Leeg je hoofd, lucht je hart
Praten, lachen, klagen of huilen omdat je ouders gescheiden zijn kan hieronder. Andere kinderen en jongeren zaten in dezelfde situatie als jij en hebben dus heel veel wijze raad voor je. Of misschien heb jij wel goede tip voor iemand en wil je reageren onder een berichtje? π¬
4396 vragen

Zoek op het forum naar vragen van anderen
Hij werd superboos
J., 13 jaar
Hai,
Ik heb me op dit moment opgesloten in de badkamer. Ik heb heel erg ruzie met mijn vader gehad. Het ging over iets heel kleins, namelijk of ik hielp koken. Ik was heel moe van hockey vandaag dus ik vond dat ik met de dieren voeren en de tafel dekken genoeg had gedaan, maar hij werd super boos. En ik vermoedde dat hij eigenlijk zo boos werd omdat mijn moeder bij een vriendin is gaan eten. Ik wist zeker dat hij meer boos op mijn moeder was dan op mij toen ik een vriendin belde (ik was al op de badkamer) en hij meteen boos riep: 'Ja, bel mama maar weer!'. Het is al vaker gebeurd dat hij boos op me werd vanwege iets wat mijn moeder had gedaan, helemaal sinds zij heeft gezegd dat ze bij hem weg wil. Ik voel me verschrikkelijk en ik weet niet wat ik moet doen. Ik durf nu echt niet uit de badkamer. Heeft iemand tips? Ik weet het echt niet meer... Liefs, J.Hij werd superboos
J., 13 jaar
Hai,
Ik heb me op dit moment opgesloten in de badkamer. Ik heb heel erg ruzie met mijn vader gehad. Het ging over iets heel kleins, namelijk of ik hielp koken. Ik was heel moe van hockey vandaag dus ik vond dat ik met de dieren voeren en de tafel dekken genoeg had gedaan, maar hij werd super boos. En ik vermoedde dat hij eigenlijk zo boos werd omdat mijn moeder bij een vriendin is gaan eten. Ik wist zeker dat hij meer boos op mijn moeder was dan op mij toen ik een vriendin belde (ik was al op de badkamer) en hij meteen boos riep: 'Ja, bel mama maar weer!'. Het is al vaker gebeurd dat hij boos op me werd vanwege iets wat mijn moeder had gedaan, helemaal sinds zij heeft gezegd dat ze bij hem weg wil. Ik voel me verschrikkelijk en ik weet niet wat ik moet doen. Ik durf nu echt niet uit de badkamer. Heeft iemand tips? Ik weet het echt niet meer... Liefs, J.Hij werd superboos
J., 13 jaar
Hai,
Ik heb me op dit moment opgesloten in de badkamer. Ik heb heel erg ruzie met mijn vader gehad. Het ging over iets heel kleins, namelijk of ik hielp koken. Ik was heel moe van hockey vandaag dus ik vond dat ik met de dieren voeren en de tafel dekken genoeg had gedaan, maar hij werd super boos. En ik vermoedde dat hij eigenlijk zo boos werd omdat mijn moeder bij een vriendin is gaan eten. Ik wist zeker dat hij meer boos op mijn moeder was dan op mij toen ik een vriendin belde (ik was al op de badkamer) en hij meteen boos riep: 'Ja, bel mama maar weer!'. Het is al vaker gebeurd dat hij boos op me werd vanwege iets wat mijn moeder had gedaan, helemaal sinds zij heeft gezegd dat ze bij hem weg wil. Ik voel me verschrikkelijk en ik weet niet wat ik moet doen. Ik durf nu echt niet uit de badkamer. Heeft iemand tips? Ik weet het echt niet meer... Liefs, J.Hij werd superboos
J., 13 jaar
Hai,
Ik heb me op dit moment opgesloten in de badkamer. Ik heb heel erg ruzie met mijn vader gehad. Het ging over iets heel kleins, namelijk of ik hielp koken. Ik was heel moe van hockey vandaag dus ik vond dat ik met de dieren voeren en de tafel dekken genoeg had gedaan, maar hij werd super boos. En ik vermoedde dat hij eigenlijk zo boos werd omdat mijn moeder bij een vriendin is gaan eten. Ik wist zeker dat hij meer boos op mijn moeder was dan op mij toen ik een vriendin belde (ik was al op de badkamer) en hij meteen boos riep: 'Ja, bel mama maar weer!'. Het is al vaker gebeurd dat hij boos op me werd vanwege iets wat mijn moeder had gedaan, helemaal sinds zij heeft gezegd dat ze bij hem weg wil. Ik voel me verschrikkelijk en ik weet niet wat ik moet doen. Ik durf nu echt niet uit de badkamer. Heeft iemand tips? Ik weet het echt niet meer... Liefs, J.alimentatie
Anoniem, 0 jaar
Hoi, Mijn ouders zijn al 4 jaar gescheiden. Ik heb in die 4 jaar nooit een cent alimentatie gezien. Hoe kan ik met op een wettige manier als kind alimentatie vragen van mijn vader, via een gerechtshof het liefst zodat hij echt verplicht is dat te betalen?
