Hoi iedereen, Dit bericht is voornamelijk voor degene die deze website hebben gemaakt. Deze keer is het een kort bericht, geen ellenlange verhalen zoals mijn laatste twee berichten. Ik wil hier even degene bedanken die deze website hebben opgericht, degene die iedereen en mij hier steunen en de mensen die hier er voor je zijn. Bedankt iedereen. Ik bedank omdat ik me veel lichter voel als ik hier random dingen opschrijf, wanneer ik het fijn vindt en omdat het gewoon kan. Ook bedankt de kinderrechter(ik ben haar naam al weer vergeten, sorry) omdat die mij deze website heeft aangeraden, ik ken deze website nu pas 5 dagen en ik heb nu al veel berichten geplaatst. Ook iedereen bedankt die dit bericht leest. Iedereen bedankt die mijn berichten leest. Ook die van ieder ander. Bedankt! Heel erg bedankt. Hier kan ik mijn hart anoniem luchten zonder dat iemand weet wie ik ben. Dat is echt fijn. Gewoon bedankt. Bedankt, bedankt, bedankt. Groetjes anoniem.

Hoi iedereen, Ik heb vaak het gevoel dat ik het liefst in een hoekje zou kruipen waarin niemand mij kan zien, maar ik iedereen wel in de gaten kan houden. Ik hou er niet van als mensen mij kunnen zien. Ik heb gewoon vaak het gevoel dat ik iets stiekems doe, of iets doe wat niet mag(wat ik ook wel eens doe, maar dan is dat gevoel terecht, soms heb ik het om geen enkele reden) Het is al steeds minder geworden, maar toch. Ik ben en blijf altijd op mijn hoede. Misschien is dat een bijwerking uit de boeken die ik lees, daarin zijn de mensen vaak ook altijd op hun hoede. Groetjes Anoniem.

Hoi iedereen, Ik weet dat ik me er niks van moet aantrekken van wat anderen van mij vinden maar toch ben ik er continue mee bezig. Bijvoorbeeld: wat zullen anderen wel niet van me denken als ik deze gekke kleren aan doe? Dat soort dingen. Maar ook terechte dingen. Want het is gewoon gek als je stiefvader je op de fiets van school komt halen, omdat hij toevallig tijd heeft. Dan schaam ik me dood. Ik heb het hem verteld, alleen mijn stiefvader begrijpt dat niet. Mijn moeder begreep het wel. Zo zijn er ook andere gekke dingen die ouders doen, waarvoor je je gewoon dood schaamt. Dat zijn er te veel om op te noemen. Groetjes Anoniem.

Hallo allemaal. Mijn ouders zijn nu al ongeveer 10 jaar gescheiden. Toen hadden ik en mijn zus een co-ouderschap Eerst had ik er niet last van, want toen deden ze gewoon normaal tegen elkaar. Maar nu kunnen ze niet eens normaal tegen elkaar praten. 🙁 Mijn ene ouder is uiteindelijk een rechtzaak gestart, en nu is het co-ouderschap verbroken! 💔 Ik heb heel veel last omdat ik me ene ouder heel vaak heel véél mis! Wat moet ik nu doen ?????

mijn thuissituatie is best fijn maar ik vind het gewoon niet fijn dat er nog steeds ruzie is terwijl mijn ouders al gescheiden zijn. ik voel me een beetje alleen maar ik wil niet met iemand praten en ik ben heel bang dat mijn ouders een nieuwe vriend/vriendin krijgen en soms ben ik ook bang wat er allemaal gaat gebeuren.dan denk ik gewoon dat het allemaal niet meer goed komt.... dat was mijn bericht.

Ik heb het gevoel alsof de familie van mijn ouders me steeds proberen te beïnvloeden van wie ik een soort van de schuld moet geven van het feit dat ze gaan scheiden, Maar ik ben eigenlijk boos op ze allebei maar zeg dat natuurlijk niet. Wat moet ik doen?!

Hoi iedereen, Hebben jullie ook wel eens een gevoel van leegte en eenzaamheid, ook al ben je omringd door mensen? Het gekke bij mij is dat ik het vaker heb wanneer er mensen om heen zijn en het bijna niet heb wanneer ik alleen ben. Groetjes anoniem

Hi allemaal, Ik ben sinds een paar maanden samen met een man met 2 kinderen (6 en 8 jaar oud). Hij wil de kinderen aan mij voorstellen, maar zijn ex en hij zijn het niet met elkaar eens. Wat is de beste manier om dit te doen? A. Ze vertellen over mij, zodat ze aan het idee kunnen wennen - en hoe lang moeten we dan wachten tot de introductie? B. Ze ontmoeten en mij voorstellen als een speciale vriendin, zodat ze mij niet als een bedreiging zien Alvast ontzettend bedankt!

Ik voel mw helemaal niet meer zo fijn als ik bij mijn moeder ben ik heb ook heel veel ruzie met haar omdat ik een grote mondt heb maar sat is helemaal niet zo Ik snal het niet meer 😳😐

Hoi, Ik ben 14 jaar en woon zinds 2 jaar bij mijn vader maar al langer dan een half jaar wil ik terug naar mijn moeder en zusje. beide ouders weten het al zo'n 4 a 5 maanden er is ook een rechtzaak geweest. de uitkomst daarvan was dat ik onder toezicht ben gesteld bij jeugdzorg en dat ze spoedig naar mijn woonsituatie gingen kijken. nu meer dan 1 maand later heb ik nog niks gehoord van jeugdzorg. Ik heb mijn moeder bureau jz laten bellen en het blijkt dat ik op een wachtlijst sta. Ik ben niet van plan hier op te wachten heb ook hyperventilatie aanvallen en heimwee dit word steeds erger ik zit er steeds aan te denken om weg te lopen maar ik weet niet zeker of ik het zou doen of moet ik juist een brief schrijven naar de rechter? Liefs, annoniem