hi, Ik heb dit moment veel aan mijn hoofd, ik kan het even niet meer aan. Alles stapelt zich op! (Deze app heb ik van mijn psycholoog) Mijn ouders zijn in september 2020 gescheiden, veel mensen zeggen dat het nu pas gaat bezinken, ik denk dat dat nu ook gebeurd. Ik zit de laatste tijd erg hoog in mn emoties merk ik zelf.. Elke week van papa naar mama is erg zwaar voor mij. Voor de rest gaat het thuis goed, behalve stief ouders dan maar daar kunnen we niks aan doen.... op school heb ik veel gezeik met mijn vriendengroep, hun zeggen dat ik heb gedaan terwijl dat helemaal niet zo is en nu vertrouwt niemand mij meer en praten ze niet meer tegen mij.. veel gesprekken op school gehad met mij alleen en met hun, niks verandert echt. slapen gaat ook niet zo goed de laatste tijd, veel moe overdag maar savonds heel wakker. kan iemand mij tips geven over wat ik allemaal nu kan doen? groetjes Nika

Hoi allemaal, voor een schoolopdracht ben ik bezig met kinderen en gescheiden ouders. Zouden jullie mij misschien kunnen helpen? Mijn vraag is of jullie last hebben of last hebben gehad toen je ouders vertelde dat ze gingen scheiden of gewoon in heel het proces van de scheiding. Je mag vertellen waar je dan bijvoorbeeld last van had, wat je vervelend vond en wat je eventueel misschien leuk vond, of juist heel stom vond. En mochten je ouders bijvoorbeeld al wat langer gescheiden zijn, wat merk je dan nu of hoe voel je je nu? Denk je dat de scheiding effect op je heeft gehad zowel mentaal als fysiek? Het wordt alleen gebruikt voor mijn schoolopdracht en alle antwoorden zal ik anoniem gebruiken! Zelf heb ik ook gescheiden ouders trouwens, ik vind het voor mijn onderzoek fijn om verschillende leeftijden hierover te kunnen spreken. Mocht je me hiermee willen helpen dan ben ik heel benieuwd naar jullie reacties hier. En wil ik je alvast ontzettend bedanken en ik hoop dat het goed met je gaat!

Hey allemaal mijn ouders zijn pas gescheiden en mijn vader denkt dat alles goed komt maar ik weet heel zeker dat dat niet zo is en ik voel mij slecht omdat ik dat niet kan zeggen . hoe moet ik dit aanpakken?

Hoe gaan Julie om met gescheiden ouders

Als het leeg is in een ruimte dan ga ik nadenken, nadenken over wat er gebeurt is allemaal en wat er nu allemaal speelt.

Toen ik erg jong was, 3 jaar, scheidden mijn ouders. Een heuse vechtscheiding, alleen dat woord bestond toen nog niet. Nu ben ik een vrouw van middelbare leeftijd en zat na te denken over het 'gebrek aan erkenning'. Erkenning voor wat mij door dat gevecht is aangedaan. Mijn ouders kwamen ook uit een leven dat hen beschadigd had, ook daar...gebrek aan erkenning. Het lijkt een thema. Bij ons zat alles erop en eraan, ouderverstoting, stalking, mishandeling. Nou ja een hoop nare zaken die voor veel psychisch leed hebben gezorgd. Gelukkig heb ik het meeste goed verwerkt en ben ik hierdoor nu een wijze vrouw :-) haha. Zoekend via google hierover vind ik deze website. Wat geweldig dat dit nu bestaat. Echt fantastisch. Was dit soort hulp er in mijn tijd geweest, dan was mij een hoop ellende bespaard gebleven. Zo fijn dat deze hulp er nu wel is voor jongeren die zich geconfronteerd zien met deze omstandigheden. Maar toch blijft bij mij de vraag: Is er ook hulp voor die (nu)wat oudere kinderen? Voor die kinderen die toen geen hulp kregen, die kinderen die jaren geleden klein waren en hun volwassen leven in moesten , gebukt gaand onder onbegrepen verwarring. Want ik heb veel verwerkt maar heb toch nog steeds last van hoe het mij gevormd heeft. Begrip en steun van lotgenoten zou misschien best veel kunnen betekenen. Zijn jullie bekend met bestaande netwerken die er zijn voor de wat oudere slachtoffers van vechtscheidingen? Met hartelijke groeten, Caroline

Hoi ik ben Annebel en vraag me af hoe je er mee omgaat als je moeder en vader gescheiden zijn en dan alleen je vader een nieuwe vrouw krijgt heb jij mischien tips???

Ik heb steeds veel meer zelfmoord gedachten en ik snijd mezelf veel meer en veel dieper. Heeft iemand tips ervoor ofzo

hallo alemaal ik ben nikki en ik schrijf over het probleem dat als ik naar mijn vader ga dan mag ik tot laat opblijven maar ik moet er weer vroeg uit en dan heb ik weinig energie dus dan ben ik heel moe maar mijn vader zegt dan altijd kop op nikki we gaan nu niet zielig lopen doen en je zusje is ook heel actief dus kop op en sjouw je tas dat kun je wel. ik vind dat onzettend vervelend dus hebben jullie misschien tips

Hey hallo, Mijn ouders liggen al 3 jaar in scheiding . Nu gaat over 3 weken mijn vader echt het huis uit . Ik ben hier heel erg bang van . Ik vind het moeilijk om zomaar bij hem te gaan slapen , want hij verblijft 8km verder in een vakantiehuisje. Ik wil doordeweeks ooit gewoon rustig thuis zijn vanwege school en eigenlijk ook in het weekend maar ik wil papa heel graag blijven zien. Alleen al dat gereis en gewisseld vind ik zo stressvol. Ik bengel erg bang dat ik niet ga wennen aan deze situatie en ik weer constante stress heb zoals nu . Ook wil ik papa niet zolang alleen laten zitten. Wat moet ik doen ? Ik ben er nog helemaal niet klaar voor om te wisselen en ergens anders te gaan slapen . Groetjes Maaike