Wie kan ik vertrouwen?

Hoi Demi, Wat fijn dat je Villa Pinedo hebt gevonden en dit wil delen! Ik herken het helemaal wat je allemaal schrijft! Nu ik zelf uit huis ben is het al een stuk minder, maar af en toe gebeurd het nog steeds wel eens. Gelukkig heb ik heel duidelijk met mijn ouders besproken dat ik dit een lastige situatie vind. Ze proberen er veel meer rekening mee te houden en doen echt hun best, maar soms komt er nog steeds wel eens een opmerking... Dan zeg ik ook altijd: "Hier wil ik het niet over hebben! Bespreek maar met papa/mama" Heb jij het al wel eens besproken met je ouders? Weten zij dat jij je momenteel in een lastige positie bevind? Wat ik zelf ook had is dat ik dan een beetje het gevoel had alsof ik een kant moest kiezen. Terwijl dat echt het laatste is wat ik wilde doen en wat je ouders ook helemaal niet van jou kunnen verwachten!!! Wat misschien ook kan helpen is de open brief aan alle gescheiden ouders. Ken je die? Ik herkende mezelf heel erg in de brief en vond het ook fijn om aan mijn ouders te laten lezen. Misschien vind jij dat ook een fijn idee? Je kan de brief hier vinden: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/ Voor de rest zou ik graag willen meegeven dat jij niet verantwoordelijk bent voor wat er wordt gezegd of wat er wordt gedaan! Het is heel moeilijk om op je eigen gevoel te vertrouwen, zeker nu je eigenlijk niet zo goed weet wie je wel of niet kan vertrouwen, maar toch denk ik dat het wel belangrijk is om te doen waar jij je fijn en goed bij voelt! Is er ook iemand anders waar je dit mee kan bespreken? Een vriend of vriendin die hetzelfde doormaakt? Mij helpt het altijd heel erg om even mijn hart te kunnen luchten bij iemand anders. Je zou ook een buddy kunnen aanvragen bij Villa Pinedo om hierover te kunnen kletsen met iemand die precies weet hoe het is om gescheiden ouders te hebben. Hoe zou je daar tegenover staan? Lieve Demi, ik hoop dat je iets hebt aan mijn tips! Liefs, V.

Hee Demi, Goed dat je je verhaal hier deelt! Je vertelt dat je steeds maar tussen je ouders in zit en dat iedereen om je heen wat anders zegt. Een vervelende situatie is dat. Ik herken het wel. Mijn ouders vertellen vaak het tegenovergestelde. Mama zegt bijvoorbeeld dat ze nog geld krijgt van papa en papa zegt dat hij nog geld krijgt van mama. En zo waren er nog meer dingen. Ik heb me lang afgevraagd hoe het zit en me ook afgevraagd wie er tegen mij loog. Ook had ik het gevoel dat mijn ouders wilden dat ik aan hun kant kwam staan. Ik kan me voorstellen dat jij het al helemaal niet meer kan bijhouden, gezien allerlei andere mensen er ook nog wat over zeggen. Wat is nu waar en wie is er eerlijk? Zijn dit vragen die jij ook hebt? Mijn ouders gingen scheiden toen ik 11 was. Ik ben nu 24 en ik weet nog steeds niet hoe het zit. Toch kan ik het wel beter loslaten. Ik denk namelijk dat allebei mijn ouders de waarheid spreken, maar wel hún waarheid. Het is hun eigen ervaring en zij hebben nu eenmaal allebei een andere ervaring. Daarom vertellen ze allebei een ander verhaal. Ik heb een rustiger gevoel sinds ik er vanuit ga dat ze niet bewust tegen me liegen maar gewoon hun eigen waarheid vertellen. Zou het kunnen zijn dat jouw ouders ook allebei hun eigen/andere waarheid hebben? Verder probeer ik ook vast te houden aan de gedachte dat ik het niet hoef te weten. Misschien wíl ik het zelfs liever niet weten. Zolang ik niet weet hoe het precies zit, houd ik het beeld van mijn ouders dat ze allebei eerlijk tegen me zijn, allebei goede bedoelingen hebben en dat ik ze allebei kan vertrouwen. Eigenlijk is dat een best fijn beeld en wil ik dat zo houden. Ik maak me nu niet meer druk over hoe het zit en heb meer energie voor de leuke dingen in het leven! Lieve Demi, je hoeft niet te kiezen tussen je ouders en je hoeft geen mening te hebben over wat iedereen zegt! Zoals V. al zegt kun je als je het fijn vindt een buddy aanvragen om wat vaker mee te praten over de scheiding. Erover praten lucht vaak op! Heel veel succes Demi! Laat je het weten als we nog verder met je mee kunnen denken? Liefs, Iris