Ik graag een andere omgangs regeling

hoi, mijn ouders zijn ongeveer 2 maand geleden gescheiden ik mijn vader woont nu ook al 4 weken in een nieuw huis. ik vind het allemaal een rare situatie maar mijn vraag is. ik weet niet hoe ik het tegen mijn vrienden moet vertellen. ik wil het ze wel vertellen maar ik heb nooit het goede moment.

hoi allemaal, ik heb net gescheiden ouders en ik vind dat heel moeilijk, en nu is het coronavirus er ook nog en ik ben bijna jarig, heeft iemand tips of advies voor mij?

Hallo, hoe doen jullie dat als je je papa of mama mist. ik vindt het heel lastig. wie heeft dat ook? liefs Jade.

Hoi! Mijn ouders zijn bijna 20 jaar heel gelukkig getrouwd geweest en ik heb nooit het idee gehad dat er ook maar iets van problemen zouden komen. Tot ik vrijdagavond (dus net twee dagen geleden) heel plotseling hoorde dat mijn vader vreemd is gegaan en gaat scheiden van m'n moeder. Mijn vader rekent zich dit enorm aan, en ik heb het idee dat hij het zichzelf in de schoenen probeert te schuiven ("ik heb het gewoon allemaal verprutst" of "ik heb de meeste hersens, maar ik gebruik ze niet") terwijl ik hem ken als een superstoere en betrokken vader. Is er iets dat ik voor hem kan doen? Moet ik uberhaupt wat doen?

Mijn ouders zijn nu een langere tijd uit elkaar. En alsnog heb ik het er best wel moeilijk mee. Ik zie mijn vader heel weinig, hij is altijd aan het werk. Ik mis hem enorm, zonder dat echt te laten merken. Mijn ouders hebben vaak ruzie, maar het is de bedoeling dat ik dat niet door heb ofzo? Ik mis het oude leven echt heel erg. Mijn vader woont ver weg, en ik kan dus niet fietsen (mag niet). Sinds kort heb k vrienden bij mijn vader die mij enorm gelukkig maken. Dus ik wil er zo vaak mogelijk heen. Maar mijn moeder vind dat totaal niet leuk. Dat is te merken aan alles te merken. Ze zegt dan ´warom wil je daar zo graag zijn? Ga alsjeblieft als het daar zo leuk is´. Ik had een hele goede band met mn stiefzus. Die was meteen voorbij na een ruzie. Op school/vrienden gaat ook niet goed. Ik zie het gewoon niet meer zitten. Iemand advies?

Hallo mijn ouders zijn al sinds mijn 4de gescheiden ook hebben mijn ouders geen contact met elkaar wegens dingen die gezegd en gebeurt zijn.. ik heb nog een halfbroertje en hij is 7 jaar oud hij heeft een andere moeder maar we hebben zelfde vader .. omdat ik geen contact meer heb met mijn vader wil ik wel nogsteeds mijn broertje zien maar van zijn moeder mag dat niet en mijn vader zegt dat ik naar hem toe moet komen om hem te zien maar voor mijn eigen geestelijke gezondheid doe ik dat niet want dan ontstaat er weer stress. Mijn vader doet geen moeite voor me om me te zien, ook wil hij dat ik de weekenden regel maar dat wil ik niet ivm met dat mijn ouders geen contact meer hebben. De moeder van mijn broerje wil hier niet in betrokken worden en wil me zelfs niet met mijn broertje laten bellen.. Wat zijn mijn rechten en wat kan ik doen om mijn broertje te zien?

Hoeveel meer mag je nu beslissen als je 12 bent?

Wat als de ene ouder iets zegt en de andere ouder het tegenovergestelde zegt wat moet ik dan doen want ik wil naar allebei luisteren.

Hoi, mijn ouders zijn al een aantal jaar gescheiden en hebben nieuwe partners gevonden. Maar ik zit nu al bijna 3 weken bij me vader omdat ik me heel erg depressief voelde bij me moeder thuis. Nu is dus het geval dat ik binnen 3 dagen gedwongen word om te kiezen waar ik wil wonen maar ik kan niet kiezen omdat zodra ik voor me vader kies me stiefvader me bedreigd en manipuleert om voor hun huis te kiezen. Daarnaast staat me stiefvader naar me schreeuwen en schelden terwijl hij wijst of keihard op de tafel slaat, ik ben gewoon bang voor hem en durf dus ook niet meer mezelf te zijn daar waardoor ik daar haast dagelijks alleen maar verdrietig ben en haast in staat ben om iets slechts te doen (is nog niet gebeurt). Ik voel me op het moment wel het meeste thuis bij me vader omdat ik daar met respect behandelt word maar ik wil me moeder niet met hem achterlaten aangezien hij ook naar haar schreeuwt en scheld. Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen omdat ik bang ben voor wat de gevolgen ervan kunnen zijn.(zo zijn er nog meer van dit soort gebeurtenissen geweest waar in mentaal littekens van draag) Wat is het beste wat ik nu kan doen?