alimentatie
Anoniem, 0 jaar
Hoi, Mijn ouders zijn al 4 jaar gescheiden. Ik heb in die 4 jaar nooit een cent alimentatie gezien. Hoe kan ik met op een wettige manier als kind alimentatie vragen van mijn vader, via een gerechtshof het liefst zodat hij echt verplicht is dat te betalen?
alimentatie
Anoniem, 0 jaar
Hoi, Mijn ouders zijn al 4 jaar gescheiden. Ik heb in die 4 jaar nooit een cent alimentatie gezien. Hoe kan ik met op een wettige manier als kind alimentatie vragen van mijn vader, via een gerechtshof het liefst zodat hij echt verplicht is dat te betalen?
alimentatie
Anoniem, 0 jaar
Hoi, Mijn ouders zijn al 4 jaar gescheiden. Ik heb in die 4 jaar nooit een cent alimentatie gezien. Hoe kan ik met op een wettige manier als kind alimentatie vragen van mijn vader, via een gerechtshof het liefst zodat hij echt verplicht is dat te betalen?
waarom gebeuren er zulke dingen?
Lm, 18 jaar
Pap en mam, Als jullie is wisten hoe mijn zusje en ik ons voelde op het moment dat jullie ruzie hadden?. Als jullie is wisten wat het met ons deed toen jullie zeiden dat jullie uit elkaar zouden gaan?. Als jullie is wisten waar wij nu mee worstelen?. Helaas weten jullie dat niet omdat jullie alleen jullie je niet konden plaatsen in onze schoenen. Als jullie is wisten hoe het nu met ons gaat?. Mijn zusje overstuur en bang, die ik probeer te helpen, te steunen en te troosten. De verwijten die wij krijgen over dat wij de relatie van mijn vader en jouw nieuwe vriendin kapot maken. Weet je niet hoe dat voor ons voelt?. Dingen die achter gehouden worden, dingen die genegeerd worden, dingen die ons bang maken, dingen die wij ons afvragen... Het maakt jullie allemaal niks uit want wij zijn nog maar kind(eren) in jullie ogen. Als wij recht van spreken hadden vanaf het moment dat jullie uit elkaar gingen, en mochten zeggen wat wij vonden of dachten dan was het nooit zo gelopen. Het liefst kruipen we in een hoekje en houden we onze mond en zeggen we niks omdat we niks mogen zeggen. Het liefste liepen wij ook vrolijk de deur uit en kwamen wij vrolijk thuis bij de een en bij de ander. Helaas kan dat niet... Het klopt, het liefst zien we jullie gelukkig samen of met een andere partner maar helaas blijft dit voor ons toch een moeilijk moment. Mijn zusje die zich zorgen maakt over vanalles en zich dingen afvraagt van:"waarom gebeuren er zulke dingen?, waarom mag ik niet gewoon eerlijk zijn" maar helaas zien jullie dit niet. Ik als grote zus zijnde moet haar in bescherming nemen, terwijl jullie ook een deel van haar leven zijn. Maar jullie zien het niet. En natuurlijk wensen wij jullie alle geluk toe zowel met als zonder nieuwe partner. En willen wij jullie natuurlijk het liefst gelukkig zien. Maar soms heeft dat zijn keerzijde en dat maakt ons bang. Ik hoop dat alles op zijn plaats valt met een verloop van tijd. En dat iedereen gelukkig is en niet bang hoef te zijn of te hoeven liegen. Pap, mam wil even zeggen dat ongeluk in een klein hoekje zit, het geluk zit in de rest maar daar moeten we samen voor zorgen dat dat ongeluk in een klein hoekje blijft. Samen sta je sterk!
waarom gebeuren er zulke dingen?
