Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun verhalen.

Doorzoek de verhalen

139 verhalen gevonden voor jou

Welke rechten heb je? #4
Welke rechten heb je? #4
Rechten

📖 Welke rechten heb je? #4

Als ouders gaan scheiden, begint vaak een ander leven. Soms gaat een van de ouders verhuizen, samen of zonder de kinderen. Als je ouders allebei het gezag hebben, dan moet de ene ouder toestemming geven aan de ander om te mogen verhuizen. Maar wat nou als die toestemming niet wordt gegeven? Heel veel ruziënde ouders komen dan (weer) terecht bij de rechter.

Verhuizen is een belangrijke beslissing. Daarom moeten ouders die gezamenlijk het gezag hebben hierover samen beslissen. Dit geldt ook voor de woonplaats van het kind. Als toestemming door de niet-verhuizende ouder niet wordt gegeven, dan mag de andere ouder niet verhuizen, althans niet met het kind.

Wat als een ouder geen toestemming geeft?

Als de niet-verhuizende ouder geen toestemming wil geven, kan aan de rechter vervangende toestemming worden gevraagd. Of de rechter die toestemming geeft, hangt af van de omstandigheden. De rechter zal eerder toestemming geven voor een verhuizing van Amsterdam naar Diemen, dan van Amsterdam naar Maastricht of zelfs naar het buitenland. De noodzaak van de verhuizing is belangrijk.

Bijvoorbeeld als de ouder werk krijgt ergens anders of als de verhuizende ouder gaat samenwonen met een nieuwe partner. Ook de voorbereiding van de verhuizing wordt meegenomen door de rechter. De contactregeling met de andere ouder en de gevolgen van de verhuizing voor het kind zijn ook belangrijke factoren. Daarnaast wordt aandacht geschonken aan de leeftijd van het kind en de mate waarin het kind gewend is aan zijn omgeving. Van belang is dat de rechter alle belangen moet afwegen en niet alleen het belang van het kind. Natuurlijk is het belang van het kind wel een zwaarwegend belang voor de rechter. In veel uitspraken wordt vervangende toestemming afgewezen.

Rechter weigert toestemming

Als de toestemming door de rechter wordt geweigerd, mag de ouder niet met het kind verhuizen. Uiteraard mag de ouder zelf wel verhuizen. Het komt in de praktijk wel eens voor dat de ouder toch verhuist, zonder toestemming van de ouder of van de rechter. De niet-verhuizende ouder kan dan opnieuw naar de rechter en de rechter kan beslissen dat de ouder terug moet verhuizen.

Het kan natuurlijk ook voorkomen dat de ouder waarbij de kinderen niet wonen, verhuist. Bij deze verhuizing is geen toestemming vereist en kan er juridisch gezien niet veel van deze ouder worden verlangd. De rechter zal wel vinden dat de ouder tijd moet vrijmaken voor het kind, maar dit kan niet worden afgedwongen.

Verhaal lezen
Welke rechten heb je? #3
Welke rechten heb je? #3
Rechten

📖 Welke rechten heb je? #3

In deel drie van deze ‘rechten-serie’ wil ik graag het onderwerp ‘gezag’ behandelen. In Nederland staan minderjarigen (jonger dan achttien) onder gezag. Dit houdt in dat zij bepaalde officiële handelingen, zoals een auto kopen, niet zelfstandig mogen verrichten. Ouderlijk gezag betekent dat de ouders verantwoordelijk zijn voor de veiligheid, gezondheid en ontwikkeling van het kind.

Als je ouders zijn getrouwd (of een geregistreerd partnerschap zijn aangegaan), krijgen zij van rechtswege (zonder dat ze er iets voor hoeven te doen) gezag over de kinderen. Je vader hoeft de kinderen dan ook niet te erkennen, hij wordt automatisch (juridisch) vader. Juridisch vader betekent dat hij voor de wet wordt gezien als de vader van het kind. Het kan dus voorkomen dat een man de juridisch vader van een kind is, terwijl hij niet de ‘echte’ vader is. Een juridisch vader en biologisch vader kunnen twee verschillende personen zijn.

Gezag in andere situaties

Als de ouders trouwen terwijl het kind al is geboren, krijgen zij ook allebei gezag. Een voorwaarde is dan wel dat het kind is erkend door de vader. Erkennen betekent dat de vader het juridisch ouderschap op zich neemt. Hij aanvaardt dat hij de vader is van het kind.

Als de ouders niet zijn getrouwd en ook geen geregistreerd partnerschap zijn aangegaan, dan heeft de moeder alleen het gezag over het kind. Uiteraard kunnen allebei de ouders wel samen het gezag uitoefenen, maar dan moet dit eerst worden aangevraagd bij de rechtbank. Ook hier geldt weer de voorwaarde dat de vader het kind heeft erkend.

