Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun verhalen.

Doorzoek de verhalen

16 verhalen gevonden voor jou

Maar wat als ík naar de kinderrechter wil?
Maar wat als ík naar de kinderrechter wil?
Mijn woonsituatieRechten

📖 Maar wat als ík naar de kinderrechter wil?

Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik 16 jaar oud was. Omdat ze er samen niet uitkwamen, kreeg ik een brief van de kinderrechter. In die brief zat een formulier waarop ik kon aangeven waar ik wilde wonen. Ik wilde graag in het huis blijven wonen waar ik opgegroeid was. Na de scheiding bleef mijn moeder in dat huis wonen. Ik ging rond deze tijd aan mijn eindexamens beginnen en ging naar een nieuwe MBO-school. Dat zijn natuurlijk ontzettend belangrijke momenten. Ik startte een hele nieuwe levensfase. Als ik dan ook nog eens zou moeten verhuizen uit het huis waar ik was opgegroeid: Ik zou daar zo ongelukkig van worden. Ik wilde heel graag grip houden op iets wat zo vertrouwd was.

Mijn brief!

Voordat mijn vader zijn eigen huis kreeg, ging hij eerst een jaar bij mijn oma wonen. Hij wilde dat ik van mijn moeders huis naar mijn oma’s huis ging. Ik hou heel erg veel van mijn oma, maar het idee dat ik opeens voor de helft in haar huis moest wonen vond ik wel even een gek idee. Dus ik schreef in de brief naar de rechter, dat ik het een heel spannend idee vond om opeens met mijn oma samen te gaan wonen. Mijn ouders zeiden al tegen me dat ik dat beter niet in de brief kon zetten: “Straks wilt de rechter nog met je praten en dat gaat dan weer zoveel geld kosten!”

Ze wilden dat ik opschreef dat alles oké is en ik het eens ben met mijn ouders. Maar ik was het niet helemaal eens met mijn ouders. Het is mijn brief, mijn naam staat erop en ik vond het belangrijk om op te schrijven wat ik vond en wat ik wilde. Uiteindelijk mocht ik het toch opschrijven na al het aandringen. Volgens mij hadden ze door dat ze me niet tegen konden houden, maar ik moest wel aanvinken dat ik niet met de rechter wilde praten. De brief was verstuurd en een paar dagen later kwam mijn vader een beetje boos naar me toe. De kinderrechter wilde toch met me praten. Mijn ouders wilden dit absoluut niet, dus heeft mijn vader aan de advocaat doorgegeven dat ik niet met de rechter wil praten en dat alles oké is.

Vrede bewaren

Ik voelde me helemaal niet gezien, het was alsof mijn mening er niet toe deed. Ik had me erbij neergelegd en heb het gelaten voor wat het was. Diep vanbinnen was ik wel een beetje boos, want mijn recht was me ontnomen. Ik heb dat gevoel alleen geblokkeerd om de vrede te bewaren. Als ik erop terugkijk ben ik wel trots op mezelf. Ik heb toch het formulier deels in kunnen vullen hoe ik de omgangsregeling wilde. Ik heb uiteindelijk niet met de kinderrechter kunnen praten, maar gelukkig was bij mijn oma wonen toch heel erg fijn.

PS. Check de websites www.gratisrechtshulp.nl en www.kjrw.eu/voor-wie/kinderen/ voor jouw rechten en eventuele hulp bij het schrijven van de brief!

Wil je over de scheiding van je ouders praten met een jongere die ook gescheiden ouders heeft? Meld je aan voor een Online-Buddy van Villa Pinedo! Nieuwsgierig? Lees hier meer informatie.

Verhaal lezen
Brief aan de rechter: jouw mening telt!
Brief aan de rechter: jouw mening telt!
Mijn woonsituatieRechten

📖 Brief aan de rechter: jouw mening telt!

Mijn ouders zijn uit elkaar gegaan toen ik 14 jaar oud was. Omdat mijn ouders er samen niet uitkwamen, zijn ze naar de rechtbank gegaan. Ik heb toen een brief aan de rechter geschreven. In deze blog neem ik jullie mee in hoe ik dat heb ervaren!

