hoihoi, Ik ben Lara en mijn ouders zijn ongeveer 3 jaar geleden gescheiden, dit kon je meer een vechtscheiding noemen. Er kwam ontzettend veel gedoe bij kijken. Mijn vader bleek een spaanse vriendin te hebben en toen mijn ouders dus gingen scheiden, ging mijn vader samenwonen met haar. Zij woonden op een zolder dus mijn zus en ik, konden niet bij hem wonen. Wij gingen dus samen met mijn moeder verhuizen. In het begin hadden we eigenlijk geen contact met onze vader. Later vroeg hij of we eens wilden afspreken, en dus spraken we af. Mijn zus is een moederskindje en ik ben meer een vaderskindje. Maar na een paar keer afgesproken te hebben, hoefden mijn zus geen contact meer. Ik kon me bij de situatie redelijk neerleggen en ik had nog wel app- contact met hem in tegendeel tot mijn zus, want zij negeerde hem compleet als hij berichtjes stuurde. In het begin, toen mijn zus ook nog afsprak, gingen we met z'n drieën 1 keer in de maand uiteten. Maar toen zij dus besloot om een soort van het contact te verbreken, ging ik ook minder afspreken, eigenlijk helemaal niet meer, omdat mijn moeder aan mijn zus kant stond/staat. Ik durf het ook bijna niet meer omdat mijn moeder altijd aan de kant van mijn zus staat. Soms hebben we hier hele erge ruzie over, alleen ik ben altijd degene die 'sorry' moet zeggen, of dat het allemaal door mij komt. Het is natuurlijk mijn moeder en zus tegen mij. Ik vind dit echt verschrikkelijk, maar ik doe het wel altijd omdat ik weet dat zij mij niet zullen snappen en ik heb geen zin in nog meer gedoe.. Maar goed, ik heb nu dus nog steeds wel app contact met mijn vader en hij vraagt steeds om af te spreken, en dit wil ik ook wel, niet dat ik bij hem wil wonen of iets in die richting, maar dat ik gewoon met hem afspreek. Maar ik zeg vaak dat ik druk ben met school omdat ik het er eigenlijk niet over wil hebben met mama, of dat ik het niet durf te zeggen, omdat ik dan altijd het gevoel heb dat ze over me roddelen dan, vooral mijn zus. Of dat ik nog meer het buitenbeentje wordt bij ons thuis. Een paar weken geleden heb ik wel met hem afgesproken om een paar dingen van oma nog op te halen, tenminste, dit gebruikte ik als een soort smoes voor mijn moeder, hoewel ik dit wel ook heb gedaan. Maar soms denk ik welleens, als ik wil afspreken, zal ik het dan gewoon niet zeggen om het gezeur te voorkomen bij ons thuis.. Nu ben ik ook bijna jarig en mama begon over mijn rijbewijs, dus ze zei: ja vraag het eerst maar aan je vader, want ja, jij bent wel een papaskindje dus je krijgt vast wel iets voor elkaar. Waar mijn zus ook lekker op door hamerde: ''Ja doe maar ja, jij kreeg toch altijd alles wat je wilde''. Ik ben dus in februari jarig, en ik moet het dus aan mijn vader gaan vragen, maar ik vind het bijna asociaal om dit te vragen omdat ik hem eigenlijk ook niet echt zie.. en het is best wel een groot iets. Maar mama die zegt dat ik het maar gewoon moet doen. Ik doe dit jaar ook eindexamen Havo. En straks is ook de diploma uitreiking, en ik ben er nu al over aan het nadenken of ik hem dan ook uit moet nodigen. En iedereen die zegt wel dat ik het zelf moet weten, wat ik zelf wil. Alleen ik weet niet of ik hem er wel bij wil hebben, want dan zorgt dit wel voor meer gedoe. Aan de andere kant, het is wel je vader, alleen ik weet al bijna zeker dat het dan op die diploma uitreiking ongemakkelijk gaat worden. Bij wie moet ik dan gaan staan? Mijn moeder heeft mijn zus nog, en zij kent ook andere moeders. Mijn vader staat daar dan alleen. En het komt misschien vaak over alsof ik het voor mijn vader opneem, alleen dat wil ik totaal niet, maar ik ben het gewoon niet eens met mijn moeder en zus, en daarom zeggen zij ook steeds dat ik aan mijn vaders kant sta. En soms als ik met mijn vader afspreek is het zelfs ongemakkelijk.. en zijn er zelfs awkward stiltes.. Ik durf, bij wijze van, niet eens een boertje of een scheetje te laten in zijn buurt, terwijl het wel mijn vader is. En dit is een hele lap tekst, maar ik weet niet zo goed hoe ik het nou allemaal moet aanpakken met alles, dus ik hoop dat iemand me kan helpen en tips kan geven! Dankjewel alvast!

