Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun verhalen.

Doorzoek de verhalen

139 verhalen gevonden voor jou

Hoe zorg je goed voor jezelf?
Hoe zorg je goed voor jezelf?
Gedachten en gevoelensSteun

📖 Hoe zorg je goed voor jezelf?

Als je goed voor jezelf zorgt, voel je je sterker en gelukkiger, daarnaast helpt het ook om stress en angst te verminderen. Door tijd te nemen voor activiteiten die je leuk vindt en die je helpen te ontspannen, kun je beter omgaan met de uitdagingen van het dagelijks leven.

Wist je dat goed voor jezelf zorgen minstens zo belangrijk is als goed voor anderen zorgen? Vooral als je ouders gescheiden zijn, kan het gebeuren dat je veel bezig bent met het zorgen voor je ouders, broertjes of zusjes. Uit onderzoek blijkt namelijk dat kinderen met gescheiden ouders vaak extra verantwoordelijkheidsgevoel hebben en veel bezig zijn met het zorgen voor anderen in het gezin. Maar om echt sterk en blij te blijven, moet je ook goed voor jezelf zorgen. Dit betekent dat je tijd neemt voor dingen waar je gelukkig van wordt, rust neemt als je moe bent en praat over je gevoelens als je daar behoefte aan hebt.

Waarom is dit belangrijk?

Als je goed voor jezelf zorgt, voel je je sterker en gelukkiger. Hierdoor kun je beter omgaan met stress en kun je ook beter voor anderen zorgen. Net zoals in een vliegtuig de instructie is om eerst je eigen zuurstofmasker op te zetten voordat je anderen helpt, is het in het dagelijks leven ook belangrijk om eerst voor jezelf te zorgen. Zo blijf je gezond, blij en vol energie om ook weer anderen te helpen.

Goed voor jezelf zorgen helpt om stress en angst te verminderen. Door tijd te nemen voor activiteiten die je leuk vindt en die je ontspannen, kun je beter omgaan met de uitdagingen van het dagelijks leven.

Tijd voor jezelf nemen en je bezighouden met activiteiten die je leuk vindt, helpt je om jezelf beter te leren kennen en je sterke punten te ontdekken. Dit kan je zelfvertrouwen vergroten en je helpen om jezelf te waarderen.

10 tips

Ga naar buiten🌳: maak een wandeling in het park, ga naar het strand of de bossen. De natuur kan heel rustgevend werken en je nieuwe energie geven. Daarnaast stimuleert zonlicht🌞 de productie van vitamine D in je lichaam.

Luister of maak muziek🎶: zet je favoriete nummer op en dans💃 mee. Of schreeuw mee met een nummer waarin je jezelf in herkent. Muziek maken kan een fijne manier zijn om je gedachten te verzetten. Wij hebben zelf twee Spotify lijsten, een met motiverende nummers en een met herkenbare songteksten.

Even bewegen of sporten⚽: ga buiten spelen, rennen, fietsen of doe een sport die je leuk vindt. Beweging helpt je om je hoofd leeg te maken en je beter te voelen.

Doe iets creatiefs🎨: tekenen, schilderen, knutselen, bakken, koken of tuinieren kan een fijne manier zijn om jezelf uit te drukken of gedachten te ordenen.

Lees een boek📖: duik in een goed boek of een stripverhaal. Lezen kan je meenemen naar andere werelden en je even laten ontsnappen aan de dagelijkse stress. Daarnaast kunnen boeken je nieuwe perspectieven bieden, je uitdagen om anders te denken en je aanmoedigen om je doelen na te streven.

Spreek af met vrienden👭: breng tijd door met vrienden. Lachen, praten, leuke dingen doen of gewoon tijd samen doorbrengen kan je helpen te ontspannen. Daarnaast vermindert het gevoelens van eenzaamheid en depressie en vergroot het je gevoel van verbondenheid🫶.

Doe een meditatie🧘‍♀️: luister een meditatie om tot rust te komen en je te concentreren op het moment. Heb je onze meditatie, gegeven door Anaïta (The School of Mental Health), al geluisterd?

Schrijf het op📝: schrijf je gedachten en gevoelens op in een dagboek. Dit kan je helpen om dingen van je af te schrijven en meer inzicht te krijgen in jezelf.

Heel veel lachen🤪: kijk een komedie, lees een grappig boek, vertel moppen, doe gek, bezoek een lokale comedy club of doe aan lach-yoga . Als je lacht stimuleer je de aanmaak van endorfines, de zogenaamde 'gelukshormonen'. Dit helpt je om meer te ontspannen en je gelukkiger te voelen. Daarnaast verhoogt het je energieniveau en vermindert het gevoelens van vermoeidheid. Het geeft je een natuurlijke boost🚀 en helpt je om je meer alert en levendig te voelen.

