mijn ouders zijn al ongeveer twee jaar (onofficieel) gescheiden. Nu heeft mijn vader een nieuwe vriendin en die vind ik helemaal niet aardig. wat kan ik doen?

Dit bericht is ongeveer mijn laatste hoop om met iemand in contact te komen met hetzelfde probleem als ik. Dus als je dit leest en je herkent je er ook maar een beetje in herkent, reactie alsjeblieft! Mijn ouders zijn inmiddels al 10 jaar gescheiden. Mijn vader is simpelweg vreemdgegaan met de beste vriendin van mijn moeder (die ook nog eens 15 jaar jonger was, op dat moment was ze 26) en uiteindelijk zijn ze ook een relatie begonnen. Als 6-jarige is het niet al te leuk om je moeder zo vreselijk verdrietig te zien en steeds te horen huilen, ook al mocht in de nieuwe vriendin van mijn vader heel erg. Maar goed dat is al een tijdje geleden en ik kan er nu redelijk mee omgaan. Mijn vader is inmiddels ook niet meer samen met die vriendin. Mijn ouders gaan niet erg goed met elkaar om, dit komt denk ik omdat er nog veel woede van mijn moeders kant komt en mijn vader snapt niet dat ze nog zo boos doet. Wat nu het probleem is is eigenlijk nog wel erger dan de hele scheiding en al het gedoe eromheen. Lang verhaal kort: mijn vader heeft een nogal grote misdaad begaan omdat we in geldnood zitten. Het gaat hier om heel veel geld. Hij is aangegeven door de mensen die hij opgelicht heeft en het hele verhaal is vorig jaar uitgezonden op tv, om het nog even erger te maken). Grote kans dus nu dat hij in de gevangenis komt. Ik wacht al maanden op een vooruitgang maar niemand houdt me op de hoogte en mijn vader kan voor mijn gevoel alleen nog maar liegen, hij heeft namelijk al jaren lang gelogen over zijn zogenaamde werk. Ik weet gewoon niet wat ik moet doen zonder mijn vader.. Hij mag dan veel dingen verkeerd hebben gedaan maar als vader heeft ie altijd voor me klaar gestaan. Ik vind dit echt vreselijk aangezien mijn vader altijd al mijn beste vriend is geweest, ondanks wat hij mijn moeder heeft geflikt. Mijn moeder schaamt zich verder niet om daar over te zeggen wat ze vindt. Dingen als "dan moet ik straks helemaal alleen voor jullie zorgen" (met een grote zucht erachter aan) en "hij heeft alles verpest" helpen niet echt om tegen je kind te zeggen. Ze doet alsof wij nu al een groot probleem voor haar en dat alleen maar erger wordt. Ik en mijn broertje zitten allebei op vwo en zijn verder geen moeilijke kinderen. Ik ben gewoon erg boos op mijn ouders, op mijn vader omdat hij dit gedaan heeft en op mijn moeder omdat ze alles alleen maar erger maakt. Mijn moeder heeft ook een vriend voor 8 jaar ongeveer. Hij gaat vreemd, dat weet ik, dat weet mijn broertje, en dat weet zij ook. Ze doet gewoon alsof ze het niet weet. Tot een paar weken geleden waren ze uit elkaar maar nu komt ie steeds vaker weer over de vloer. Als hij bij ons thuis komt worden ik en mijn broertje zonder schaamte de kamer of soms het huis uitgestuurd of naar mijn vader gestuurd. Met kerst is de kans dus klein dat ze met ons is omdat ze vooral meer met hem en zijn kinderen bezig is. Toen ik het nieuws van mijn vader te horen kreeg was ze er wel voor me, maar nu ze weer met die vriend is, is ze alleen nog maar met hem bezig. Elke keer als hij binnen komt voel ik me al gewoon weer een lastpost dat ik überhaupt in mijn eigen huis ben. Hij heeft 8 jaar lang totaal geen interesse in mij getoond en hij zei niet eens gedag als hij binnen kwam, mijn moeder zij hier niets van en het maakte haar ook niet echt uit dat hij niet echt een band met ons probeerde op te bouwen. Toen het uit was kwam hij ineens met sinterklaas aan met hele dure cadeaus, lekker slijmen dus. Maar als hij straks weer samen is met mijn moeder, en mijn vader gaat de gevangenis in, waar gaat ze ons dan nu droppen? Het wordt wel een erg lang verhaal zo dus ik probeer er maar een eind aan te breien. Ik kan me voorstellen dat het allemaal een beetje vaag is. Heeft iemand misschien een ervaring met een vader in de gevangenis? Laat het me weten want ik weet ook niet met wie ik kan praten aangezien niemand er ervaring mee heeft. Ik heb al vaker oproepen gedaan maar niemand leek zich te herkennen in de situatie. Ik heb wel met iemand van school gepraat maar dat helpt niet echt. En wat moet ik tegen mijn moeder zeggen dat ze eens ophoud met doen alsof ik en mijn broertje alleen maar in de weg zitten en met mijn vader af te kraken?

