Hoi! Binnenkort ga ik op kamers en ik twijfel over waar ik dan in het weekend wil zijn. Afgelopen tijd woonde ik bij mijn moeder en niet meer bij mijn vader. Dit heb ik samen met mijn psycholoog besloten omdat mijn vader er eigenlijk niet voor mij kan zijn op een manier die ik nodig heb. Hier heb ik het met mijn vader over gehad, maar hij zegt dat het vooral goed is voor hem dat ik bij mijn moeder woon (dan hij heeft geen last van mijn “gedoe”) en ziet niet in dat het voor mij ook even beter is. Nu ik op kamers ga wil hij dat ik om het weekend bij hem kom. Eigenlijk zie ik dit niet zo zitten, als ik hem nu een dagje zie weet mijn vader me (onbewust) al vaak op pijnlijke punten te raken en voel ik me weer even een "slecht" kind. Hier werk ik wel aan in therapie, maar die weekenden bij mijn vader lijken me nog te lastig. Liever ga ik elk weekend naar mijn moeder en soms een avond naar mijn vader, maar dat voelt dan zo lullig. Mijn vader en ik houden namelijk echt wel van elkaar, hij is zich alleen totaal niet bewust van hoe zijn acties mij kunnen raken. Het is moeilijk om hier met elkaar over te praten, maar hij doet (op zijn manier) wel zijn best om een goede vader te zijn. Ik twijfel dus over wat ik wil; elk weekend naar mijn moeder wat mijn vader kwetst en onze relatie misschien nog ingewikkelder maakt, of wel weekenden naar mijn vader en dan gewoon dealen met dat dit niet altijd fijn voelt. Zijn er anderen die dit herkennen en tips hebben om hier mee om te gaan? Thanks!

Mijn ouders zijn al heel lang gescheiden maar toch maken ze ruzie over de alimentatie, mijn moeder vindt dat mijn vader niet genoeg bijdraagt en wilt dat ik hier ook wat van zeg tegen hem. Alleen, ik wil hier niet tussen zitten. Toch is het oneerlijk voor mijn moeder omdat zij toch wel meer bijdraagt aan mij dan mijn vader. En mijn moeder kan dit niet alleen. Zij is al in jarenlange strijd over de alimentatie zonder succes. Ze gelooft erin dat als ik er wat van zeg dat hij dan de alimentatie zal verhogen, of meer zal bijdragen. Ze zegt dat als ik me hier niet over uitspreek dat ik beter bij hem kan wonen maar dat wil ik niet. En als hij het niet verhoogt ik beter hem niet kan zien omdat hij toch niet bijdraagt. Maar m’n vader gelooft erin niemand onrecht aan te doen. Elke keer als ik het woord ‘mama’ bij mijn vader hoor of het woord ‘papa’ bij mijn moeder moet ik bijna overgeven en voel ik me de rest van de dag onwel. Ik weet nu niet wat ik moet doen. Help?

mijn ouders zijn al 6 jaar gescheiden maar had er een jaar geleden echt pas last van toen ging ik naar een kinder coach en me beste vriend me half broer van 20 dat heeft heel geholpen vooral me broer die was er altijd voor me me ouders hebben het ook heel goed gedaan

Hey, Paar maanden geleden ben ik erachter gekomen dat mijn papa seks had met een andere vrouw. Hij gign al jaren vreemd maar alleen ik vermoedde dat maar nu is het dus duidelijk Hij ging dus vreemd. Mijn mama is tijdje boos geweest en wist geen blijf met haarzelf en mijn vader is 1 week ergens anders gaan wonen om beetje af te koelen. Toen hij terugkwam wilde hij nog een kans ook al zag mama het niet zitten, hij had nog een kans nadat papa maa kon overtuigen en mama teveel twijfelde. De tijd gign verder met veel ruzie discussie maar volgens papa is alles Toppie en leuk . Tot gisteren mama besliste dat het niet meer kan, mama is ongelukkig, niet meer verliefd, depressief. Mama wilt scheiden. Volgenden week gaat ze aan mijn vader vertellen maar ik ben zo bang! Want vorige keer was hij woedend en kregen we heel de familie tegen ons langs zijn kant maar deze keer moeten we stand houden, het wordt een lood zware periode voor mijn broer mijn mama en mezelf. Ik ben verdrietig, bang, en echr totaal gebroken. Heb je tips? Of kent iemand deze situatie? Help me aub want ik zit echt heel diep in de put. Mijn familie gaat uit elkaar vallen op het moment dat ze er moesten staan voor ons maar volgnes hun treft mijn vader geen schuld, zei vinden dat iedereen fouten maakt , ik snap het niet echr niet.