Plan een rustmoment in🧼: neem de tijd om te ontspannen. Dit kan betekenen dat je een warm bad neemt, een middagdutje doet of gewoon even niets doet.

Welke tip ga jij volgen? Of heb je misschien wel een andere tip? Laat het hieronder weten!

Ps. Binnenkort delen we allemaal leuke opdrachten die jou kunnen helpen om goed voor jezelf te zorgen. Houd onze website in de gaten!

Verhaal lezen
Gedicht van Ghi over de vakantie
Gedicht van Ghi over de vakantie
Gedachten en gevoelensSteun

📖 Gedicht van Ghi over de vakantie

Vakantie - Tijd voor jezelf

Tijd voor jezelf Is voor jezelf kiezen En dat kan lastig zijn Als je bang bent wat te verliezen De controle, bijvoorbeeld Of het zorgen voor anderen Want als jij voor jezelf kiest Wat zal er dan veranderen?

Maar wat als je het niet doet? Wat is het alternatief? Jezelf opzij zetten helpt niemand, Al bedoel je het nog zo lief. Dus kies eens voor jezelf, Geef jezelf prioriteit. Zet jezelf op nummer één, En neem lekker je tijd.

Verhaal lezen
Praat erover: maar hoe dan?
Praat erover: maar hoe dan?
Gedachten en gevoelensSteun

📖 Praat erover: maar hoe dan?

Toen ik op zoek was naar tips om met de scheiding van mijn ouders om te gaan, zag ik vaak het advies ‘praat erover’. Klinkt fijn, maar met wie dan? En hoe voer ik zo’n gesprek? En wat zeg ik dan? Daarom deel ik in deze blog tips die ik toen graag gehoord had. Toen mijn ouders gingen scheiden, probeerde ik me vaak groot te houden. Ik zat in mijn examenjaar, beter deed ik alsof alles normaal was. Het was thuis al moeilijk genoeg en ik wilde niemand lastigvallen. Zo hield ik mijn zorgen, verdriet en stress voor mezelf. Toch schoot ik daarmee weinig op. Ik was erg down, doordat ik alles binnenhield. Toen ik er toch over ging praten, merkte ik dat de zwaarte die ik voelde iets lichter werd.

Met wie?

Misschien zijn er

vrienden of klasgenoten

die ook gescheiden ouders hebben. Of iemand met wie je goed kunt praten. In het begin heb ik een goede vriendin in vertrouwen genomen. Zij had ouders die wel samen waren, maar ze bood me een luisterend oor. Als het moeilijk was, kon ik haar ook vragen om iets leuks te doen, om mezelf af te leiden. Ik vertelde haar hoe ingewikkeld mijn ouders deden en we haalden samen ijsjes.

Je

mentor of een leraar

met wie je goed kunt opschieten? Stuur een bericht of jullie even kunnen praten, of spreek ze aan. Ik weet nog dat ik mijn mentor wou vertellen dat het niet zo goed ging. Thuis was alles chaotisch en ik had moeite me op huiswerk of toetsen te concentreren. Volgens mij moest ik huilen op het moment dat ik bij haar binnenliep. Ze besprak hoe ze me kon helpen en stond aan mijn kant. Daarna voelde ik me iets beter, want mijn mentor wist wat er speelde en ik stond er niet alleen voor.

Lotgenoten

: stel een vraag of lucht je hart op het Forum. Je kunt ook een Buddy aanvragen. Dan word je gekoppeld aan een wat oudere jongere die ook gescheiden ouders heeft. Zo kun je je ervaringen online met elkaar delen.

Een

hulpverlener

. Soms kun je op school of bij je huisarts terecht. Je kunt ook je ouders vragen of je met een therapeut of een andere hulpverlener kunt praten. Dat kan met of zonder je ouder(s) erbij.

Als je het aandurft, vertel het aan je

ouders

. Ze willen het beste voor je, ook al gaat het niet altijd even goed. Misschien vind je dat eng of loopt het gesprek moeilijk. Weet dat het nooit aan jou ligt.

Hoe begin je het gesprek?

Bij mij was klagen een goed begin. Het lucht op en ik hoefde me niet meteen kwetsbaar op te stellen.

Vind je appen makkelijker? Deel een herkenbaar bericht.

Op gegeven moment voelde ik me een doorgeefluik tussen mijn ouders, waar ik erg mee zat. Ik wist dat ik met een vriendin van me daarover wilde praten, maar wist niet zo goed hoe ik het gesprek moest beginnen. “Ik wil ergens over praten” kan natuurlijk wel, maar het kwam zo groot over en ik wilde het casual houden. Toen heb ik een meme gebruikt, over ouders die niet met elkaar praten, om het gesprek te beginnen.

