Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun verhalen.

Doorzoek de verhalen

551 verhalen gevonden voor jou

Mijn leven voor de scheiding
Mijn leven voor de scheiding

📖 Mijn leven voor de scheiding

Mijn ouders waren al zo’n elf jaar bij elkaar waarvan bijna zeven jaar getrouwd toen ik geboren werd. De herinneringen aan mijn jeugd zitten vol vakanties in Amerika, Frankrijk en Turkije, spelend met mijn grote zus op het strand. Vol met het kijken van Disney-films, spelen op straat met kinderen uit de buurt tot de straatlantaarns aangaan en eten met z’n vieren aan de keukentafel. Mijn vader, streng als het moest, s ’avonds samen chillen op de bank. Mijn moeder, altijd lief, maar liet mij wel altijd mijn kamer opruimen. Ik mocht veel dingen niet (naveltruitjes en Buffalo schoenen, man die waren hip toen), maar kreeg toch veel vrijheid.

Maar wat ik mij vooral herinner is dat er geen ruzies zijn, geen vervelende situaties thuis, niks van dat alles. Een fijn gezinnetje, papa, mama, grote zus en ik. Dit hebben ze lang volgehouden, totdat ik bijna negentien was. Mijn zus woonde al op zichzelf, mijn moeder ging het huis uit en ik heb dat toen ook maar gedaan. Niet makkelijk, maar reuze spannend en erg fijn. Mijn eigen plekje. Door mijn fijne jeugd had ik deze situatie niet zien aankomen! Het was een shock, maar ik ben zeker ook dankbaar dat ik de negativiteit niet heb meegekregen tijdens mijn jonge jaren. En achteraf gezien toch ook dankbaar voor het verbieden van de naveltruitjes en Buffalo schoenen!

Nadine (26)

Verhaal lezen
Wat doen we tijdens een workshop?
Wat doen we tijdens een workshop?

📖 Wat doen we tijdens een workshop?

Vorige week donderdag gaf Villa Pinedo een training aan maatschappelijk werkers en intern begeleiders van scholen uit onder andere Deurne, Helmond en Eindhoven. Deze training vond plaats in de cacaofabriek in Helmond.

Deze training was een korte training met de ‘hoge hoed’, de ‘hot seat’, de ‘real-life situation’ en het onderdeel ‘gevoelens en behoeften’. We begonnen met het onderdeel de ‘real-life situation’. Hierin wordt een kort gesprek gevoerd tussen één van de trainers en één van deelnemers aan de training. Het was een ontzettend mooi voorbeeld van een goed gesprek tussen een maatschappelijk werker en een kind met gescheiden ouders. De deelnemers en de trainers gaven elkaar feedback, waardoor we ook veel van elkaar hebben kunnen leren.

Vervolgens kwam het onderdeel ‘gevoelens en behoeften’. In dit onderdeel kijken we naar welke gevoelens je op dit moment hebt en welke behoeften daar voor jou bij passen. Na het invullen van de gevoelens en behoeften reflecteren we dit en leggen we elkaar uit waarom we juist voor dit gevoel en deze behoefte hebben gekozen.

Na de ‘gevoelens en behoeften’ kwam de ‘hot seat’, hierin beoordelen de trainers de vragen van deelnemers. Dit doen wij in eerste instantie niet door het geven van feedback, maar door het geven van een cijfer. Een hoog cijfer betekent dat dit een erg goede vraag is om te stellen en een laag cijfer betekent dat deze vraag iets minder goed is. Uiteindelijk reflecteren we de vragen en leggen we uit waarom we dit cijfer hebben gekozen. Dit onderdeel wekte duidelijk veel interesse bij de deelnemers, want ze stelden veel vragen en waren erg benieuwd naar de cijfers die wij deze vragen gaven.

Tenslotte sloten we af met de ‘hoge hoed’. Hierbij beantwoorden we een aantal (anonieme) vragen van de deelnemers.

Het was een erg leuke training, want de deelnemers waren ontzettend geïnteresseerd in onze verhalen. Uiteindelijk kregen we te horen dat de deelnemers nog niet vaak zo’n goede training hadden gevolgd. Daar doen we het als Villa Pinedo natuurlijk voor!

Rein (17)

Verhaal lezen
Je ouders troosten
Je ouders troosten

📖 Je ouders troosten

Het hartverscheurende moment dat je het verdriet in de ogen van je vader of je moeder ziet zullen veel kinderen van gescheiden ouders zich herinneren. Je voelt de verplichting ze te troosten. Opeens zijn alle rollen omgedraaid.