Oke, hoi allemaal. Dus, ik zit een beetje vast in mijn familiesituatie. Mijn ouders waren altijd gescheiden, sinds ik 4-5 was. Alleen is mijn vader vorig jaar overleden, door suïcide. Sindsdien heb ik echt héél slecht contact met de familie van mijn vader, omdat ze me eigenlijk negeren en heel egoïstisch bezig waren/zijn. Alleen weet ik nu niet echt wat ik moet doen, want ik zit er echt mee dat ze me zo vergeten. Iemand tips?

Hee allemaal, Ik heb een vraagje. Mijn ouders zijn al bijna 11 uit elkaar en heb mn vader nu ongeveer 10 jaar niet gezien. Maar ik zou graag contact willen met hem maar weet niet zo goed hoe ik me moeder moet zeggen, want krijg altijd narcistische opmerkingen over mn vader hoe slecht die wel niet is. Terwijl hij niet zo is want heb contact gehad maar dat is uit de hand gelopen en is naar VT overgedragen maar dat is volgende week ook klaar en heb ik geen zekerheid over of ik cc mag met me vader en wanneer. Heeft iemand tips hoe ik zelf cc kan nemen met me moeder dat ik toch me vader kan zien weer en kan spreken. Groetjes, Yor :)

Mijn vader gaat met zijn nieuwe vriendin opeens verhuizen 1.5 tot 2 uur bij mijn moeder vandaan. Ik ben normaal de halve week bij mijn moeder en halve week bij mijn vader de weekenden om en om. Ik moet nu dus bij mijn moeder gaan wonen maar zij weet nog van niks. Kan dit zomaar?

Hoi ik ben Fay en ik zoek een buddy die elke dag even met mij kan praten en soms ook bellen mijn ouders zijn uit elkaar en ik zie mijn vader nooit meer en daar ben ik erg verdrietig om

Ik heb dus een probleempje. Mijn ouders zijn al vanaf dat ik 2 was gescheiden. Het is altijd goed gegaan want ik woon bij mijn moeder en kom een paar keer in de week bij mijn vader. Bij mijn vader heb ik nog een broertje en zusje, maar de laatste maanden vergeten ze mij een beetje en word ik nergens meer bij betrokken. Ik ben toen een week naar me moeder gegaan en toen kreeg ik een heel naar en gemeen appje van mijn vader. Ik vond het niet leuk en wil hem eigenlijk niet meer spreken. Wat kan ik het beste doen nu?

hallo allemaal, mijn ouders zijn een tijdje terug gescheiden. er was toen steeds al heel veel ruzie, maar het is tussen mijn ouders alleen maar erger geworden. mijn moeder wordt steeds zomaar heel boos op mij, helemaal als ik zeg dat ik graag even naar me vader wil. soms wordt ze zo boos als ik het vraag dat ze begint te slaan soms tegen mij en soms dat ze de deur stuk slaat. dit maakt me soms wel bang, vaak denk ik dan ook van waarom begon ik er over of hoezo heb ik het er weer naar gemaakt. ik wil straks graag bij mijn vader gaan wonen maar me moeder houd dat steeds tegen. 26 augustus moet ik naar de rechter hiervoor, hier zie ik heel erg tegen op, ook weet ik niet zo goed of ik wel moet zeggen van het soms slaan van mama want ik wil niet dat ze hier problemen om krijgt. wat moet ik nu doen, en sorry voor het lange bericht