Plots

Nadat mijn ouders uit elkaar waren gegaan ontstond er vrij snel ruzie tussen mijn ouders. Dat ging over van alles: over het huis waarin we woonden, over de hoogte van de alimentatie en over de omgangsregeling. Samen met een mediator kwamen mijn ouders er niet uit en daarom volgden er een aantal rechtszaken. Dat was heel gek voor mijn zusjes en mij om mee te maken. Onze ouders die altijd zo goed met elkaar overweg konden, die nu alleen nog maar met elkaar wilden praten via hun advocaten… Hoe dan?

De rechtbank

Van de rechtbank kreeg ik een uitnodiging om langs te komen om met de rechter te praten. Op dat moment leek het mij geen fijn idee om naar de rechtbank te gaan en daarom heb ik besloten in plaats daarvan een brief te schrijven. In de brief mocht ik mijn mening geven over hoe vaak ik mijn ouders wilde zien en waar ik wilde wonen.

"Ik vond het erg fijn dat de rechter om mijn mening vroeg."

Het huis waarin ik nog met mijn moeder en zusjes woonde moest namelijk per direct in de verkoop en zo kon ik aan de rechter laten weten dat ik het liefst nog langer in ons huis zou willen wonen. Toen ik ouder was kreeg ik ook een uitnodiging om mijn mening te geven over de hoogte van de alimentatie. Dat vond ik best lastig, want ik had geen flauw idee wat ‘normaal’ was. Uiteindelijk heb ik vooral in de brief geschreven wat ik belangrijk vond om te kunnen doen van de alimentatie, zoals kunnen sporten en sparen voor mijn studie.

Samen schrijven

Een brief aan de rechter schrijven is best pittig. Wat moet er allemaal in, hoe verwoord je het? Ik heb de brief samen met een goede kennis geschreven. Ik vond dat super fijn, want op deze manier kon ik met iemand sparren over wat ik graag zou willen opschrijven. Daarnaast hoefde ik ook geen rekening te houden met wat mijn vader en moeder wilden dat ik zou schrijven. Het was echt míjn eigen brief!

Dankbaar

Uiteindelijk heeft de rechter besloten dat wij langer in het huis mochten blijven wonen. Tot de dag van vandaag wonen wij er nog steeds, al is er afgesproken dat wij dit jaar wel gaan verhuizen. Als ik op de rechtszaken terugkijk ben ik erg dankbaar dat de rechter heeft gekeken naar de situatie van mijn zusjes en ik. Ook ben ik trots dat ik mijn eigen mening op papier heb durven zetten!

Het gaat ook over jou

Als je ouders naar de rechtbank gaan heb jij het recht om jouw mening te laten horen. De scheiding gaat immers ook over jou! Dus stuur die brief en schrijf op wat je voelt en denkt. Om ervoor te zorgen dat het echt jouw eigen brief is en niet die van je vader of moeder, wil ik als tip meegeven om de brief te schrijven met iemand die je goed vertrouwt. Dat kan een juf of meester zijn, een tante of oom, een mentor of een goede vriendin of vriend. Vraag gerust om hulp, je hoeft het niet alleen te doen!

Liefs,

Celeste

PS. Check de websites www.gratisrechtshulp.nl en https://kjrw.eu/voor-wie/kinderen/ voor jouw rechten en eventuele hulp bij het schrijven van de brief!

Verhaal lezen
Bij wie kan ik terecht als ik mij niet veilig voel?
Bij wie kan ik terecht als ik mij niet veilig voel?
RechtenGedachten en gevoelensSteun

📖 Bij wie kan ik terecht als ik mij niet veilig voel?

Voel jij je niet veilig thuis? Het is belangrijk om erover te praten met iemand die je kunt vertrouwen. Dat kan een tante of oom zijn, of een vertrouwenspersoon op school. Ook kan je terecht bij verschillende organisaties. Onthoud dat het nooit jouw schuld is en dat het niet oké is om pijn gedaan te worden.

Praat erover, met een bekende!

Vind je het lastig om een gesprek met een vertrouwenspersoon te beginnen? Wij hebben een paar tips voor jou!

Het is prettig als iemand écht naar jou kan luisteren en dat jullie alleen zijn. Vertel over jouw situatie en wat je er bij voelt. Misschien kan je ook tegen die persoon zeggen wat hij of zij kan doen om het voor jou makkelijker te maken!

