Hoi hoi! Mijn ouders zijn inmiddels al ruim 8 jaar gescheiden en het dreigt opnieuw flink uit de hand te lopen. Het is eigenlijk nooit echt goed gegaan. Ik zou om het weekend naar mijn vader toe 'moeten', maar inmiddels ga ik al een paar maanden niet meer. Mijn vader heeft al 6 jaar ongeveer een nieuwe partner die samen ook nog een kindje hebben gekregen (nu 3 jaar). Die partner is al die tijd dat ze bij mijn vader woont eigenlijk al een verschrikkelijk persoon voor mij. Ze scheld me achter mijn rug om vaak uit en doet hele erge dingen. Mijn broertje van 12 gaat eigenlijk nog wel frequent naar hun toe, maar dan zegt hij steeds: "Ik ga voor mijn broertje en niet voor papa en *partner*". Nu geloofden mijn moeder en ik hem al niet zo heel erg, maar dat is dus nog bevestigd ook. Hij ging afgelopen vrijdag naar mijn vader toe en, omdat mama en ik heel nieuwsgierig waren vroegen we die avond al meteen hoe het ging en hoe dat het daar was. Geen reactie. Later vertelde hij dat het allemaal wel prima ging en dat was voor ons de druppel om hem te vertellen dat hij compleet onzin al die tijd al verteld. Dit is daarna volledig geëscaleerd en mijn broertje heeft toen gezegd dat hij vond dat hij maar beter bij papa kon blijven (waarschijnlijk omdat hij wist dat hij thuis op zn donder zou krijgen). Dit maakte mijn moeder en mij ontzettend boos, want hij heeft ons dus altijd keihard voor zitten liegen en mama heeft dus ook meteen tegen hem gezegd dat hij dan maar daar voor altijd moet blijven en moet dus vanavond al zijn spullen van bij mama inleveren. Ik ben dus alleen zo bang dat dit nooit meer goed gaat komen en dat iedereen voor altijd boos op elkaar zal blijven :(. Iemand tips hoe ik hiermee om kan gaan? Groetjes en alvast bedankt!

Hoi weet iemand hoe ik moet omgaan met mijn gestoorde stiefmoeder? ze is ontzettend onaardig tegen me al heel veel jaar maar omdat ik nu ouder ben kan ik er nu wat van zeggen. Laatst was ik heel boos op haar omdat ze naare dingen tegen mij zij. Vervolgens kreeg ik allemaal gemeene appjes waarin ze zegt dat ze me gemeen vind en andere dingen. Ik brak direct in huilen uit. Vervolgens als het even stil is op de app gaat ze op mijn kamer allemaal spullen pakken en die voor haar eigen dochter mee nemen waar van ik duidelijk heb gezecht dat t niet mag. mijn vader is voor mijn kant maar de vorige keer toen ik er iets over zij reageerde hij heel bot tegen me. Ik word helemaal gek en ik moet er van t weekend weer heen. Hoe overleef ik Dit?? geen iedee of ze tegen me gaat praten of juist niet. Ik ben zo bang. pleas iemand antwoord. x Isa

mijn ouders zijn net gescheiden ik heb er veel last van, mama en papa zijn nu al 4 maand gescheiden maar het lijkt wel al 4 jaar.we moesten ook verhuizen bij mama maar ook bij papa. bij mama zijn we naar een apartementje gegaan het is hier klein maar wel gezellig. bij papa zijn we naar een klein huisje gegaan.mijn vorig huis was heeeeeeeeeeeeeel groot en omdat mij huis zo groot was konden mama of papa niet alleen betalen. ik moest gelukkig niet verhuizen van school. Eveline

Ik heb gescheiden ouders, al 7 jaar lang. Mijn ouders hebben een vechtscheiding. Ik zit in de 3e klas. Soms in de klas word er wel eens over gescheiden ouders gepraat, bijvoorbeeld in de dagopening. Ik vind het erg moeilijk om hier goed mee om te gaan. Ik moet dan erg moeite doen om niet in de klas te huilen of de klas uit te gaan. Heeft iemand tips voor hoe ik hier beter mee om kan gaan? Alvast heel erg bedankt:)

Mijn ouders zijn nu bijna 3 jaar gescheiden. Ik heb er nog altijd last van dat ik een ouder erg mis als ik naar de ene ouder ga. Mijn ouders zeggen dan "maar je zag mama/papa vandaag nog". Ik kan natuurlijk altijd bellen, appen of langs komen, maar s'avonds gaat alles toch wat lastiger. Ik heb ook periodes dat ik mij in het ene huis fijner voel dan in het andere huis. Hier heb ik erg veel last van. Heeft iemand tips voor mij om mijn ouders minder te missen en hoe ik moet omgaan met dat ik mij in het ene huis fijner voel dan in het andere huis?