Mijn ouders zijn vorig jaar gescheiden en ik heb nu een stiefvader die mag ik egt niet ik heb altijd ruzie met hem want hij probeert de baas te spelen over mij en me egt vader te zijn maar dat wil ik niet want ik heb een eigen vader. Maar ik wil dus bij mijn eigen vader gaan wonen maar dat mag niet van me moeder en me broer mocht dat wel. Dus nu zie ik mijn eigen vader nooit meer en me broer heel soms nog wel eens in de stad maar dan kan ik niet naar hem toe want dan zijn me moeder en hij erbij en dan mag dat niet maar ik wil heel graag bij mijn eigen vader wonen net zoals mijn broer

Mijn familie is de aardigste familie die ik ken. Bij het scheiden hielpen ze me. Mijn vader was verdrietig dat niemand aan de kant van mama naar hem toe wou komen om er over te praten. Mijn oma was naar papa gegaan op 18 december. Hij was verdrietig van eind mei tot 18 december. Maar hij vond het gesprek wel wat hebben. (Mijn oma is nog maar de enige die speciaal naar hem toe was gekomen) daar was hij heel blij om. Ik heb veel kwetsbare dingen meegemaakt. Dit is al de derde keer dat ik een blog schrijf. Ik heb de lezers wat beloofd. Ik had een geheim. Dat wordt nu vertelt; Mijn (ex) vriend was een keer nogal chagrijnig. Ik wou met mijn vrienden een pietengym organiseren. Maar drie keer raden: Hij Wou iets anders! Toen we moesten opruimen, ging hij op een mat liggen. Ik wou. Wel opruimen, dus ik was flink en probeerde hem eraf te duwen. Hij zei nonchalant; Doet geen pijhijn! Doet geen pijhijn! Ik vond het erg irritant. Maar ik wist wat zijn zwakke punt was. Ik wist waar hij wel om moest huilen. Wat hij nooit meer zou willen meemaken. Ik wou het toen allang uitmaken, dus ik deed wat ik doen moest. Daarna kwam er een conflict. Ik trok me daar niks van aan. Maar er is nog een andere reden geweest waarom ik hem pijn deed. Hij had mij ook pijn gedaan. Niet vanbuiten, maar ook vanbinnen! Hij had mijn hart geraakt daarmee en het was heel erg wat hij deed. Een echte vriend of vriendin zou zoiets nooit doen.... In mijn hele leven vond ik hem al een rare kerel. Ik ga niet zeggen wat hij deed, want hij zou het niet leuk vinden als ik het vertel op internet. Hij kan daarmee namelijk in de problemen komen. Maar het vervolg van deze ruzie wordt nog erg voor hem.... Als ik aan zijn ouders ga vertellen wat hij heeft gedaan krijgt hij eeuwig straf. Dat ga ik niet doen.... Want ik toon nog steeds gewoon respect voor hem. Maar hij niet voor mij! Dat is gewoon raar. Maar ik negeer hem en ik heb me nooit in mijn leven zoooo blij gevoeld. Ik heb het idee dat ik het veel eerder had moeten doen. Als hij nog een keer zo doet........ Dat is het verhaal. Heftig he? Het heeft niks te maken met de scheiding, maar misschien deed mijn ex misschien expres omdat....