Misschien schaam je je voor de situatie thuis of denk je dat je de enige bent die dit meemaakt. Dan kan het vervelend voelen om het te delen! Maar onthoud heel goed: je bent niet alleen en je hoeft het niet alleen te doen! En het is ook niet jouw schuld! Je hoeft je niet te schamen over wat jij voelt of wat er thuis gebeurt!

Voelt het toch niet fijn om met deze persoon erover te praten? Misschien is er iemand anders in jouw omgeving met wie je kunt praten. Ook zijn er organisaties die jou een luisterend oor kunnen bieden en advies kunnen geven. Je hoeft het niet alleen te doen!

Praat erover, met een onbekende!

Wil je liever anoniem blijven door met een onbekende te praten? Misschien vind je het fijn om met deze organisaties te chatten of bellen:

Kindertelefoon: bij de Kindertelefoon kan je elke dag bellen en chatten over ALLES! Een gesprek is gratis en vertrouwelijk. Daarom hoef je niet je echte naam op te geven. Bellen kan naar 0800-0432 en chatten via de website!

Veilig Thuis: ook hier kun je gratis en anoniem chatten en bellen! Bij Veilig Thuis kun je ook een officiële melding doen, zodat er iets aan de situatie gedaan kan worden. Dit is anoniem, dus je hoeft niet te zeggen hoe je heet of waar je woont. Als je met Veilig Thuis belt of chat, luistert de medewerker naar je en stelt hij of zij je vragen. Jullie overleggen dan samen of er professionele hulp nodig is en hoe jullie dat samen kunnen regelen. Bellen kan naar 0800-2000 en chatten via de website!

Supportlijn Alles Oké : als je tussen de 18 en 24 jaar bent kan je terecht bij de Supportlijn Alles Oké! Je kan hier chatten en bellen met een getrainde vrijwilliger. Bellen kan naar 0800-0450 of chatten via de website!

Is jouw situatie weer veilig, heb je iemand in vertrouwen kunnen nemen? Misschien vind je het wel fijn om voor een langere periode te kletsen met een Buddy van Villa Pinedo. Een Buddy is een jongere die ook ervaring heeft met gescheiden ouders. Een Buddy luistert altijd naar jou!

Bron: NJI

Verhaal lezen
Welke rechten heb je? #4
Welke rechten heb je? #4
Rechten

📖 Welke rechten heb je? #4

Als ouders gaan scheiden, begint vaak een ander leven. Soms gaat een van de ouders verhuizen, samen of zonder de kinderen. Als je ouders allebei het gezag hebben, dan moet de ene ouder toestemming geven aan de ander om te mogen verhuizen. Maar wat nou als die toestemming niet wordt gegeven? Heel veel ruziënde ouders komen dan (weer) terecht bij de rechter.

Verhuizen is een belangrijke beslissing. Daarom moeten ouders die gezamenlijk het gezag hebben hierover samen beslissen. Dit geldt ook voor de woonplaats van het kind. Als toestemming door de niet-verhuizende ouder niet wordt gegeven, dan mag de andere ouder niet verhuizen, althans niet met het kind.

Wat als een ouder geen toestemming geeft?

Als de niet-verhuizende ouder geen toestemming wil geven, kan aan de rechter vervangende toestemming worden gevraagd. Of de rechter die toestemming geeft, hangt af van de omstandigheden. De rechter zal eerder toestemming geven voor een verhuizing van Amsterdam naar Diemen, dan van Amsterdam naar Maastricht of zelfs naar het buitenland. De noodzaak van de verhuizing is belangrijk.

Bijvoorbeeld als de ouder werk krijgt ergens anders of als de verhuizende ouder gaat samenwonen met een nieuwe partner. Ook de voorbereiding van de verhuizing wordt meegenomen door de rechter. De contactregeling met de andere ouder en de gevolgen van de verhuizing voor het kind zijn ook belangrijke factoren. Daarnaast wordt aandacht geschonken aan de leeftijd van het kind en de mate waarin het kind gewend is aan zijn omgeving. Van belang is dat de rechter alle belangen moet afwegen en niet alleen het belang van het kind. Natuurlijk is het belang van het kind wel een zwaarwegend belang voor de rechter. In veel uitspraken wordt vervangende toestemming afgewezen.

