Logo Villa pinedo small

Leeg je hoofd, lucht je hart

Praten, lachen, klagen of huilen omdat je ouders gescheiden zijn kan hieronder. Andere kinderen en jongeren zaten in dezelfde situatie als jij en hebben dus heel veel wijze raad voor je. Of misschien heb jij wel goede tip voor iemand en wil je reageren onder een berichtje? 💬

474 vragen

Sorteer op

Zoek op het forum naar vragen van anderen

Boosheid

doortje, 8 jaar

Mijn ouders
Hoi mijn ouders zijn pas net gescheiden en ik vind het moeilijk als ik dan boos ben reageer ik het af op mijn moeder en mijn broertje en ik weet niet zo goed wat ik moet doen. Heeft iemand nog tips voor mij?

Boosheid

doortje, 8 jaar

Mijn ouders
Hoi mijn ouders zijn pas net gescheiden en ik vind het moeilijk als ik dan boos ben reageer ik het af op mijn moeder en mijn broertje en ik weet niet zo goed wat ik moet doen. Heeft iemand nog tips voor mij?

Kleding bij vader

Rhea, 10 jaar

Mijn ouders(Geen) contact
Mijn vader stuurde mij een bericht over dat ik al mijn kleren die ik met hem heb gekocht mee naar hem mee zou moeten nemen maar ik draag maar een outfit dus heb ik minder bij mijn moeder wat moet ik nu doen

Kleding bij vader

Rhea, 10 jaar

Mijn ouders(Geen) contact
Mijn vader stuurde mij een bericht over dat ik al mijn kleren die ik met hem heb gekocht mee naar hem mee zou moeten nemen maar ik draag maar een outfit dus heb ik minder bij mijn moeder wat moet ik nu doen

Ik lieg over hoe ik me voel

Hannah, 17 jaar

Mijn ouders
Ik lieg vaak over hoe ik mij voel. Hebben jullie dat ook en wat doen jullie daaraan?

Ik lieg over hoe ik me voel

Hannah, 17 jaar

Mijn ouders
Ik lieg vaak over hoe ik mij voel. Hebben jullie dat ook en wat doen jullie daaraan?

Papa wordt snel boos

Flora, 8 jaar

Mijn ouders
Papa wordt snel heel boos. Wat kan ik nu doen?

Wie kan ik vertrouwen?

Demi, 17 jaar

Mijn ouders
Mijn ouders zijn nu ongeveer 2,5 jaar gescheiden en heb er best veel moeite mee ik zit er steeds maar tussen en de ene ouder zegt dit en de andere ouder zegt dat en mensen om mij heen zeggen ook allerlei dingen. Ik weet gewoon niet wie ik wel en niet kan vertrouwen. Ik heb het gevoel dat ik m’n eigen gevoel niet eens meer kan vertrouwen. Wat kan ik doen

Wie kan ik vertrouwen?

Demi, 17 jaar

Mijn ouders
Mijn ouders zijn nu ongeveer 2,5 jaar gescheiden en heb er best veel moeite mee ik zit er steeds maar tussen en de ene ouder zegt dit en de andere ouder zegt dat en mensen om mij heen zeggen ook allerlei dingen. Ik weet gewoon niet wie ik wel en niet kan vertrouwen. Ik heb het gevoel dat ik m’n eigen gevoel niet eens meer kan vertrouwen. Wat kan ik doen

Vader andere vrouw

Sofia, 11 jaar

Mijn oudersStiefouders(Geen) contact
Wat als je vader een andere vrouw heeft die je vader anders maakt ?

Vader andere vrouw

Sofia, 11 jaar

Mijn oudersStiefouders(Geen) contact
Wat als je vader een andere vrouw heeft die je vader anders maakt ?

Iemand missen

Mette, 8 jaar

Mijn ouders
Wat helpt er als je iemand heel erg mist

Mijn verhaal

Malou, 23 jaar

Mijn oudersGedachten en gevoelens
Mijn verhaal; Het is maandagavond. Ik lig weer veel te laat op bed. Een discussie met mijn vriend volgt, maar ik heb er geen energie voor. Na de discussie pakt hij me vast en geeft me een dikke kroel. Die kroel was alles wat ik op dat moment nodig had. Mijn lip begint te trillen, ik voel de tranen opkomen. Ik probeer het nog in te houden, maar tevergeefs. De tranen rollen over mijn wangen, ik snik diep en met lange halen. Ik merk dat ik me volledig afsluit voor de omgeving. Mijn vriend begrijpt niet wat er is, vraagt er wel 10x naar. Ik krijg mijn lippen niet van elkaar, hoe graag ik hem vertel wat er is. Op het moment dat hij zich omdraait, geef ik hem een snauw. Niet terecht weet ik zelf. Ik kan ook gewoon aangegeven wat ik nodig heb, maar ik kies ervoor om lelijk te doen, te schreeuwen om aandacht. Het duurt een tijd voordat ik rustig wordt. Ik blijf maar denken. En vraag me af of dit te maken heeft met de scheiding. Het schreeuwen om aandacht, denken dat je niet gehoord word, je continu afvragen of je wel goed genoeg bent, of je relatie goed genoeg is, het volledig dichtslaan. Waar komt dit vandaan? En waarom komt het eens in de zoveel tijd weer terug? Ook als alles goed lijkt te gaan. Ben ik hier alleen in? Of zijn er nog meer jongeren die zo reageren? Zijn hun ouders ook gescheiden? Feel free to respond.