Heb je iets gelezen dat goed omschrijft hoe jij je voelt? Dat kan een blog zijn van deze website of een post op social media. Als je dat als startpunt gebruikt, kan de ander je hiernaar vragen. Daardoor hoef jij niet degene te zijn die over het onderwerp begint, want het bericht en de vragen van de ander zijn leidend.

Schrijf een brief

Er was een moment tijdens de scheiding dat ik afstand van mijn vader nodig had. Mijn hoofd zat vol en ik had tijd nodig om dit te verwerken. Ik vond dit moeilijk om uit te spreken en heb hem toen een brief geschreven, met de vraag of hij daarop kon reageren. Ik schreef op hoe hij me gekwetst had. Een paar dagen later lag er een brief van mijn vader op m’n bed. Ik vond het fijn dat we een gesprek erover konden hebben, zonder dat ik de woorden heb moeten uitspreken.

Het gesprek zelf

Er is geen foute manier om dit gesprek te voeren. Misschien word je heel emotioneel en moet je huilen, of voel je weinig en kom je niet uit je woorden. Dat is niet erg. Begin klein. Misschien speelt er wel te veel in je hoofd om er een logisch verhaal van te maken. Je hoeft niet alles in één keer te delen. Begin met iets specifieks, zoals een situatie of een gesprek dat je met een ouder hebt gehad.

Een uitlaatklep

Uiteindelijk heb ik om verschillende redenen gepraat over hoe het ging en wat me bezighield. Het was een uitlaatklep. Ook vond ik veel herkenning, als ik hoorde dat ik niet de enige was met bepaalde ervaringen. Je staat er niet alleen voor. Soms was het om voor mezelf op te komen en mensen om me heen te laten weten wat ik nodig had. Mijn mentor merkte dat er iets aan de hand was, maar als ik haar niets verteld had, zou ze niet kunnen weten waarom mijn gedrag veranderde. Nu kon ze andere docenten vragen om begrip te tonen als ik te laat was met een opdracht bijvoorbeeld. Andere keren heb ik specifiek om hulp, tips of adviezen gevraagd. Ben je er nog niet klaar voor om je gedachtes en gevoelens te delen? Schrijf ze dan op voor jezelf. Ik hoop dat je, net als ik, je verhaal bij iemand kwijt kunt. Je verdient het om gehoord te worden. Villa Pinedo biedt je een luisterend oor.

Verhaal lezen
Op vakantie met mijn bonusgezin
Op vakantie met mijn bonusgezin
Mijn oudersStiefouders

📖 Op vakantie met mijn bonusgezin

Het is vakantie! Vaak wordt hier al dagen, weken of maanden naar uitgekeken, maar zelf zag ik altijd tegen de vakantie op. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 4 jaar oud was en ik heb dus geen zomervakantie gekend met mijn ouders bij elkaar. De zomervakantie stond bij mij altijd in het teken van het missen van een van de ouders. Normaal zag ik altijd mijn moeder doordeweeks en mijn vader in het weekend. Maar in de zomervakantie wisselden mijn zusje en ik na drie weken van ouder. Hierdoor konden we met mijn moeder drie weken kamperen. Na een paar jaar werd dit een vakantie met mijn bonusgezin. Met z’n zessen, een caravan en tentjes trokken wij Europa in.

Camping avonturen

We hadden een fijne caravan, waar mijn ouders in sliepen, met een voortent ervoor voor de spullen. Ik sliep altijd met mijn bonusbroer in een kleiner tentje, en mijn zusje en bonuszusje samen. We gingen naar grote campings, met veel activiteiten, andere kinderen en zwembaden. In de avonden waren we bij de pingpongtafels te vinden of in de minidisco. We maakten veel vrienden, werden “verliefd” op jongens, voerden hele choreografieën uit in het zwembad en kochten stiekem chips of snoep, wat we op aten uit het zicht van onze ouders. We hadden veel lol samen, afgezien van de incidentele ruzies. We voelden echt als een groot gezin.

Maar de vakantie was een combinatie van veel verschillende gevoelens. Ik hield van school en leren en dat was altijd iets wat ik miste in de vakantie. Ik miste de structuur en het nieuwe kunnen ontdekken. Ik mocht gelukkig altijd veel boeken meenemen. En ik hield van zwemmen. Dit maakte voor mij veel goed. Daarnaast miste ik op zo’n moment ook mijn vader, hij was dan vaak alleen thuis en veel aan het werk, terwijl wij veel plezier hadden met ons ‘nieuwe’ gezin. Gelukkig stuurden we vaak berichtjes en fotootjes over en weer, en konden we veel bellen.

