Hi! Mijn ouders zijn nu ongeveer 11,5 jaar uit elkaar. Eerst woonde mijn vader nog in de buurt van mijn school, tot 3 jaar terug. Ik was eerst 1/2 week bij mijn vader, en de andere helft bij mijn moeder. Ongeveer 3-4 jaar geleden kreeg mijn vader een vriendin. Hij verhuisde naar de andere kant van Nederland. Ik was vanaf nu alleen nog maar om het weekend bij hem. Dat is nu nogsteeds zo. Op school heb ik het ook niet zo fijn. Ik heb 2 vriendinnen, en de rest heeft een hekel aan me. Ook op mijn sport heeft iedereen wat tegen me. Ik weet niet hoe dit alles komt. Ik heb dit eigenlijk al mijn hele schooltijd. Als ik bij mijn moeder ben hebben we regelmatig ruzie, dit gaat dan vaak om de kleinste dingen die dan een grote ruzie veroorzaken. Ik mis mijn vader best wel. Ik zou graag vaker bij hem willen zijn en minder bij mijn moeder, maar dat gaat niet vanwege school. Ik zit eraan te denken om te verhuizen naar zijn huis. Ik durf het er niet met mijn moeder over te hebben. Ik wil haar niet kwetsen, pijn doen of verdrietig maken. Ik heb het er wel eens met mijn vader over, maar ik weet niet wat ik nou moet doen. Natuurlijk ligt de uiteindelijke beslissing bij mij, maar ik kom er gewoon niet uit. Ik ben bang dat ik er spijt van ga krijgen. Ik weet ook wel dat mijn moeder me gelukkig wilt hebben, maar voor mijn gevoel ben ik niet gelukkig zo. Aan de andere kant zit er best veel gedoe aan vast als ik wil verhuizen. Ik moet hier uitgeschreven worden, ik moet naar een andere school etc. Ik kom er gewoon niet uit zo.. Help :(

ik wil wel bij mijn vader wonen maar dan vind ik het jammer: 1 mijn moeder vind, dat als ik bij mama ga wonen mogen wij papa maar 2 keer in 2 weken zien:(2mijn zus wild bij mijn moeder wonen ik bij papa en mijn broer weet het maar niet 3 mijn vrienden ik wil hun niet achter laten daarom ga ik pas kiezen als ik 12 ben:) en onder tussen bij mijn mama wonen de genen die mij kan helpen dankjewel

Door deze site ben ik er achter gekomen dat het wél heel vervelend kan zijn als je ouders gaan scheiden. Toen mijn ouders gingen scheiden was er geen plek voor verdriet omdat ik gewoon nog allebei mijn ouders bleef zien en er waren wel ergere dingen in de wereld aan de hand. Ik heb er nooit om gehuild maar misschien mag ik het toch best erg vinden....

Hallo, Mijn ouders maken de laatste tijd heel veel ruzie, ik heb tegen mezelf gezegd dat dat niet mijn ruzies zijn dus dat ik me er ook niet mee moet bemoeien. Eerst luisterde ik altijd aan de trap wat er gezegd werd. Zodat ik mezelf kon verbeteren. Maar ik werd er helemaal depri van. Nu heb ik tegen mezelf gezegd dat ik niet meer aan de trap mag luisteren, maar laatst ging het mis en heb ik het toch gedaan. Dit zijn de woorden die bleven hangen: Moeder: We maken altijd ruzie! Ik weet het niet! Vader: Als je het echt wil, moet je gaan... Gun ons dan toch de tijd! Ik weet het ook niet meer... Mijn conclusie uit deze woorden en eerdere ruzies hebben tot conclusie gebracht: Het positieve is dat het rekken van de tijd dat ze nog bij elkaar zijn langer kan zijn dan ik dacht. Het negatieve is dat na het rekken het denk ik verkeerd afloopt en mijn ouder gaan scheiden. Het koste me veel moeite om het woord "scheiden" op te schrijven... Maar heeft iemand advies over het luisteren en bemoeien met de ruzies? En ook het geestelijke gepieker? Xx

Hou ruzies niet verborgen voor je kind!! Ze horen alles! Ookal doen ze alsof ze het niet gehoord hebben... Zelf luister ik vaak aan de trap en als iemand komt ren ik geruisloos naar een andere kamer en doe alsof ik vrolijk ben en een liedje zing... Maar daarna krijg ik pijn van woorden die zijn gevallen en een moeder die steeds zegt: Sssssstttt!!!! Ik wil mijn kind er niet bij betrekken!!! Hopelijk word er iets mee gedaan! Xx

