hoi, mijn vader is 7 maanden geleden zomaar vertrokken.. Ik snapte er niks van, want mijn ouders hadden haast nooit ruzie. Ik raakte er gauw aan gewend, ondanks de vele problemen die het mij opleverde. In die 7 maanden hebben ze het geprobeerd nog goed te maken en geprobeerd weer bij elkaar te komen. Desondanks gaan ze nu toch scheiden. Ik ben wel blij dat er te minste eindelijk duidelijkheid is. De reden waarom ze dan toch gaan scheiden is vooral omdat mijn vader dus blijkt te zijn vreemdgegaan. Al 4 maanden. Ik baal hier heel erg om, omdat hij ons: 1: die 4 maanden heeft laten wachten en in twijfel heeft gelaten. 2: Hij die kinderen van haar al heeft ontmoet. 3: Over zijn vreemgegaan niet eerlijk is geweest toen ik het hem vroeg. 4: Hij nog steeds getrouwd is met mijn moeder. Ik zag hem ook nog een 2 weken geleden samen met haar winkelen. Toen werd ik al helemaal misselijk. Ik wil hem van alles vragen, bijvoorbeeld: waarom doe je mij dit aan? Ben ik dan niks waard ofzo. Mijn broer wil geen contact meer met hem... Moet ik ook geen contact meer met hem hebben? groetjes

hoi, mijn ouders zijn nu anderhalf jaar gescheiden en mijn vader had het huis "gekregen" en dus ik bleef er wonen . Maar mijn moeder ging met haar vriend (nu haar man) naar Noord-Brabant , terwijl wij in Overijssel wonen . Ik zit nu echt al heel lang te twijfelen of ik met mijn moeder wil wonen , maar ik durf het mijn vader niet te vertellen. En sws ben ik al niet goed bezig met school ens. Dus zit ik echt te twijfelen . Iemand advies hoe je je vader verteld dat je bij je moeder wilt wonen ?

hoi allemaal, ik heb 5 dagen geleden te horen gekregen dat mijn ouders uit elkaar gaan... dit was (en is) echt een enorme schok, ik had dit echt niet verwacht! gelukkig is het geen vechtscheiding ofzo, maar wel lastig want mijn ouders hebben het superlang voor mij en mijn broertje verborgen gehouden. ik voel me best wel bedrogen hierdoor... Het ene moment ben ik boos, daarna vind ik afleiding en is het even weg, maar daarna komt het weer 3x zo hard binnen en besef ik hoeveel er vanaf nu allemaal gaat veranderen. alles lijkt ineens zo oninteressant en ik heb nergens zin in. Als ik alleen ben, wil ik met iemand zijn en als ik met iemand ben wil ik weer alleen zijn, als ik eet ben ik misselijk maar als ik niet eet heb ik weer trek etc... gelukkig heb ik wel hele lieve vriendinnen, en mijn paard die superfijn zijn voor afleiding, maar toch blijft het altijd in mijn achterhoofd zitten... ik kan me nergens op concentreren, heb super hoofdpijn de hele tijd, ik eet niks, en ik slaap nu al 5 dagen achter elkaar 4 uurtjes maximaal... heeft iemand tips hoe ik hier allemaal mee om moet gaan? xxx

Mijn Ouders zijn 1-5-15 gescheiden, dat komt doordat mijn vader, een depressie heeft! Toen het bekend was dat ze gingen scheiden durfde ik met geen van beide meer oogcontact te houden. Ik was bang dat de ander zou boos worden. Mijn moeder heeft mijn vader verlaten omdat ze vaak gekwetst is geworden door mijn vader. Nadat mijn moeder is verhuisd ging het beter met mijn vader. Helaas heeft mijn vader de laatste tijd veel ruzie met mij en mijn broer, en ik heb het gevoel dat dat komt doordat ik vaak bij mijn moeder ben. Dit weet ik niet precies maar het voelt wel zo! Als mn vader en broer ruzie hebben schelden ze elkaar uit en zegt mijn vader dat mijn broer het huis uit moet! Dit vind ik heftig dus ga ik zo snel mogelijk naar mijn kamer! Daar kan ik even rustig appen maar ik begin dan wel te hyperventileren en te huilen. {Mijn vader mag het niet horen} ik vind dit erg heftig en ben blij als ik naar mijn moeder kan! Maar daar moet ik steeds 1 week op wachten. Ik wil ook niet geen contact meer met mijn vader, maar ik weet ook niet wat ik moet doen!! HELP! X een onzeker meisje