hoi ik ben kim, ben 18 jaar. ik woon officieel bij mijn moeder en mijn stiefvader en broertje. mijn vader woont vlak bij Belgie met mijn stiefmoeder en 2 stiefzusje. ik heb een lieve vriend en super leuke schoon ouders waar ik het heel goed mee kn vinden. ik woon al paar maande bij mijn schoonouders en vriend. en dat gaat goed. omdat ik thuis (bij mijn moeder) niet mezelf kan zijn. ik voel me buitengesloten en alleen. mijn broertjes is het (lievelings) kind thuis. daar doen ze leuke dingen mee en zo hij krijgt ook het een en ander. ook mijn stiefvader. doet hier aan mee. mijn moeder wilt de volle 100% controle over me hebben en eigelijk over alles. en ik voel of dat mijn keel woord dicht geknepen. mijn moeder is niet open ik heb al meerdere malen geprobeert te praten maar ook dat hielp niet, want het is mijn schuld... dus als ik 18 ben ga ik wonen bij mijn vriend. ik weet aleen niet hoe dat gaat met finachelen gedoe, en met contact met mijn moeder. ik zal nooit contact afbreken maar ik ga niet achter haar aan om haar gelukking te maken want dat doe ik al 8 jaar .. woord mij te veel en heeft geen zin, en bovendien ben ik dan niet gelukkig, ik kies voor me zelf.. ik vind dit echt heel moeilijk en weet soms niet wat ik er mee aan moet.... groetjes kim

heii ik heb een probleem en ik hoop dat jullie me kunnen helpen.... ik heb de laatste tijd heel erg veel ruzie met mijn moeder stiefvader en ik ben al een weggelopen het liefst spring ik voor de trein maar dat kan ik niet maken kunnen jullie me helpen?? xx

hei ik heb een probleem...... ik heb momenteel heel erg ruzie met mijn moeder en stiefvader ik ben dan ook al een keer weggelopen.... hebben jullie tips om me te helpen?

mijn vader trekt mijn zusje voor en negeert mij bijna helemaal. als die mij een beetje aandacht geeft is hij meestal boos op mij omdat hij vind dat ik iets fout doe. mijn vader is een narcist. mijn ouders zijn gescheiden en ik wil eigenlijk niet meer bij mijn vader wonen. ik weet alleen niet hoe ik het hem moet vertellen omdat ik bang ben dat hij heel boos wordt. (ik ben ook sowieso bang om iemand te kwetsen of kwijt te raken). ik zit tegenwoordig alleen nog maar op mijn kamer met de deur dicht en hopen dat ik hem niet tegen kom. ik zit ook behoorlijk in de knoop met andere zaken buiten dit maar dat heeft niks met mijn ouders te maken. ik heb hier al over gesproken met een vertouwens persoon op school, mijn moeder en mijn vriendin. ik weet alleen niet meer wat ik moet doen

hallo ik heb vaak het gevoel dat ik de enigen ben met gescheiden ouders. bij mij in de klas zitten nog meer kinderen met gescheiden ouders maar die praaten er niet over. heeft iemand een idee hoe ik er vaker over kan praaten en met wie.

ik vind mijn ouders en mijn stiefmoeder aardig . ik had laatst een 10 + voor topo dat vond ik leuk . voor mijn spreekbeurt had ik een 7 en een half dat is goed want niemand heeft nog hoger dan een acht en je kan niet hoger dan een 8 dus dat is best goed .

ik vind dat mij ouders het handig hebben geregeld met het wonen . want mijn vader woont aan de ene kant van de sloot . en mijn moeder aan de anderen kant .

hey ikke heb een nieuw broertje en dat is wel leuk maar met mijn stiefmoeder is de opvoedstijl van mijn vader veel strenger geworden ik kan daar niet goed mee omgaan wat moet ik doen