Wat doen raad van kinderbescherming?

Hoi, Mijn ouders zijn al 2 jaar uit elkaar en ik woon sinds een jaar alleen nog maar bij mijn moeder. Hierdoor kreeg zij recht op allimentatie. Er kwam een rechtszaak en uiteindelijk krijgt ze allimentatie van mijn vader. Mijn vader heeft een nieuwe vriendin en hij woont met haar (en haar kinderen) samen. De allimentatie die mijn moeder van mijn vader krijgt is bedoeld voor kleding, eten, etc. Maar ik ben vaak de klos door de ruzie over geldzaken. Zo vind mijn vader dat de allimentatie die hij betaald ook bedoeld is voor vakanties, schoolreizen en rijlessen. Terwijl dit niet zo is, weigerdt hij iets te betalen naast de allimentatie. Ik heb nog steeds goed contact met mijn vader en ik heb geprobeerd buiten deze zaken te staan, omdat ik het kind ben. Echter is dit me niet gelukt, hierdoor heb ik veel ruzie gehad met mijn vader. Zo mocht ik wel met hem mee op vakantie, maar dan moest mijn moeder hiervoor betalen met de allimentatie die ze van hem kreeg. Ik wil binnenkort examentraining gaan doen. Dit kost veel geld, maar ik heb die training nodig om te slagen. Ik heb aan mijn moeder gevraagd of ze dit met mijn vader wil overleggen. Volgens haar is dit niet mogelijk omdat hij vind dat van de allimentatie alles betaald moet worden. Ik heb zelf een bijbaan, maar ik verdien niet genoeg geld om mijn rijlessen en examentrainingen te betalen. Heeft iemand tips hoe ik dit het beste met mijn vader kan bespreken? (Hij is heel koppig en blijft bij zijn standpunten.) Groetjes Meike.

Hoe is het om zo te wonen?

Ze geven allebij slecht commentaar op de ander en nu weet ik niet of ik ze gelijk moet geven of er tegen in moet gaan. Ik geef ze vaak gelijk omdat ik niet durf om er tegen in te gaan. Dus wat moet ik doen? ☹️

Hoi, Ik heb vaak op deze site een vraag gesteld en heb ook 2 keer een buddy gehad, maar ik ben ongelukkiger dan ooit. Ik weet gewoon echt niet meer wat ik moet doen. Mijn ouders zijn 9 jaar geleden gescheiden en ik heb de laatste jaren enorm veel last van alles. Mijn vader woont met zijn nieuwe vriendin vanaf een week geleden een half uur van mijn moeder vandaan en dat vindt ze niet leuk omdat ze bij de scheiding regels hadden afgesproken die nu dus zouden zijn verbroken. Maar ik vind het onzin dat mijn vader niet zou mogen wonen waar hij zou willen omdat mijn moeder het hem verbied waardoor ik al heel boos op haar ben. maar dit is niet waarom ik hier ben. Het zal wel duidelijk zijn dat ik niet heb gekozen om dit te doen, ik word er moe van en uitgeput. Nu is het dus zo ver gekomen dat ik verder van mijn moeder woon en nu begint mijn moeder flauwe dingen te doen waar ik echt niet tegen kan en dan word ik nog bozer. Vanwege het maximaal aantal letters kan ik niet de hele situatie uitleggen maar geloof me, ik heb redenen genoeg om boos te zijn en te doen waar ik aan toe ben. Praten met mijn ouders heeft geen zin, dus ik heb 2 goede vrienden ingelicht en ze staan open om te luisteren, maar ik weet gewoon niet meer wat ik moet zeggen en doen. ik ben hopeloos en ik begin dingen te doen waardoor ik mezelf voor gek verklaar. Ik kan dit niet en heb ook een heel lang verhaal geschreven waarin ik alles uitleg. Maar ik weet echt niet wat ik moet doen.

Ik moet morgen gaan praten met een Mediator maar ik weet niet wat ik moet zeggen hebben jullie tips

Mijn fiets is gestolen en mijn vader en moeder zijn geschijden wat moet ik doen

Mijn moeder is al 10 jaar in een nieuwe relatie waarvan al 9 jaar getrouwd. Met een stiefvader kreeg ik ook 2 stiefbroers en een stiefzus erbij. Het leeftijds verschil tussen mijzelf en hun is 5 tot 7 jaar. (Dus toen ik 11 jaar was waren zij al richting de 20). De band tussen hun 3 en mijn oudere zus en ik is over de jaren steeds beter geworden. Maar soms voel ik mij enorm buitengesloten van mijn stieffamilie. Alsof zij beter zijn dan mij en ‘mijn’ zus en meer mogen. Ik probeer het meestal gewoon te negeren maar soms is dat best wel moeilijk. Heeft iemand anders hier ook ervaring mee? Hoe gaan jullie hiermee om of hebben jullie tips? Ik hoor het graag :).

Hoi allemaal,

Ik heb een dilemma en dacht misschien hebben jullie wel tips voor me. Ik ben inmiddels 24 jaar oud, ik heb best veel mee gemaakt als kind na de scheiding van mijn ouders en ik heb dat dan ook allemaal moeten verwerken. Als puber begon dat al doordat ik dus merkte dat dingen die ik had meegemaakt niet zo standaard waren. Ik ben sindsdien altijd veel bezig geweest met wat er nou allemaal is gebeurd in mijn jeugd, tussen mijn ouders onderling, tussen mij en mijn ouders en ook tussen mij en mijn stiefouders. Praten met mensen om me heen helpt me hier ook bij, bijvoorbeeld ooms/tantes die me al mijn hele leven kennen. Ik merk nu continu dat er bepaalde verhalen zijn waarover ik 2 kanten krijg. Ik snap dat ieder verhaal 2 waarheden kent maar ik vind het heel erg frustrerend dat ik zo de echte waarheid niet weet. Zo is er ooit gezegd dat bureau Jeugdzorg betrokken is geweest en ik het rapport zo mocht zien. Toen ik daar een paar maanden later naar vroeg mocht ik het niet inzien. Ik twijfel dan of BJ daadwerkelijk betrokken is geweest en het niet gewoon een poging was om de andere ouder zwart te maken. Ik hoor ook gewoon nog steeds nieuwe dingen over mijn verleden en heb het idee dat het me zo niet goed lukt om alles af te sluiten en te verwerken omdat het nooit ophoudt. Iedere keer komt er iets nieuws bij en dat moet ik dan weer verwerken. Heeft iemand hier ervaring mee? Heb je tips?

Hoi, Al de hele tijd is het zo dat ik de ene week bij mijn vader ben en de andere week bij mijn moeder vroeger wilde ik altijd bij mijn vader zijn maar nu sinds een jaar of 2 wil ik juist bij mijn moeder zijn sinds een jaar woont ook mijn broer niet meer bij mijn vader en hebben ze geen contact meer met elkaar Het liefst zou ik 2 weken bij mijn moeder zijn en 1 week bij mijn vader of om het weekend bij mijn vader alleen ik durf dit niet zo goed te zeggen en ik ben hierom heel verdrietig hebben jullie tips?