Rechter weigert toestemming

Als de toestemming door de rechter wordt geweigerd, mag de ouder niet met het kind verhuizen. Uiteraard mag de ouder zelf wel verhuizen. Het komt in de praktijk wel eens voor dat de ouder toch verhuist, zonder toestemming van de ouder of van de rechter. De niet-verhuizende ouder kan dan opnieuw naar de rechter en de rechter kan beslissen dat de ouder terug moet verhuizen.

Het kan natuurlijk ook voorkomen dat de ouder waarbij de kinderen niet wonen, verhuist. Bij deze verhuizing is geen toestemming vereist en kan er juridisch gezien niet veel van deze ouder worden verlangd. De rechter zal wel vinden dat de ouder tijd moet vrijmaken voor het kind, maar dit kan niet worden afgedwongen.

Verhaal lezen
Welke rechten heb je? #3
Welke rechten heb je? #3
Rechten

📖 Welke rechten heb je? #3

In deel drie van deze ‘rechten-serie’ wil ik graag het onderwerp ‘gezag’ behandelen. In Nederland staan minderjarigen (jonger dan achttien) onder gezag. Dit houdt in dat zij bepaalde officiële handelingen, zoals een auto kopen, niet zelfstandig mogen verrichten. Ouderlijk gezag betekent dat de ouders verantwoordelijk zijn voor de veiligheid, gezondheid en ontwikkeling van het kind.

Als je ouders zijn getrouwd (of een geregistreerd partnerschap zijn aangegaan), krijgen zij van rechtswege (zonder dat ze er iets voor hoeven te doen) gezag over de kinderen. Je vader hoeft de kinderen dan ook niet te erkennen, hij wordt automatisch (juridisch) vader. Juridisch vader betekent dat hij voor de wet wordt gezien als de vader van het kind. Het kan dus voorkomen dat een man de juridisch vader van een kind is, terwijl hij niet de ‘echte’ vader is. Een juridisch vader en biologisch vader kunnen twee verschillende personen zijn.

Gezag in andere situaties

Als de ouders trouwen terwijl het kind al is geboren, krijgen zij ook allebei gezag. Een voorwaarde is dan wel dat het kind is erkend door de vader. Erkennen betekent dat de vader het juridisch ouderschap op zich neemt. Hij aanvaardt dat hij de vader is van het kind.

Als de ouders niet zijn getrouwd en ook geen geregistreerd partnerschap zijn aangegaan, dan heeft de moeder alleen het gezag over het kind. Uiteraard kunnen allebei de ouders wel samen het gezag uitoefenen, maar dan moet dit eerst worden aangevraagd bij de rechtbank. Ook hier geldt weer de voorwaarde dat de vader het kind heeft erkend.

Als de moeder minderjarig is op het moment dat het kind wordt geboren, dan krijgt zij niet het gezag. Er moet dan een voogd worden benoemd door de rechter. Als de moeder de leeftijd van achttien jaar bereikt, krijgt zij zelf het gezag over het kind. Als iemand anders het gezag over het kind heeft, dus niet een van beide ouders, dan heet het ‘voogdij’.

Gezag na een scheiding

Maar wat als de ouders gaan scheiden? Wie krijgt dan het gezag? Het gezag, dat beide ouders krijgen als ze zijn getrouwd of een geregistreerd partnerschap zijn aangegaan, verandert niet door een echtscheiding. Dus als de ouders gaan scheiden, behouden zij allebei het gezag over de kinderen.

Het kan voorkomen dat de rechter besluit om het gezag toe te kennen aan één ouder, dan spreken we van eenhoofdig gezag. Dit is niet gebruikelijk en gebeurt slechts in uitzonderlijke gevallen. Het gezag wordt aan één ouder toegekend, als er onaanvaardbare risico’s voor het kind zijn en niet wordt verwacht dat hier binnen korte tijd verbetering in komt. Bijvoorbeeld als een van beide ouders gaat emigreren, of ernstige drugsproblemen heeft waardoor hij of zij niet meer in staat is om voor het kind te zorgen. In de jurisprudentie (uitspraken van rechters) wordt gesproken over dat het kind ‘klem of verloren’ zal gaan tussen beide ouders. Het belang van het kind staat dus altijd voorop!