Hey, Alvast sorry voor de spelfouten, ik mag dan wel Nederlands zijn en een kei in lezen, schrijven kan ik niet. Mijn ouders zijn al een tijdje uit elkaar. We wonen wel nog bij elkaar maar mijn vader in de logeerkamer om de 3 dagen slaapt mijn moeder bij haar ouders (die best ver weg wonen). Mijn vader deed dit ook tot dat hij ruzie met zijn vader kreeg. Ik heb het al een lange tijd geleden zien aankomen dat mijn ouders zouden scheiden. Ze hadden vaak ruzie en ik hoopte er ook op dat zij uit elkaar gingen. Ik wist het al een beetje omdat mijn moeder vaak met mij praatte. Ze heeft ook een keer gezegd dat ze na pas na mijn broer zijn examen zou willen scheiden omdat dat een erg moeilijk jaar is. Maar ik zit nu in 4 havo en ik weet niet of ik het wel ga redden. Ze heeft ook een keer gezegd dat ze bij mijn vader weg zou gaan als hij aan ons zou zitten (fysiek). Dat is vorige zomer gebeurd en ik moest maar wachten tot zij het echt durfde. Het was killing om deze tijd af te moeten wachten. Ik snap dat het een moeilijke beslissing is maar het was wel pijnlijk om te zien dat mijn vader nog probeerde om er wat van te maken. Mijn vader en moeder kunnen pas echt uit elkaar als het huis verkocht is. Mijn moeder gaat een huisje kopen maar mijn vader weet het nog niet. Omdat de huizenmarkt nog steeds niet helemaal top is verwacht ik ook niet dat het snel gaat gebeuren maar ik hoop er zo erg op ! Er is zo veel spanning in het huis, gelukkig heb ik een vriend (al 10 maanden) waar het erg fijn is en waar ik altijd naaf toe kan. Hij weet van alles en hij helpt mij ook. Dit is erg fijn, maar mijn ouders willen ook veel aandacht omdat ze denken , (denk ik ) mij een beet je aan het verliezen zijn. Mijn moeder heeft zelfs in een ruzie tegen mijn vader gezegd dat ik definitief bij mijn moeder wou wonen, wat erg gemeen was. Ik had dit in vertrouwen aan haar verteld en zij heeft hier gewoon misbruik van gemaakt. Ik heb ook besloten om vaker bij mijn moeder te zijn dan bij mijn vader. Ik heb nu ook iemand op school waarmee ik praat wat heel erg fijn is ( zij heeft deze suite aanbevolen). Zo ik ben mijn verhaal kwijt. Ik heb de laatste tijd erg veel stress door 4HAVO. Ik kan me vaak niet concentreren en heb ook de laatste tijd heel erg veel hoofdpijn. Mijn moeder en broer snappen niet daf ik niet kan leren en pushen mij om door te gaan.Ik heb ook Door de week veel activiteiten zoals mijn werk en ik hockey waardoor het allemaal nog even ietsjes drukker is wat ik niet helemaal aan kan. Ik hoop dat iemand mij nog wat moed ik kan spreken. Liefs Martine

hoi ik ben Nika en ben 10 jaar... ik heb veel problemen met me ouders, omdat ze gescheiden zijn... mijn vader regelt altijd alle dingen met mij zonder maar dan ook iets met me moeder te regelen af en toe zit ik er zelf om te huilen. ik hoop dat jullie me kunnen helpen!!! Gr. Nika

Hoi, Mijn ouders zijn nu al 8 maanden bezig met de hun scheiding, en in het begin kon ik hier nog wel mee omgaan, maar inmiddels slaap ik bijna niet meer, huil ik elke avond en voel me heel sad. Iedereen denkt dat het goed met me gaat, maar eigenlijk is dat dus niet zo. Ik durf het ook tegen niemand te zeggen. Ik hoop dat jullie tips hebben. X MijnNaam

Hoi allemaal, Mijn ouders zijn al bijna 7 jaar gescheiden. Sinds 2 jaar hebben zij ontzettende ruzie. In die rotsituatie bots ik veel vaker met mijn vader. Het gaat nu inmiddels beter, maar mijn ouders maken OVERAL ruzie om, en ik moest vorige week zelfs met de trein, omdat een van de twee zijn afspraken niet nakwam.... Ik zou zo graag willen dat het weer goed is, maar mijn vader weigert om met mijn moeder met een professioneel iemand te praten, om de situatie te verbeteren. WAT MOET IK DOEN? Ik zou dat zo graag willen...

Hoy allemaal. Ik ben namelijk van suriname en me ouders zijn enkele weken terug gescheiden. Ze waren al bijna 29 jaar met elkaar maar waren al ongeveer 7 jaar gescheiden van tafel en bed omdat mijn moeder uitgelopen had. Het is een hele ruzie geworden. Ondanks alles waren we laats met de familie exclusief mijn vader buiten de stad geweest. Daar was haar nieuw vriendje al en was over grootste deel van haar tijd met hem, nu neemt mijn vader ons allemaal kwalijk. Ik heb nu zo'n een hekel aan me moeder gehad since de dag dat ze van huis gegeaan is. Weet echt geen raad meer. Voel me zo schuldig en door het stressen gaan mijn studie en mijn eigen relatie achteruit. Kan bepaalde dingen niet verwerken. Heb nu geen kontakt meer met me moeder, maar wel met me pa. Ik verder ook met anderen hierover gesproken en zelf schrijf ik ook in mijn dagboek, maar ik kan er ondanks alles er niet boven op komen.