Lm, 18 jaar
Pap en mam, Als jullie is wisten hoe mijn zusje en ik ons voelde op het moment dat jullie ruzie hadden?. Als jullie is wisten wat het met ons deed toen jullie zeiden dat jullie uit elkaar zouden gaan?. Als jullie is wisten waar wij nu mee worstelen?. Helaas weten jullie dat niet omdat jullie alleen jullie je niet konden plaatsen in onze schoenen. Als jullie is wisten hoe het nu met ons gaat?. Mijn zusje overstuur en bang, die ik probeer te helpen, te steunen en te troosten. De verwijten die wij krijgen over dat wij de relatie van mijn vader en jouw nieuwe vriendin kapot maken. Weet je niet hoe dat voor ons voelt?. Dingen die achter gehouden worden, dingen die genegeerd worden, dingen die ons bang maken, dingen die wij ons afvragen... Het maakt jullie allemaal niks uit want wij zijn nog maar kind(eren) in jullie ogen. Als wij recht van spreken hadden vanaf het moment dat jullie uit elkaar gingen, en mochten zeggen wat wij vonden of dachten dan was het nooit zo gelopen. Het liefst kruipen we in een hoekje en houden we onze mond en zeggen we niks omdat we niks mogen zeggen. Het liefste liepen wij ook vrolijk de deur uit en kwamen wij vrolijk thuis bij de een en bij de ander. Helaas kan dat niet... Het klopt, het liefst zien we jullie gelukkig samen of met een andere partner maar helaas blijft dit voor ons toch een moeilijk moment. Mijn zusje die zich zorgen maakt over vanalles en zich dingen afvraagt van:"waarom gebeuren er zulke dingen?, waarom mag ik niet gewoon eerlijk zijn" maar helaas zien jullie dit niet. Ik als grote zus zijnde moet haar in bescherming nemen, terwijl jullie ook een deel van haar leven zijn. Maar jullie zien het niet. En natuurlijk wensen wij jullie alle geluk toe zowel met als zonder nieuwe partner. En willen wij jullie natuurlijk het liefst gelukkig zien. Maar soms heeft dat zijn keerzijde en dat maakt ons bang. Ik hoop dat alles op zijn plaats valt met een verloop van tijd. En dat iedereen gelukkig is en niet bang hoef te zijn of te hoeven liegen. Pap, mam wil even zeggen dat ongeluk in een klein hoekje zit, het geluk zit in de rest maar daar moeten we samen voor zorgen dat dat ongeluk in een klein hoekje blijft. Samen sta je sterk!
waarom gebeuren er zulke dingen?
Lm, 18 jaar
Pap en mam, Als jullie is wisten hoe mijn zusje en ik ons voelde op het moment dat jullie ruzie hadden?. Als jullie is wisten wat het met ons deed toen jullie zeiden dat jullie uit elkaar zouden gaan?. Als jullie is wisten waar wij nu mee worstelen?. Helaas weten jullie dat niet omdat jullie alleen jullie je niet konden plaatsen in onze schoenen. Als jullie is wisten hoe het nu met ons gaat?. Mijn zusje overstuur en bang, die ik probeer te helpen, te steunen en te troosten. De verwijten die wij krijgen over dat wij de relatie van mijn vader en jouw nieuwe vriendin kapot maken. Weet je niet hoe dat voor ons voelt?. Dingen die achter gehouden worden, dingen die genegeerd worden, dingen die ons bang maken, dingen die wij ons afvragen... Het maakt jullie allemaal niks uit want wij zijn nog maar kind(eren) in jullie ogen. Als wij recht van spreken hadden vanaf het moment dat jullie uit elkaar gingen, en mochten zeggen wat wij vonden of dachten dan was het nooit zo gelopen. Het liefst kruipen we in een hoekje en houden we onze mond en zeggen we niks omdat we niks mogen zeggen. Het liefste liepen wij ook vrolijk de deur uit en kwamen wij vrolijk thuis bij de een en bij de ander. Helaas kan dat niet... Het klopt, het liefst zien we jullie gelukkig samen of met een andere partner maar helaas blijft dit voor ons toch een moeilijk moment. Mijn zusje die zich zorgen maakt over vanalles en zich dingen afvraagt van:"waarom gebeuren er zulke dingen?, waarom mag ik niet gewoon eerlijk zijn" maar helaas zien jullie dit niet. Ik als grote zus zijnde moet haar in bescherming nemen, terwijl jullie ook een deel van haar leven zijn. Maar jullie zien het niet. En natuurlijk wensen wij jullie alle geluk toe zowel met als zonder nieuwe partner. En willen wij jullie natuurlijk het liefst gelukkig zien. Maar soms heeft dat zijn keerzijde en dat maakt ons bang. Ik hoop dat alles op zijn plaats valt met een verloop van tijd. En dat iedereen gelukkig is en niet bang hoef te zijn of te hoeven liegen. Pap, mam wil even zeggen dat ongeluk in een klein hoekje zit, het geluk zit in de rest maar daar moeten we samen voor zorgen dat dat ongeluk in een klein hoekje blijft. Samen sta je sterk!