Als de moeder minderjarig is op het moment dat het kind wordt geboren, dan krijgt zij niet het gezag. Er moet dan een voogd worden benoemd door de rechter. Als de moeder de leeftijd van achttien jaar bereikt, krijgt zij zelf het gezag over het kind. Als iemand anders het gezag over het kind heeft, dus niet een van beide ouders, dan heet het ‘voogdij’.

Gezag na een scheiding

Maar wat als de ouders gaan scheiden? Wie krijgt dan het gezag? Het gezag, dat beide ouders krijgen als ze zijn getrouwd of een geregistreerd partnerschap zijn aangegaan, verandert niet door een echtscheiding. Dus als de ouders gaan scheiden, behouden zij allebei het gezag over de kinderen.

Het kan voorkomen dat de rechter besluit om het gezag toe te kennen aan één ouder, dan spreken we van eenhoofdig gezag. Dit is niet gebruikelijk en gebeurt slechts in uitzonderlijke gevallen. Het gezag wordt aan één ouder toegekend, als er onaanvaardbare risico’s voor het kind zijn en niet wordt verwacht dat hier binnen korte tijd verbetering in komt. Bijvoorbeeld als een van beide ouders gaat emigreren, of ernstige drugsproblemen heeft waardoor hij of zij niet meer in staat is om voor het kind te zorgen. In de jurisprudentie (uitspraken van rechters) wordt gesproken over dat het kind ‘klem of verloren’ zal gaan tussen beide ouders. Het belang van het kind staat dus altijd voorop!

Het ouderlijk gezag beëindigen is een hele zware maatregel en wordt alleen toegepast als daar ernstige aanleiding toe is. Vaak gaat het dan om gevallen waarin het kind wordt mishandeld, verwaarloosd of misbruikt. Voordat de rechter zo’n belangrijke beslissing neemt, zal hij kinderen van twaalf jaar of ouder oproepen om gehoord te worden. Hij wil dan graag weten wat het kind ervan vindt. Meer hierover in mijn vorige artikel over het hoorrecht.

Wat houdt ouderlijk gezag in?

Wanneer ouders het gezag hebben, zijn zij verantwoordelijk voor de verzorging en opvoeding van het kind. Zij beheren het vermogen voor het kind en zijn de wettelijke vertegenwoordiger. Ook zijn ze onderhoudsplichtig, dit betekent dat er alimentatie betaald moet worden. Ouderlijk gezag hebben de ouders niet voor altijd. Dit eindigt als het kind achttien jaar wordt.

Ouders die allebei het gezag uitvoeren na een echtscheiding mogen niet zomaar verhuizen naar de andere kant van het land zonder dit met de andere ouder te overleggen. Ook moeten ze samen afspraken maken over de schoolkeuze van het kind, of een verblijf in het buitenland. Bij medische ingrepen moeten de ouders ook met elkaar overleggen. Datzelfde geldt voor het beheer van de financiën.

Vragen naar aanleiding van dit artikel? Stel ze gerust in de comments!

Verhaal lezen
Welke rechten heb je? #2
Welke rechten heb je? #2
Rechten

📖 Welke rechten heb je? #2

De rechter wil graag weten wat jij van de scheiding vindt en hoe het met jou gaat. Dat noemen ze het hoorrecht. De rechter kan je uitnodigen voor een gesprek op de rechtbank. In dit gesprek kan de rechter bijvoorbeeld vragen waar jij het liefst zou willen wonen. Of hoe vaak je een bepaalde ouder wilt zien. Het hoorrecht geldt voor minderjarige kinderen (van twaalf jaar en ouder). Maar kinderen die jonger zijn dan twaalf jaar kunnen in specifieke gevallen ook gehoord worden (maar dit komt niet vaak voor).

Hoe werkt het hoorrecht?

Eerst ontvang je een brief van de rechtbank, een soort uitnodiging. In die uitnodiging staat de dag en het tijdstip waarop jij wordt verwacht. Als je bij de rechtbank komt, moet je eerst door beveiligingspoortjes (net als op Schiphol). Bij de receptie laat je de uitnodiging zien. De bode (medewerker van de receptie) brengt je dan naar een wachtruimte. Hier wacht je tot de rechter klaar is voor het gesprek. Je wordt dan opgehaald en naar de plek gebracht waar het gesprek plaatsvindt.

Je hoeft niet alleen naar het gesprek. Je mag iemand meenemen, bijvoorbeeld je moeder of je vader. Zij mogen alleen niet bij het gesprek aanwezig zijn, want het gesprek is alleen tussen jou en de rechter. Degenen die je meeneemt wachten in de wachtkamer tot het gesprek is afgelopen. Er zit ook een griffier bij het gesprek. De griffier schrijft alles op wat er wordt besproken en maakt er een verslag van. Het gaat erom dat je bij de rechter vertelt wat JIJ vindt. Dus niet wat je denkt dat het beste is om te zeggen voor je ouders of wat de rechter graag wil horen. De rechter bespreekt vervolgens met jou wat zij gaat vertellen aan je ouders of wat niet. Het gesprek duurt niet eens zo lang, vaak maar tien minuten.