Hallo, Ik ben een meisje van 16 en mijn ouders zijn al bijna 6 jaar uit elkaar. Ik heb het er gewoon nogsteeds lastig mee. Ik kan er wel over praten maar ik ben soms af en toe nog zo verdrietig. Heeft u een tip om er makkelijker mee om te gaan?! Ik schrijf al best t een en ander op en praat er ook wel over. Ook vind ik t het heel lastig dat mijn moeder geheimzinnig over haar zorgenaamde vriend. Ze zegt dat t niet zo is maar ik denk van wel. Laatst was ik even langs haar huis was die man er dus thuis en toem was er hele erge ruzie. Dat is nogsteeds niet uitgesproken. Hoe kan ik op een rustige manier duidelijk maken dat ik heus niet erg vind als ze een andere vriend heeft maar er gewoon eerlijk over moet zijn ?! Dit was t een beetje. Kus

Hoi, Mijn ouders zijn alweer een tijdje gescheiden en hebben allebei - een hoop - nieuwe partners (gehad). Bij mijn moeder gaat de omgang met haar nieuwe partner vaak heel goed. Bij mijn vader ligt het helaas telkens anders. Eigenlijk staat elke vriendin die hij heeft op nummer 1. Dat gebeurt nu ook met zijn nieuwe vriendin. Hij heeft bijna geen aandacht meer voor mij en mijn broertje. Wanneer hij wel aandacht/tijd heeft voor ons gaan we eigenlijk altijd iets met hem en zijn vriendin doen. Ik zou zo graag tijd hebben met hem alleen, maar wanneer ik dat met hem bespreek snapt hij niet dat ik dat wil. Hij denkt dan meteen dat ik zijn vriendin niet leuk vindt. Wat kan ik nu doen? Ik hoop dat jullie advies voor mij hebben. Groetjes, Lisa

Hoi, Mijn ouders die zijn net gescheiden (ze hebben net de papieren opgestuurd enzo.) Toen mijn ouders zeiden dat ze gingen scheiden, heb ik niet gehuild. Maar ik wil wel huilen met zit ergens vast ofzo. Ik ben sowieso niet een heel gevoelig persoon. Maar als je ouders gaan scheiden dan moet je toch gewoon huilen?! Ben ik als enige? En wat kan ik er aan doen? Groetjes

Mijn ouders zijn al ongeveer 9 jaar gescheiden helaas met een vechtscheiding. Al snel had mijn vader een nieuwe vriendin. Dat was heel erg leuk. Ik leerde haar rustig aan kennen en het was een hele lieve vrouw. Na paar maanden ging dit uit en zag ik haar niet meer. Ongeveer 1 of 2 maanden later had mijn vader een nieuwe vriendinnen. Zei is vanaf de eerste ontmoeting niet meer weggegaan en vervolgens zelfs bij ons ingetrokken. Hierdoor is erg veel ruzie tussen mij en mijn vader ontstaan. Mijn stiefmoeder pikte mijn vader in en haalde alle foto's van mij en mijn zus uit het huis. Ze veranderde de hele woonkamer zoals zei dit wilde en ik voelde mij niet meer thuis. Er kwamen andere regels en ik had ongeveer wel elke dag ruzie met mijn vader. Mijn stiefmoeder was altijd overal bij dus ik had ook nooit een momentje alleen met mijn vader. Ik ben toen voor een paar maanden bij mijn moeder gaan wonen en dit beviel mij heel erg. Vervolgens zei mijn vader dat als ik me niet welkom voelde bij hem ik beter bij haar kon gaan wonen. Ook heeft hij ge zegt dat hij zich geen vader meer voelde. Ik ben toen bij mijn moeder gaan wonen en later heeft hij aan de advocaat laten weten geen contact meer te willen. Dit is nu al 3 jaar geleden en vooral op een moment zoals nu met de feestdagen heb ik er erg veel moeite mee en mis ik hem heel erg. Ik weet niet zo goed of ik weer contact met hem wil omdat ik dat eigenlijk niet zo goed durf. Hij heeft mij erg veel verdriet gedaan en ik ben bang dat hij dit weer zal doen. Ook zegt mijn moeder dat ik beter niet alleen met hem af kan spreken maar mijn vader gaat niet akkoord met een psycholoog of iemand erbij dit heb ik namelijk al 2 jaar geleden gevraagd. Wat zouden jullie doen in deze situatie?

Hoi ik ben jaylee en ik Ben 8 jaar en mijn ouders zijn gescheiden op mijn 5 en nu ben ik 8jaar en Sinds ik 6 was had Ik een stiefvader en sinds ik 7 Was had ik er nog een Dat vond ik niet zo leuk Ik vond die ander Ook leuk ik mis me echte Vader ook want die zie ik om de twee weeken en ik huil ook vaak omdat ik me vader dan mis