hai. mijn vader heeft nu al 4 jaar een vriendin (mijn stiefmoeder) ze wonen ook al samen en ik kan het heel goed vinden met haar kinderen. ik kan het ook goed vinden met mijn stiefmoeder maar ik kan niet goed met haar praten ben bang iets verkeerds te zeggen.. ze kan ook best snel bot reageren, ik ben nu een puber en ben heel onzeker over mezelf dit vind ik dus echt niet fijn. we gingen in de zomervakantie op vakantie met mijn vader, stiefmoeder, en mijn stiefzus dit was heel leuk. maar ik heb tijdens deze vakantie een paar x gehuild door haar door botte reacties (ik huil best snel ook om kleine dingen) bijv toen we aan het 1000 kaarten waren legde ik een kaart van 20 punten weg en hier reageerde ze meteen op dat is een hele domme set. en ik kan tegen dat soort reacties niet goed.. toen we aan het wandelen waren zei ze ook opeens weer iets bots wat ik gewoon niet fijn vind. mijn vader weet hier niks van en dit durf ik hem ook niet te vertellen. mijn moeder weet dit wel maar ik wou het gewoon kwijt.

mijn ouders zijn nu al best lang gescheiden, ik gok zon 6 jaar. eerst bepaalden mijn ouders waar ik was door de week en in het weekend omdat ik nog zo jong was. nu sinds 2/3 jaar hebben we dat samen bepaald. elke dinsdag avond ben ik bij mijn vader ik ga dan om half 6 naar hem toe en dan ga ik de volgende ochtend vanaf papa naar school, als ik uit school kom ga ik naar mama. ook ben ik om het weekend bij mijn vader. de rest van de dagen ben ik bij mijn moeder. maar ik heb nu door dat ik het minder fijn vind om naar mijn vader te gaan omdat ik daar niet goed kan leren. ik doe nu 3havo en ik moet heel veel leren, en dit kan ik niet bij mijn vader. ik heb lang zitten denken en dacht dat het misschien goed was minder naar papa te gaan, maar ik weet niet wat slim is om bijv de dinsdag niet meer naar papa te gaan of de weekenden niet meer. ik heb dit nog niet met mijn ouders besproken omdat ik eerst advies wou van een buitenstaander. zou iemand mij hier mee kunnen helpen?

Hoi allemaal, Hebben jullie mooie korte teksten, gezegden of spreuken over de scheiding van ouders voor kinderen? Misschien dat dit stukje tekst mij helpt bij het verwerken van het scheiden van mijn ouders..

Een van me ouders kan maarn huis vinden, ze zijn uit elkaar maar kunnen niet 1 dag samen in een huis wonen. Wat nu?

Hallo, ik zit met en naar gevoel en weet niet zo goed wat ik moet doen. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 13 was omdat mijn vader vreemdging. Mijn broertje en ik gingen daarheen 50/50 wonen bij mijn vader en moeder. Al snel bleek dat ik heel ongelukkig was bij mijn vader thuis en ben ik bij mijn moeder gaan wonen. Mijn broertje ging nog wel 50/50 naar mijn vader. Een half jaar later kreeg hij een relatie met de vrouw waarmee hij vreemdging. Deze vrouw is oprecht een heks. Zij heeft zelf 4 kinderen waarvan ze er 2 niet meer zag want deze wonen bij hun vader. Mijn vaders vriendin wilde niet dat mijn vader tijd met mij en mijn broertje doorbracht waardoor ik mijn vader amper meer zag. Als ik hem hiermee confronteerde zei hij dat hij in het midden zat en er niks aan kon doen. Daarnaast schold deze vrouw mij telkens uit en op een gegeven moment kwam mijn broertje telkens huilend naar huis als hij bij mijn vader was geweest. 6 jaar later heeft mijn vaders vriendin zelfmoord gepleegd en wonen haar 2 kinderen nog steeds bij mijn vader in huis. Door deze bizarre wending kregen mijn vader en ik weer beter contact. Een half jaar later kreeg hij een nieuwe vriendin die jonger is en een kinderwens heeft. En je raadt het nu al. Hij kent zijn vriendin nu 9 maanden en ze is zwanger van hem. Ik ben zo boos op hem dat hij ons dit aan kan doen. Dat kind had van mij kunnen zijn. Ik ben 21 en zit dus echt niet te wachten op een nieuw broertje/zusje. Mijn vader snapt niet dat ik hier mee zit....

Mijn ouders willen advies hoe hun scheiding aan mij te vertellen. Ik heb wel al de slaapkamer gezien van papa bij op en oma. margrethe

Hooiiii, Mijn ouders zijn al gescheiden sinds dat ik in groep 1/2 zat. De omgang was voor mij altijd prima. Sinds een jaar geleden praten mijn broer en vader niet meer met elkaar en zien elkaar ook nooit meer. De laatste tijd merk ik dat ik de omgang zoals die nu is niet meer zo leuk vind(1 om 1 week) Ik was sinds het begin van de zomervakantie altijd verdrietig bij mijn vader en moest ook vaak huilen. Ik heb dit ook tegen mijn vader gezegd. Hij begreep dit volgens mij niet zo goed, Hij vindt dat ik het allemaal zelf moet uitzoeken en dat ik het zelf moet zeggen als ik niet wil komen. Zelf durf ik niet echt iets tegen mijn vader te zeggen omdat ik iemand ben die iedereen tevreden wil houden. De laatste 2 weken wordt het alleen maar erger en voel ik me bijna de hele dag rot hierover allemaal. Ik weet niet zo goed wat ik moet doen zelf zou ik de regeling willen veranderen in om de week woensdag, donderdag en vrijdag naar mijn vader te gaan. Maar ik vind t allemaal heel lastig om hierover nog dingen te zeggen tegen mijn vader. Deze week wordt m'n stiefmoeder 50 mijn vader wilde dat ik daarom de hele week gewoon kwam, maar ik weet gewoon nu al dat dit niet gaat. Zelf vindt hij de hele tijd dat ik niet verdrietig moet zijn en dat ik alles zelf moet regelen. Maar eigenlijk is dit toch helemaal niet zo? Kan iemand me alsjeblieft helpen?

Mijn ouders wonen niet ver van elkaar. Mijn vriend zijn ouders wel. Hoe is dat bij jouw?

Waarom willen je ouders niet dat je vaker naar je vader of moeder gaat ? En waarom willen je ouders niet meer bij elkaar wonen ?

Vanaf welke leeftijd mag je bepalen waar je gaat wonen met gescheiden ouders?