Ik heb nooit ruzie met mijn vader. Met mijn moeder heb ik altijd ruzie! Iemand tips?

mijn ouders zijn nu zo`n 4 jaar uitelkaar. mijn vader ging toen hij 2 weken weg was al bij een ander inwonen in het begin leek het allemaal goed mooi en fijn maar dat veranderde mijn stiefmoeder is jaloers op mijn zus en mij we mogen niet naast mijn vader zitten ofzo de afspraak was dat ik 12 keer per jaar naar hem toega maar ik ga nu helemaal niet heen op de telefoon hebben mijn zus en me stiefmoeder ruzie moet ik heen gaan of niet het zo ongezellig daar zonder mijn zus er valt nog zo veel te vertellen maar ach doei hopelijk krijg ik nog Advies

Hayy! Ik ben 13 jaar, ik ben bijna 14. Mijn ouders zijn inmiddels ongeveer drie en een half jaar gescheiden. Mijn vader is vreemdgegaan met de vrouw waar hij inmiddels ook mee getrouwd is. Mijn ouders hebben geen vechtscheiding, maar ze praten niet tegen elkaar. Ik heb een halfbroertje bij mijn vader, hij is inmiddels 1 jaar oud. Het probleem is dat het niet klikt tussen mijn stiefmoeder en mij. Ik ( en mijn familie ) hebben het gevoel dat ze ons er niet bij wil hebben. Ik kom niet meer bij mijn vader. Mijn stiefmoeder liegt over mij ( en laatst ook over mijn oma een de kant van mijn moeder ). het probleem is dat mijn vader haar gelooft. Mijn stiefmoeder is bang dat ik mijn halfbroertje iets aan zal doen. Dat is natuurlijk onzin want hij is echt een super lief jochie en ik ben gek op hem! Als ik heb wil zien dan moet dat stiekem op momenten dat me opa en oma oppassen. Ik probeer al heel lang om de situatie te verbeteren maar ik ben er onderhand een beetje klaar mee. Ik weet niet wat ik moet doen. Mijn stiefmoeder en ik praten niet met elkaar. ik wil wel heel graag contact met mijn vader maar dat kan dus niet. we kunnen hem niet alleen zien. mijn familie heeft alles al geprobeerd maar niets werkt. heeft iemand raad? alvast bedankt! Xx

Heyhey, mijn ouders gaan scheiden.. Ze hebben geen ruzie maar het is toch erg raar.. Mijn moeder is nu naar een nieuw huisje aan het zoeken en het lijkt me erg vreemd om opeens maar met z'n drieen te zijn in plaats van met z'n vieren :( Ik hoop dat iemand anders ook in deze situatie zit want eigenlijk heb ik op school ook niet echt kinderen waarvan hun ouders gescheiden zijn.. Doeidoei

Beste ouders en jongeren op villa pinedo, Ik wil mijn verhaal delen omdat ik hoop dat jongeren zich erin herkennen en er misschien iets aan hebben. Toen ik elf was gingen mijn ouders scheiden (ik ben nu vijftien). Mijn moeder wou graag scheiden maar mijn vader niet. De reden waarom mijn moeder wou scheiden was omdat ze ontdekt had dat ze op vrouwen viel. Daarnaast liep het huwelijk van mijn ouders sws al niet zo goed. Mijn vader was heel verdrietig en voor mijn moeder was dit alles natuurlijk ook niet gemakkelijk. Ik weet nog goed hoe het was om te verhuizen, ik had hiervoor nog maar in één huis gewoond. Mijn moeders nieuwe vriendin kwam bij ons in huis wonen in de eerste maanden. Ik wist dat mijn moeder haar al kende voor de scheiding maar durfde/ durf nooit te vragen of ze is vreemdgegaan. De nieuwe vriendin van mijn moeder was een ontzettend complex persoon. ze was emotioneel onstabiel of zoiets opnieuw hier wat vragen waar ik geen antwoord op heb gekregen/krijg. Mijn moeder maakte het uit met haar en dat was een opluchting. Maar nu ging mijn moeder nieuwe vrouwen daten. Ik wou dat ze iemand vond maar had aan de andere kant geen behoefte aan nieuwe aanplak. Mijn moeder zien met een vrouw was trouwens echt heel erg wennen voor mij. Mijn vader kreeg op een gegeven moment ook een nieuwe vriendin. Op dit punt in mijn verhaal zijn we nu. Met uitzondering dat mijn moeder weer naar een man opzoek is. Ik heb het verhaal misschien niet zo net opgeschreven maar het doet voor mij veel pijn om aan het geheel terug te denken. mijn tip voor ouders: Ook al doet de waarheid nog zo'n pijn, vertel hem toch aan je kind. Ik heb de pijn in kleine stukjes verwerkt over een lange tijd en dat wens ik niemand toe. Dus wees in een keer duidelijk en speel open kaart. bedankt als je dit hebt gelezen ! x

