Mijn ouders zijn 5 weken geleden gescheiden. Want het ging echt niet meer,ze maakten alleen maar ruzie,soms sloegen ze elkaar. Dus woon ik officieel bij mijn moeder,omdat de rechter wilde dat ik en men zusje bij men moeder zou blijven. Ik vindt het nog steeds moeilijk dat ze zijn gescheiden. Ik wil graag dat ze weer bij elkaar wonen. Maar helaas gaat dat niet. Dat vindt ik het moeilijkst.

heeii beste allemaal. ik was 11 toen ik uit huis werd geplaatst. ik heb eigenlijk nooit een echte jeugd gehad. ik leefde al die tijd op een woongroep, ik heb er nu 3 achter me rug zitten. mijn eerste groep was een kliniek. mijn 2de groep was wel een woongroep. en mijn laatste groep ben ik pas vanaf. die laatste was echt een HEL!! ik kreeg met geluk avond eten dat genoeg was voor mijn lichaam 43kg. ik heb lang gevochten voor me toekomst. eindelijk was mijn toekomst in beeld, vlak daarna viel alles in duizenden... ik werd aangerand door iemand die altijd wel dicht bij ons stond in de vriendenkring van me ouders. toen hebben ze besloten dat ik op een besloten groep me hoofd leeg kon maken. maar in plaats daar van heb ik er juist een trauma aan opgelopen... ze hebben me opgesloten, ik kon douche met koud water, ik wist nog wel dat ik niet naar me kamer wou. er was verder rest niks aan de hand... toen plotseling de groepsleiding het piep apparaat in drukte, ik heb 5 jaar lang op een groep gewoont en ben nooit vast gepakt door leiding. en nu lag ik daar op de grond met 20 leiding op me. ook hebben ze een emdr ( trauma verwerking) geopend voor me. dat onderwerp van de aandranding licht best zwaar op de maag zeg maar, dus ik ging naar me emdr, ik ben een keer geweest. ze hebben alles naar boven gehaald zodat alles weer kersvers leek. plotseling liet die behandelcordinator niks meer van haar weten, en daar liep ik dan weer met me trauma die ik eerst diep had weg gestopt. op de groep mochten we geen schoenen dragen, geen trainingsbroek en geen tshirt. we hadden een half uurtje luchttijd hoe ze dat daar noemen. ik ben 18 en ik rook ik mocht 3 sigaretten op een dag. ik ging kapot van de stress dus leefde ik op de 3 rooktijden die er waren op een dag. sochtend mocht je 2 boterhammen, smiddags moch je 2 boterhammen en s'avonds bij het avondeten knorde je buik en had je geluk als je overal een eetlepel van kon nemen. overal hingen beveiliging kastjes die alleen met een sleutel open kon. ik zat dus zeker achter 5 gesloten deuren. elke minuut van de dag mocht je niet praten. als je praten dan kon je naar je kamer vertrekken, dan werd er per direct je kamer deur op slot gedaan je stroom werd er af gegooid en je windscherm van je raam werd naar beneden gedaan, je matras werd afgepakt. in principe kon je niks. onze muur had van die piep kleine bolletjes in de verf zitten. dus volgde ik die bolletjes met me vinger en maakte in me hoofd grote figuren en tekeningen dat deed ik zo lang dat de blaren op me vingers stonden. als je onder etenstijd naar je kamer moest en je klopte op je deur omdat je honger hebt. negeren ze je totaal! dit allemaal omdat ik iets heb meegemaakt wat ik persoonlijk niet fijn vond. ik ben door een hel gesleurd en zal dit allemaal me ergste vijand niet aan durven doen! wat moest ik sterk in me schoenen hebben gestaan om dit door te kunnen maken! ik eet nog steeds niet goed, ik woon nu bij me vriend, maar ik heb er dagen tussen zitten dat ik niks eet. ik merk zelf ook dat ik er een trauma aan over heb gehouden en dat ik me nog steeds er rot daar door voel. me vriend pakte laats me polsen vast. ik ging volledig door het lint... dat was niet me bedoeling maar dat komt omdat ik al die tijd letterlijk op gesloten heb gezeten en zelden iets mee maakten van de buiten wereld.

