Mijn ouders zijn ondertussen al een aantal jaar gescheiden. Mijn vader betaalt kinderalimentatie aan mijn moeder zolang wij studeren. Nu ben ik klaar met mijn scholing sinds een korte periode. Mijn vader vroeg of ik mijn moeder wilde aanspreken over deze alimentatie. Ze hebben geen contact met elkaar. Nu is het probleem dat mijn moeder heel erg geniet van dat extra geld, en dus eigenlijk ook niet investeert in mijn scholing. Ze betaalt wel mijn huur, gas licht water thuis, maar de rest doe ik zelf aangezien ik salaris heb. Mijn vader is bang dat mijn moeder dan eist kostgeld te betalen, en dan geen €100 maar gewoon het volle bedrag wat hij ook betaalt. Dat wilt hij mij weer niet aan doen. Nu zit ik er tussen in, durf ik mijn moeder niet aan te spreken en mijn vader niet in de steek te laten. Ook op latere leeftijd heb ik nog steeds last van de scheiding van mijn ouders. Ook al gaat dat echt super goed, maar dit is lastig.

hey iedereen, ik zie mijn vader nu al een jaartje niet meer maar ik weet echt niet hoe ik me beter kan laten voelen. veel van mijn vrienden roken of vapen en hun zeggen dat je stress en verdriet dan minder word. is dat echt zo?

Ik wil meer durven praten. Iemand tips?

Wat moet je doen als je voor de tweede keer naar de kinderrechter moet? Het is voor mij heel moeilijk wand de eerste keer dacht ik dat ik het goed deed. Mijn stiefmoeder en mijn vader vonden dat ik het goed deed want ik heb gezegd wat ik van hun moest zeggen. Mijn moeder vond dat ik het goed deed maar toen kwam ze er achter dat ik het niet zelf heb gezegd. Dat klopt ook wel een beetje want ik moest heel veel zeggen van mijn vader. Mijn moeder wist van niks dat ik in de recht zaal moest verschijnen en toen ik daar naar binnen liep had ik zoveel spanning dat toen ik daar alleen was ik bijna moest huilen. Ik vond het zo kinderachtig dat ik daat dat moest vertellen tegen een rechter en niet gewoon tegen de gezin`s voogd zeggen wand dat zou fijner zijn geweest. Groetjes Lisa

Hoi ik heb problemen met slapen.Ik slaap altijd heel slecht in de nacht en dan heb ik steeds stomme gedachtes in mijn hoofd maar ik weet niet wat die gedachtes zijn.Het maakt me wel echt verdrietig. Herkent iemand dit en wie wil dan tips geven als ze het herkennen.

Hii, ik zit middenin mijn gedachten en weet niet hoe ik ermee om moet gaan als ik bij mijn moeder ben denk ik weleens woonde ik maar bij me vader en als ik bij mijn vader ben denk ik dan weer waarom woon ik niet bij me moeder. Er is niks mis mee bij beide maar bij me moeder lig in vaak ‘s avonds huilend in bed en loop ik niet snel naar me moeder terwijl ik sneller naar me vader loop als ik verdrietig ben. Thuissituatie is prima maar gewoon sommige gevoelens en gedachtes zijn stom 🥺.

Wat moet ik in een brief aan de kinderechter schrijfen als ik naar mijn vader toe wil verhuizen ?

Ik ben brith en ik vind het heel lastig met mijn moeder en stiefvader die heel vaak boos zijn. Vooral mijn moeder. Veel professionals en mijn echte vader doen mij proberen te helpen, naar mijn moeder en stiefvader luisteren totaal niet. Mijn moeder wordt vaak geïrriteerd. Ik zeg dat ze dan niet zo boos moet doen maar ze zegt dan dat dat niet boos is maar dat door mij komt. En mijn stiefvader snapt mij niet. We hebben thuis een stoplicht bedacht: rood is dat het gewoon echt klaar is, oranje dat het bijna rood is en groen is normal en blij. Dat hebben we afgesproken, maar daar luistert mijn stiefvader niet naar. Ik huil heel vaak. Maar ik kan niet naar mijn kamer want eerlijk gezegd ben ik een heel bang. Ik hoop dat iemand me kan helpen.

Hi , ik heb een stief moeder die denkt dat ze mijn moeder is ik ben er helemaal klaar mee. Iemand tips of er over kunnen chatten ?

Hoi ik ben s ik heb veel ruzie met mijn moeder dat komt doordat mijn auders pas gescheiden zijn en ik erachter ben gekomen dat mijn moeder op tinder zit zij weet niet dat ik dit weet maar ze zat er dus al blijkbaar op toen mijn auders nog samen waren en mijn vader wist dit nog niet dus ik heb het hem wel vertelt en ik ga het mijn broertje niet vertellen want die wort dan verdrietig dus mijn vraag is wat moet ik er mee doen want het blijft maar in mijn hooft zitten