Wanneer je ouders uit elkaar gaan lijkt het alsof je in een tijdmachine wordt gepropt die je in korte tijd een stuk volwassener maakt. Opeens voel je je voor dingen verantwoordelijk waar je eerder nooit over nadacht. Je moet bijvoorbeeld eerst nadenken voordat je uitspreekt hoe leuk het ergens was. Ook laat je het ‘puberen’ achterwege, omdat de spanningen thuis al zijn opgelopen tot het maximale. Opeens ben jij degene die je ouders moet troosten, terwijl je zelf enorm veel verdriet hebt en gewoon het kind wil zijn.

Dit is hoe ik de eerste maanden na de scheiding meemaakte. Iedereen zei nog zo: ‘Doe het niet, het is niet aan jou om je ouders te troosten’. Maar wat moet je dan, als je elke avond je moeder hartstikke verdrietig op de bank ziet zitten? Je voelt je verantwoordelijk om haar te troosten, want degene die dat normaal deed is weg en nu ben jij daar als oudste kind verantwoordelijk voor.

Wanneer ik terugkijk op deze vele avonden doet het mij nog steeds pijn om te zien hoeveel verdriet er was. Achteraf had ik beter direct naar het advies van anderen kunnen luisteren en daarmee mijzelf een hoop extra verdriet bespaart.

Gelukkig beseft mijn moeder nu zelf dat die situatie niet gezond is geweest en dat het niet aan mij was haar te troosten. Ik had tenslotte voor mijzelf ook een hoop te verwerken en daar kreeg ik op die momenten geen ruimte voor.

Het is belangrijk om je te realiseren dat je ook aan je ouders kan voorstellen met anderen te praten om zo hun eigen verdriet te verwerken. Helaas zag ik dat toen niet in en vond ik het ook eng dit aan mijn ouders te zeggen. Maar als ik mensen mag adviseren die in hetzelfde schuitje zitten, doe het wel!

Zo krijgt iedereen de ruimte om op zijn eigen manier het verdriet te verwerken en frustraties uit te spreken zonder een ander hiermee te kwetsen.

Annabel (21)

Verhaal lezen
Villa's 50 - ‘All Good Things Come To An End’
Villa's 50 - ‘All Good Things Come To An End’

📖 Villa's 50 - ‘All Good Things Come To An End’

Toen mijn ouders gingen scheiden, was ik vijftien. Ik zat net in de puberteit en TMF was zo ongeveer de enige zender die bij mij dag én nacht opstond. Ik vond mijn gevoel in muziek, iets wat ik tegenwoordig misschien weer wat vaker zou mogen doen.

Muziek voelt voor mij als therapie. De woorden die worden gezongen, de akkoorden die worden gespeeld. Het is als geloof, hoop en liefde. In elk lied kun je wel raakvlakken vinden met je eigen emotie. Voor mij is dat een uitlaatklep. Woorden die ik zelf niet heb kunnen vinden, vind ik in mooie liedjes.

Muziek heelt, breekt, maakt alles mooi en lelijk, maakt verdrietig en geeft hoop. Ik weet nog heel goed dat het nummer ‘All Good Things (Come To An End)’ van Nelly Furtado in de top 40 stond toen ik in de verdrietige periode van de scheiding van mijn ouders zat. Eigenlijk heeft het wel iets profetisch. Aan alle mooie dingen, komt hoe dan ook ooit een einde. Of dat nou na vier jaar verkering, vijftien jaar huwelijk of bij de dood is: ergens komen ze tot een einde. En juist die gedachte, geeft me het gevoel dat ik niet de enige ben die moeite heeft met afscheid nemen van iets moois.

Soms zou ik ook wel een liedjesschrijver willen zijn en precies de juiste woorden bij een gevoel willen vinden. Zoals Nelly Fortado ze zingt: ‘And the sun was wondering if it should stay away for a day 'til the feeling went away’.

https://www.youtube.com/watch?v=4pBo-GL9SRg

Kelsey (23)

Verhaal lezen
Villa Pinedo over de grens!
Villa Pinedo over de grens!

📖 Villa Pinedo over de grens!

Dinsdag was het dan zo ver: onze eerste training buiten Nederlands grondgebied! In Antwerpen mochten Romy en Mara samen workshops verzorgen op een studiedag over gezinstransities. Op deze dag waren er verschillende workshopsrondes georganiseerd en daarnaast waren er gastsprekers als Ed Sprujt aanwezig. Deze keer gaven Mara en Romy de training niet alleen, nee, dat deden zij ditmaal samen met Belgische jongeren! De jongerenbeweging KAJ Vlaanderen had een vijftal jongeren afgevaardigd waarmee zij samen hun verhaal deelden met de aanwezige professionals!
KAJ is een organisatie die jongeren vanaf 12 jaar begeleidt in de groei naar een Christelijk volwassen leven. KAJ biedt jongeren een (vrienden)groep waar ze kunnen samenkomen en hun ervaringen, over onder andere gescheiden ouders, kunnen delen.

