Beste, Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 10 jaar was. Dat is ondertussen dus al 10 jaar. Mijn mama heeft het huis verlaten en is bij haar nieuwe partner gaan wonen. Deze partner bleek een vriendin van haar te zijn. Mijn mama bleek dus lesbisch te zijn. Dit was de eerste moeilijke confrontatie. Nu ben ik natuurlijk al ouder en speelt dit helemaal geen rol meer. Wat wel een rol speelt is mijn stiefmoeder. Er is natuurlijk wel het een en ander gebeurt tussen ons. Ik heb bijvoorbeeld per ongeluk een grote vaas van haar omver geduwd die tegen de deur stond zodat de katten niet weg zouden kunnen. De vaas op zich was niet zo erg, maar deze vaas bleek van haar moeder te zijn die al enkele jaren overleden was. Ik heb hier meerdere malen mijn excuses voor aangeboden, maar dat bleek niet genoeg te zijn. Volgens haar speel ik 'spelletjes'. Wanneer ik per ongeluk mijn bus mis, dan is dat volgens haar gepland. Toen ik 12 jaar was, wou ik naar een verjaardagsfeestje van een vriendin omdat dit eigenlijk ook een beetje afscheid nemen was van de kinderen van de lagere school. Nee, dit was een spelletje want mijn papa was daar ook en ik had dat zogezegd gepland. Terwijl ik hier helemaal niets mee te maken had. ZO zijn er allerlei dingen gebeurt. Nu ik lig nog steeds op de kamer met mijn stiefzus, die by the way ook nog eens autistisch is. Dit maakt het niet makkelijker. In de week is ze niet thuis en heb ik de kamer voor mij. Wat positief is volgens mijn stiefmoeder. (De bed is dat van vroeger van mijn stiefbroer, de kast daar heb ik drie schapjes die volsteken en waardoor ik gewoon geen orde meer heb in mijn kast. De armoire staat vol met haar spullen en de enige opslagruimte die ik heb is die onder mijn bed en één bak naast het bed) Vorig jaar, 1 november (2013), was er een vergadering over de slaapkamers... Ondertussen is er nog niets veranderd... De badkamer is gerenoveerd, de slaapkamer? NIETS. Wanneer ik 's avonds vraag om mijn feuilleton te kijken (Familie). Dan mag dat niet, want zij volgen dat niet. Enkel als er voor hen niets op televisie is mag ik hiernaar kijken. Gisteren vroeg ik om SYTYCD te kijken. Dit antwoord kreeg ik van mijn mama: 'Seg, wij volgen dat niet. En het is zondag en we moeten morgen gaan werken eh ...' HALLO, en ik dan? Ok, mama doet haar best en we gaan de week dat ik bij haar ben één keer zwemmen. Ik mag ook bij mijn vriend gaan slapen maar de sfeer thuis en met mijn stiefmoeder zit helemaal niet goed. Mijn broer is al vertrokken naar mijn papa en eerlijk gezegd ik twijfel er al zeer lang over om dit ook te doen... Het leven hier gaat gewoon niet meer... Ik help ook mee in het huishouden.. Ik doe de afwas zoals gevraagd, ik ruim mijn materiaal op, ben vriendelijk en zeg iedere keer dag en slaapwel ... Wat krijg ik terug van mijn stiefmoeder? 'Hallo, tot straks'... Ze is jaloers wanneer ik even alleen ben met mama en komt er dan tussen... Wanneer ik een verhaal vertel, vertelt zij het verder... Ik moet 'bijna' alles vragen wat ik thuis doe... Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen ... Ik wil mama ook niet kwetsen, maar op deze manier is het leven voor mij ook niet altijd makkelijk .. Kan iemand mij raad geven of vertellen wat jij zou doen? Groetjes, Melissa

Beste ouders, Mijn ouders zijn zelf gescheiden en ik heb gezien en gevoeld hoeveel pijn een scheiding kan opleveren. Zowel mijn ouders, mijn broertje en ik waren er kapot van. Ik snap wat voor vreselijke periode dit voor u moet zijn. Ik wil een advies geven: laat de kinderen erbuiten. Mijn ouders hebben dit meestal redelijk goed gedaan, maar ik heb vrienden bij wiens ouders dit anders ging. De hoogste prioriteit moet altijd het welzijn van uw kind zijn. Probeer om nooit iets gemeens over uw ex (of de nieuwe vriend/vriendin van uw ex) tegen uw kind te zeggen, want ik weet uit eigen ervaring hoe ongelofelijk veel verdriet dat doet. Het maakt niet uit wie er verkeerd zit, voor een kind blijft deze persoon altijd zijn/haar papa/mama. Realiseer dat woorden heel veel schade kunnen doen bij een kind. Veel steun bij uw scheiding en geluk in uw verdere leven (alles wordt echt beter)

mijn ouders gaan scheiden. als mijn ouders gaan scheiden dan moet ik ook uit dit huis en dat vind ik niet leuk want dit is een hele fijne buurt. hoe voelt dat met gescheiden ouders? groetjes lissa.