Even wennen

Ook namen we iets kleins mee van papa, zodat hij toch dichtbij voelde. Al was het zeker in het begin soms even wennen, want gedurende het schooljaar zag ik mijn bonusbroer en -zusje maar 1 of 2 dagen in de week. En nu opeens elke dag. Dit maakte ons gezin ook wel heel druk. Ik vond het soms ingewikkeld dat we weinig tijd hadden met mijn eigen kerngezin, met alleen mijn moeder en mijn zusje. Dan deden we toch altijd andere dingen, en hing er een rustigere en andere sfeer. Achteraf had ik het misschien wel heel fijn gevonden om vaker dingen te doen met zijn drieën en had ik hier zeker om kunnen vragen!

Toch bleef het altijd wel duidelijk dat wij uit twee gezinnen kwamen. Vaak als wij op vakantie gingen, werden mijn bonusbroer en -zusje na twee weken door ons weggebracht naar hun moeder, ergens in Frankrijk. Zo bleven we nog een weekje achter met zijn vieren. Deze weken waren dan raar, ik miste ze dan. Ook veranderden we vaak van camping en moesten we weer nieuwe vrienden maken.

Gave herinneringen

Als ik nu terugdenk aan deze vakanties, dan blijven vooral de toffe herinneringen plakken. Ik denk aan de avonden dat wij als bende van 4 over de camping struinden en alles konden doen wat we wilden. De middagen in een zwembad, waarbij we bleven spelen met elkaar. En de uitjes waarop we tegen elkaar konden klagen over hoe saai het was wat onze ouders nu weer wilden doen. Ik ben dankbaar voor de tijd die we met zijn allen hebben kunnen besteden, hoe erg het soms ook wennen of aanpassen was. We hadden fijne vakanties, veel avonturen, heel veel lol en konden echt even ontspannen en rebellen.

Verhaal lezen
Mijn 21-reis om nooit meer te vergeten
Mijn 21-reis om nooit meer te vergeten
Mijn oudersGedachten en gevoelensBelangrijke momenten

📖 Mijn 21-reis om nooit meer te vergeten

Toen ik 21 werd mocht ik als verjaardagscadeau van mijn vader een vakantiebestemming over de hele wereld uitkiezen, waar we samen één week naartoe zouden gaan. Tokio, Sydney, New York, het kwam allemaal voorbij. Maar er was één plek die ik maar niet uit mijn hoofd kon krijgen: Zuid-Afrika! Dus, zo gezegd, zo gedaan. Na mijn verjaardag in oktober zaten papa en ik in november op Schiphol bij de gate op het vliegtuig naar Kaapstad te wachten.

Het was lang geleden dat we een hele week met z’n tweeën zouden doorbrengen. Na de scheiding ging ik de meeste zomers met mijn moeder en haar familie naar Griekenland. Later kwamen er ook nieuwe partners en halfbroertjes bij, dus de laatste keer dat we één-op-één zoveel tijd zouden doorbrengen, was lang geleden. Ik had er ongelofelijk veel zin in en tegelijkertijd vond ik het daarom ook heel spannend. Hebben we wel een fijne dynamiek samen? Willen we dezelfde dingen doen? En… waar gaan we het eigenlijk de hele tijd over hebben?!

Het werd een geweldige week. Niet alleen door de indrukwekkende Zuid-Afrikaanse natuur en cultuur, maar juist ook omdat de onzekerheden die ik van tevoren had, als sneeuw voor de zon verdwenen. We wilden precies dezelfde activiteiten ondernemen, we lachten om dezelfde grappen en irriteerden ons aan dezelfde kleine dingetjes (sloom lopende mensen of een navigatiesysteem wat niet gelijk meewerkt). We kregen allebei tranen in onze ogen bij een kerkdienst met een gospelkoor op de zondagochtend en we luisterden het allerliefst naar een Amy Winehouse, de Bee Gees of een CD met gospelmuziek die we in Kaapstad hadden gekocht. Terwijl we over de lange wegen door Zuid-Afrika reden, kletsten we wat af of genoten we samen in stilte. We lijken eigenlijk meer op elkaar dan ik me daarvoor ooit had beseft.