Mijn ouders zijn al een tijdje gescheiden. Niet omdat ze veel ruzie hadden maar omdat ze niet dezelfde liefde meer voelden als vroeger. Eerst vond ik het verschrikkelijk maar nu kan ik er goed mee omgaan en heb ik het een plek gegeven. Ik ben elke maandag, donderdag bij mijn moeder. En vrijdag en het weekend doen we om en om. En dinsdag en woensdag en om het weekend bij mijn vader maar bij ons in de buurt wordt wel eens in gebroken. Dus hebben we een extra slot die hebben we al heel lang alleen nooit gebruikt. Nu heeft mijn vader de sleutel gevonden en het is er maar eén. Dus als ik bij mijn moeder ben kan ik het huis niet in. Hoe moet dat dan later met schoolboeken? Nu heb ik bedacht om bij mijn moeder te gaan wonen maar dan mis ik mijn vader te lang en voor andersom geld hetzelfde wat moet ik doen ?

Beste allen, Met moeite en al heb ik eindelijk gekozen om naar de kinderpsycholoog te gaan. Ik heb een vriend en soms hebben we ruzietjes (jaloezie, dacht ik). We hadden enorm veel ruzietjes om 1 persoon. Vandaag kwamen we samen erachter dat het helemaal geen jaloezie was en ik er juist maar alleen om draaide. Ik schrok hier zelf enorm van, want zelf had ik het niet door. Waar het wel om draaide en wat ik al ruim 7 jaar verborgen hield is dat mijn pa een hoerenloper is. Ik kan het niet aanzien dat mijn ma elke keer er zo kapot van is. Ook heeft hij ooit tegen mijn ma gezegd dat hij beter kon trouwen met n andere vrouw. Dit doet mij zo'n pijn elke keer. Ik kom uit een gezin met 2 broers een pa en een ma, ze zijn nog niet gescheiden. (Dat wil ik t liefst ook niet eigenlijk, maar ook weer wel). Ooit heb ik tegen mijn ma gezegd dat ik dat scheiden van hun echt niet wil, dus houdt ze er rekening mee. (Denk ik?) Ze praat er veel over via Skype met mijn tante.. mijn pa is trouwens ook zo'n persoon die t tegen iedereen verteld wat voor dingen hij doet met andere vrouwen.. het kwetst me zo enorm... ik heb er zoveel moeite mee.. het doet me zo'n pijn. Mijn psycholoog zegt dat het beste is om ermee te praten i.i.g. met mijn vriend. Want anders raak ik mensen kwijt die ik niet wil kwijt raken. Ik heb er zoveel moeite mee en kan janken en wil t liefst niet huilen waar mn vriend bij staat. Ik ben ook bang dat hij raar over mIjn familie denkt. Ik snap dat dit verhaal veel is op elkaar gestapeld.. maar ik heb dit 7 jaar verborgen gehouden dus als jullie nog vragen hebben kunnen jullie dit stellen, als het nog onduidelijk is. En natuurlijk hoop ik tips te kunnen krijgen. Kus.

Hallo, Ik ben Fenna en mijn ouders zijn al gescheiden sinds ik twee ben. We hebben een co ouderschap: ik ben de helft van de week bij mijn moeder en de helft van de week bij mijn vader. Maar ik wil eigenlijk liever gewoon bij mijn moeder wonen, en dan soms mijn vader opzoeken. Het is niet alsof ik hem haat, maar er zijn zoveel ruzies en onenigheden al om kleine dingen dat ik het gewoon niet trek. Heeft iemand anders dat ook of weet iemand hoe ik kan regelen dat ik bij mijn moeder kan wonen? X Fenna

Hoi, Mijn ouders zijn bijna 9 jaar geleden door vechtscheiding uit elkaar gegaan. Ik heb daardoor overal en nergens gewoond, 4 jaar geleden ben eindelijk na veel gedoe bij mijn vader gaan wonen en het contact met mn moeder verbroken. In het begin ging het goed bij mn vader maar nu al lang niet meer, ik woonde daar met 2 broers en 1 broertje. Ik woon nu alweer een paar maanden in een gastgezin, maar ze verwachten thuis dat ik weer thuis kom wonen. maar ik ziet dat niet echt zitten na alles wat er gebeurd is. maar ik wil mijn vader niet kwetsen en hij begrijpt niet waarom ik ben weggegaan. Weet nu niet wat ik moet doen, er zijn mensen die zeggen dat ik voor mezelf en mn toekomst moet kiezen, maar ik durf niet.

