He ik ben echt een piekermens. Ik kan de hele dag piekeren als ik wil. En dat doe ik ook. Mijn ouders zijn gescheiden en ik denk daar heel veel over na. Ga ik later trouwen? Hoe zit het eigenlijk met later? Maar vooral, ben ik goed genoeg? Ik voel me wanhopig. Ik wil het liefst weglopen of zelfmoord plegen! Wat moet ik doen?

Ik ben waarschijnlijk te oud voor deze site, maar ik moet mijn verhaal toch ergens kwijt. Mijn ouders zijn 4 jaar geleden gescheiden, mijn moeder is hertrouwd met een nieuwe man en heeft met hem een paar maanden geleden een kind gekregen. Mijn stiefvader had al 3 kinderen uit vorige huwelijken (2 nog thuis wonend) en ik heb een jonger broertje. Mijn broertje en stiefbroertje zijn beide 10, maar worden duidelijk anders behandeld. Mijn broertje krijgt (voor zijn gevoel) overal de schuld van. Er wordt tegen hem geschreeuwd terwijl er met mijn stiefbroertje gesprekken gevoerd worden. Dit gebeurt vooral door mijn stiefvader, mijn moeder doet er niets tegen. Ik ben altijd degene die naar mijn broertje luistert en hem troost als hij weer huilend in bed ligt, en dat is niet de bedoeling. Het liefst zou ik hem meenemen om permanent bij mijn vader te wonen, maar iets houdt me tegen. Ik ga ook na de zomer op kamers en ik heb het gevoel dat ik mijn broertje dan in de steek laat.  Ik heb dit onderwerp al meerdere keren bij mijn moeder aangekaart, maar wordt daar elke keer afgekapt. Ik kan het er wel met mijn vader over hebben en die steunt mij ook, maar hij is hierin ook niet neutraal. Daarom praat ik er nu hier over. Deze situatie is niet goed voor mij of mijn broertje. Heeft iemand advies voor mij?

ik denk er te veel over na wat moet ik doen?

Ik vind het moeilijk om afscheid te nemen en weten jullie wat ik ermee moet doen? Ik vind het moeilijk om weg te gaan bij mama en of papa, ik ben om de week een week bij papa en mama

Mijn papa neemt mij soms mee naar zijn vriendin. Mama kent papa's vriendin ook. Dan slaap ik daar. Papa zegt dan dat ik tegen mama moet zeggen dat ik thuis slaap. Maar dan ben ik aan het liegen. Ik vind dat heel spannend. Moet ik liegen?Mag ik het ook tegen mama zeggen?

Hoi, ik ben Cato en 10 jaar oud. Mijn ouders zijn gescheiden. Om het weekend ga ik naar mijn vader en in de weekenden. Maar ik ga op het moment met tegenzin en ik wil niet meer naar mijn vader. Wat kan ik hiermee, hebben jullie tips?

Ik heb gescheiden ouders, daar heb ik niks tegen.Mijn vader heeft een vriendin en die heeft ook kinderen. Ik vind haar en de kinderen heel aardig maar we gaan vaak iets met z’n zevenen doen : papa, ik , die vriendin, de drie kinderen en mijn broertje. Het gebeurt alleen wel vaak dat we iets met z’n zevenen doen, daar heb ik niet altijd zin in😤. Soms vind ik het wel leuk maar niet altijd. We doen het bijna elk weekend als we bij papa zijn. Daarom heb ik bijna geen tijd om met mijn vader alleen of met mijn vader en broertje te zijn dat vind ik erg jammer 😢. Heeft iemand tips voor mij hoe ik dit tegen mijn vader kan zeggen???

Ik wil op een of andere manier wil ik niet dat mijn vader een nieuwe vriendin krijgt. Dit is niet omdat ik het hem niet gun maar omdat wij met z’n alle na de scheiding zo hecht en close zijn geworden, dat ik dan bang ben dat dat nooit meer hetzelfde zal zijn. En wat als ik haar niet leuk vind? Of als ik haar juist wel leuk vind, is dat dan oneerlijk tegenover mijn moeder? Want met mijn moeder hebben we ook een super goede band. Die keuze is natuurlijk niet aan mij maar omdat het zo nieuw voor me is, weet ik niet zo goed wat ik er nou precies van moet vinden en hoe ik erop moet reageren.

Hoi, ik ben Annelot en ik ben 17 jaar oud. Ik heb een enorme frustratie. Ik woon nu bij mijn vader en ik wordt binnen kort 18 en dan mag ik zelf gaan beslissen of ik bij Mijn vader blijf wonen of dat ik bij mijn moeder ga wonen ( wat ik heel graag zelf wil ) nu heeft mijn vader gezegt dat als ik de beslissing maak om bij mijn moeder en ik gaan wonen dat ik nooit meer terug bij mijn vader mag gaan wonen. Ik voel me hier heel verdrietig over. Het voelt alsof ik gemanipuleerd wordt om bij hem te blijven wonen. Wat kan ik doen? Want ik wil al zo lang bij mijn moeder kunnen wonen.

Komt het door mij?