Hoi allemaal Ik schrijf deze brief omdat ik het even niet mee weet mijn hoofd zit vol met allerlei gebeurtenissen Mij ouders zijn sinds ik 3 jaar was gescheiden nou woon ik bij me moeder en me broers maar die behandelen me gewoon als vuil mijn eigen broer vindt dat ik niet hoor te leven of dat ik nooit zijn broertje moest zijn en vaak slaat hij mij met een riem of met zijn vuisten of in het ergste gevallen hij kilt me of bedreigt me met de dood sinds groep 2 werd ik al gepest op de basisschool ik heb nooit vrienden gekent tot groep 8 niemand wou letterlijk met me spelen of praten omdat ik huilde vaak opschool doordat ik dat deed kreeg me moeder dat ook te horen opschool me moeder vondt dat ik me als een meisje gedraagde ze sloeg me of tufde in me gezicht nooit begreep ze dat ze me pijn deed bijvoorbeeld een keer was ik aan gereden door een scooter natuurlijk had ik verwondingen dus vroeg school mij of ik naar huis wilde ik maar ik wou dat niet maar alsnog toen ik thuis kwam kreeg ik klappen met een kabel van een tv ze vondt ziekenhuis niet noodzakelijk ik bleef gewoon 2 weken met pijn zonder medische hulp Ik wil dit niet meer ik wil gewoon liefde en vrijheid kennen en ouders die me liefde geven niet haten

hoi ik ben shirena mijn ouders zijn pas gescheiden en nu veranderd ook mijn woonsituatie want mijn vader die heeft zijn eigen huis gehouden en me moeder heeft een nieuw huis gekocht maar nu komt me zus met haar vriend en haar 2 katten thuis wonen en ik ga bijna naar het examenjaar en ik word gewoon zomaar me kamer uitgezet en ik ben nu al me privacy kwijt ik kan me niet omkleden zonder dat iemand binnen loop en ik weet niet meer wat ik moet doen misschien kunnen jullie advies geven

Sinds januari 2014 weer contact met mijn vader.. Sinds ik achter de waarheid ben gekomen over de vechtscheiding van mijn ouders. Ben nu een vrouw van 30 en mijn ouders scheiden toen ik 2/3 jaar oud was.. Het contact met mijn vader is nog steeds erg lastig.. Een band na zoveel jaar opbouwen is moeilijk We zijn allebei niet erge praters en vaak zijn er vele stille momenten.. Je wilt zoveel vragen maar je weet niet hoe je met sommige vragen moet beginnen.. Ook nu hij ernstig ziek is en het einde dichtbij komt.. Het zal geen maanden meer duren dat hij er nog is... Ik had hem ook zo gegund dat hij zijn andere dochter en mijn broertje weer kon zien en vasthouden... Helaas die willen niks met hem te maken hebben en geloven helaas de leugens die mijn moeder jarenlang ons heeft wijsgemaakt.. Het bewijs wat ik in huis heb, willen ze niet zien.. Ze blijven bij hun standpunt... Mijn zus die 3 maanden terug haar 2de kindje heeft gehad en mijn vader dus opa is geworden voor de 2de keer en hij ze nooit zal kunnen vast houden.. Mijn vader kijkt vaak op de facebook van mijn zus en kijkt dan naar de foto´s van zijn klein kinderen.. zo pijnlijk om te zien dat hij ze nooit kan vasthouden, je ziet zijn verdriet zo erg.. dat heeft hij echt nooit verdiend. Nu ik heb vaak zie, en meemaak dan zie je echt geen kwaad in hem.. zo rustig dat hij over komt... Waarom maken ouders die gaan scheiden de andere ouder zo zwart bij hun kinderen om de ouder alleen maar extra te treiteren en niet nadenken dat kinderen beide ouders nodig hebben... Door deze ellende heb ik veel psychische schade opgelopen wat gewoon niet nodig was geweest als mijn moeder ons gewoon contact had laten houden met onze vader en geen nare verhalen had verteld hoe mijn vader zou zijn... Tijd dat ouders eens inzien wat voor ellende dit allemaal brengt

ik kreeg de mogelijkheid om een dansopleiding te volgen (ver van huis) hoewel ik het heel graag wil en eigenlijk meteen zou doen omdat ik liever daar ben dan thuis zit ik met een probleem, natuurlijk ga ik vrienden missen maar hoe moet dat met mijn ouders ik heb vaak ruzie maar verslecht de band dan niet meer? ze zijn gescheiden mijn vader spreek ik nauwelijks meer, maar hij zal het nooit goedkeuren? wat doen? mijn droom volgen of niet?

ik woon nu al 3 weeken bij mijn vader omdat ik ruzie heb met mijn moeder dit is echt kut want in de vakantie moesten mijn vader en zijn vriendin gewoon werken dus was ik heel lang alleen thuis heeft iemand tips die ik kan gebruiken om de tijd te doden?

Hoi, ik ben een meisje van 11 jaar. Mijn ouders hebben besloten om te gaan scheiden, wat ik een paar maanden geleden gehoren heb gekregen. Ik vind het ontzettend erg en ben erg verdrietig en boos op mijn ouders. Mijn moeder is op zoek gegaan naar een huis en heeft die uiteindelijk gevonden. Nu is de vraag: hoe vaak ga ik naar mijn moeder en hoe vaak ga ik naar mijn vader. Ik wil ze wel allebei even veel zien, maar ik weet niet om de hoe veel tijd ik ze wil zien. Weet iemand een oplossing? Ook ben ik nog steeds erg verdrietig (en boos) maar ik weet niet precies hoe ik daar mee om moet gaan heeft iemand tips?