Mijn verhaal

Malou, 23 jaar

Mijn oudersGedachten en gevoelens
Mijn verhaal; Het is maandagavond. Ik lig weer veel te laat op bed. Een discussie met mijn vriend volgt, maar ik heb er geen energie voor. Na de discussie pakt hij me vast en geeft me een dikke kroel. Die kroel was alles wat ik op dat moment nodig had. Mijn lip begint te trillen, ik voel de tranen opkomen. Ik probeer het nog in te houden, maar tevergeefs. De tranen rollen over mijn wangen, ik snik diep en met lange halen. Ik merk dat ik me volledig afsluit voor de omgeving. Mijn vriend begrijpt niet wat er is, vraagt er wel 10x naar. Ik krijg mijn lippen niet van elkaar, hoe graag ik hem vertel wat er is. Op het moment dat hij zich omdraait, geef ik hem een snauw. Niet terecht weet ik zelf. Ik kan ook gewoon aangegeven wat ik nodig heb, maar ik kies ervoor om lelijk te doen, te schreeuwen om aandacht. Het duurt een tijd voordat ik rustig wordt. Ik blijf maar denken. En vraag me af of dit te maken heeft met de scheiding. Het schreeuwen om aandacht, denken dat je niet gehoord word, je continu afvragen of je wel goed genoeg bent, of je relatie goed genoeg is, het volledig dichtslaan. Waar komt dit vandaan? En waarom komt het eens in de zoveel tijd weer terug? Ook als alles goed lijkt te gaan. Ben ik hier alleen in? Of zijn er nog meer jongeren die zo reageren? Zijn hun ouders ook gescheiden? Feel free to respond.

Vader en moeder oneens

Miró, 11 jaar

Mijn ouders(Geen) contact
Mijn vader en moeder zijn het heel vaak oneens en dan maken ze ruzie aan de telefoon

Vader en moeder oneens

Miró, 11 jaar

Mijn ouders(Geen) contact
Mijn vader en moeder zijn het heel vaak oneens en dan maken ze ruzie aan de telefoon

Ons aan de kant schuift

B., 20 jaar

Mijn oudersStiefoudersGedachten en gevoelens(Geen) contact
Hii, Ik heb eigenlijk niet echt een vraag, maar meer iets waar ik mee zit.. Sinds ik 3 jaar ben zijn mijn biologische ouders al uit elkaar. Mijn vader heeft toen een nieuwe vriendin gekregen en zij zijn inmiddels 13 jaar getrouwd. Helaas heeft zij aangegeven dat ze wilt gaan scheiden. Mijn vader snapt hier niks van en doet er alles aan om haar besluit te laten veranderen. Het moment waarop zij aangaf te willen gaan scheiden, hebben mijn zus en ik mijn vader enorm getroost en gesteund. We deden er alles aan om onze vader er doorheen te slepen. Soms ging dit ten koste van onze eigen behoeftes.. Maarja het verdriet van mijn vader was voor mij een enorme impact en daarom probeerde ik er alles aan te doen om de situatie voor mijn vader toch een beetje rustiger te maken. Ik had het er erg moeilijk mee om hem zo verdrietig te zien en dat heb ik nu nog steeds. Al gaat het nu wel een stuk beter dan in het begin. Wat ik erg lastig vind is dat mijn vader aan ons vraagt of we normaal kunnen doen als zij er is en of we het zo leuk mogelijk voor haar kunnen maken. Soms lijkt het alsof hij alles voor haar doet en ons dan maar een beetje aan de kant schuift.. Terwijl wij hem juist zo enorm hebben opgevangen! Ik vind het lastig als ik hier over na denk, want aan de ene kant voelt het soms echt niet oké, maar aan de andere kant snap ik ergens ook wel dat hij er alles aan wilt doen om haar besluit te laten veranderen.

Ons aan de kant schuift

B., 20 jaar

Mijn oudersStiefoudersGedachten en gevoelens(Geen) contact
Hii, Ik heb eigenlijk niet echt een vraag, maar meer iets waar ik mee zit.. Sinds ik 3 jaar ben zijn mijn biologische ouders al uit elkaar. Mijn vader heeft toen een nieuwe vriendin gekregen en zij zijn inmiddels 13 jaar getrouwd. Helaas heeft zij aangegeven dat ze wilt gaan scheiden. Mijn vader snapt hier niks van en doet er alles aan om haar besluit te laten veranderen. Het moment waarop zij aangaf te willen gaan scheiden, hebben mijn zus en ik mijn vader enorm getroost en gesteund. We deden er alles aan om onze vader er doorheen te slepen. Soms ging dit ten koste van onze eigen behoeftes.. Maarja het verdriet van mijn vader was voor mij een enorme impact en daarom probeerde ik er alles aan te doen om de situatie voor mijn vader toch een beetje rustiger te maken. Ik had het er erg moeilijk mee om hem zo verdrietig te zien en dat heb ik nu nog steeds. Al gaat het nu wel een stuk beter dan in het begin. Wat ik erg lastig vind is dat mijn vader aan ons vraagt of we normaal kunnen doen als zij er is en of we het zo leuk mogelijk voor haar kunnen maken. Soms lijkt het alsof hij alles voor haar doet en ons dan maar een beetje aan de kant schuift.. Terwijl wij hem juist zo enorm hebben opgevangen! Ik vind het lastig als ik hier over na denk, want aan de ene kant voelt het soms echt niet oké, maar aan de andere kant snap ik ergens ook wel dat hij er alles aan wilt doen om haar besluit te laten veranderen.