heyy mijn ouders zijn gescheiden, en hebben allebij een nieuwe partner. ik wissel nu elke week af bij wie ik slaap. maar eigenlijk wil ik alleen maar bij mijn moeder wonen. als ik bij mijn vader ben voel ik me heel ongelukkig en ik kan niet goed omgaan met het bijzijn van zijn nieuwe vriendin. ik krijg bij mijn vader ook helemaal geen aandacht. ik heb al tegen mijn moeder verteld dat ik graag bij haar wil wonen, maar ik durf het niet tegen mijn vader te vertellen. ik ben bang dat ik hem zal kwetsen of dat hij boos op mij wordt. groetjes (nog een fijne dag verder)

Hallo beste mensen. Ik heb nog een vraag. Ik heb een stiefmoeder gekregen en ze voed me op. Mijn vader was altijd heel romelig en zij heeft hem in de schoonste man ter wereld verandert! Hij is niet alleen heel schoon geworden maar ook zijn karakter is verandert. Ik heb ook een zus (19) en die heeft ook nare nare verhalen meegebracht. Ze had nieuwe schoenen en ze vroeg aan mijn vader of ze die binnen mocht dragen om in te lopen. Hij zegt: Ja is goed hoor. Dan komt onze stiefmoeder binnen en gaat ze helemaal tekeer tegen mijn zus van: JA JE WEET TOCH DAT JE NIET SCHOENEN BINNEN MAG DRAGEN?! en dan zegt mijn zus: Maar ze zijn net nieuw en ik heb ze nog niet buiten gedragen en papa zei dat ik ze mocht binnen dragen. stiefmoeder: JA MAAR HET MAAKT NIET UIT WAT JE VADER ZEGT JE KENT DE REGELS! En mijn vader stond er bij! Hij zag het gewoon! Voor de rest heb ik huiskleren vanwege Corona en ik had ze vergeten aan te doen. Mijn stiefmoeder tegen mij schreeuwen: IK HEB AL 1000 KEER GEZEGD DAT JE JE HUISKLEREN MOET AAN DOEN! ik: Ik was het vergeten hoor ik ben al de was aan het opvouwen. (dat zijn ook een van de stomme regels: was opvouwen) mijn stiefmoeder: JE VERGEET ALTIJD ALLES! GA NU NAAR BOVEN! Dus mijn vraag is wat ik aan moet met deze stiefmoeder? Groetjes Lisa

Hoi allemaal, Mijn ouders zijn nu een jaar gescheiden en sinds een tijdje wissel ik, samen met mijn twee jongere broertjes, elke week van huis (de ene keer bij mijn vader en de andere keer bij mijn moeder). Ik merk dat ik het erg lastig vind om te bedenken wat ik allemaal in moet pakken als ik van de een naar de ander ga. Kleding, opladers, sportspullen, boeken etc... Van mijn ouders en broertjes krijg ik zo nu en dan de opmerking naar mijn hoofd geslingerd dat ik zoveel spullen pak dat het net lijkt alsof ik op vakantie ga.. Hoe doen jullie dit? Hebben jullie bepaalde spullen, bijvoorbeeld opladers, dubbel zodat je ze bij allebei hebt liggen en ze niet mee hoeft te sjouwen? Ik ben namelijk vaak bang dat ik te weinig spullen meeneem en ik vind het niet fijn om een paar keer per week naar het andere huis te gaan om mijn spullen op te halen.. Ik hoor graag van jullie ! :) Groetjes Lotte

Hey, ik heb een vraag Voor Corona ging ik altijd volgens een vast schema naar mijn moeder/vader. Dat mag nu niet meer van mijn moeder omdat zij vindt dat mijn vader niet voorzichtig genoeg is met alle regels van de overheid enzo. Ze wil dat ik lang bij haar ben en kort bij mijn vader. Ik heb gezegd dat ik dat niet meer wil. Mijn moeder zegt dat ik dan zelf met een oplossing moet komen voor wanneer ik waar ben. Mijn vraag is hoe anderen dit doen (dus wanneer je waar bent) / of iemand tips heeft voor wat voor schema ik kan voorstellen. groetjes Claire

Ik wil mijn vader niet meer zien.Hij slaat mij als niemand erbij is.Hij is gemeen.Van grote mensen moet ik wel contact met hem .Ze zeggen dat ik anders later problemen krijg.Dat het niet goed is als ik mijn vader niet zie .Maar ik wil het nooit meer!