Hoewel het soms wat wennen was aan de ietwat andere uitdrukken of het andere taalgebruik van onze zuiderburen viel één ding direct op: de ervaringen van de jongeren kwamen veelal overeen met die van Nederlandse jongeren. Ook de Belgische professionals gaven aan veel aan de tips en de training-methode van Villa Pinedo te hebben. Het was bijzonder om te zien hoe snel een aantal van de KAJ jongeren enorm goed mee gingen in onze manier van trainen. Zij kenden bijvoorbeeld de ‘Hoge hoed’ nog niet dus het was best even spannend hoe deze oefenening zou uitpakken, maar gelukkig ging het goed! Daarnaast was het leuk om te zien hoe enthousiast de professionals reageerden toen ze zagen dat de jongeren van Villa Pinedo gekoppeld waren met KAJ.

Na afloop van de training hebben Mara, Desiree en Romy een lekker Belgisch biertje gedronken op terras in de zon! Kortom, de dag was erg geslaagd! En een mooie training neergezet én we realiseerden ons des te meer dat het Villa Pinedo concept (jongeren praten, volwassenen luisteren) universeel werkt. Op naar de rest van Europa?!

Verhaal lezen
Wat als ze niet gescheiden waren?
Wat als ze niet gescheiden waren?

📖 Wat als ze niet gescheiden waren?




Mijn ouders zijn gescheiden toen ik acht jaar oud was. Ik kwam thuis van scoutingkamp en moest samen met mijn zusje plaats nemen op de bank. Toen werd ons duidelijk verteld: wij gaan scheiden. Mijn moeder hield niet meer van mijn vader en voor haar was het over. Dit vond ik heel erg om te horen. Hoe kun je niet van mijn vader houden? Mijn vader betekent namelijk alles voor mij, hij is mijn steun en toeverlaat.

Wij gingen verhuizen, gelukkig maar een paar straten verderop. Ik was liever thuis bij mijn vader gebleven, maar we hadden geen keus. We waren te jong om die keuze zelf te mogen maken en daarbij werkte mijn vader in ploegendienst. Leuk vond ik het niet, maar ik ging vaak op bezoek. We deden altijd leuke dingen, bioscoopje ‘maken’ met veel popcorn of zelf pizza's bakken.

Later werd mij verteld dat ze gescheiden zijn omdat papa graag een biertje lusIe. Hij kon hierdoor wel eens agressief worden. Als ik eraan terug denk dan komt het allemaal boven. Ik hoorde ze vaak ruziën en schreeuwen tegen elkaar. Soms, als ik dan tegen papa praaIe, werd hij boos en schreeuwde hij tegen mij. Maar als hij dan geslapen had was het meteen weer goed. Ik heb altijd gehoopt dat het nog goed kwam tussen mijn ouders, maar nu mijn vader opnieuw getrouwd is en mijn moeder een nieuwe vriend heeft vind ik het wel best zo. Bovendien was ik nog zo jong ik weet eigenlijk niet beter.

Maar diep in mijn hart doet het wel pijn als ik dan jongeren of kinderen tref die nog wel gewoon ouders hebben die samen zijn. Hoe zou ons leven er dan uit gezien hebben? Zou ik dan gelukkiger zijn geweest? Zou ik dan hetzelfde zijn als dat ik nu ben? Je verandert altijd door een scheiding of dat nu positief of negatief is. Altijd heb ik gedacht dat ik het niet erg vond, dat het me niks deed dat mijn ouders gescheiden zijn maar nu merk ik, omdat ik zelf moeder ben hoe belangrijk twee ouders zijn die op één lijn zitten. Die allebei liefde geven aan het kind in hetzelfde huis. Je moet niet bij elkaar blijven omdat je kinderen hebt, als het niet meer gaat, dan gaat het niet meer, maar het is zeker het proberen waard!

</div>
Kelsey (23)

</div>
</div>
</div>

Verhaal lezen
Voorstellen van nieuwe stagiair!
Voorstellen van nieuwe stagiair!

📖 Voorstellen van nieuwe stagiair!

Hoi! Ik ben Tamira en ik ben 17 jaar. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 3 was. Mijn broer en ik bleven bij onze moeder wonen in Amsterdam en gingen in de weekenden naar onze vader toe. Ik zit in mijn eerste jaar van de opleiding Assistent Accountant. Ik vind het ontzettend leuk dat ik mijn stage hier mag doen. Ik leer zowel dingen voor mijn opleiding als voor mijn persoonlijke ontwikkeling. Ik wil graag een kijkje nemen in het werk wat de mensen bij Villa Pinedo doen en hoop daar veel van te leren. Als ik klaar ben met deze opleiding wil ik graag doorstromen naar het HBO. Ik houd heel erg van reizen. Make-up en winkelen zijn ook erg mijn ding. En voor een kopje warme chocomel met slagroom en lekkere koekjes erbij mag je me zeker wakker maken.

