mijn ouders hebben co ouderschap ik wil graag bij papa en mama blijven wonen. maar dat wilt mijn mama niet meer. ze wilt ons altijd en wil papa weg hebben. als ik zeg dat ik ook bij papa wil wonen word mijn moeder boos. ik wil dat het hetzelfde blijft . wat kan ik doen?

hooi ik ben Thijs ik ben 11 jaar in zit in groep 8 mijn ouders zijn 5 jaar gescheiden mijn moeder koopt mij en mijn broetje en zusje om om alleen bij haar te wonenen dan naar einhoven te gaan en dan mijn vader en vriendin weg te zetten ik hou van mijn moeder maar dit soort onder werpen vind ik niet goed daarom vraag ik alsjeblieft om tips

Hoii, Ik ben soof en ik ben 13 jaar. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 5 was. Ik ben nu doordeweeks bij mijn moeder en 2 weekenden van de maand bij mijn vader. Maar die 2 weekenden vallen echt zwaar voor mij. Het is niet dat hij niet zn best doet ofzo, maar ik heb gewoon geen band. Ook voel ik me schuldig omdat ik gewoon het liefst bij mijn moeder wil wonen. Ik heb het er best veel met mijn moeder over gehad en ze heeft me twee opties/ ideeën gegeven. Of ik ga met haar en papa aan tafel of ik stuur een brief naar de kinderrechter. Maar dat maakt het ook weer zo echt ofzo en ik wil niet een soort scene trappen ofzo snap je? Maar met mn ouders aan tafel zitten zie ik ook niet zo zitten. Zijn er jongeren die ook zoiets hebben gehad of die nu met hetzelfde probleem zitten? Ik zou het erg waarderen als jullie je tips of verhaal met mij zouden delen! Alvast heel erg bedankt! Liefss

Hoi allemaal. Mijn vader heeft al 6 jaar een vriendin. De laatste tijd komt hij wat vaker met haar bij mij en m'n vriendin eten. Alleen vind ik zijn vriendin geen fijn persoon om mee om te gaan. Voorbeeld: Ik ben meertalig opgegroeid waardoor zij een andere taal spreekt dan mijn vriendin. Als ze Engels met elkaar praten, verstaat mijn vader het niet. Ik ben de enige die alle talen begrijpt. Soms zijn er dus gesprekken die mijn vriendin, mijn vader of zijn vriendin even niet kunnen volgen. Zijn vriendin is de enige die dan aandringt dat we het voor haar vertalen. Ik vind het irritant dat het dan altijd om haar draait, terwijl mijn vader en mijn vriendin met elkaar praten bijvoorbeeld. Ik durf mijn vader en haar er niet zo goed op aan te spreken, omdat ik bang ben dat het gevoelig ligt - onze band is ingewikkeld. Zijn vriendin is de vrouw waarmee hij is vreemdgegaan waardoor mijn ouders zijn gaan scheiden. Daardoor voelt het vaak alsof ze daar nog voor aan het compenseren is, hoewel ik daar inmiddels vrede met heb. Alleen vind ik dus dat ze de aandacht te veel naar zichzelf toetrekt. Daardoor heb ik geen zin om mijn vader en haar te zien, terwijl ik wel contact met mijn vader wil. Ik weet niet of het echt aan haar ligt of aan mij. Hebben jullie misschien tips hoe ik beter met deze situatie om kan gaan?

Ik voel me thuis niet lekker in mijn vel en ik durf ook niets tegen mijn ouders daar iets over te zeggen ik ben bang dat ze boos worden dus ik zeg eigenlijk nooit hoe ik me voel ik durf dingen ook niet aan te geven en vind dat heel lastig hebben jullie tips hoe ik het kan zeggen??

Ik zit sinds dat mijn ouders zijn gescheiden in april al niet echt lekker in me vel, na een tijdje ging het wel iets beter omdat ik goed werd geholpen op school. Sinds het nieuwe schooljaar word ik niet meer geholpen op school met de scheiding en weten heel veel docenten ook niet wat er thuis allemaal speelt. Afgelopen week ben ik thuis gebleven omdat het echt niet goed ging met mij. Ik wil heel graag dat docenten weten wat er bij mij thuis speelt en dat ze soms weer even vragen hoe het met me gaat

Hebben jullie tips voor 1 nieuwe lief van mijn papa 2 verdrietig

Hoi, ik ben Nijntje en mijn ouders zijn ong. 5 maanden geleden gescheiden. Dit is de 3e maand dat mijn moeder ergens anders woont. Het is een leuk appartement vlak bij mijn vaders huis, maar het is wel krap voor 4 mensen. Ik heb een kleiner broertje die met mijn moeder slaapt en ik slaap met mijn zusje van 2 jaar jonger. Onze planning met wonen is nu om de week wisselen. Ik ben heel prikkel gevoelig als ik thuis ben, en het op elkaars lip zitten bij m’n moeder helpt niet. Ik heb last van paniekaanvallen, maar nog nooit zo veel als nu. Ik ben 80% van de tijd overprikkeld, alleen niet wanneer m’n broertje en zusje er niet zijn. Ze zijn luid, vervelend en je kunt niks aan hun vragen. Ik doe mn best om naar de regels van mn ouders te luisteren, en hun niet. En daarom als ik iets fout doe krijg ik meteen op m’n flikker. Zeker als het gaat om iets zeggen over de woon situatie, want ik wil niet bij mijn moeder zijn als hun hier ook zijn. Ik heb 2 weken terug een heftige paniek aanval gehad, en er werd op geantwoord dat ik ‘gewoon moet wennen’, maar het is veel heftiger dan dat. Gisteren avond ook weer, omdat ik bij mijn moeder ben weer, en mijn vader en moeder lijken me niet te begrijpen. Ik voel me echt kut en ik wil ergens anders wonen, waar ik niet hoef te wisselen, waar ik me terug kan trekken en waar niemand van mijn gezin is. Want ik kan dit helemaal niet meer.

Hoi. mijn ouders zijn nu ongeveer halve jaar gescheiden maar ik er nog steeds niet mee omgaan en wat ik het moeilijkste is om keuzes te maken😔 want ik wil eigenlijk helemaal niet naar me vader omdat ie me heel veel heb gekwetst wat hij gedaan heeft maar ik wil ook weer wel naar hem😅

ik was 7 toen ik het hoorde. ik moest toen huilen langer dan een uur. :'( :'( :'( ik ben nu 8 en ik ben soms ook nog verdrietig soms wat meer dan de andere keer.