Mijn ouders zijn al tijd gescheiden. Ik ben een keer per week bij mijn vader met mijn broertje en zusje Nu komt de zomervakantie dichterbij en nu belde hij mijn moeder op dat hij ons niet kan halen omdat hij moet werken terwijl er een omgangsregeling is die hij nu al twee jaar niet nakomt in de zomer. Ik vindt het niet eens erg ben toch liever bij mama en mijn stiefvader. Het liefst ga ik helemaal niet meer daarheen omdat hij toch weinig tijd heeft. Als we daar zijn slaapt ie ook gewoon op de bank.

Beste allemaal, ik lig momenteel in een scheiding. Mijn aanstaande ex heeft sinds afgelopen oktober een relatie met een andere vrouw. Wij zijn aankomende juli 15 jaar samen waarvan 5 jaar getrouwd. We hebben 1 zoon van 11. Doordat het thuis zo uit de hand liep, heb ik besloten afgelopen 1 juni de gezamenlijke koopwoning te verlaten en heb een appartement in de buurt (1km) genomen. Mijn zoon is de ene week bij mij en de andere week verblijft hij bij zijn vader. Mijn aanstaande ex heeft nog steeds een verhouding met dezelfde vrouw, zij zitten bij elkaar in een tennisteam. Zij is 26 jaar getrouwd en heeft 3 kinderen. Mijn aanstaande ex wil nu dat zij permanent bij hem in komt wonen. Het voelt voor mij als moeder zo niet oké dat mijn zoon direct met haar op deze manier hiermee geconfronteerd wordt. Ik vraag me af wat een redelijke termijn voor mijn zoon hiervoor is en welke mijn aanstaande ex mijn zoon hiervoor te tijd te gunnen? Heeft iemand hier een idee over??

Hallo, Ik woon bij mijn vader en heb geen contact met mijn moeder. Nu wil ze toch naar mijn diploma uitreiking komen, maar ik wil dat echt niet. Mijn ouders hebben allebei het gezag over mij en ook mijn vader heeft geen contact met haar. Hij heeft haar laatst nog wel een mail gestuurd, maar daar doet ze niets op uit. Ik wil haar er echt niet bij hebben. Hebben jullie een goed advies voor mij? Ook de schoolleiding zegt dat ze de plicht hebben om haar de informatie hierover te verstrekken, want ze heeft er ook om gevraagd bij school.. Groet, Hidde

mijn stiefmoeder is een sorry dat ik dit zeg KRENG ze is echt heel gemeen ):

hoi ik wil soms naar mijn vader maar hij werkt niet mee dat is al vanaf mijn 1ste wat moet ik doen??????????? help me groeten Noa

Hoii, ik wil graag wat advies, Mijn vader en moeder zijn nu uit elkaar en hebben nu beide iemand. Alleen ik voel me niet veilig bij mijn vader. Hij word boos uit het niets begint te schreeuwen en te schelden. Mijn broertje pakt hij wel eens bij de nek en mij duwt hij soms tegen een muur aan. Ik voel met niet veilig. Ook mag ik geen contact hebben met mijn moeder als ik daar ben. Hij controleert altijd mijn telefoon terwijl ik het juist fijn vind om contact te hebben met mijn ouders. Hij maakt een foto van mijn schermen stuurt die naar een rechter. Dit is al 2 keer gebeurt. Daarom zet ik nu mijn meldingen standaard uit als ik bij hem ben. Ook heb ik al tegen mijn vader gezegt dat hij me altijd berichten mag sturen en dat ik dat ook wil. Hij zegt dat hij het doet maar hij stuurt me nooit iets. Ik vertrouw mijn vader niet en ik voel me niet veilig bij hem. Ook als hij boos word is het altijd onze schuld nooit die van hem. Ik voel me heel rot. Wat moet ik nu doen? Mijn moeder weet hiervan.

Mijn ouders zijn nu al vier en een half jaar uitelkaar en ik ga om de twee weken van mijn moeder naar mijn vader en andersom. Ik kon het nooit echt goed vinden met mijn vader maar toen ze nog bij elkaar woonden kon ik altijd nog naar mijn moeder als er iets mis was. Nu dat dat niet meer kan vind ik het allemaal heel moeilijk. Ik heb nu al voor minstens 3 jaar het gevoel dat ik niet meer naar mijn vader wil en dit gevoel wordt steeds sterker. Ik voel me heel slecht als ik bij mijn vader ben en ben regelmatig ziek als ik biij hem ben, ik kan bijna niets meer eten, moet constant overgeven, heb veel hoofdpijn en heel veel buikpijn. Ik heb een gesprek met mijn vader gehad dat ik het niet fijn vindt bij hem maar hij denkt dat dit opgelost kan worden met een printer, wifi en wat geld. Ik voel me iedere dag steeds slechter en ik weet niet wat ik moet doen. Ik ben bang te zeggen dat ik helemaal niet meer naar hem wil want ik voel me schuldig dat ik dit gevoel al heb. Mijn moeder wil me hierin niet echt helpen en ik heb verder niemand thuis. Ik weet niet meer wat ik kan/ moet doen.

Mijn ouders zijn nu een jaar gescheiden, ik vind het nog steeds moeilijk om steeds afscheid te moeten nemen van mijn ouders als ik bij de ander ben, dat is het gene wat ik het ergst vind van mijn ouders scheiding. In de zomervakantie ga ik 2 weken met mijn moeder weg en 2 weken met mijn vader, met mijn vader ga ik ver weg naar mijn broer die stage loopt, ik wil dus heel graag mijn broer zien maar ik ga mijn moeder dan heel erg missen en ik weet niet of ik dat aankan, wat moet ik doen?

Ik woon bij mijn moeder maar ga ook nog drie dagen per week naar mijn vader . Mijn zus en tweelingbroer gaan niet meer vaak naar hem en ik wil eigenlijk ook niet meer gaan omdat ik het daar niet meer leuk vind. Maarnomdat mijn zus en broer ook al niet meer gaan voel ik medelijden voor mijn vader en vind ik het zielig . Mijn vader zegt ook vaak " wanneer kom je eens wat meer want ik ben anders steeds alleen ". Het lukt ne niet om te kiezen voor mezelf en te doen wat ik eigenlijk wil omdat ik medelijden met hem heb. IHeeft iemand een tip wat ik moetndoen?

Hoii allemaal, Mijn ouders zijn al gescheiden zins ik 3 was en had er vroeger niet zoveel problemen mee, balen natuurlijk maar het is niet anders. Nu ik ouder wordt zie ik steeds meer waarom het zo lastig is dat je ouders gescheiden, mijn vader woont 80km verder op dus dat maakt het ook niet veel makkelijker. Ik zie mijn vader nu 1 keer in de 2 weken in het weekend en heb er geen probleem mee want het liefst hoef ik hem eigenlijk nooit meer te zien, door een paar redenen, maar het is gewoon niet anders. Nu ik bijna 13 ben kan ik ergens een bijbaantje krijgen en ik wil eigenlijk ook wel op voetbal. Ik heb het al tegen hem gezegd dat ik dit heel graag zou willen en dat mijn bijbaantje ook in het weekend van hem kan zijn, maar toen werd hij een beetje boos, maar mijn stiefmoeder HEEL boos. Ik wil het nog steeds heel graag, maar weet niet hoe ik het hem nu verder moet uitleggen/vertellen wat ik precies eigenlijk wil, zonder hem maar vooral mijn stiefmoeder niet al te boos te maken. Heb jullie nog tips hiervoor?? Groetjes Mette/Hopeloos Ik