Verhaal lezen
Ongelooflijk trots
Ongelooflijk trots

📖 Ongelooflijk trots

Ik ben zo ongelooflijk trots op hóe we binnen Villa Pinedo als team hebben samengewerkt aan het project ‘kindvriendelijke uitnodigingsbrief op rechtbank.’


Het is juli. We komen met een groep jongeren en het bestuur van Villa Pinedo bij elkaar om te brainstormen over waar we dit jaar op de Dag van de Scheiding aandacht aan gaan besteden. Zara (19) houdt een pleidooi over waarom we ons moeten richten op het kindvriendelijk maken van de uitnodigingsbrief vanuit Rechtbanken. “Wij kunnen het verschil maken voor 1000-en kinderen. Dat ze in ieder geval een brief krijgen die ze begrijpen en niet helemaal vol staat met moeilijke woorden.” Zara geeft niet op en de rest haakt aan. Mooi dat is het begin. Focus.

Er wordt een projectgroep samengesteld: Zara (19), Floor (21) en Martijn (20) gaan aan de slag met de brief. Dewi (24), Kiki (19), Dara (19) en Kelsey (23) gaan aan de slag met het verzamelen van ervaringen onder de jongeren binnen Villa Pinedo. Er wordt een planning gemaakt om filmpjes op te nemen, blogs te schrijven, foto’s met quotes te maken. Er moeten 100-en dingen geregeld worden. Het gaat als vanzelf, ideeĂ«n passeren de revu. De jongeren zijn strijdbaar. Ze worden op alle mogelijke manieren ondersteund door Desiree, onze ‘veel meer dan’ Office Manager.
Zara vraagt bij alle 11 Rechtbanken de uitnodigingsbrief op. Grote verschillen in taal per brief: “ouderlijk gezag” “je ouders die belast worden met de zorg over jou” “de griffier”. Er zitten ook 2 brieven bij die wel duidelijk zijn. De jongeren streven ernaar dat in heel Nederland een en dezelfde brief vanuit de rechtbanken verzonden wordt. Yannick (23) schrijft de eerste versie van de brief, daarna gaat hij heen en weer tussen rechters en jongeren.

Dit is pas het begin. Het hele proces moet onder de loep, vinden ze. Is de Rechtbank wel de goede plek om een 10/15-minuten gesprek met kinderen te hebben? Waar zouden deze gesprekken anders kunnen plaatsvinden? De rechter die de zaak van de ouders behandelt, is meestal niet degene die het gesprek met het kind voert. Jammer. Zou dat anders kunnen? De ene rechter houdt de toga aan tijdens het gesprek en de ander doet deze bewust uit. Eenduidigheid vanuit alle rechtbanken is in het belang van ĂĄlle kinderen in Nederland. Zoals bijvoorbeeld Rechtbank Amsterdam die besloten heeft dat alle kindgesprekken zonder toga worden gevoerd. Dat is duidelijk.
En daar was dan De DAG. We waren in de ochtend met 5 items op Radio 1 te horen: Zara, Dara, onze geweldige ambassadeur Mark Tuitert en ik. RTV Utrecht kwam op de Rechtbank filmen: de overhandiging van de brief door de jongeren en Mark Tuitert aan de voorzitters (rechters) van het LOVF (Landelijk Overleg van Voorzitters Familie- en Jeugdrecht). ‘s Avonds werd er in het Jeugdjournaal nog uitgebreid aandacht besteed aan Villa Pinedo en stroomden de nieuwe forumberichten binnen.

De drive vanuit ĂĄlle jongeren binnen Villa Pinedo (56 om precies te zijn) om de situatie voor andere kinderen beter en overzichtelijker te maken is groot. Putten uit de (soms negatieve) eigen ervaring is helend. Dat is het! En wat doen ze het goed.

Zo dat moest er even uit ;-)

Marsha Pinedo

Verhaal lezen
Advies van een 6-jarig meisje
Advies van een 6-jarig meisje

📖 Advies van een 6-jarig meisje

"Ik wil niet gemeen zijn hoor, maar ik wil gewoon dat jullie vrienden zijn en blijven lachen"....


Dit aandoenlijke filmpje van een 6-jarig meisje ging de afgelopen dagen viraal. Haar ouders zijn gescheiden en alhoewel ze nog maar 6 jaar is, geeft ze een fantastisch advies aan haar ouders. Dit meisje van 6 weet precies wat ze wil en... hoe het hoort. Wijze woorden voor zo'n kleine meid.

Dat is ook EditieNL opgevallen. Zij wijden vandaag een artikel in hun uitzending naar aanleiding van dit filmpje. Marsha Pinedo zal geïnterviewd worden en dat item zullen we hier - zodra beschikbaar- ook op plaatsen.

Verhaal lezen