Mijn ouders Gaan scheiden en ik denk dat het door mij ik voel me dan zo slecht Maar ik schrijf nu elke dag in me dagboek en dat helpt me

Hoi, nou mijn moeder is 2 jaar geleden overleden. En mijn vader had na 1 jaar al een nieuwe vriendin. Ze is wel super aardig, maar ik vind het wel nog heel lastig. maar ik wil heel graag blij voor mijn vader zijn, als we bijv. ooit gaan samen wonen of ja we gaan ook in de zomervakantie 2 weken met zn allen naar Turkije, maar zelf vind ik het nog heel lastig! heeft iemand misschien tips hoe ik hier mee om kan gaan?

ik zou graag wat meer info willen

Hallo, Ik ben 13 en heb heel erg veel moeite om naar mijn vader te gaan. Ik mis mijn moeder dan ook heel erg en vind het lastig omdat mijn vader mij niet goed begrijpt. Ik zou dan ook het liefst niet meer naar hem toe gaan. Is dat een optie? Of moet ik nog veder proberen om wel mij fijn en begrepen te voelen? Ik heb al gesproken met een kinderpsycholoog en praat ook veel met mijn moeder die mij wel begrijpt. Wat zijn mijn keuzes hier in?

Hoi ik ben Danee Mijn ouders zijn 4 maanden uit elkaar en ik heb er echt heel veel moeite mee. Ik vind het bijvoorbeeld lastig om mijn ouders met een nieuwe vriend/vriendin te zien. En vind het lastig om erover te praten en moeilijk om er mee om te gaan En mijn vraag was of iemand een tip voor mij heeft hoe ik hier mee om kan gaan? Groetjes Danee

Mijn ouders zitten nu middenin een scheiding, ik woon samen met mijn broer en zus in ons huis bij mijn moeder. Mijn vader komt soms onverwachts langs en staat dan ineens voor mijn neus en vraagt dan zonder mij eerst te begroeten: "bij wie wil jij wonen, bij je moeder of bij mij?" Ik schrik hiervan en verzin een smoes om naar boven te gaan. Wat kan ik het beste doen wanneer mijn vader weer zo'n soort vraag aan mij stelt?

Wat moet ik doen als me vader zegt dat hij me niet wil bellen?

Heee, ik vecht de laatste tijd heel erg tegen mijn gedachten, maar het lukt me niet ze weg te krijgen. Elke avond weer een golf verdiet over me heen en piekeren piekeren en piekeren waardoor het zo weer 01:00 is. Sommige gedachtens werken zo tegen dat het me tegen houd om soms naar school te durven ik ga wel maar met super veel spanning.

Ik vind het moeilijk om heen en weer te gaan bijvoorbeeld als ik bij papa ben dan heb ik het zo leuk gehad dan wil ik niet naar mama

Hoi lieve mensen, Ik heb een vriend, we zijn heel happy. Ondanks al dit valentijnsgeslijm, heb ik een kronkel. Misschien zijn er meer mensen die dit hebben, dat heb ik me namelijk altijd al afgevraagd. Ik ben van de categorie 'aantrekken-afstoten', heeft een van jullie dat ook? Als hij mij aandacht geeft, denk ik: 'aaaach ga toch weg, ben druk bezig'. En als hij dan weg wilt, dan opeens denk ik: 'neeee blijf, geef me een knuffel!'. Als hij teveel interesse toont, wil ik het niet. Als hij te weinig interesse toont, vind ik het ook niet leuk en wil ik juist wel die aandacht. Kortom, vaak kan hij het niet goed doen (in mijn gekke hoofd/gevoel). Gelukkig is hij heel lief en kan ik deze rare kronkels ook met hem bespreken en is hij hier heel begripvol in, maar ik vraag me af of dit met m'n ouders en hun hele ingewikkelde liefdes-relaties te maken heeft. Ben benieuwd of er meer soortgelijke lieverds met kronkels zijn! Liefs van A.