ik wil geen vraag stellen ofzo. maar ik wil jullie inspireren. daarom staat er een deel van mijn verhaal in mijn blog. Je kan daar tips aan me geven Maar ook via villapinedo. De budy die ik nu heb vind ik erg aardig en ze is eigenlijk voor mijn een vriendin. ze gebruikt geen therapeutische taal ofzo. Ik vind het fijn dat er nog mensen bestaan die andere willen helpen en andere kunnen helpen. Omdat ik vaak een heel groot verhaal typ kan je vandaag mijn eerste post zien op mijn blog. ik hoop dat ik mensen inspireer om ook een blog te beginnen, Want je kan je verhaal er kwijt net als villapinedo en ik ben blij dat het bestaat. maar op een blog kun je zoveel typen als je maar wilt en je kan het privé zetten maar je kan het ook delen. ik hoop dat je hier iets aan hebt. en misschien is villapinedo ook niet de plek voor dit maar ik wil graag mensen helpen met het zelfde probleem. en dat, dat kan ik hier <3 groetjes Henrike Link: https://ikbennogkind.blogspot.com/2019/07/2-gevoelens.html

Ik kijk met een vervelend gevoel terug op de tijd dat ik bij mijn vader en stiefmoeder woonde. Ik ben toen (6 jaar geleden) ook met grote ruzie weg gegaan en zou de tijd met hun als traumatisch omschrijven (ik zie mijn vader en stiefmoeder niet meer). Nu heb ik hierin ook al best wel veel verwerkt, ik heb mijn vader en stiefmoeder nog niet vergeven maar ik heb ook niet het gevoel alsof ik nog super boos ben op hen. Nu is het dus zo dat ik ooit hele mooie oorbellen heb geleend van mijn stiefmoeder, die heb ik nu nog. Ik heb ze nog wel eens gedragen maar ze blijven gewoon echt van haar en daardoor draag ik ze liever niet. Ik weet nu alleen niet zo goed wat ik met die oorbellen moet. Ik denk wel dat ik ze weg moet doen. Dat voelt meer alsof ik het echt afsluit zeg maar. Hebben jullie een idee wat ik het beste met de oorbellen kan doen? Gewoon in de prullenbak gooien? Terugsturen naar mijn stiefmoeder? Of nog iets anders? Ik weet het niet zo goed.

De naam van dit thema is echt niet normaal toepasselijk op mijn situatie. Mijn moeder beweert dus dat ze weg wilde van mijn vader omdat hij haar altijd liep te corrigeren en mijn vader zegt dus dat hij altijd probeerde te voorkomen dat ze vanalles uit haar mond klapte. Wat ik wel begrijpelijk vind maar dat is letterlijk de hoofdreden, dus ik ben echt van wtf mam en pap praat er dan een keer over fzo want dat gaan ze helemaal over elkaar lopen praten als ik bij een van hun ben echt hoor wat moet ik daar nou weer mee..! Ik weet dat mijn verhaal al heel lang is maar dan nog die inmiddels walgelijke feestdagen ik zie nu gewoon al tegen kerst op. Puur omdat ik weet dat het toch alleen maar haat en nijd word over en weer dus wat moet ik hiermee doen want ik heb al met ze gepraat en niks veranderd (in het geval van de feestdagen dat andere durf ik niet anders krijg ik weer een bak met ruzie over me heen)

Hallo ik ben anoniem ik had een vraag want ik heb co ouderschap = een week bij papa andere week bij mama. maar ik zou eigenlijk bij me vader willen gaan wonen. het is niet zomaar, het ligt aan bepaalde redenen. maar hoe zou ik dit het best kunnen zeggen/doen? ik heb er goed over nagedacht en wil ht ook echt, ikwil het echt 100%. maar kunnen hier meer over uitleggen hoe dat is zijn werk gaat enzo, en wat ik nu kan doen?

Ik wil niet met papa op vakantie en in ieder geval voorlopig niet naar hem toe. Mag ik dat zelf beslissen als 14-jarige of kan papa mij daartoe dwingen?

Ik zit echt met dit gebeuren. Ik hoor totaal verschillende verhalen maar ik woon bij mijn moeder. Ik heb mijn vader al anderhalf jaar niet gezien. Is ook logisch, hij woont in Dubai en heeft mij en mijn moeder in de steek gelaten. Ik ben achter veel dingen gekomen en ben dus nogal pissig op mijn vader. Hij belt me nog altijd en appt me, stuurt me filmpjes, maar ik negeer het. Ik weet dat het me pijn doet en dat wil ik mezelf besparen. Doe ik wel het juiste?

Mijn ouders zijn gescheiden en mijn vader woont nu in Taiwan (dat ligt onder Japan). Ik haat hem een beetje van hoe hij nu doet en hij heeft ook al een nieuw gezin. Hij heeft ons gewoon zomaar verlaten voor een nieuw gezin. Hij komt in de zomervakantie maar ik haat hem dus wat moet ik nu doen??

Hey hoi!!

Ik heb een vraag. Ik woon al ongeveer 4 jaar alleen bij mijn moeder thuis. Daarnaast bezoek ik mijn vader niet of nauwelijks, niet vanwege ruzie, maar gewoon omdat ik daar weinig behoefte aan heb. Mijn zusje gaat wel naar beide ouders en laat mij vaak samen met mijn vader mij schuldig voelen dat ik niet langskom. Ik weet niet goed hoe ik hier op moet reageren als zij dit doen, want het is voor mij al moeilijk genoeg. Het is verder altijd mijn eigen keuze geweest om bij mijn moeder te gaan wonen. Mijn vraag is of ik dan toch maar eens langs moet gaan? Of hoe kan ik er op een andere manier netjes op reageren? Het liefste ga ik namelijk gewoon door met hoe ik het nu doe, alleen dan wel liever zonder schuld gevoel. Liefs

Welke rol hebben kinderen tijdens een scheiding? Wat word er van hun verwacht enzo..

Hey, Mijn ouders zijn al 7 jaar gescheiden en ik woon bij mijn moeder ik heb een jonger broertje en zusje en een oudere broer, mijn broer woont al bijna 3 jaar bij mijn vader. Mijn ouders maken ruzie om het feit dat mijn jongere zusje bij mijn stiefbroer op de kamer slaapt als we bij mijn vader zijn en mijn moeder wilt dat niet hebben, mijn vader wilt niks veranderen thuis en daarom haalt hij ons al een jaar lang niet op, ik mis t wel heel erg en ik merk aan mijn broertje en zusje dat ze het er ook moeilijk mee hebben. Iemand tips? Groetjes Caeley