De afstand die na de scheiding was ontstaan door het feit dat ik letterlijk minder tijd met hem door had gebracht verdween. Door deze reis kon ik letterlijk de 50% van waaruit ik besta weer beter zien, mijn vader. Met al zijn leuke en minder leuke kanten en waar ik op lijk. Dit inzicht bracht me niet alleen een stukje dichter bij hem, maar ook weer een stukje dichter bij mezelf. Op de terugweg zat ik op de middelste stoel van de rij in het vliegtuig. Het was een lange nachtvlucht en naar een paar films kon ik mijn ogen niet meer open houden. Papa was al in slaap gedommeld en voorzichtig, zonder dat hij het merkte, liet ik mijn hoofd op mijn vaders schouder zakken. En zo zaten we daar dan, vader en dochter, ver weg van huis maar dichter bij elkaar dan ooit. Het was een reis om nooit meer te vergeten.

Verhaal lezen
Ouders zijn, net als ieder ander, een ‘package deal'
Ouders zijn, net als ieder ander, een ‘package deal'
Mijn oudersBelangrijke momenten

📖 Ouders zijn, net als ieder ander, een ‘package deal'

“The secret of change is to focus all of your energy, not on fighting the old, but on building the new.” – Socrates

Deze uitspraak van Socrates zette mij jaren geleden aan het denken. Lange tijd vond ik het mega lastig dat er zoveel spanning was als mijn ouders samen kwamen voor een belangrijk moment, zoals op mijn verjaardag, diploma-uitreiking of dansvoorstelling. Ze waren er allebei, dat wel, soms beiden aan de andere kant van de ruimte, maar ik voelde de spanning onderling altijd. Ik was helemaal niet bezig met ‘mijn moment’ of met mezelf.

Diepste verlangens

Ergens diep van binnen baalde ik dat het niet meer was zoals vroeger, en verlangde ik naar een moment waarop het ‘eindelijk weer normaal’ zou zijn. Daardoor vergat ik te genieten van het nu. Van dat moment, bij mijn diploma-uitreiking, of tijdens een etentje op mijn verjaardag. Mijn aandacht en energie was ergens anders.

Socrates stelt dat je jouw energie mag besteden aan het bouwen van ‘het nieuwe’, in plaats van (tevergeefs) blijven vechten tegen het verleden. Ik begreep die uitspraak pas écht toen ik begon te beseffen dat de scheiding van mijn ouders bij ‘mijn lot’ hoort.

Je lot omvat alle omstandigheden die je hebben gemaakt tot de persoon die je vandaag de dag bent. Al je voorspoed, tegenspoed, je kwaliteiten, talenten maar ook je valkuilen, de pech in je leven, waar je wieg heeft gestaan en wie je ouders zijn. De scheiding van je ouders hoort daarbij. Hóé ze gescheiden zijn hoort daarbij. En hoe ze daarna met elkaar omgaan ook.

Jouw realiteit

De realiteit is altijd het meest helend. Mijn realiteit was dat mijn ouders niet heel comfortabel door één deur gingen. Ik heb dat op een gegeven moment kunnen ‘aannemen’ voor wat het was, door te stoppen met hopen, redden of ertegen te vechten. Ik wilde een soort rust vinden.

Samen met mijn zusje bedacht ik regelmatig een plannetje hoe we het best met de situatie van onze ouders op dat moment om konden gaan. Ik begon te zien dat mijn ouders er wél waren, en ook al was het met spanning, ze waren daar voor mij. Ik begon ook te zien dat er nog te veel pijn zat om een gezellig ontspannen gesprek te voeren onderling. En dat dat niet van mij is, maar van hen.

Wat is van jou?

Onze ouders zijn, net als ieder ander, een ‘package deal’. Hierin zit al het mooie, al het minder mooie en alles waar je naar verlangt maar wat ze je niet kunnen geven. Bijvoorbeeld dat ze jou, los van elkaar, steunen en aanmoedigen, én dat ze ruzie maken met elkaar, én dat ze er daardoor niet samen voor jou kunnen zijn, terwijl je dat wel zo graag had gewild. Die package deal is de realiteit. Verlangen naar meer is vaak de hoop van een kind.

Als volwassen kind van je ouders mag je jouw weg gaan vinden in het aannemen van de package deal van je ouders. Uiteraard mag je altijd grenzen stellen richting je ouders. Maar laat bij hen wat van hen is en kijk aan wat van jou is.