Ik heb mijn vader verdorie al sinds december niet gezien ik krijg 1 f*cking kaart van hem met dat het allemaal mijn fout is! Ik wil gewoon een kaart met maar 3 woorden erin. Ik. Mis. Je.

Hoi, ik ben Sharifa en bijna 21 jaar oud. Ik woon al 19 jaar in een pleeggezin, omdat mijn ouders vroeger veel foute keuzes hebben gemaakt. Ik zoek eigenlijk iemand waarmee ik dit soort ervaringen mee kan bespreken. Hoe ouder ik word hoe moeilijker ik met alles kan omgaan.

Ik probeer mijn vaders vriendin te accepteren, ik probeer het zo hard maar het is zo lastig als zij mij niet accepteert. Ik en mijn broertje worden echt helemaal gek bij mijn vader, je kan namelijk niks goed doen bij zijn vriendin. Ze zijn nu 3 jaar samen, hebben samen een kind en een heel huis gebouwd. Ja dat lijkt mij ook heel vermoeiend, maar het was niet mijn idee. Mijn vaders vriendin heeft mijn broertje en mij nooit geaccepteerd, ze is altijd chagrijnig naar ons, ze beledigd mijn moeder tussen de regels door (alsof we dat niet merken) en ze claimt mijn vader het hele weekend als wij er zijn. Tegelijkertijd maakt ze constant ruzie met mijn vader, dat probeert ze dan te doen als wij niet in de zelfde kamer zijn (alsof we het dan niet horen) en grotendeels gaan die ruzies dan over ons en onze opvoeding, om gek van te worden. Ik en mijn broertje hebben al twee brieven naar mijn vader en haar gestuurd en al drie keer met ze gepraat, het werkt allemaal niet. Aangezien dit alles en mezelf zijn niet werkt om haar aardig te laten doen, heb ik een paar weken geleden een nieuwe tactiek bedacht: Ik probeer alles goed te doen, ik dek de tafel, ik ruim de tafel af, ik kook zo af en toe, ik probeer extreem aardig te doen en ik speel met en zorg voor mijn kleine baby broertje. Dit heb ik nu 4 weekenden volgehouden en mijn vaders vriendin is niks verandert, er kan geen lachje van af, ik heb nog geen bedankje gehoord, alleen maar dezelfde chagrijnigheid en boosheid. Ik trek het niet meer, wat moet ik doen? Ik hou heel veel van mijn vader en wil wel graag bij hem zijn in het weekend maar met zijn vriendin hou ik het geen dag meer mee vol, over anderhalf jaar kan ik het huis uit om te gaan studeren, maar ik weet niet hoe ik het in de tussentijd aan moet pakken, iemand tips?

Hallo, Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 1 jaar Was, ik woon bij mijn moeder en ga om het weekend naar Mijn vader met de trein (hij is in een andere stad gaan wonen). Mijn moeder is hertrouwd en ik heb twee half broertjes. Mijn vader heeft een vriendin en nog een meisje mijn halfzusje. Ik heb ook een broer en zus, mijn broer woont bij mijn vader. Mijn zus gaat niet meer naar mijn vader en ik ben zelf nu aan het twijfelen of ik nog wil gaan. Mijn vader zei vaker slechte dingen over mijn moeder, ik heb gezegd dat ik dat niet wou, daar is hij ook mee gestopt. Ik vind het niet echt fijn om bij mijn vader te zijn het is er erg rommelig en ongeregeld. Maar het meest vervelende is hij alleen maar aan zichzelf denkt als ik zeg dat ik bijvoorbeeld een dagje later kom omdat ik wil logeren met een vriendin begint hij meteen zielig over zichzelf te doen, dat vind ik echt heel vervelend. Hij doet gewoon alsof hij heel zielig is. Ik heb ook heel vaak dat ik denk van hou toch eens op! Ik zie er de laatste tijd erg tegenop om naar mn vader te gaan, ik zit veel op mn kamer (zelfs mijn kamer is een rommel er liggen allemaal spullen die niet van mij zijn). Ik slaap heel slecht ik lig heel lang wakker(vooral als ik bijna naar mijn vader ga of als ik bij mijn vader ben) , omdat ik niet weet wat ik moet doen. Moet ik het eerlijk zeggen? (ik weet niet echt wat ik moet zeggen) moet ik gewoon zeggen dat ik niet meer wil komen, of niks zeggen (dat ga ik waarschijnlijk niet volhouden) dit is dezelfde reden dat mijn zus geen contact meer met mijn vader wou. Ik weet het echt niet, ik heb er met andere mensen over gepraat maar die kunnen me niet echt helpen. :( kan iemand mij hiermee helpen??? Groetjes anoniempje