Mijn ouders zijn een paar jaar geleden verhuisd naar een of ander rotdorp en toen gingen ze scheiden en mijn vader had/kreeg een vriendin ik vind haar ook niet zo aardig mijn zusje 11 is haar lievelinskind samen met mijn stiefbroertje 8 Ik ben bij mijn moeder het liefst en ik zou graag vaker bij haar zijn maar ik weet niet zo goed hoe ik dit moet brengen ????? En ik ben bij mijn vader altijd iriterend en bij mijn moeder normaal HELP

binnenkort (1 januari) word ik 16 jaar. mijn ouders zijn sinds een half jaar gescheiden en ze hebben sinds toen niet of nauwelijks contact met elkaar. ik woon bij mijn moeder, maar in het weekend ben ik bij mijn vader. mijn verjaardag valt op een vrijdag, en ik wil het bij mijn moeder vieren. maar toen ik dat tegen mijn vader zei was hij het daar niet mee eens. hij zei dat hij niet kwam en dat hij niets bij mijn moeder te zoeken heeft. hij wil dat ik het die zondag dan ook nog een keer bij hem vier, maar dat wil ik niet. mijn vader vind dat ik maar rekening met hem moet houden, doet net als of hij het slachtoffer is van de scheiding en schuift alles op mij af. ik word er gek van... ik weet dus ook niet wat ik nu moet doen... iemand die dezelfde ervaring heeft? advies is altijd welkom......

Heejj mensen, ik heb een belangrijke vraag waarvan ik hoop dat sommige zich daarin kunnen herkennen. ik was vijf maanden toen mijn ouders gingen scheiden. ik zeg mijn vader steeds opnieuw dat ik hem voor mijn gevoel dat ik hem gwn echt gemist heb als vader en dat ik dat wil inhalen. nu gaat ie me voorlezen s'avonds en allemaal kinderachtige dingen..

Hallo, Sinds paar maanden zijn mn ouders uit elkaar omdat ik werd mishandeld door mn vader, was erg nare situatie enzo. Mn moeder blijkt oververmoeid enzo.. Maar sinds die tijd hebben we erg veel ruzie om kleine dingen, bijv als ik het konijn niet heb gedaan, en het dus doe als zij het zegt. Soms zegt ze dingen van ja ga maar bij je vader wonen. terwijl ze weet hoe naar het daar was. En als ze boos is herhaalt ze alles van de afgelopen jaren waarom ze boos is geworden weer heerlijk opnieuw, en laat daardoor leuke dingen zoals vakanties en dagjes weg niet doorgaan. Ik kwam een keer thuis van mn vader, zei ze: *vloek* jij komt thuis en de shit begint weer. Ik kon er niet tegen en liep huilend naar boven. Riep ze me terug en moest ik komen, terwijl ik dacht dat het even beter was. Heb elke dag wel ruzie met haar, en het voelt alsof ze niet van me houd, alsof ik niks waard ben. Kan dus ook niet bij mn andere ouder terecht, bij andere mensen is ze wel aardig maar daarna begint ze weer. Kunnen jullie helpen? Liefs. Bo

Hoi Vandaag ben ik naar buro jeugdzorg geweest en ze vertelden mij en mijn broertje dat ik mijn vader niet meer in de weekenden mag zien en dat ik niet met hem mag chatten! Echt dat is gewoon niet normaal!!!!! Een kind moet beide ouders hebben ! ik snap niet waarom jeugdzorg denkt dat dat beter voor ons is !! Ik weet toch zelf beter bij wie ik wil wonen. En ik vind het niet normaal dat je je ouders dan niet even vaak ziet. Ik vind dat alle kinderen hun ouders evenvaak moeten zien. als ze dat willen natuurlijk. En zolang dat niet zo is zal ik nooit meer een normaal leven hebben!

5 jaar geleden begon mijn ellende toen ik 8 was begonnen me ouders heel erg vaak ruzie te krijgen en ik was daar vaak de dupen van en als ik het niet was was het wel een van me zussen 2 jaar later zaten ze in een vechtscheiding toen ik 11 was toen werd ik verkracht door me vader nu nog steeds en me zussen ook ik en me zussen zijn der inmidels achter gekomen dat wij dus 0ok door verkrachting op de wereld zijn gezet toen ik 12 was kwamen de finacieelle problemen we waren altijd een rijk gezin maar toen niet meer later kwamen we op straat te staan ik strok in bij me vriend maar me zussen en moeder met me vader hadden we geen contact zwerfden nog steeds over straat ze zwerven nu nog steeds over straat en ik woon gewoon bij me vriiend in een facking groot huis wat moet ik doen moet ik ook over straat gaan zwerven of geen contact meer met ze hebben of ik weet het ook niet meer kunnen julie raad geven?

Mijn pa en ma zijn gescheiden en nu is mn pa met de beste vriendin van mn ma echt f*cking raar ik haat haar echt en het ergste is nog het is de moeder van mn beste vriend!