Het ouderlijk gezag beëindigen is een hele zware maatregel en wordt alleen toegepast als daar ernstige aanleiding toe is. Vaak gaat het dan om gevallen waarin het kind wordt mishandeld, verwaarloosd of misbruikt. Voordat de rechter zo’n belangrijke beslissing neemt, zal hij kinderen van twaalf jaar of ouder oproepen om gehoord te worden. Hij wil dan graag weten wat het kind ervan vindt. Meer hierover in mijn vorige artikel over het hoorrecht.

Wat houdt ouderlijk gezag in?

Wanneer ouders het gezag hebben, zijn zij verantwoordelijk voor de verzorging en opvoeding van het kind. Zij beheren het vermogen voor het kind en zijn de wettelijke vertegenwoordiger. Ook zijn ze onderhoudsplichtig, dit betekent dat er alimentatie betaald moet worden. Ouderlijk gezag hebben de ouders niet voor altijd. Dit eindigt als het kind achttien jaar wordt.

Ouders die allebei het gezag uitvoeren na een echtscheiding mogen niet zomaar verhuizen naar de andere kant van het land zonder dit met de andere ouder te overleggen. Ook moeten ze samen afspraken maken over de schoolkeuze van het kind, of een verblijf in het buitenland. Bij medische ingrepen moeten de ouders ook met elkaar overleggen. Datzelfde geldt voor het beheer van de financiën.

Vragen naar aanleiding van dit artikel? Stel ze gerust in de comments!

Verhaal lezen
Welke rechten heb je? #2
Welke rechten heb je? #2
Rechten

📖 Welke rechten heb je? #2

De rechter wil graag weten wat jij van de scheiding vindt en hoe het met jou gaat. Dat noemen ze het hoorrecht. De rechter kan je uitnodigen voor een gesprek op de rechtbank. In dit gesprek kan de rechter bijvoorbeeld vragen waar jij het liefst zou willen wonen. Of hoe vaak je een bepaalde ouder wilt zien. Het hoorrecht geldt voor minderjarige kinderen (van twaalf jaar en ouder). Maar kinderen die jonger zijn dan twaalf jaar kunnen in specifieke gevallen ook gehoord worden (maar dit komt niet vaak voor).

Hoe werkt het hoorrecht?

Eerst ontvang je een brief van de rechtbank, een soort uitnodiging. In die uitnodiging staat de dag en het tijdstip waarop jij wordt verwacht. Als je bij de rechtbank komt, moet je eerst door beveiligingspoortjes (net als op Schiphol). Bij de receptie laat je de uitnodiging zien. De bode (medewerker van de receptie) brengt je dan naar een wachtruimte. Hier wacht je tot de rechter klaar is voor het gesprek. Je wordt dan opgehaald en naar de plek gebracht waar het gesprek plaatsvindt.

Je hoeft niet alleen naar het gesprek. Je mag iemand meenemen, bijvoorbeeld je moeder of je vader. Zij mogen alleen niet bij het gesprek aanwezig zijn, want het gesprek is alleen tussen jou en de rechter. Degenen die je meeneemt wachten in de wachtkamer tot het gesprek is afgelopen. Er zit ook een griffier bij het gesprek. De griffier schrijft alles op wat er wordt besproken en maakt er een verslag van. Het gaat erom dat je bij de rechter vertelt wat JIJ vindt. Dus niet wat je denkt dat het beste is om te zeggen voor je ouders of wat de rechter graag wil horen. De rechter bespreekt vervolgens met jou wat zij gaat vertellen aan je ouders of wat niet. Het gesprek duurt niet eens zo lang, vaak maar tien minuten.

Ben je verplicht?

Het kindgesprek is een hoorrecht en geen hoorplicht. Je bent dus niet verplicht om op de uitnodiging van de rechter in te gaan. Als je niet naar de rechtbank wilt komen, maar de rechter wel iets wilt vertellen, kun je ook een brief schrijven. In die brief kan je vertellen wat jij belangrijk vindt. Het adres van de rechtbank staat in de uitnodiging. Je kan altijd vragen of iemand je wil helpen bij het schrijven van de brief. Als je wel graag naar de rechtbank wilt, maar niet kunt op het aangegeven tijdstip, kan je de rechtbank ook bellen om te vragen of het verzet kan worden.

