Hallo, Ik heb een probleem. Mijn ouders zijn al een tijdje (2jaar) gescheiden. Leuk vind ik het niet, maar goed. Nu hebben mijn ouders allebei weer een nieuw iemand. Ik kan het met beide niet goed vinden. Ik vind het namelijk moelijk om ze aardig te willen vinden zeg maar. Mijn vader heeft een vriendin dus, die ik eigenlijk niet mag. Nu komt er telkens familie van haar bij ons thuis slapen. Hierdoor voel ik me niet meer thuis maar meer te gast. Die vriendin woont officieel bij ons. Maar ze doet alleen dingen die ze zelf leuk vindt. Ook doet zij de boodschappen. Maar ze koopt alleen dingen die zij lekker vind of waar zij trek in heeft. Ik vind dat allemaal niet zo lekker. En zo zijn er heel veel dingen die me eigenlijk dwars zitten. Ik wil het wel tegen mijn vader zeggen, maar zij is vaak bij hem in de buurt. Wat moet ik doen of zeggen dan?? En hoe moet ik het gesprek met mijn vader starten als ik alleen met hem ben? Maar ik wil ook niet dat hij het gevoel heeft dat ik een of andere klachtenlijst aan het afhandelen ben. Ik weet het eigenlijk niet meer. Wat moet ik nu doen??

Dag allemaal, ik heb fantasie die heel vervelend is. Sinds mijn papa en mama uit elkaar zijn heb ik er last van dat ik bijvoorbeeld bij het uitdelen van snoepjes denk dat de snoepjes elkaar gaan missen. Zijn er meer kinderen die dit ook hebben? Als er kinderen zijn die het ook hebben en die een oplossing hebben, dan zou ik dat graag willen weten.

Ik zit nu in groep acht en ik ga straks maar veel middelbare scholen kijken ik zit nu dus in een tijd dat ik veel beslissingen moet nemen maar mij moeder woont nu ergens anders daar heb ik het wel moeilijk mee ik heb vaak dat ik chagerijnig ben en dan maak ik mijn toetsen heel slecht ik ben bang dat mijn nivo dan omlaag gaat heeft iemand misschien een tip

Elke keer als ik bij mijn vader ben en ik wil afspreken om met mijn vriendinnen naar het dorp te gaan of een frietje eten of ik wil de stad in en vraag mijn vader om geld.Dan krijg ik een preek over dat hij allimentatie betaald en dat ik wel een bepaald bedrag op mag maken maar dat mijn moeder dan de helft moet terug betalen.. Ik durf het al bijna niet meer te vragen en zie erg op tegen de weekenden bij mijn vader... Ik bespreek het wel met mamma en daar kan ik wel terecht, ze vind dit ook niet leuk dat mijn vader daar steeds over begint. Ze heeft me beloofd er met hem over te gaan praten maar ik wilniet dat ze ruzie krijgen pff

Hi, Dus iedereen hier heeft ouders die al gescheiden zijn of zekerweten dat ze gaan scheiden, maar ik zit dus nu al sinds voor de zomervakantie in een twijfel situatie die steeds erger wordt. Mijn vader woont onderhand wel ergens anders maar mijn ouders blijven het proberen en dit zorgt voor veel onduidelijkheid. Voor de zomervakantie waren wij een gewoon normaal gezin, ik zag het dus helemaal niet aankomen en nu is in minder dan een half jaar alles veranderd. En het ergste Is dat ik er helemaal geen invloed op uit kan oefenen. Ik zit ook in mijn examenjaar en af en toe wordt de stress mij veel te veel. Ik denk dat ik tegen een depressie aan zit, maar heb tegelijkertijd ook een heel sterk gevoel dat ik me aanstel over alles. Ik voel me gewoon zo eenzaam en somber de hele tijd en weet niet wat ik hier mee moet....?

hee mensen! Ik heb een vraag aan jullie, mijn ouders zijn nu 2 jaar gescheiden. En mijn moeder heeft een nieuwe vriend, ik vind hem totaal niet aardig of iets, niet persee omdat hij het is, maar omdat hij mn moeders nieuwe vriend is ( ook een beetje gewoon door hem) ze willen gaan samen wonen. Ik wil dat echt niet! Help mij please. Wat kan ik doen?!?!

Hoi, iedereen die mijn vorige berichtje hebben gelezen (getiteld nare dingen ) en een reactie geschreven bedankt voor de tips .ik wil ook zegen dat het zo erg is geworden dat ik mijn vader helemaal niet meer zie. Ik doe video gesprekken. maar hij wil altijd op bepaalde tijden bijvoorbeeld vanavond . Stond de hele middag klaar om het te doen. Neemt hij maar niet op. Als ik terug kom van zwemmen rond 8 uur belt hij mij en zegt: waneer doen we het video gesprek ?!😠 ik hoop dat ik later hem gewoon om gewone omstandigheden hem kan zien😢 nogmaals bedankt voor jullie tips

