Hee! Ik heb een hele erge situatie thuis. Nou namelijk ik had me periode dat ik heel erg veel loog tegen mijn moeder en stiefvader, omdat ik geen vrijheid kreeg. Langzamerhand ging het slecht met me ik voelde me erg depressief en verdrietig. Ik ging de straat op en ging fraude doen en straatroof en ik kwam altijd in de problemen echt vaak. School ging slecht ik bleef zitten en had geen concentratie meer. Zelf sprak ik er ook met niemand over behalve me vriendin. Ik vind dat erg jammer van mezelf het is nog recent en het heeft de band van mijn moeder verwoest. Me stiefvader praat alleen negatief over me en me moeder ook. Ik voel me erg verwaarloosd alsof ik nutteloos ben daardoor liep ik eerder uit huis. Vervolgens probeer ik nogsteeds te veranderen, maar ze geloven er totaal niks van. Ze respecteren mijn rechten totaal niet en dat vind ik jammer! Ik word naar mijn moederland gestuurd of ergens anders gewoon weg. Wat moet ik nu doen praten met ze helpt niet meer echt niet. Ik zie ook geen daglicht meer en heb geen elektronica! Wat nu wat moet ik doen?

Hee! Voelen jullie je ook wel eens alleen? Alsof je klein bent en iedereen om je heen groot, je broertje en je zus met elkaar, je vader met z’n nieuwe vriendin, en mama die alles aan het verwerken is. En daar sta je dan helemaal alleen! En dan zeggen ze praat over je gevoelens en dan doe ik dat en worden ze boos. En papa zegt altijd je kan niet in het verleden blijven hangen, maar toch doet het mij pijn. Of dat je bang bent, bang dat iedereen je raar aankijkt omdat je in huilen uitbarst omdat je het gewoon niet meer aan kan.

Ik heb een stiefmoeder en een moeder. ze reageren op elkaar of ze een ruzie hebben. ik vind dat niet fijn want ik hou van ze allebei.

Hallo, mijn naam is Yasmin en mijn ouders zijn al gescheiden toen ik vier jaar oud was. Mijn stiefmoeder is sindsdien in mijn leven maar ik heb erg veel moeite om met haar om te gaan. Zo is zij niet geïnteresseerd in mij en heb ik vaak het gevoel door haar te worden achtergesteld. Hebben jullie tips voor mij? Alvast bedankt! Groetjes Yasmin

Ik durf niet met mijn vader te praten omdat ik bang ben dat hij boos wordt. Wat moet ik het aanpakken?

He heb je nog tips voor rusterger in je hoofd te woorden?

Hoihoi, Mijn moeder heeft altijd al haar best gedaan om het contact tussen mijn broertje, ik en mijn vader in de weg te zitten. Nu met de hele corona toestand vindt zij het heel normaal dat wij onze vader niet mogen zien en daar dus ook niet mogen slapen volgens de omgangsregeling die zij opgesteld heeft. Mijn vader werkt verder niet in een vitaal beroep en vindt het heel jammer dat ik hem nu niet meer mag zien. De afspraak die mijn moeder gemaakt had was dat mijn broertje en ik weer normaal naar hem toe mogen en daar mogen slapen zodra de middelbare scholen weer op school les mogen geven, maar nu heeft zij bedacht dat ze ons toch liever hier houdt, ook als de scholen weer open zijn, wat betekent dat ik niet bij mijn vader mag blijven slapen tot dat er een vaccin oid is. Ik mis mijn vader heel erg en vraag me dan ook af of er iets is wat ik kan doen en of mijn moeder uberhaupt het recht heeft om ons daar weg te houden? Ik heb al meerdere keren geprobeerd om er rustig met haar over te praten maar ze begint steeds te schreeuwen en vindt dat ze zich niet hoeft te verantwoorden. Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen..

ik ben gister uitgenodigd voor een bbq bij mama en papa zei gister dat ik daar vandaag wel heen mocht. maar papa maakt zich zorgen dat ik daar dan niet meer weg kan.

haihai, ik heb een vraag. misschien dat iemand die weet te beantwoorden. mijn ouders zijn nu denk ik 2 jaar geleden gescheiden. toen ik dit 2 jaar geleden te horen kreeg werd ik al gauw depressief. ik at slecht. ik viel af (wat wel nodig was :p) en had bijna elke dag hoofdpijn van de spanning en de stres die dit met zich meebracht. ondertussen ben ik daar redelijk van bijgekomen. maar goed toen kwam het, ik was 18 dus ik mocht zelf bepalen hoelang ik bij iemand bleef hangen. omdat ik niet kon kiezen heb ik besloten om 1 week bij mijn ma en 1 week bij mijn pa te zitten. alleen ik merk nu dus heel erg dat ik nooit meer echt thuiskom. het is lastig omschrijven maar zo voelt het. en om nu 2 weken bij 1 ouder te blijven. dan krijg ik van beide ouders dat dat te lang is. dus daar wil ik ze ook niet mee opzadelen. dus ik weet eigenlijk niet zo heel goed wat ik nu moet doen. want dat elke keer verhuizen is voor mij echt enorm stressvol. ik voel een enorme druk aangezien ik altijd moet regelen wanneer 1 ouder mij ophaalt omdat ik nog niet beschik van een autorijbewijs. dus even in het kort: ik voel me niet echt thuis op beide plekken. verhuizen geeft veel stres en ik weet niet wat ik ermee aanmoet.. ik hoop dat iemand misschien een oplossing heeft! mvg, Melissa

Mijn vader verbied mij om met mijn moeder mee te verhuisen. Ik heb zo vaak tegen hem gezegd dat ik dit wil maar hij luistert niet naar me 😥 ik ben zo boos op hem geworden dat ik heb nu al 3 maanden niet gesproken heb ... Door dat ik hem zolang al niet gesproken heb focust hij allen op de verdriet die ik hem aan doe .en niet mijn verdriet .ik snap dat hij mij niet wil verliezen maar ik wil gewoon niet bij hem wonen ik word daar depressief van .en niet gelukkig maar dat ziet hij niet... Wat moet ik doen