelangrijke momenten

📖 Lieve pap - een brief van Stanja

Lieve pap,

Vandaag is het Vaderdag. Het voelt wel grappig om een brief te schrijven aan een man van weinig woorden. Bij jou is ‘schijn bedriegt’ meer dan waar; achter het stoere biker uiterlijk met tatoeages, lange baard en kaal hoofd zit eigenlijk een Grote Vriendelijke Reus. Ik ken geen enkele andere man die zoveel liefde in zich heeft als jij. En dat is te voelen, niet alleen door mij.

Je trekt beesten aan als een soort bebaarde Sneeuwwitje en krijgt huilende baby’s stil met alleen je aanwezigheid. Je straalt een rustige, vriendelijke energie uit die prettig is om je in te begeven. Je kent al je buren, kan schaamteloos hard lachen om slechte dad jokes video’s die je vindt op Facebook en bent altijd trots op mij en Lenne, wat we ook doen. Je geeft een 21-diner speech die het hele gezelschap laat snotteren en hebt mij en Lenne samen met onze moeder door de scheiding geloodst op een goede manier, met onze belangen voorop.

Ik weet dat achter het rustige front ook een hoop piekergedachten en zorgen schuilen. Ik ben blij dat je deze wat meer met mij bent gaan delen. Het is grappig dat wanneer een kind opgroeit, je eigenlijk je ouders opnieuw leert kennen en de verhoudingen verschuiven. Van een soort alwetende Ouder God naar ook gewoon een gevoelig mens met eigen zorgen en imperfectheden. Ik vind dit een mooie ontwikkeling om te observeren. Ik ben blij je te leren kennen. Ondanks dat ik ondertussen alweer naar de midden twintig kruip, blijf ik altijd je kind die graag in jouw armen kruipt voor een dikke knuffel zonder woorden.

Ik ben trots jouw dochter te zijn. Fijne vaderdag.

Stanja

Verhaal lezen
Lieve pap - een brief van Nikki
Lieve pap - een brief van Nikki
Mijn oudersGedachten en gevoelensBelangrijke momenten

📖 Lieve pap - een brief van Nikki

Lieve pap,

Nog maar 1 jaar oud was ik, toen mama ineens met Jes en mij alleen kwam te staan. Ik weet daar niets meer van, maar ik denk dat het voor mama best even zwaar was. Twee jonge kinderen en ook wel een heleboel gedoe. En toen ineens kwam jij op haar pad. Als een soort superheld kwam je al snel in ons leven gevlogen. En voor mij was het eigenlijk meteen helemaal goed.

Volgens mij waren wij direct dikke maatjes. Zo voelde het tenminste voor mij. Ik weet nog dat toen ik heel jong was, jij tijdens het gourmetten gesmolten kaas op mijn teen liet vallen. En dat je walnotenijs meenam wat wij maar ‘vies!!’ vonden. Ik weet niet beter dan dat jij er bent. Jij bent er gewoon altijd al geweest. Van jou heb ik zoveel mogen leren. Jij hebt mij leren fietsen en vissen. Leren ‘klussen’, waardoor ik nu best handig ben. Jij leerde mij in bomen klimmen en zwemmen in open water. Door jou weet ik hoe ik mijn banden plak (al heb ik nog steeds liever dat jij het doet).

Je leerde mij stiekem scooter rijden in de polder. Je liet mij muziek horen waardoor ik geraakt werd. Van jou leerde ik dat je op avontuur kan gaan. Je fantasie mag hebben. Dat hard werken ook leuk kan zijn. Maar ook leerde jij mij om te luisteren naar een ander. Om zoveel mogelijk in kalmte te reageren en ook je eigen zachtheid te omarmen. Om niet te oordelen als je de situatie niet kent. En je leerde mij voluit te leven en te genieten.

Het is niet gemakkelijk geweest denk ik, om ineens een stiefvader te zijn. Ik denk dat Jes en ik ook best vervelend waren. En soms nog steeds vervelend zijn. Maar jij doet het zo goed. Jij hebt een warm en veilig thuis voor ons allemaal gecreëerd. Een plek waar we fijn mochten opgroeien en waar fouten maken oké is.