Hallo ik ben een meisje van 13 jaar, mijn ouders zijn een jaar geleden gescheiden en daar heb ik het nu nog steeds heel moeilijk mee. in dit afgelopen jaar is er bij mij thuis heel veel gebeurd. op 16 december kwamen mijn ouders namelijk mijn kamer binnen heel bedroefd om dus te vertellen dat 'mama' een poosje weg gaat... Ik voelde hem al aankomen maar toch werd ik er heel erg verdrietig van. mijn moeder kocht ondertussen een nieuw huis waar ze pas in Augustus in kon, dat waren dus nog vele maanden voordat ze weg ging. in die tijd mocht ze nog bij ons wonen, alleen na een maand ging het weer mis tussen mijn ouders, mijn vader had een nieuwe vriendin. Na 1 maand al, mijn moeder heeft daarna gelijk al haar spullen gepakt en sinds die tijd woonde ze dus bij mijn oma (haar moeder). Het was voor mij en mijn broer een zware tijd, en het ergste vonden mijn broer en ik nog wel dat mijn vader er 'schijt' aan had. mijn vader en moeder konden ook samen niet door 1 deur. sinds mijn moeder weg was heeft mijn vader alleen maar in kroegs gehangen en was hij veel weg 'met vrienden hangen' zei hij. uiteindelijk hebben mijn moeder broer en ik de knoop doorgehakt en zijn we bij mijn moeder ingetrokken. vandaag de dag is het co-ouderschap wel bij allebei de ouders maar toch zou ik liever bij mijn moeder wonen...

Hallo, ik ben een meisje van 16 jaar. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik ongeveer 6 jaar oud was. Ik ben daarna met mijn moeder verhuisd (ongeveer een half uur met de auto van mijn vader vandaan). Toen ik 12 was (midden groep 8) ben ik weer verhuisd met mijn moeder, maar dit keer nog verder (iets meer dan anderhalf uur van mijn vader vandaan). Ik zie mijn vader om het weekend en op sommige vakantiedagen. Ik mis mijn vader nog steeds heel erg, ook heb ik bij mijn vader een thuisgevoel en dit mis ik toch bij de woonplek van mijn moeder. Ik zit al best lang na te denken of het niet beter zou zijn om bij mijn vader te gaan wonen. Ik zou hem ook wel meerdere weekenden op willen zoeken, maar mijn moeder keurt dit niet altijd goed. Ik weet niet wat ik moet doen. Heeft er iemand tips of een zelfde situatie meegemaakt?

3 maanden geleden heb ik te horen gekregen dat mijn vader wilde scheiden. Het kwam niet onverwachts, maar toch heeft het me een enorme dreun gegeven. Mijn moeder is sinds 2 dagen verhuisd naar haar eigen plekje. Ik merk dat mijn vader vlak na de scheiding al heel erg veel contact heeft met diverse vrouwen en dat doet mij ontzettend veel pijn. Mensen in zijn omgeving willen hem zelfs al koppelen aan een andere vrouw. Hij heeft nu ook contact met haar. Hij heeft mij vaak verteld dat hij rust wilt en zijn draai eerst wil vinden, maar door zoveel bezig te zijn met vrouwen gunt hij zichzelf die rust niet. Ik heb daar nu al een aantal keer heftige ruzie over gehad. Ik kan en wil nog niet accepteren dat hij nu al open staat voor een andere vrouw in zijn leven, na een huwelijk van 25 jaar. Het doet mij ook pijn omdat het mij het gevoel geeft voorlopig niet genoeg aan mijn broertje en ik te hebben. Het zou me meer rust geven als ik zou weten dat hij eerst iets met ons wilt opbouwen en weer tot zichzelf komt. Dan pas is er in mijn ogen plek voor een andere vrouw. Hij zit constant op zijn telefoon en gaat dan schuin zitten zodat ik niets kan meelezen. Hierdoor maakt hij me nog bozer en krijg ik argwaan. Ik wil hem zijn geluk niet ontnemen maar ben wel heel boos op het feit dat hij nú al open staat voor andere vrouwen. Hij vindt dat ik hier niet over mag oordelen. Ik wil dit ook niet maar kan mijn mond niet houden omdat het me enorm veel kwetst..

Hoi, ik ben een meisje van 12 jaar, en heb aankomende woensdag een verhoor voor de omgang met mijn biologishe vader. Maar ik wil helemaal geen omgang met hem daarvoor moet ik dus naar de rechtbank in Zutphen. Ik ben wel een beetje zenuwachtig heeft iemand tips?