soms mis ik mama of papa en dan moet ik huilen en dat vind ik niet leuk hebben jullie een paar tips

Mijn ouders zijn al 7 jaar gescheiden en ik heb er nooit moeite mee gehad tot een paar maand terug, ik voel me bij geen van beide echt thuis. Het is wel thuis maar bij beide heb ik net niet alles en het voelt heel chaotisch. Alsof ik tussen mijn ouders twee huizen en het huis van mijn vriendin in leef. Ik wil ook graag uit huis maar dat kan de komende jaren nog niet en ik weet echt niet meer wat ik moet doen.

wat moet je doen als je twee moeders hebt die uit elkaar zijn en je moet super veel huilen ?? :(

Hey lezer, Oké neem ff tijd om dit te lezen, want dit gaat een lang verhaal worden. Omdat ik heb dus sinds mn geboorte iets aan me voet, waar ik me heel erg voor schaam (en het is dus niet zo iets kleins als een kromme teen ofz) en het is dus zo erg dat ik nooit mn voeten aan iemand laat zien behalve mn ouders. Wat dus betekend dat ik dus nooit echt ga zwemmen in de zomer of ooit mn sokken uittrek, waar andere mensen bij zijn. Dit kan geopereerd worden als je voet bijna uitgegroeid is, wat mijn voet nu precies is. Daarom wilde ik dit ook heel graag opereren, maar mn moeder vindt dat niet nodig en van haar moest ik dan ook een therapie doen, zodat ik me er niet meer voor schaam. Maar ik schaam me dus al mn hele leven hiervoor. Dus ja, de therapie hielp niet. Nu ben ik met mijn vader naar de doctor geweest, die mij heeft doorverwezen naar een ander gespecialiseerd ziekenhuis. Echter denkt mijn moeder dat mijn vader deze "schaamte" veroorzaakt en wil dat ik deze operatie (waar ik dus al mijn hele leven op heb gewacht) niet doe. Ook heeft ze gezegd dat ik niet meer welkom ben bij haar als ik de operatie toch wel doe op mn 16e (want dan mag het wettelijk gezien zonder toestemming van mn ouders), maar ik weet niet of ze bluft of niet. En ik zie ook gwn geen andere optie dan het opereren, maar ik wil de relatie met mn moeder ook niet stuk maken. Ook gaat hierover praten niet helpen, want dat heb ik al heel vaak geprobeerd. Dankje, dat je dit helemaal hebt gelezen! groetjes van mij

Hoihoi, Ik ben een meisje van 12 jaar ik ga al 3 jaar niet meer naar mijn vader toe dus ik woon nu alleen met mijn moeder thuis, mijn moeder en ik hebben soms ruzie en als we ruzie hebben ben ik bang dat ik mijn moeder heel erg veel pijn doen. Heeft iemand tips?

2 jaar geleden heb ik het contact met mijn vader verbroken, onze relatie was al een langere tijd problematisch en ik werd daar ongelukkig van. Sinds hij een nieuwe vrouw heeft staat zij voor hem op 1, wij niet. Hij is nu 60 jaar en ik mis hem. Ik heb het contact niet zo maar verbroken, ik werd echt heel ongelukkig van ons contact. Ik mis de pap die ik had voor mijn stiefmoeder kwam, niet de pap die er nu is. Ik weet via via dat hij ook contact zou willen maar hij heeft al die tijd niet eens laten weten dat hij me mist en dat ik welkom ben. Ik denk dat ik welkom ben maar mijn vader is geen prater en er moet wel echt best veel uitgepraat gaan worden wil het deze keer wel werken. Klinkt dit herkenbaar voor een van jullie? Ik mis echt een pap in mijn leven en ik ben nu niet eens meer boos op hem, vooral op de situatie.

Goedemiddag, Mijn vader wordt binnenkort 60. Mijn stiefmoeder vind het geen goed idee als er een feest komt, want dat kost veel geld en tijd om te regelen. Echter weet ik dat mijn vader heel blij zou worden van een feestje.. Mijn stiefmoeder ontkent dit en zegt dat mijn vader feestjes niet leuk vindt. Hoe zorg ik ervoor dat mijn stiefmoeder mee wil doen, zonder dat ik gedoe met haar krijg?

Als mijn vader mij bij mijn moeder brengt, gaat hij vaak geïrriteerd praten over dingen die hij vervelend vindt. Dit gaat over dat de politiek slecht is, of mensen slecht zijn. Zo praat hij niet als ik bij hem ben, dan praat hij vrolijk. Ik vind het vervelend dat hij bij mijn moeder boos of geïrriteerd praat.

Ik heb 2 gezinnen maar wat moet ik Dan doen als Al's ik bij mama Ben en ik will bij pappa zijn

Mijn ouders zijn nu 8 jaar gescheiden en ze kunnen niet met elkaar praten zonder ruzie en betrekken mij er in. Ik vind dit erg moeilijk. Mijn vader is nu een rechtszaak begonnen tegen mijn moeder over alimentatie en de rechtbank heeft me gevraagd om voor een gesprek langs te komen of een brief te schrijven over de situatie en wat ik het liefst wil. Ik vind dit erg moeilijk want ik ben boos op mijn vader dat hij er voor heeft gezorgd dat ik nu dit moet doen en een brief te schrijven terwijl ik dat niet wil. Maar ik hou wel van hem en dit maakt het moeilijk om die brief te schrijven want ik heb dubbele gevoelens over bijna alles. Het liefst zou ik willen dat mijn ouders gewoon met elkaar kunnen communiceren en dat dit niet via de rechtbank moet. Ik weet dat ze nooit vrienden zullen worden maar dat hoeft ook niet. Ik wil graag met mijn vader in gesprek maar ik kom niet goed uit mijn woorden. Wat kan ik het best doen? En hoe schrijf ik een brief aan een rechter? Liefs en bedankt van mij