Ben je verplicht?

Het kindgesprek is een hoorrecht en geen hoorplicht. Je bent dus niet verplicht om op de uitnodiging van de rechter in te gaan. Als je niet naar de rechtbank wilt komen, maar de rechter wel iets wilt vertellen, kun je ook een brief schrijven. In die brief kan je vertellen wat jij belangrijk vindt. Het adres van de rechtbank staat in de uitnodiging. Je kan altijd vragen of iemand je wil helpen bij het schrijven van de brief. Als je wel graag naar de rechtbank wilt, maar niet kunt op het aangegeven tijdstip, kan je de rechtbank ook bellen om te vragen of het verzet kan worden.

Het klinkt best spannend en dat kan ik me heel goed voorstellen. Maar onthoud: de rechter is ook maar een mens en zelf vaak ook vader of moeder. Dus je hoeft absoluut niet bang voor hem of haar te zijn. Als jullie vragen hebben naar aanleiding van dit artikel, stel ze gerust in de comments! Of als jullie ervaringen willen delen, mag dat natuurlijk ook altijd. Wil je meer weten over het kindgesprek? Bekijk dan het filmpje!

Verhaal lezen
Welke rechten heb je? #1
Welke rechten heb je? #1
Rechten

📖 Welke rechten heb je? #1

Als je ouders gaan scheiden, word je als kind vaak heen en weer geslingerd tussen emoties, afspraken en rechten. Maar welke rechten heb je als kind? In deze serie van tien informatieve artikelen wil ik iedere maand een ‘recht’ uitlichten. De maand december trap ik af met ‘omgang’. Misschien wel het lastigste onderwerp. Vanzelfsprekend hoor ik graag jullie ervaringen. En als jullie vragen hebben, stel ze gerust in de comments!

Als je ouders gaan scheiden, kunnen ze zelf afspraken maken over hoe ze de omgangsregeling gaan invullen. Maar soms komt er ook een rechter aan te pas. Volgens de Nederlandse wet heeft iedere ouder bij wie het kind niet woont, in principe recht op omgang met het kind. Maar ook anderen die een hechte band met het kind hebben, kunnen de rechter vragen om een omgangsregeling. Bijvoorbeeld opa’s en oma’s. Dit klinkt vrij logisch. Toch zijn er nog best veel onduidelijkheden.

Wie heeft er recht op omgang?

Je moeder, en je vader als hij jou heeft erkend. Als jouw ouders waren getrouwd, dan is je vader automatisch je juridische vader en je moeder je juridische moeder. Dat betekent dat ze volgens de wet ook gezien worden als jouw vader en moeder. Waren jouw ouders niet getrouwd, maar woonden ze bijvoorbeeld wel samen, dan kan het zijn dat je vader jou heeft erkend. Dan is je vader naar de gemeente gegaan en heeft hij de gemeente laten weten dat hij jouw vader is. Jouw moeder heeft daar toestemming voor moeten geven. Als je vader jou heeft erkend, heeft hij recht op omgang met jou.

Geen omgang

Er zijn situaties waarin de rechter bepaalt dat een van beide of beide ouders geen omgang mogen hebben. Bijvoorbeeld als je ouder niet geschikt is. Of als jij (als je twaalf jaar bent of ouder) aan de rechter hebt laten weten dat omgang heel veel moeilijkheden met zich meebrengt. De Nederlandse wetgever (diegene die de wetten maakt) vindt het heel belangrijk dat een kind omgang heeft met de ouder bij wie het niet woont. Dus als een van beide ouders niet wil dat jij bij de andere ouder woont, is dat geen reden om de omgangsregeling te wijzigen.

Redenen voor wijzigingen

Er moet sprake zijn van ernstige bezwaren, bijvoorbeeld als je ouder heel erg veel drinkt of misschien wel drugs gebruikt. Je moet kunnen aantonen dat je vreselijk lijdt onder die situatie. Dus als je het gewoon niet zo gezellig bij mama vindt, is dat niet genoeg om omgang te ontzeggen. Alleen een rechter kan de omgang van de ouder met hun kind ontzeggen. Dus als papa zegt dat je niet meer naar mama mag of mama zegt dat je niet meer met papa mag praten, dan klopt dat helemaal niet. Want alleen de rechter kan dat soort dingen beslissen. Als de rechter vindt dat jij een leeftijd hebt bereikt waarop je zelf kan kiezen wanneer je naar de andere ouder toe gaat, zal hij geen regeling vaststellen. Dan mag je dus zelf bepalen wanneer je naar welke ouder gaat. Dat is fijn, toch?

Verhaal lezen