Preek over alimentatie

Lieve Tatum, Bedankt voor je berichtje op het forum! Wat vervelend dat je vader steeds begint over de alimentatie. Mijn tip is om je vader een briefje te schrijven met hoe je je voelt als hij steeds over de alimentatie begint, wanneer jij zakgeld vraagt. Jij gaat niet over de alimentatie, dus het is niet zo goed dat je vader dit steeds tegen je zegt. Ik denk dat het beter is om eerst zelf een stap te zetten (bijvoorbeeld door een brief te schrijven), voordat je het aan je moeder vraagt. Het kan namelijk zo zijn dat zij hierdoor juist meer ruzie krijgen. Ik hoop dat je wat zult hebben aan mijn tip! Veel succes en liefs, Mehtab

Beste Tatum, ik vind het advies van Mehtab heel goed. Dit is iets dat je zelf bespreekbaar kunt maken bij je vader; je hebt daar je moeder niet voor nodig (je bent oud genoeg om je mening uit te drukken) en het risico dat daardoor de ruzie oplaait kun jij ook niet gebruiken. Je hebt groot gelijk dat jij de reactie van je vader akelig vind. Hij hoort jou niet lastig te vallen met zijn eigen grieven over de alimentatie. Ben jij bij hem, dan hoort hij voor jou te zorgen; ben je bij je moeder, dan zorgt je moeder voor jou. Als je bij hem bent, is hij geen 'halve vader' omdat hij toevallig alimentatieplichtig is. Je krijgt toch ook geen half bord met eten bij hem? Of een halve zoen? Of een half cadeautje op je verjaardag? Tot slot: bedenk (en dat weet je vast al) dat ouders die de pijn van hun scheiding moeten dragen, emotioneel in de kreukels liggen. Daarom reageren ze soms raar, onvolwassen. De kunst is dus om wél tegen je vader duidelijk te maken wat zijn reactie met jou doet, en dat je het graag anders wilt; en tegelijk het hem te vergeven omdat hij in een situatie zit waarin ook hij fouten mag maken. Succes! En blijf van allebei houden.