Ik zie mijn vader bijna nooit, alleen om het weekend, dat vind ik erg lastig. Soms vraag ik dan om ik een dag of 2 bij papa mag zijn en online les mag doen, maar dan gaat mijn moeder door het lint. Ze denkt gelijk dat ik voor altijd bij papa wil wonen maar dat is niet zo. Dan blijft ze maar zeggen dat ik bij hem wil wonen. Uiteindelijk geef ik op omdat ik geen zin heb in een discussie, maar dan ga ik niet naar mijn vader. Kan ik misschien een tip krijgen?

Hoi, mijn ouders hadden vorige week woensdag een heftige ruzie midden in de nacht( 02:45) mijn vader had mijn moeders telefoon gepakt omdat ie dacht dat ze vreemd ging. Mijn moeder wou haar telefoon niet ontgrendelen dus mijn vader had haar hand vast. Ze schreeuwde door heel het huis. Mijn moeder schreeuwde dat ik haar telefoon moest pakken maar dat lukte niet. Ze riep dat ie moest stoppen maar dat deed ie niet. Mijn vader trok mijn moeder de trap af. Daar schreeuwde toen ik boven in mijn kamer aan het huilen was. Na een tijdje kwamen ze weer schreeuwend boven, mijn moeder schreeuwde nog steeds dat ie moest ophouden, daarna riep mijn moeder dat ik haar telefoon moest afpakken. Ik greep de telefoon beet en schreeuwde tegen mijn vader dat ie moest stoppen dat het niet leuk was. Toen stopte ze. Ze kwamen me troosten maar dat hielp niet,mijn moeder zei dat ze naar mijn oma toe ging en daar bleef ze slapen mijn oma kwam toen naar ons toe. Ik vertel dit tegen bijna niemand, wang ik ben bang dat mensen hem een slecht persoon gaan vinden en anders maar hem ga kijken, maar dat je ie niet hij is gewoon een heel normale en leuke vader. Net als andere vader. Wat moet ik doen?

Hallo, ik ben ella. Vraag me af of ik de enige ben die mijn stiefvader wel leuk vind,maar mijn stiefmoeder niet. Ze is getrouwd met mijn vader en ik en mijn broer en zus haten der. Ze geeft iedereen knuffels behalve bij ons,en ze doet leuk bij ons als onze vader erbij is.

hoe breng ik mijn ouders weer samen

Hoi iedereen, het is een lang verhaal geworden maar ik vraag me af hoe jullie tegen mijn situatie aankijken. Mijn ouders zijn op een hele nare manier gescheiden toen ik 2 jaar was en ik heb hier tot op de dag van vandaag last van. Mijn vader was/is ongelooflijk boos op mijn moeder en heeft er alles aan gedaan om haar het leven zo zuur mogelijk te maken, waarbij hij probeerde mij en mijn zusje met de vreselijkste verhalen tegen haar op te zetten. Nog steeds kan hij niet met haar in één ruimte zijn, laat staan een normaal gesprek voeren. Ik ben nu een beetje aan het "volwassen leven" begonnen waardoor ik niet meer verplicht ieder weekend naar hem toe hoef. De keren dat ik hem wel zie zijn niet bepaald gezellig. Hij heeft een soort gave om tijdens gesprekken zonder enige aanleiding gemene opmerkingen over mijn moeder te maken, terwijl hij weet hoeveel pijn hij me hiermee doet. Ik merk nu dat ik steeds bozer op mijn vader begin te worden. Ik vind het belachelijk dat een volwassen man niet ter wille van zijn kinderen op een normale manier met zijn ex om kan gaan, moedwillens zo veel leed heeft veroorzaakt toen wij nog klein waren en het na 20 JAAR!!! niet kan laten rusten. Het is alsof de haat jegens mijn moeder sterker is dan zijn liefde voor ons. Ik twijfel nu of ik het contact misschien gewoon helemaal zal verbreken. Het brengt me namelijk niets dan pijn. Wat denken jullie? Ik ben namelijk toch bang dat ik hier in de toekomst spijt van zal krijgen, het blijft toch je vader..