Hallo, Mijn ouders zijn nu ongeveer een jaar geleden gescheiden. Mijn vader is een militair en heeft dor verschillende missie naar het buitenland post traumatisch stress stoornis gekregen. Hierdoor zijn mijn ouders ook gescheiden! Ik wil mijn vader niet zwart maken, omdat hij zelf niks kan doen aan hoe hij geworden is na deze missies. Maar hij kan heel erg bot en gemeen zijn en de sfeer in huis was altijd gespannen en we liepen eigenlijk allemaal constant op ons tenen om niks fout te doen. Opgegeven was de sfeer zo erg dat er een uitbarsting kwam, wat eigenlijk elke keer zo bleef doorgaan. Een soort patroon! We hebben alles er aangedaan om hulp voor hem te zoeken, maar mijn vader wil zelf niet inzien dat hij hulp nodig heeft! Inmiddels is mijn moeder opnieuw getrouwd. Wat voor mij en mij zusje erg moeilijk was omdat ze net waren gescheiden. Mijn vader heeft inmiddels een nieuwe vriendin waarmee hij feb 2017 gaat trouwen. Nu ben ik er kortgeleden achter gekomen dat mijn vader al met deze vrouw ging toen hij nog bij ons thuis woonde. Hier ben ik over erg boos en verdrietig! Ik kom sinds kort daar over de vloer en heb inmiddels haar kinderen ook ontmoet. Nu zit dit me heel erg dwars! Ik heb namelijk gemerkt dat mijn vader heel erg liegt, over wie hij is en wat de reden is van de scheiding tussen mijn ouders. Hij betrek mij hier ook heel erg in, wn maakt het zo dat ik mee moet liegen. Hij zegt namelijk dat ze uit elkaar gegroeid waren en dat mijn moeder vreemd was gegaan. Nou weet ik dat dit natuurlijk niet waar is. Maar zijn nieuwe vriendin geloofd hier heilig in! Ook zegt hij steeds hoe gelukkig hij is met zijn nieuwe "GEZIN", en hoeveel beter hij zich voelt nu hij daar woont. Nu ongeveer een week geleden is bij zijn nieuwe vriendin ook een uitbarsting geweest, waarbij het zover is gekomen dat ik niet meer welkom was. Dit is inmiddels weer goed gemaakt, maar hij zegt nu doordat zijn nieuwe vriendin heeft gezegd dat hij met iemand moet gaan praten dat hij wil veranderen voor hun! Hier ben ik echt heel erg boos over! Waarom kon hij niet veranderen voor mijn gezin, en wel voor vreemde mensen die hij eigenlijk niet kent! Het liefste wil zeggen hoe hij echt is en wat hij heeft gedaan alleen ben ik heel erg bang voor zijn reactie. Zo bang dat ik snachts wakker wordt van zijn schreeuwende stem in me hoofd, en heb ik een keer in mijn broek geplast. Wat moet ik ingodsnaam doen! Ik wil niet meer liegen, en weet niet precies hoe ik dit kan aanpakken. Wat ik eigenlijk bedoel te zeggen, ik heb liever wereld oorlog drie thuis en me ouder bij elkaar dan hoe het nu is!

Hoi mijn ouders zijn twee jaar geleden gescheiden maar heb er nog steeds geen voordelen van gezien mijn moeder heeft onderhand al een nieuwe (k***) vriend en ze is een alcolisht drinkt ong. Elke woensdag 10 bier in de avond en na haar werk 4 help wat moet ik doen

hee allemaal, na lang twijfelen zet ik hier toch maar mijn verhaal openbaar. Ben namelijk erg benieuwd naar jullie reacties. Ik zal bij het begin beginnen, mijn ouders zijn al sinds ik het me kan heugen gescheiden. Ben er dan ook mee op gegroeid en ben aan allebei mijn stiefouders erg gehecht, heb ook een "stief"broertje waar ik heel goed mee kan. Nou ging het altijd w goed tussen mijn ouders, om het weekend en soms een extra weekend gaan we naar onze vader. Zo ging het altijd al en gewoon prima naar mijn mening. Nou hebben mijn moeder, haar vriend, opa oma en ik al een tijdje een idee om te verhuizen. Naja dat moet je dan toch gaan vertellen aan papa, dat viel totaaaal verkeerd. Was overigs een hele zware avond met van beide kanten veel lelijke woorden. Logisch dat hij boos wordt, het zou 1 uur rijden zijn ipv 20min. Maar natuurlijk houden we het zo als het is nogsteeds om het weekend naar paps. Helaas is paps nu nogsteeds onzettend boos en doet alles eraan om mama het leven zuur te maken. (zorgen dat wij de weekenden dat mama vrij is bij papa zijn en dat als mama moet werken de weekende bij mama zijn ectect ) ofcourse snap ik dat hij boos is, maar dit is echt heel verveld... Het plan gaat overgens pas ovr 2 jaar gebeuren ( dan ben ik dus 18 ) Ben obtzettend benieuwd naar jullie mening, tips ect hierover en hoe ik hier het best mee om kan gaan. Best een zware tijd.. Liefss