Ik heb een vraag. Mijn vriend zijn oudste dochter (13) wilt niet meer naar haar echte vader komen omdat hij haar niet 'koopt'. Dochter is idolaat van het perfecte gezinnetje bij haar moeder. Dit houdt in; nieuwe vriend koopt alles voor hun, er is een zusje bij gekomen, dochter heeft een seizoenskaart van Feijenoord en gaat hier samen met hem naar toe (doet zelf totaal niet aan sport) en wanneer zij iets niet wilt hoeft zij dit ook niet van moeder en hem. Mijn vriend (haar biologische vader) heeft haar een standje gegeven (opvoedend) over een bepaald voorval. Dochter komt nu niet meer (omgangsregeling is dus verbroken) omdat ze naar de rechter wilt gaan om de omgangsregeling te veranderen. Pas als hier uitspraak over is, wilt zij weer komen. Wij denken dat de drempel voor haar dan veel te hoog wordt en zij bang wordt. Zijn jullie bekend met zo'n verhaal? Warme groet, Beertje

Ik heb een vraag. Mijn vriend zijn oudste dochter (13) wilt niet meer naar haar echte vader komen omdat hij haar niet 'koopt'. Dochter is idolaat van het perfecte gezinnetje bij haar moeder. Dit houdt in; nieuwe vriend koopt alles voor hun, er is een zusje bij gekomen, dochter heeft een seizoenskaart van Feijenoord en gaat hier samen met hem naar toe (doet zelf totaal niet aan sport) en wanneer zij iets niet wilt hoeft zij dit ook niet van moeder en hem. Mijn vriend (haar biologische vader) heeft haar een standje gegeven (opvoedend) over een bepaald voorval. Dochter komt nu niet meer (omgangsregeling is dus verbroken) omdat ze naar de rechter wilt gaan om de omgangsregeling te veranderen. Pas als hier uitspraak over is, wilt zij weer komen. Wij denken dat de drempel voor haar dan veel te hoog wordt en zij bang wordt. Zijn jullie bekend met zo'n verhaal? Warme groet, Beertje

Mijn dochter heeft besloten om bij haar vader te gaan wonen, ze is 14 jaar. Natuurlijk heb ik daar veel verdriet van maar ik wil haar ook niet tegenhouden. Zij vindt dat het plaatje thuis niet meer klopt omdat mijn nieuwe partner ook bij ons woont. Hij is best wel snel in beeld gekomen nadat ik van haar vader ben gescheiden, dat is nu 1,5 jaar geleden. Op vakantie hebben we het heel leuk met elkaar maar thuis vindt ze het moeilijk. Herkent iemand dit en hoe kan ik haar helpen? een verdrietige mama

Mijn dochter heeft besloten om bij haar vader te gaan wonen, ze is 14 jaar. Natuurlijk heb ik daar veel verdriet van maar ik wil haar ook niet tegenhouden. Zij vindt dat het plaatje thuis niet meer klopt omdat mijn nieuwe partner ook bij ons woont. Hij is best wel snel in beeld gekomen nadat ik van haar vader ben gescheiden, dat is nu 1,5 jaar geleden. Op vakantie hebben we het heel leuk met elkaar maar thuis vindt ze het moeilijk. Herkent iemand dit en hoe kan ik haar helpen? een verdrietige mama

Hallo, ben een moeder van een zoon van bijna 12 jaar, die al vanaf het moment dat zijn vader en ik uit elkaar zijn, moeite heeft om naar zijn vader te gaan te willen... Zijn vader woont inmiddels ruim 80 kilometer bij ons vandaan en onze zoon komt daar een keer in de twee weken en helft van alle vakanties. Nu heeft hij al vele malen gezegd, niet naar zijn te willen, zich niet prettig te voelen... Helaas is communicatie met zijn vader niet mogelijk en doe ik, via een ander. Dit zint zijn vader niet en ook dat hij vindt dat ik zijn zoon tegen hem opzet. Nu erkennen wij best de problemen, maar mijn ex wil ze niet toegeven en wijst naar mij. Dit vindt ik erg moeilijk, ook voor onze zoon . Nu vindt hij dat de situatie zo slecht is, dat hij melding schijnt gedaan te hebben bij Veilig thuis. Ik vind dit juist een foute keuze, daar dit ook voor onze zoon geen prettig idee is. Zijn er van jullie uit ideeen wat je in zo'n situatie kan doen? hoop dat jullie mij en mijn zoon willen helpen?