waarom gebeuren er zulke dingen?
Lm, 18 jaar
Pap en mam, Als jullie is wisten hoe mijn zusje en ik ons voelde op het moment dat jullie ruzie hadden?. Als jullie is wisten wat het met ons deed toen jullie zeiden dat jullie uit elkaar zouden gaan?. Als jullie is wisten waar wij nu mee worstelen?. Helaas weten jullie dat niet omdat jullie alleen jullie je niet konden plaatsen in onze schoenen. Als jullie is wisten hoe het nu met ons gaat?. Mijn zusje overstuur en bang, die ik probeer te helpen, te steunen en te troosten. De verwijten die wij krijgen over dat wij de relatie van mijn vader en jouw nieuwe vriendin kapot maken. Weet je niet hoe dat voor ons voelt?. Dingen die achter gehouden worden, dingen die genegeerd worden, dingen die ons bang maken, dingen die wij ons afvragen... Het maakt jullie allemaal niks uit want wij zijn nog maar kind(eren) in jullie ogen. Als wij recht van spreken hadden vanaf het moment dat jullie uit elkaar gingen, en mochten zeggen wat wij vonden of dachten dan was het nooit zo gelopen. Het liefst kruipen we in een hoekje en houden we onze mond en zeggen we niks omdat we niks mogen zeggen. Het liefste liepen wij ook vrolijk de deur uit en kwamen wij vrolijk thuis bij de een en bij de ander. Helaas kan dat niet... Het klopt, het liefst zien we jullie gelukkig samen of met een andere partner maar helaas blijft dit voor ons toch een moeilijk moment. Mijn zusje die zich zorgen maakt over vanalles en zich dingen afvraagt van:"waarom gebeuren er zulke dingen?, waarom mag ik niet gewoon eerlijk zijn" maar helaas zien jullie dit niet. Ik als grote zus zijnde moet haar in bescherming nemen, terwijl jullie ook een deel van haar leven zijn. Maar jullie zien het niet. En natuurlijk wensen wij jullie alle geluk toe zowel met als zonder nieuwe partner. En willen wij jullie natuurlijk het liefst gelukkig zien. Maar soms heeft dat zijn keerzijde en dat maakt ons bang. Ik hoop dat alles op zijn plaats valt met een verloop van tijd. En dat iedereen gelukkig is en niet bang hoef te zijn of te hoeven liegen. Pap, mam wil even zeggen dat ongeluk in een klein hoekje zit, het geluk zit in de rest maar daar moeten we samen voor zorgen dat dat ongeluk in een klein hoekje blijft. Samen sta je sterk!
Klopt het?
Jennie, 12 jaar
Klopt het?
Jennie, 12 jaar
Klopt het?
Jennie, 12 jaar
Klopt het?
Jennie, 12 jaar
Verdrietig
Anne, 10 jaar
Verdrietig
Anne, 10 jaar
Bijna geen tijd
Stijn, 9 jaar
Bijna geen tijd
Stijn, 9 jaar

1