Het klinkt best spannend en dat kan ik me heel goed voorstellen. Maar onthoud: de rechter is ook maar een mens en zelf vaak ook vader of moeder. Dus je hoeft absoluut niet bang voor hem of haar te zijn. Als jullie vragen hebben naar aanleiding van dit artikel, stel ze gerust in de comments! Of als jullie ervaringen willen delen, mag dat natuurlijk ook altijd. Wil je meer weten over het kindgesprek? Bekijk dan het filmpje!

Verhaal lezen
Welke rechten heb je? #1
Welke rechten heb je? #1
Rechten

📖 Welke rechten heb je? #1

Als je ouders gaan scheiden, word je als kind vaak heen en weer geslingerd tussen emoties, afspraken en rechten. Maar welke rechten heb je als kind? In deze serie van tien informatieve artikelen wil ik iedere maand een ‘recht’ uitlichten. De maand december trap ik af met ‘omgang’. Misschien wel het lastigste onderwerp. Vanzelfsprekend hoor ik graag jullie ervaringen. En als jullie vragen hebben, stel ze gerust in de comments!

Als je ouders gaan scheiden, kunnen ze zelf afspraken maken over hoe ze de omgangsregeling gaan invullen. Maar soms komt er ook een rechter aan te pas. Volgens de Nederlandse wet heeft iedere ouder bij wie het kind niet woont, in principe recht op omgang met het kind. Maar ook anderen die een hechte band met het kind hebben, kunnen de rechter vragen om een omgangsregeling. Bijvoorbeeld opa’s en oma’s. Dit klinkt vrij logisch. Toch zijn er nog best veel onduidelijkheden.

Wie heeft er recht op omgang?

Je moeder, en je vader als hij jou heeft erkend. Als jouw ouders waren getrouwd, dan is je vader automatisch je juridische vader en je moeder je juridische moeder. Dat betekent dat ze volgens de wet ook gezien worden als jouw vader en moeder. Waren jouw ouders niet getrouwd, maar woonden ze bijvoorbeeld wel samen, dan kan het zijn dat je vader jou heeft erkend. Dan is je vader naar de gemeente gegaan en heeft hij de gemeente laten weten dat hij jouw vader is. Jouw moeder heeft daar toestemming voor moeten geven. Als je vader jou heeft erkend, heeft hij recht op omgang met jou.

Geen omgang

Er zijn situaties waarin de rechter bepaalt dat een van beide of beide ouders geen omgang mogen hebben. Bijvoorbeeld als je ouder niet geschikt is. Of als jij (als je twaalf jaar bent of ouder) aan de rechter hebt laten weten dat omgang heel veel moeilijkheden met zich meebrengt. De Nederlandse wetgever (diegene die de wetten maakt) vindt het heel belangrijk dat een kind omgang heeft met de ouder bij wie het niet woont. Dus als een van beide ouders niet wil dat jij bij de andere ouder woont, is dat geen reden om de omgangsregeling te wijzigen.

Redenen voor wijzigingen

Er moet sprake zijn van ernstige bezwaren, bijvoorbeeld als je ouder heel erg veel drinkt of misschien wel drugs gebruikt. Je moet kunnen aantonen dat je vreselijk lijdt onder die situatie. Dus als je het gewoon niet zo gezellig bij mama vindt, is dat niet genoeg om omgang te ontzeggen. Alleen een rechter kan de omgang van de ouder met hun kind ontzeggen. Dus als papa zegt dat je niet meer naar mama mag of mama zegt dat je niet meer met papa mag praten, dan klopt dat helemaal niet. Want alleen de rechter kan dat soort dingen beslissen. Als de rechter vindt dat jij een leeftijd hebt bereikt waarop je zelf kan kiezen wanneer je naar de andere ouder toe gaat, zal hij geen regeling vaststellen. Dan mag je dus zelf bepalen wanneer je naar welke ouder gaat. Dat is fijn, toch?

Verhaal lezen