Wil je hier een stap in zetten? Kijk dan eens of het je lukt om innerlijk het volgende tegen je ouders te zeggen: “Lieve papa en mama, dankjewel voor het vele goede dat jullie me hebben gegeven. Dat koester ik. En wat ik tekort kom, daar ga ik zelf mijn weg in vinden. Ik laat mijn aanspraak op meer los.” Als je deze zinnen daadwerkelijk kunt doorvoelen, geeft het rust. De vrijgekomen energie kun je vervolgens gebruiken voor iets goeds. Denk je eens in wat voor moois je dan tot stand kunt brengen…

Demi Keppel is werkzaam bij Stichting Villa Pinedo als trainer en coach en werkt als familieopsteller en systemisch coach bij ‘De fontein’, de praktijk van Els van Steijn. Haar ouders gingen scheiden toen ze net 9 jaar was. Vanuit deze verschillende vakgebieden schrijft zij een maandelijkse column voor jongvolwassenen bij Villa Pinedo.
Verhaal lezen
Onverwachte verzoening op m'n bruiloft
Onverwachte verzoening op m'n bruiloft
Gedachten en gevoelensBelangrijke momenten

📖 Onverwachte verzoening op m'n bruiloft

Bijna een jaar later kijk ik met een trots gevoel terug op mijn bruiloft. Het was een prachtige dag. Precies zoals ik van tevoren had bedacht – en in deze blog beschreef. Het zonnetje scheen, de bloemen stonden in volle bloei en de liefde die ik die dag voelde maakte het helemaal compleet.

Mijn ouders speelden op deze dag een belangrijke rol. Niet alleen waren ze beiden aanwezig, maar ze zaten ook samen op de eerste rij. Ik heb me dan ook – gelukkig – op geen enkel moment zorgen hoeven maken over hoe zij met elkaar om zouden gaan. Ze hebben allebei genoten en dat gaf mij een geruststellend gevoel.

Het grootste hoogtepunt van de dag was toch wel het feest. Mijn opa en oma, die al 40 jaar gescheiden zijn, hebben die avond naast elkaar gezeten en zelfs met elkaar gekletst. Dit was heel bijzonder, omdat dit de eerste keer was sinds hun scheiding dat ze elkaar weer zagen. Ik had bij de ceremonie nog rekening gehouden met de stoelindeling, zodat ze niet naast elkaar zouden zitten. Maar op het feest ging het allemaal vanzelf. Ze hebben gelachen en gekletst over hun wandelstokken, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Deze onverwachte verzoening raakte me en liet me zien dat het nooit te laat is om weer in gesprek te gaan met mensen uit je verleden. Misschien is het de magie van een bruiloft, of misschien gewoon de kracht van tijd en vergeving. Hoe dan ook, het gaf me hoop en een diepere waardering voor familiebanden. Na de bruiloft hebben mijn opa en oma zelfs een keer samen koffie gedronken.

Dus, als ik iets heb geleerd van mijn bruiloft, is het dat het nooit te laat is om oude wonden te helen en opnieuw contact te maken. Mijn opa en oma hebben me dat op de meest onverwachte manier laten zien. En daarvoor ben ik hen dankbaar. Het maakt mijn herinneringen aan die dag nog specialer en betekenisvoller.

Verhaal lezen
Uit huis gaan, hoe pak je dat aan?
Uit huis gaan, hoe pak je dat aan?
Mijn oudersMijn woonsituatieGedachten en gevoelens

📖 Uit huis gaan, hoe pak je dat aan?

Uit huis gaan, op kamers of je eerste eigen plekje… Iedereen ervaart deze spannende periode op hun eigen manier. Misschien verloopt alles vlekkeloos, heb je snel weer je draai gevonden en voel je je helemaal klaar voor een nieuwe start! Maar misschien vind je de dagelijkse dingen nu juist wel extra lastig, of voel je je soms alleen.

Als kind van gescheiden ouders was ik heel blij toen ik deze stap kon maken. Ik ging studeren in een nieuwe stad, een nieuwe omgeving en ik had iets gevonden wat ik in mijn jeugd had moeten missen:

één vaste woonplek

. Niet meer op en neer pendelen tussen papa en mama, niet meer telkens moeten ‘verhuizen’ en me nergens écht thuis voelen. Deze nieuwe, eigen plek was er alleen maar voor mij.

Maar natuurlijk komen er ook juist uitdagingen bij, als kind van gescheiden ouders dat het nest uit vliegt. Herken je onderstaande situaties? Misschien kunnen de volgende tips jou daar dan doorheen helpen!

"Je voelt je verplicht om in de weekenden naar ‘huis’ te gaan. En naar welk huis dan? Naar welke ouder ga je wanneer, hoe vaak en wat als je eigenlijk liever op je nieuwe eigen plekje blijft?"

Mijn eerste tip is: neem je tijd. Als jij eerst een tijdje wil wennen aan je nieuwe leefomgeving, met misschien wel nieuwe vrienden en nieuwe routines of gewoonten, probeer jezelf die tijd dan te gunnen. Voel je niet verplicht om je ouders blij te maken door elk weekend naar ‘huis’ te komen als je daar eigenlijk veel onrust van krijgt. Uiteindelijk zullen je ouders het liefst willen dat jij gelukkig bent en daarvoor is het belangrijk dat jij goed voor jezelf zorgt. ?