We zijn dan misschien niet via bloed verbonden, maar dat maakt voor mij geen verschil. Bij het kiezen voor mama koos jij ook voor Jes en mij. Jij hebt er gewoon voor gekozen om ons erbij te krijgen. Hoe bijzonder is dat? Je hebt ons hetzelfde als je eigen kinderen opgevoed. En ons zoveel liefde gegeven, dat we dat nooit tekort gekomen zijn. Bij jou heb ik onvoorwaardelijke liefde en steun gevoeld. En nog steeds. Daar ben ik je zo dankbaar voor.

Lieve pap, mede dankzij jou ben ik geworden wie ik ben. Ik wens dat ik voor altijd bij me mag dragen wat jij mij allemaal hebt geleerd. Dat ik toch een beetje op jou mag lijken, ondanks dat ik niet jouw genen heb. Dat ik ook zulke dappere keuzes zal maken als jij altijd doet. Dat ik altijd lief zal zijn voor een ander en écht blijf luisteren. En dat ik onvoorwaardelijke liefde mag geven, net zoals jij ons hebt gegeven.

Jij bent echt mijn superheld. Dankjewel dat jij er altijd bent. Fijne vaderdag.

Nikki

Verhaal lezen
Lieve pap - een brief van Romy
Lieve pap - een brief van Romy
Mijn oudersGedachten en gevoelensBelangrijke momenten

📖 Lieve pap - een brief van Romy

Lieve pap,

Zondag is het Vaderdag. Een dag waar ik eigenlijk weinig bij stil sta, omdat het leven soms druk is. Toch probeer ik altijd iets kleins te doen. Omdat je zelf niet zo van de cadeaus bent, blijft het vaak bij een belletje of bezoekje als ik in de buurt ben.

Zondag is ook een dag om stil te staan bij onze band, want wat is er al veel veranderd in die 25 jaar tijd dat ik besta. Je bent niet meer samen met mama, je hebt een ander huis, je hebt andere vrienden en je hebt ander werk. Na de scheiding met mama ben je eigenlijk een andere papa geworden. Maar een hele bijzondere papa. Een met wie ik goed kan praten, kan lachen en ook kan huilen.

We hebben ook andere tijden gekend. Want er was ook een periode dat ik boos op jou was. Ik begreep niet waarom mama zoveel pijn had en jij leek de schuldige. Daardoor heb ik jou een paar weken niet willen zien. Ik weet nog goed hoe mama mij bij jou op de stoep afzette en hoe ik als jong meisje aan mijn eigen vader vertelde dat ik hem niet meer wilde zien. Dat voelde best eng. Het duurde een paar weken tot ik weer wilde komen. Ik denk dat ik even afstand nodig had, om daarna weer dichterbij te kunnen komen.

Des te ouder ik werd, des te bewuster ik zag hoe jij groeide. Je werd rustiger, kreeg andere mensen om je heen en koos soms een ‘alternatieve’ weg. Soms schaamde ik mij, maar steeds vaker voelde ik een soort trots als ik zag hoe je sommige dingen juist anders deed. Ik zag een blije papa die veel meer van het leven genoot. Een papa die rust had gevonden. Een papa die zijn gevoel kon volgen. Een papa die de liefde volgde. En een papa die een bijzondere band heeft gekregen met zijn dochter.

Ik wil je bedanken voor de liefde die je bent blijven geven en de ruimte die ik kreeg om de keuzes te maken die ik wilde. Het was soms moeilijk voor jou, maar je hebt gelukkig altijd geaccepteerd wat ik wilde. Dank je wel daarvoor.

Fijne Vaderdag Papa. <3

Liefs Romy

Verhaal lezen
Liefst allebei mijn ouders bij de diploma-uitreiking
Liefst allebei mijn ouders bij de diploma-uitreiking
Op schoolBelangrijke momenten

📖 Liefst allebei mijn ouders bij de diploma-uitreiking

De periode van het afstuderen en diploma-uitreikingen komt er op dit moment weer aan. Hoe ga je hiermee om als je ouders gescheiden zijn en niet met elkaar praten?

Ik ben Linda, ik ben 25 jaar oud en mijn ouders zijn ongeveer 14 jaar geleden uit elkaar gegaan, toen ik 11 jaar oud was. Alle grote gebeurtenissen in het leven van mij en mijn 2-jaar jongere broertje moesten dus nog komen, denk aan de eindmusical van groep 8, diploma-uitreikingen en afstuderen.

