Lieve mensen, ik heb het zoo moeilijk. Als ik naar m’n vader ga ben ik hartstikke verdrietig en mis ik m’n moeder en het leventje daar. Heeft iemand misschien tips?

Ik vind het niet normaal dat mijn moeder me bij mijn vader weg houdt. Ze zegt ook dat ze liever wil dat ik bij een pleeggezin ga wonen dan bij mijn vader.En het enige wat ik nu eigenlijk wil is bij mijn vader wonen.en het boeit me helemaal niks dat ik pas mijn mening vanaf 12 jaar mag bij de rechter mag leggen.Iedereen heeft een eigen mening! En mijn mening is dat ik bij mijn vader wil wonen!

Hallo allemaal Mijn vader stuurd steeds brigten wandt we zijn er een hele tijd niet geweest . Dit schrijfd hij ". Hoi lieferd hoe gaat het ,, Dat is best vervelend. Als jullie tips hebben stuur ze dan !!!!!!!!

Hallo, ik ben 16 jaar en wil graag bij mn vader wonen maar mn moeder houdt dat al jaren tegen. Toen ik 12 was heeft mn vader al eens een rechtszaak gestart om bij hem te kunnen wonen, de rechter heeft dit toen afgewezen ondanks mijn brief. Van mn moeder moest ik ook een brief schrijven, zij heeft mij onder druk gezet.Wat zijn mijn rechten nu ik 16 jaar ben, en na het behalen van mijn diploma op een nieuwe school bij mn vader in de buurt wil? En daar ook wil gaan wonen? Mijn ouders gaan er samen niet uitkomen en ik wil gewoon naar mijn vader.

Hoi, Mijn ouders zijn al 8 jaar gescheiden ik denk er nu over om bij mijn vader te gaan wonen. Mijn moeder zegt dat ik moet gaan wonen waar ik zelf wil maar toch laat ze andere fam leden met mij praten. Ik heb heimwee naar mijn vader. Maar omdat mijn moeder een vriend heeft gaan wij daar soms heen en een keer was het het geval dat we van daaruit naar mijn vader zouden gaan maar toen hadden we het afgezegd. Mijn xpa vroeg waar we waren en werd boos en vroeg waarom we dat gwn nii komden zeggen en barste ik in tranen uit. Veel liefs een hopeloos meisje

hoi ik ben limei ik kon wel merken dat er iets ging gebeuren in het leuke gezinnetje, toen mijn vader jarig was en mijn moeder en ik hem wakker hadden gezongen en een luxe ontbijt ging hij naar de sportschool, op zijn verjaardag! mijn moeder en ik hadden het dan gezzelig gemaakt maar toch. maar toen mijn ouder vertelde dat ze gingen scheiden reageerde ik heel kalm maar ik dacht gewoon KUT! ze zijn nu allebei gelukkig maar ik NIET ik knal van de zorgen en kan nergens heen met mijn zorgen, ik het niet aa hun vertellen want ik ben bang ze te kwetsen HELP! wat akn ik doen groetjes wanhopige limei

hey, mijn vader ging plotseling weg bij mijn moeder dat vond ik heel vervelend, hij zei ook niets. op een dag moest ik even bij hun op de bank zitten en ze zeiden dat mijn vader ergens anders ging wonen ik reageerde heel klam maar in mijzelf ontplofte ik! waarom!! en niet veel later waren ze gescheiden ik was 8! gr. limei

mijn vader is vreemdgegaan. mijn vader en moeder gingen toen scheiden dat was ellendig. maar toen snapte in nog niet waarom mama moest vaak huilen en had meer tijd voor haar zelf nodig. mijn vader ging eerst een tijd bij mijn opa en oma inwonen omdat mijn moeder zo verdrietig was belde ze vaak ze zijn nu ongeveer 2 jaar gescheiden. maar ik miste mijn vader toen heel erg want toen snapte ik nog niet hoe erg hij omging met mijn moeder. maar toen kon ik steeds niet slapen omdat ik steeds over papa en mama na dacht. maar toen kwam ik een keer beneden omdat ik niet kon slapen en ging ik er met mijn moeder over praten, maar mama werd er zo verdrietig van dat ze ging huilen en ik vind het niet zo fijn als mijn moeder huilt dus voelde ik mij schuldig. ik dacht dat ik mama aan het huilen maakte. en dat ik de scheiding had veroorzaakt. en nu ben ik 11 en nu weet ik hoe het echt zit.

heey allemaal, Dit is een advies voor kinderen. Als je ouders ruzie hebben en je weet niet goed hoe je het ze moet vertellen hoe je je voelt, schrijf een brief aan beide ouders. Zet erin hoe je je voelt en wat je graag gewild had hoe het gelopen was. Misschien lucht dat al een beetje op. Of vraag je ouders eens of ze op deze site willen kijken omdat je het moeilijk hebt. Ik hoop dat jullie wat aan mijn advies hebben omdat je recht heb om je beide ouders te zien. En als je dat niet durft zoek dan troost bij vrienden ze zullen je vast begrijpen. En je kunt je ook uiten met een hobby zoals schilderen. Je kan ook iets doen zoals een sport en gewoon even ergens anders aan denken. Het is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan maar probeer het eens misschien helpt het. veel succes en zet Em op! Veel groetjes Bellefleur.

mijn ouders zijn sinds mijn derde gescheiden, mijn vader bedroog mijn moeder zelfs voor dat ik geboren was. met die vrouw heeft hij nu twee kinderen en is nu 9 jaar getrouwd. toen ik 1 was kwam het eerste kind "een ongeluk"zei mijn vader maar ik weet wel beter. Mijn huidige stiefmoeder wist dat zolang hij bij mijn moeder een kind had dat hij niet weg zou gaan dus ik vind het wat te toevallig. maargoed hij is tot mijn derde gebleven, ik zag hem op woensdag en om de twee weken in het weekend. maar ongeveer toen ik 10 was zei hij dat ik niet meer op woensdag mocht komen, ik was zo boos en verdrietig en ik wist de reden maar niet tot een half jaar gleden toen heb ik het gevraagd en hij zei : omdat ik dan wat voor je moeder moet doen ( ze werkte op woensdag avond) ik zei weetje hoe ik me gevoelt heb? hij zei nee daar heb ik niet bij stil gestaan... ik zei ik dacht dat u mij niet meer wou dat ik niet goed genoeg was tegenover mijn stiefzusjes! en nogsteeds is er heel veel wat ik niet durf te zeggen tegen mijn vader ik ben bang wat zijn reactie is en dat hij dat gaat bespreken met mijn stiefmoeder ik ben vooral bang voor haar reactie ze heeft mijn vader zo in haar macht ik vind het pijnlijk om te zien.... dit is maar een heel klein stukje van mijn verhaal er is gewoon afgelopen tijd zo veel gebeurd en ik weet niet wat ik moet doen ik kan het niet meer aan...help