Hallo, ben een moeder van een zoon van bijna 12 jaar, die al vanaf het moment dat zijn vader en ik uit elkaar zijn, moeite heeft om naar zijn vader te gaan te willen... Zijn vader woont inmiddels ruim 80 kilometer bij ons vandaan en onze zoon komt daar een keer in de twee weken en helft van alle vakanties. Nu heeft hij al vele malen gezegd, niet naar zijn te willen, zich niet prettig te voelen... Helaas is communicatie met zijn vader niet mogelijk en doe ik, via een ander. Dit zint zijn vader niet en ook dat hij vindt dat ik zijn zoon tegen hem opzet. Nu erkennen wij best de problemen, maar mijn ex wil ze niet toegeven en wijst naar mij. Dit vindt ik erg moeilijk, ook voor onze zoon . Nu vindt hij dat de situatie zo slecht is, dat hij melding schijnt gedaan te hebben bij Veilig thuis. Ik vind dit juist een foute keuze, daar dit ook voor onze zoon geen prettig idee is. Zijn er van jullie uit ideeen wat je in zo'n situatie kan doen? hoop dat jullie mij en mijn zoon willen helpen?

Hallo ik heb een vraag, ik zit pas in een scheiding en heb 2 kids van 2 en 4jaar. Nu is het zo dat mijn ex man negatieve dingen zit te zeggen tegen mijn kind van 4. Mijn kind zit hiermee en ze weet zich niet meer goed te uiten. Driftbuien en tegendraads als ze bij me is. Ik heb de kids nu alleen in t weekend. Wat is het beste wat ik hiermee kan doen?

Hallo ik heb een vraag, ik zit pas in een scheiding en heb 2 kids van 2 en 4jaar. Nu is het zo dat mijn ex man negatieve dingen zit te zeggen tegen mijn kind van 4. Mijn kind zit hiermee en ze weet zich niet meer goed te uiten. Driftbuien en tegendraads als ze bij me is. Ik heb de kids nu alleen in t weekend. Wat is het beste wat ik hiermee kan doen?

---

Hallo, Beginnen bij het begin dan maar. Ik en de vader van onze zoon zijn al vanaf zijn 1e levensjaar gescheiden. Hij heeft altijd veel moeite gehad met een omgangs regeling. Nu weten we sinds enkele jaren dat hij autisme heeft, uk is nu 5 jaar ( "bijna 6 hoor!" ) Maar weer wilt hij niet naar zijn vader, we hebben de afspraak dat we hem niet dwingen omdat dat enkel op huilen en drama uitkomt. Nu heeft uk zelf met de phygoloog een plan bedacht hoe hij weer naar zijn vader toe kan. Super goed dacht ik! Maar helaas vind papa het maar niets en wilt het op zijn manier en niet anders. Nu zit jeugdzorg ook in de mix en die vinden uk zijn plan ook top en willen het zo ook laten zijn. Nu heb ik het gevoel dat ik uk onrecht aandoe door hem zijn plan te laten uitvoeren en hem niet te dwingen iets te doen wat hij niet wilt. Ik ben bang dat uk hierdoor zijn vader niet langer zal zien. Wat zijn jullie ideeen hier over?

---

Hallo, Beginnen bij het begin dan maar. Ik en de vader van onze zoon zijn al vanaf zijn 1e levensjaar gescheiden. Hij heeft altijd veel moeite gehad met een omgangs regeling. Nu weten we sinds enkele jaren dat hij autisme heeft, uk is nu 5 jaar ( "bijna 6 hoor!" ) Maar weer wilt hij niet naar zijn vader, we hebben de afspraak dat we hem niet dwingen omdat dat enkel op huilen en drama uitkomt. Nu heeft uk zelf met de phygoloog een plan bedacht hoe hij weer naar zijn vader toe kan. Super goed dacht ik! Maar helaas vind papa het maar niets en wilt het op zijn manier en niet anders. Nu zit jeugdzorg ook in de mix en die vinden uk zijn plan ook top en willen het zo ook laten zijn. Nu heb ik het gevoel dat ik uk onrecht aandoe door hem zijn plan te laten uitvoeren en hem niet te dwingen iets te doen wat hij niet wilt. Ik ben bang dat uk hierdoor zijn vader niet langer zal zien. Wat zijn jullie ideeen hier over?