Hallo, Ik heb in de afgelopen kerstvakantie mijn vader vertelt dat ik niet meer naar hem toe wil. Dit vond ik erg moeilijk. Ik heb er toen met mijn oom en tante over gepraat en hun wouden mij graag helpen om het te zeggen. Ik durfde mijn vader niet zelf te bellen en had gevraagd aan mijn oom als hij dat misschien voor mij wou doen. Toen kreeg ik te horen van mijn vader dat hij niet naar mij toe wou komen voor een gesprek (hij woont 2 uur van mij vandaan). Ik was echt hartstikke boos op hem en tegelijk verdrietig dat hij niet wou komen. Toen heb ik hem een mail gestuurd met wat ik anders in het gesprek wou zetten. Daar kwam na 3 dagen reactie op. Hij was positiever dan ik had verwacht. Ik had verwacht dat hij harstikke zielig of boos zou reageren. Dit was dus gelukkig niet het geval. Alleen nu heb ik er dus een keer met een maatschappelijk werkster over gepraat en nu moet ik helemaal naar een speciale groep waar ik mijn verhaal kwijt kan. Ik weet nu niet wat ik moet doen omdat ik het nu allemaal juist probeer 'af te sluiten'. Wie weet misschien wat ik het beste kan doen? Xxx Muriël

Hallo Allemaal, Mijn ouders gaan scheiden en ik wil graag weten wat ik er over te zeggen heb. Ik en mijn broer en zus vinden namnlijk allemaal dat mijn moeder minder geld moet krijgen. Terwijl ze nu juist meer zal gaan krijgen... Iemand enig idee>?

Hee Ik zeg liever niet wie ik ben dus ik zeg maar ik ben Kim dus niet mn echte naam. Ik heb gescheiden ouders en ze zijn gescheiden toen ik 12 was nu ben ik dus 14 maar mijn ouders zijn gescheiden omdat mijn moeder op iemand anders viel. voor mij was dit natuurlijk heel raar want mijn vader en moeder gingen in 1 klap uit elkaar het was gewoon zo ik hoorde geschreew mn ouders waren heel boos mn vader zei alleen je moeder is weer op ....... en toen ging die huilen dat was echt vreselijk Het is dus allemaal heel vaag gebeurt maar nou ja na 1 maand had mijn vader al een nieuwe vriendin ik was echt in de war van alles en heel verdrietig dat verdriet is trouwens nooit opgehouden want voor de scheiding waren er ook veel erge dingen gebeurt maar dat deel ik liever niet. Eerst dacht ik het word vast heel leuk want die vriendin had een dochter en ik mocht Haar erg en ze had ook nog een andere dochter en met haar had ik niet zoveel. Nu woon ik dus om de week bij mn vader en de andere week bij mijn moeder mn vader woont onderhand samen met die vriendin en mn moeder met mijn oom. Maar mijn probleem is dus dat mijn stiefmoeder alles heeft verandert ik moest op haar manier eten we kregen geen snoep alleen chips in het weekend en ik moest alles heel anders doen veel meer klusjes en ik deed heel veel fout en mocht veel minder en ik durfde er nooit wat van te zeggen maar ik vind het niet meer leuk bij mijn vader want ik zie mn stiefmoeder ook vaker als mijn vader dus ja ik wil minder naar mijn vader toe maar ik weet dus niet hoe ik dit moet zeggen want ik kan mensen niet Teleurstellen en ik weet ook niet aan wie ik het alseerst moet vertellen en ik vind het altijd heel erg om een week zonder mijn moeder te moeten ik zit hi et al 1 jaar mee dus ik hoop dat jullie kunnen helpen X kim