Probeer aan je ouders te communiceren waar jij behoefte aan hebt. En laat ze weten dat je over een tijdje vast wel weer de ruimte voelt om gezellig bij hen langs te komen.

Misschien werkt het voor jou heel goed om om-en-om naar je ouders te gaan. Misschien wil je juist graag allebei je ouders zien in één weekend, door je bezoekjes te combineren. Of misschien onderhoud je het contact met (één van) je ouders liever door gezellig te (beeld)bellen. Er zijn zoveel mogelijkheden! Het belangrijkste blijft: luister goed naar wat jij nodig hebt. Dan vinden jullie er samen vast een fijne manier in die voor jullie allemaal past.

"Je voelt je alleen of afgezonderd van je ouders. Je ziet hoe je leeftijdsgenoten misschien wel worden geholpen door hun ouders, bij het verhuizen of klussen aan hun nieuwe woonplek. Hoe pak jij dit aan?"

Misschien had je toen je nog thuiswoonde al last van gevoelens van eenzaamheid, of voelde je je al regelmatig alleen. Dit is een gevoel dat veel van ons (kinderen van gescheiden ouders) helaas ervaren. En dit kan versterkt worden, doordat er nu bijvoorbeeld een grotere fysieke afstand tussen jou en je ouder(s) zit of doordat je elkaar simpelweg minder ziet. Onthoud dan dat het nooit te laat is om nieuwe gewoonten te creëren, zoals eens wat vaker een appje naar of belletje met je ouder(s) om even bij te kletsen. Of misschien maken jullie er wel een nieuwe traditie van om elkaar regelmatig bij een vast koffietentje te ontmoeten, ergens halverwege de afstand tussen jullie in.

Mis je ouderlijke hulp bij het verhuizen of klussen aan je nieuwe stekje? En vind je het confronterend om te zien hoe leeftijdsgenoten (misschien wel huisgenoten) deze ouderlijke steun en hulp wel krijgen? Ik begrijp je en ik denk dat velen van ons dit herkennen. Maar hoe mooi zou het zijn als je van deze ouderlijke steun van anderen juist een beetje mag genieten? Maak er gezellig een gezamenlijke klusdag van, waarbij ook jij geholpen kan worden; klusfeestje!

Onthoud daarnaast dat steun en hulp (en liefde!) ook vanuit andere hoeken kan komen. Misschien vinden je vrienden het wel heel leuk om je te komen helpen, of heb je een fijne band met een ander familielid. Dat leeftijdsgenoten dit misschien bij hun ouders vinden, betekent niet dat het voor jou niet in andere kringen bestaat.

"Nu moeten mijn ouders maar eens bij míj langskomen, in plaats van ik bij hen! Maar… hoe pak ik dit aan?"

Is je kamer te klein om je familie te hosten? Misschien is het dan een idee om buitenshuis af te spreken. Wil je wel graag je nieuwe plekje laten zien? Combineer het dan! Laat ze even je gloednieuwe stekkie zien, om vervolgens gezellig naar jouw nieuwe favoriete plekje te gaan.

Vind je het ongemakkelijk om je ouder(s) uit te nodigen? Misschien is het dan fijn om alvast een plan te maken voor wat jullie kunnen gaan doen. Heb je bijvoorbeeld al een leuk museum gevonden in deze nieuwe stad? Of ben je niet ver weg verhuist en kennen jullie beiden al een plek waar jullie graag komen of een activiteit om te doen? En ben je bang dat er stiltes vallen en vind je dat vervelend? Dan is de bioscoop wat mij betreft een goede optie!

Vind je het lastig om het van je ouder(s) te vragen om langs te komen? Misschien omdat het ver weg is, of omdat ze het vaak druk hebben? Dan ga ik graag met je terug naar de eerste tip die ik je in deze blog gaf: zorg goed voor jezelf. Jouw behoeften mogen nu even voorrang krijgen. Het is tijd voor een nieuw hoofdstuk in jouw leven: eentje waarvan jij de spelregels mag bepalen.

Verhaal lezen
‘Hoe vier jij je mijlpalen, als dat niet samen kan?’
‘Hoe vier jij je mijlpalen, als dat niet samen kan?’
Mijn oudersBelangrijke momenten

📖 ‘Hoe vier jij je mijlpalen, als dat niet samen kan?’