mijn naam is Veerle en mijn ouders zijn deze zomervakantie 1 jaar gescheiden. eigenlijk was hun hele relatie net zoals een rotte appel. Mijn vader waardeerde mijn moeder werk niet en mijn moeder moest een huismoeder worden terwijl ze nog een prachtige toekomst voor zich had. Mijn ouders waren in totaal al 15 jaar getrouwd maar het was al veel eerder foute boel. Toen ik klein was rende ik bijna iedere avond stampend van de trap af omdat ik niet kon slapen door al hun geschreeuw. Daarna durfde ze de rest van de avond hun mond niet meer open te trekken naar elkaar. Toen mijn vader anderhalf jaar geleden uit huis ging om te kijken of afstand beter werkte wist ik het zeker. Mijn vader ging op datingsites en ontmoette al gauw een Portugese vrouw. Het heeft maanden geduurd voor hij ons dat vertelde maar ik wist het stiekem al. Ik had al een aantal maanden daarmee rond gelopen zonder dat iemand ervan wist. En toen gingen mijn ouder echt scheiden, het zat er aan te komen en ik leek er geen problemen mee te hebben totdat ze mij als postbode gingen gebruiken om lelijke berichten aan elkaar door te geven. Ik wist mijn vader en moeders kant en als 14 jarig meisje is je jeugd dan voorbij. Ik ben een tijd naar een psycholoog geweest omdat mijn schoolresultaten steeds meer achteruit gingen, wat niet werkte want ik leek oké. Na nog veel meer gedoe heb ik het besluit genomen om in mijn eentje voor 6 maanden naar Amerika te gaan. Zonder ouders, helemaal alleen. Ik zat daar wel met vrienden van mijn moeder en we praatten er bijna nooit over wat ik fijn vond. Ik ben nu weer thuis omdat er ook gedoe was in Amerika en ik niet langer kon blijven. Ik zit nu weer thuis, vaker bij mijn moeder dan mijn vader en het gaat prima met mij. Nog steeds niet echt met mijn ouders, maar als ik 1 ding heb geleerd is dat wel dat je nooit verantwoordelijk moet voelen voor wat je ouders je aan doen, want dat laat zijn littekens namelijk wel achter en het heeft enorme impact.

Hallo allemaal, mijn ouders zijn al gescheiden toen ik 2 was omdat mijn moeder er achter kwam dat mijn vader al ons geld vergokte. Sindsdien sliep ik wel om het weekend bij mijn vader maar nam hij mij vaak mee naar de kroeg, hij had vaak vriendinnen en ik vond het nooit echt leuk. Toen ik 9 jaar was ging hij naar een afkick kliniek op texel waar ik dan ook heen ging. Eerste keer weer thuis na die afkick kliniek nam hij me weer mee naar de kroeg om te gokken. Ik heb hem toen samen met mijn moeder gebeld met de boodschap dat ik niet meer bij hem wou slapen. Nog 2 jaar heb ik een verjaardagskaart gehad maar hierna stopte al het contact. Ook had hij zijn hele familie (9 broers en zussen plus kinderen en echtgenoten) tegen mij en mijn moeder opgezet waardoor de verjaardag van mijn opa erg ongemakkelijk werden. Op mijn 15e heb ik voor mijn verjaardag een naamsverandering gevraagd, wat we toen ook hebben aangevraagd. Vervolgens stond mijn vader na 6 jaar opeens op de stoep, kwaad, maar deed tegen mij alsof er nooit iets was gebeurd. Ik heb hem heel kwaad de deur uit gezet. Sindsdien nooit meer contact gehad. Hij betaalde ook nooit alimentatie behalve als het weer voor een tijdje was opgelegd door de rechter. Hij is ondertussen getrouwd en heeft me voor mijn 22e verjaardag opeens weer gefeliciteerd via FB (we zijn niet gelinkd), ik heb een uur gehuild Ik zou zo graag willen weten hoe je met jezelf kunt leven als je je kind zo in de steek laat, alsof ik niks waard ben. Voor je kind doe je toch alles, ik zou alleen al mijn leven geven voor mijn nichtje en neefjes. Het probleem is alleen dat hij altijd overal over liegt, en elk antwoord zal niks veranderen aan het feit dat hij me voor altijd beschadigd heeft. Moet ik nou toch naar hem toe gaan om het te vragen?

Mijn ouders zijn nu 6 jaar gescheiden. veel ruzie's zelfs nu nog. Mijn vader heeft nooit contact met me opgenomen helemaal niks alsof ik niet besta .ik wrodt er echt gek van en het doet me pijn. volgens mij heeft hij nooit om me gegeven

Mijn ouders zijn nu ongeveer bijna 2 jaar gescheiden, mijn vader had al een tijdje een spaanse vriendin waar hij nu ook al bijna 2 jaar mee samen woont. Ik en me zus wonen bij mn moeder en hebben niet super veel contact meer met mn vader. Soms dan appt hij nog welleens en soms dan vraagt hij om af te spreken. Mijn zus die wilt niet echt meer afspreken omdat ze iedere keer teleurgesteld wordr door mn vader en omdat hij steeds liegt. Eerst wilde ik nog wel afspreken en vond ik het ook wel leuk, maar nu vroeg hij weer om af te spreken maar eigenlijk heb ik daar geen zin in.. Maar is dat erg ? En moet ik dan gewoon eerlijk tegen hem zeggen dat ik er geen zin in heb? Ik denk van wel maar ik wil hem niet kwetsen ookal heeft hij hele foute dingen gedaan. Mijn zus die spreekt hij ook niet meer echt en alles gaat via mij. En als we afspreken dan is het altijd een gedoe, mijn vader kan me wel ophalen dat hij ergens in de straat wacht maar hoe ik thuiskom is altijd de vraag omdat mn vader nog wel van een biertje houdt wilt mijn moeder niet dat ik bij hem in de auto zit. En ja ik weet niet echt wat ik moet doen..

Mijn ouders zijn nu al drie jaar gescheiden en ik vind het helemaal niet leuk ik heb er ook heel erg veel moeiten mee gehad..... Mijn vader en moeder hebben allebei een nieuwe partner en dat vind ik helemaal niet leuk mijn vaders vriendin is heel erg vervelend ik vind me moeders vriend ook niet leuk ik kan er niets aan veranderen als ik weg ben of als ik bij papa ben denk ik de hele tijd aan mama en haar vriend dat vind ik niet fijn want dat wil ik niet.... hulp zou fijn zijn liefs Ollie