Hoi, Mijn ouders zijn bijna 2 jaar uit elkaar. Ik woon samen met mijn moeder en broertje bij mijn opa en oma. Ik zie mijn vader niet zo vaak, ook omdat ons contact niet zo goed is. Mijn vader zegt dingen tegen mij waar ik verdrietig van wordt. Ik heb het gevoel dat ik niet goed genoeg ben. Mijn broertje gaat iedere 2 weken een weekend en met de feestdagen. Vaak krijgt hij dan iets extra’s en ik niet, omdat ik niet kom. Ik vind dit niet eerlijk. Ik heb een aantal vragen die ik graag wil stellen, deze heb ik samen met mijn behandelaar bedacht. Ik zou het fijn vinden om te horen hoe jullie er mee omgaan. - kennen jullie het gevoel van niet goed genoeg te zijn? Hoe gaan jullie daar mee om? - ik voel mij vaak schuldig, alsof het aan mij ligt dat mijn vader lelijk tegen mij doet. Hoe kan ik mij minder schuldig voelen? - voelen jullie je ook onzeker? - hebben jullie ook de ervaring dat je zelf al veel geprobeerd hebt om het te veranderen, dat het beter gaat, maar dat de verandering niet lukt? - herkennen jullie het dat er verschil wordt gemaakt tussen jou en en je broers of zussen? - wat heeft jullie geholpen in het omgaan met de scheiding? - hebben jullie het geaccepteerd hoe het gaat? Ja, wat heeft geholpen en Nee, wat vind je moeilijk. Groet Danique

Hoi, Mijn naam is Kim 18 jaar en ik heb een broertje van 16. mijn ouders zijn zeven jaar geleden gescheiden en ik heb het er no elke dag lastig mee. Ik word steeds emotioneel als ik het er over heb, hebben jullie dat ook? Mijn broertje en ik zijn maandag dinsdag en woensdagochtend bij onze vader en dan woensdagmiddag en donderdag en vrijdag bij onze moeder en de weekenden om en om. Nou heb ik sinds een tijdje een vriend en slaap ik soms ook wel eens daar. ik vind het alleen soms zo vervelend voor me broertje en m'n ouders dat ik dan niet thuis ben, want ik zie ze al zo weinig in de week. Herkent iemand dat? Groetjes

Hey hey, Mijn ouders zijn nu een paar maanden gescheiden en mijn moeder heeft al weer een vriend. En er zijn veel dingen gebeurd in de laatste tijd. Alleen merk ik dat ik 'thuis' en school niet gescheiden kan houden. Misschien is dat op dit moment ook wel onmogelijk voor mij. Maar ik zou het fijn vinden als ik op school ben of ik met school bezig ben, dat ik dan mijn gedachten hier ook (volledig) op kan concentreren.. Heeft iemand hier misschien tips voor of zelf ook ervaringen mee? Alvast bedankt! Groetjes, Rachell

Hey, mijn ouders zijn al een jaar gescheiden en mijn mama heeft een nieuwe vriend en papa heeft ondertussen een nieuwe vriendin. Papa weet wel dat mama een nieuwe vriend heeft en hij weet ook wie dat is, maar van hem mag mama niets weten van zijn vriendin. Dit vind ik heel moeilijk. De laatste weken gaat het wat moeilijker bij papa en zijn nieuwe vriendin bemoeit haar er ook altijd mee. Dit vind ik echt niet leuk. Dan mis ik ook iemand om tegen te praten, want dat zou ik dan graag tegen mama doen, maar ja, zei mag van niets weten... Gelukkig heb ik een docent die wel naar me luistert, maar ik vind het moeilijk om haar steeds om hulp te vragen en ik weet ook niet meer goed hoe ik het moet vragen. Kan er iemand me helpen? Groetjes Ellen

Wat kan ik het best doen als ik het druk in mijn hoofd heb/ last heb van de scheiding