Hey, Ik vind het eigenlijk heel eng om hier iets te plaatsen. Maar wil graag even wat dingen kwijt. Ik ben altijd bang om iets verkeerds te zeggen. Dus hoop dat ik het allemaal goed doe... Mijn ouders zijn 2 jaar geleden gescheiden, na hele erge ruzies. Mijn moeder is een paar keer in het ziekenhuis beland door mijn vader. Ik ben toen ook wel veel door mijn vader geslagen. Elke keer als ik nu bij hem ben, ben ik heel erg bang en mis ik mama heel erg. Ik ben heel erg bang dat ik me met alles aan stel, ik durf ook geen hulp te zoeken. Papa en mama doen ook alle communicatie via mij, hun zeggen niks meer tegen elkaar, ik vind het helemaal niet fijn. Ik stel me volgens mijn ouders ook heel erg aan als ik zeg dat ik iets niet fijn vind of als ik moet huilen. Maar stel ik me ook heel erg aan? Ik weet het allemaal niet zo goed meer. Mijn moeder heeft nu ook een nieuwe vriend, maar dat gaat allemaal zo snel. Ze vertelde het en een dag later bleef hij al eten en wou mijn moeder dat ik hem papa zou noemen. Ik zou soms ook best een buddy willen, maar ik durf het niet. Bang het verkeerd te doen, of dat ik het niet waard ben om een buddy te nemen. Sorry voor al deze dingen. Ik kon het gewoon even niet meer voor mezelf houden. Ik vind het allemaal niet zo leuk meer. Ik wil me weer gehoord voelen en wil dat mensen weer van me houden.

Hi allemaal! Ik zit met een aantal dingen; alleen voelen, situatie met m’n vader/stiefmoeder en soms weet ik het gewoon even niet meer. Mijn ouders zijn nu bijna 7 jaar uit elkaar en al snel kreeg mijn vader een nieuwe vriendin, sinds een jaar zijn hun getrouwd. In het begin ging het redelijk goed tussen die vriendin en mij, maar na een paar jaar liep het niet lekker meer. Ik kon het niet hebben dat zij en haar dochter mijn vader constant zagen, meer dan ik dus. We zijn een aantal keer op vakantie gegaan met zijn alle en de laatste liep niet bepaald vlekkeloos. Een paar weken geleden hebben we met z’n 4en gezeten om de lucht te klaren zodat ik daar ook rustig kan komen zonder een ongemakkelijk gevoel en dat er normaal gesprekken kunnen worden gevoerd. Vanuit mijn kant gaat dit naar mijn idee redelijk goed, maar ik merk nog geen verschil vanuit hun kant. Ongeveer 1,5 jaar geleden ben ik “uit mijn vriendengroep gegooid”. Ze vonden mij te negatief, nu begrijp ik wel wat zij bedoelen. Op dit moment heb ik dus eigenlijk niet echt vrienden/vriendinnen. Ik doe geen leuke dingen, en zit grotendeels thuis. Ik wil graag nieuwe mensen ontmoeten, maar weet niet waar of hoe. Als ik het hier met mn vader over heb krijg ik alleen te horen dat dat vervelend is, maar dat hij vroeger altijd vrienden had en nooit gezeik had. Mijn moeder snapt wel dat het vervelend is. Misschien zijn er mensen die zich hierin herkennen. Zo ja, misschien kunnen we eens een keer praten.