Eindmusical

Ik had mijn eindmusical van de basisschool vrij kort na de scheiding van mijn ouders. Grappig genoeg kan ik me daarvan juist herinneren dat iedereen op de eerste rij zat. Mijn beide ouders en mijn broertje, allemaal samen. Ook bij de eindshow van mijn jongere broertje zaten we hem samen aan te moedigen.

Diploma-uitreiking

In 2015 slaagde zowel mijn jongere broertje als ikzelf op de middelbare school. Dit was vier jaar nadat mijn broertje de basisschool had verlaten. In die periode was er al een hoop gebeurd tussen mijn ouders, waardoor er in die periode al spanningen hingen als ze met elkaar in contact waren. Op de dag van mijn diploma-uitreiking, was er een hele erge hittegolf, waardoor de dag er wat anders uitzag dan normaal. De uitreiking werd gedaan door mijn mentor en ik zat met mijn klasgenoten in één klaslokaal. Dus niet de grote aula, waarin mijn ouders elkaar makkelijk zouden kunnen ontlopen. Daarnaast mochten er maar 4 mensen komen. Dat zou in het ideale geval mijn beide ouders, broertje en mijn vriend zijn. Maar mijn vader was vanwege zijn werk niet thuis op de avond van mijn diploma-uitreiking. Ik heb er toen voor gekozen om bij mijn diploma-uitreiking mijn moeder en haar vriend, mijn vriend en mijn broertje mee te nemen.

Geslaagd voor mijn MBO-opleiding

In 2019 slaagde ik voor mijn MBO-opleiding. Op dit moment hadden mijn ouders al helemaal geen contact meer met elkaar. Ik heb in het geval van deze uitreiking gekozen om mijn moeder, haar vriend, mijn eigen vriend en mijn broertje mee te nemen. Dit kwam bij deze uitreiking ook het beste uit, mijn vader is namelijk vrachtwagenchauffeur en de uitreiking was op een dinsdagmiddag. Al waren mijn ouders nog samen geweest, was mijn moeder daar waarschijnlijk ook alleen heen gekomen. Alleen in dit geval was er nu ook nog een bonuspapa bij.

Fijne herinneringen

Als ik terugdenk aan deze momenten, baalde ik wel dat niet allebei mijn ouders erbij konden zijn. Nog steeds baal ik daar soms wel van. Het liefste had ik natuurlijk ook gehad dat mijn ouders samen trots bij mijn diploma-uitreiking konden zijn. Ik heb echter op die momenten gekozen voor de oplossing die mij het beste leek. Het zijn namelijk grote gebeurtenissen in mijn leven en ik wilde hieraan wel gewoon fijne herinneringen overhouden. Ik weet dat ik waarschijnlijk vooral de spanningen zou onthouden als mijn beide ouders zouden komen en dat wilde ik mezelf besparen. Als ik nu terugdenk aan mijn diploma-uitreikingen, heb ik hier gewoon leuke herinneringen aan. Ook al waren niet beide ouders er op de uitreiking zelf. Met allebei hebben we gewoon leuke dingen gedaan om het slagen te vieren en dat is voor mij genoeg. Ik heb hieraan gewoon hele fijne herinneringen.

Doe wat goed voelt

Als ik nu een tip zou moeten geven over diploma-uitreikingen met gescheiden ouders, zou ik vooral zeggen: doe wat goed voelt voor jou. Als jij denkt dat jij betere herinneringen overhoudt aan het hebben van maar één ouder bij de diploma-uitreiking, doe dat. Wil je wel graag beide ouders erbij hebben, ga daarover in gesprek met je ouders. Mochten je ouders echt niet samen willen gaan, kun je misschien nog vragen aan je mentor op school of er nog opties zijn dat je ouders er allebei kunnen zijn zonder contact met elkaar. Denk wel vooral aan jou en jouw eigen gevoel, het zijn namelijk grote gebeurtenissen in jouw leven en het zou zonde zijn als deze herinneringen dadelijk later vooral bestaan uit het gevecht van jouw ouders. Wist je dat wij een Open Brief hebben geschreven aan alle gescheiden ouders met een eindexamenkandidaat? Lees de brief hier. Ook hebben wij een Open Brief geschreven aan alle ouders met een kind in groep 8. Deze lees je hier.

Verhaal lezen