Iedereen maakt mijlpalen mee, die mooi zijn om te delen. Misschien heb je onlangs wel te horen gekregen dat je geslaagd bent voor je opleiding, of stap je bijvoorbeeld het huwelijksbootje in! Deze momenten zou je misschien graag willen delen met je ouders. Het liefst met beide ouders, samen. Maar hoe vier je je mijlpalen, als dat niet met je ouders samen kan? Gelukkig zijn er altijd andere mogelijkheden. Misschien helpen deze tips voor alternatieven jou ook.

Wie is familie?

Moeten mijlpalen wel per se met ‘familie’ gedeeld worden? Naast je familie met wie je een bloedband deelt, heb je misschien ook wel een ‘chosen family’. Een ‘chosen family’, jouw zelfgekozen familie, kan bestaan uit vrienden die misschien wel net zo dicht of nog dichter bij jou staan, dan je familie met wie jij een bloedband deelt. Deze zelfgekozen familie kan jou net zo geliefd laten voelen, net zo supportive zijn en net zo feestelijk met jou je mijlpalen vieren. Bij de uitreiking van mijn Master-diploma nodigde ik niet mijn ouders uit, maar een aantal vriendinnen. Met mijn vader had ik op dat moment geen contact en mijn moeder was niet in Nederland. Mijn vriendinnen hebben op een grappende manier de ‘rol van mijn ouders’ op zich genomen en we hebben er een geweldig feestje van gemaakt. Ik voelde me blij, trots en geliefd!

2 keer feest!

Als je toch graag een mijlpaal met je ouders wil vieren, waarom dan niet twee keer feest? Vier het behalen van je diploma of je housewarming bijvoorbeeld op verschillende dagen, of maak er een programma van waarbij je gezellig met je ene ouder een hapje gaat eten en ’s avonds nog eens proost op je mijlpaal met je andere ouder. Vul het vooral in op een manier die voor jou prettig voelt. Neem je tijd en probeer goed aan te voelen wat jouw behoeften zijn en wat je daarin nodig hebt.

Mijn broers en ik vierden iedere verjaardag twee keer. Eén keer bij papa, één keer bij mama. Dit werkte goed voor ons: hierdoor zaten wij niet in spanning over het ‘samen in één ruimte zijn’ van papa en mama op onze verjaardagen. Nu we wat ouder zijn, beslissen we zelf hoe wij onze verjaardagen vieren. Voor mijn broers werkt het inmiddels prima om hun verjaardag in één keer te vieren, waarbij papa en mama soms tegelijk aanwezig zijn, en soms (toevalligerwijs of niet) elkaar mislopen. Op een verjaardag gaat het tenslotte om de jarige en staan de ouders even op de tweede plaats! ?

Leg het vast!

In sommige gevallen kun je je mijlpaal niet zo goed in twee keer vieren. Je bruiloft of een ander ‘once in a lifetime’ moment kun je nu eenmaal niet zo gemakkelijk herhalen. Maar hoewel je het moment zelf niet kunt herhalen, kun je er misschien wel met je beide ouders op terugkijken. Leg de mooie momenten die je graag met hen zou willen delen vast, zodat je deze op een later moment met je beide ouders (apart) alsnog kunt delen. Je zelfgekozen familie, je vrienden of andere aanwezigen zullen vast met alle liefde de fotograaf van de dag voor je zijn! Misschien vind je het leuk om er een vlogje van te maken, zodat je er een persoonlijke boodschap voor je ouder(s) in kunt verwerken. Maak er een speciaal moment van om deze beelden samen met je ouder(s) terug te kijken en zo jouw bijzondere moment(en) met hen te delen.

Toen ik alleen op reis was, vond ik het een confronterende gedachte dat mijn ouders niets wisten van wat ik op reis allemaal zag, deed en tegenkwam. De mooie (én minder mooie!) momenten die ik graag met mijn ouders zou willen delen, heb ik vastgelegd en in een digitaal albumpje geplaatst. Deze foto’s en filmpjes heb ik samen met mijn moeder en mijn oma bij mijn oma thuis uitgebreid bekeken, waardoor ik samen met hen nog eens kon nagenieten van mijn reis, en hen hierin kon meenemen. Mijn mooie ervaringen kon ik op deze manier met hen delen. Dit kun je natuurlijk ook met beide ouders doen, als je dat wil!

Wat zijn de mijlpalen die jij graag met je ouders had willen delen, of die nog in je toekomst liggen? En wat vind jij lastig aan deze situaties? Hopelijk kunnen deze alternatieven je inspiratie geven om jouw mijlpalen en bijzondere momenten te vieren op een manier die bij jou en jouw behoeften past. En onthoud: je staat er niet alleen voor!

Verhaal lezen