Hallo, ik ben Jessy. Mijn moeder en vader (niet biologische vader) zijn sinds november 2020 gescheiden en wij gaan over een paar weekjes verhuizen. Mijn vader heeft het er heel moeilijk mee (wij allemaal trouwens), want het was niet zijn keuze om te gaan scheiden, maar toch is het het beste. Maar er zijn veel meer ruzies thuis tussen mijn ouders en ik vind het wel een beetje eng eigenlijk. Mijn vader gaat random weg zonder te zeggen waar hij heen gaat en zegt alleen tegen mijn moeder dat hij uberhaupt weg gaat (dus niet tegen mij en m'n zusjes). Gisteren was het ook wel weer erg. Mijn moeder ging naar mijn opa en zijn vrouw om daar te gaan eten. Toen mijn moeder in de auto zat kwam mijn vader naar buiten met een houten snijplank en heeft die op de achter kant van de auto gegooid waar mijn moeder in zat (gelukkig is alleen de achter lamp kapot), maar ik vind het niet kunnen echt niet. Hij heeft het alleen maar gedaan omdat mijn moeder zo genaamd geen gedag had gezegd (wat ze meerdere keren heeft gedaan). Ik weet niet wat ik moet doen en dit gebeurt wel vaker (heftige ruzies). Kan iemand me helpen.

Lieve allemaal, Ik moet even mijn ei kwijt hier. Mijn ouders zijn ongeveer 4 maanden geleden uit elkaar gegaan. Het was mijn vader's beslissing. Daarnaast bleek mijn vader al een nieuw vriendin te hebben, dus alles kwam tegelijk. Mijn zusje en ik hebben vanaf het begin af aan gevraagd aan mijn vader of hij het rustig aan kan doen met zijn nieuwe vriendin, zodat mijn zusje en ik tijd hebben om aan de nieuwe situatie te wennen. Nou heeft hij een paar dagen terug eindelijk gezegd dat hij het rustiger aan gaat doen, na 4 maanden vragen. We hebben dit al meerdere malen aan hem gevraagd op verschillende manieren, waaronder de Villa Pinedo brief. Mijn vader woont in het buitenland, dus we zien hem niet vaak. Nu is zijn nieuwe vriendin in het buitenland samen met haar dochter en verblijft ze bij hem thuis. Ze zijn daar nu al 4 weken en zijn nog niet van plan om te vertrekken. Ik heb tegen mijn vader gezegd dat ik het enorm onprettig vind dat zij daar zit, want ik heb het gevoel alsof zij al bij hem ingetrokken is. Mijn vader heeft moeite dit te begrijpen en hij wilt ze ook niet weg sturen. Hij zegt constant dat hij niet begrijpt waarom ik me zo voel en dat ik er toch geen last van heb want ik ben toch niet bij hem thuis. Mijn vraag is of het onredelijk of raar is wat ik nu voel en wat ik nog meer kan doen om mijn vader duidelijk te maken dat ik er enorm mee zit. Ik heb al een heleboel dingen geprobeerd, zo ook zelf een brief schrijven en met mijn vader praten. Veel liefs

Hoi, ik ben fleur en ik wil graag even mijn situatie uitleggen. Mijn ouders zijn al meer dan een jaar gescheiden en sinds 1 maand ofzo hebben ze allebei een nieuwe partner gevonden. Het is niet dat ik daar veel problemen mee heb, maar mijn vader laat soms zijn vriendin zomaar over de vloer komen zonder iets te zeggen tegen mijn broer en mij. Ik heb haar nu twee keer kort gezien in mijn huis maar ik vind het nog steeds een beetje onprettig. Nu heeft mijn vader gezegd dat ze morgen komt eten en hij overlegt dat nooit met ons of wij dat ook oke vinden. Wij is trouwens mijn broer en ik. Vandaag zei ik tegen hem dat ik dat nu nog niet zo fijn vind maar hij begrijpt dat niet. Hij vindt mij gemeen tegen haar en hij vergelijkt het met vriendinnen van mij die soms ook met mij afspreken hier. Ik vind dat toch echt wel iets anders dan zijn nieuwe vriendin opeens hier laten komen. Heeft iemand tips? De relatie tussen mijn ouders is prima, maar niet op zijn best dus zij kunnen het denk ik niet zo goed samen daarover hebben. Alvast bedankt voor hulp. Liefs Fleur