Oudere slachtoffer van een vechtscheiding
Caroline, 58 jaar
Reacties (6)
meer dan 3 jaar geleden
Dag Caroline! Bedankt voor je vraag op het Forum en je lieve woorden over de stichting. Je jeugd klinkt als een onwijs onveilige en heftige tijd. Wat fijn om te lezen dat je het meeste goed hebt verwerkt en nu een wijze vrouw bent. Maar eigenlijk 'jammer' dat dit zo had gemoeten. Ik ben nu bijna 25 en heb een hoop steun en verwerking doorgemaakt (mede door Villa Pinedo) maar herken jouw worsteling dat ook wanneer je ouder bent of wordt, je weer tegen nieuwe dingen aanloopt. Ook kom je achter je patronen en snap je beter hoe jouw ervaringen jou gevormd hebben, wat soms aardig pijn kan doen en emoties kan oproepen. We zeggen altijd: je blijft je hele leven kind van gescheiden ouders, of je nou 3 bent of 80. Het thema van het gebrek aan erkenning wat je ouders ook hadden klinkt als Generational Trauma, ik weet niet of je hier al mee bekend bent. Hierbij wordt trauma overgegeven van (groot)ouder op kind. Misschien geeft het wat erkenning om hierover te lezen. Ik weet helaas op dit moment geen plek waar oudere kinderen van gescheiden ouders terecht kunnen. Je zou dit kunnen navragen in je gemeente. We krijgen vaker deze vraag, dus misschien komt dit nog in ontwikkeling, maar daar kan ik nu niets over zeggen. Liefs van Stanja
meer dan 3 jaar geleden
Ha Stanja, dankjewel voor je lieve reactie. Ik ga er eens iets over lezen..generationeel trauma..., Fijn dat je steun hebt kunnen vinden bij Villa Pinedo, dat is echt geen overbodige luxe. Ik ga eens broeden op hoe ik iets kan opzetten voor dat oudere kind. Wens jou veel succes toe in de rest van je leven! Lieve groet Caroline
meer dan 3 jaar geleden
Hoi Caroline, Klinkt als een heftige periode die jij hebt doorgemaakt toen je kind was. Het is dan ook niet vreemd dat je ook nu nog behoefte hebt aan lotgenoten contact denk ik. Ook al hebben wij niet dezelfde leeftijd (ik ben 25), ik herken die behoefte wel. Ik heb een paar goede collega's die ook gescheiden ouders hebben, en ook al is de scheiding zo anders verlopen, de dingen waar we tegenaan lopen zijn soms toch hetzelfde! Dat maakt het fijn om het er met elkaar over te hebben, en uit te wisselen hoe iedereen daarmee om gaat. Er is mij ook geen organisatie bekend die lotgenotencontact faciliteert voor volwassenen. Het zou mooi zijn als dit wel opgezet kan worden (door welke organisatie dan ook) want ik denk dat veel volwassenen er baat bij zullen hebben! Misschien is er wel een pagina op een van de sociale media kanalen waar je je aan kan sluiten? En op die manier in contact kan komen met andere volwassenen van gescheiden ouders? Heel veel succes in elk geval! X
meer dan 3 jaar geleden
Dankjewel voor je reactie. Ja het was heftig, maar als kind pas je je eigenlijk best makkelijk aan. Dat is bedrieglijk want je omgeving denkt dat het goed gaat terwijl jij in een overlevings modus zit. Wat dat doet daar kom je pas veel later achter. Veel vallen en opstaan. Ik ga eens nadenken over hoe je zoiets kunt opzetten, en ja social media, ik zal eens gaan zoeken. :-)
1
meer dan 3 jaar geleden
meer dan 3 jaar geleden
Hoi Bente, dankjewel voor je fijne bericht. Wat jij schrijft klinkt inderdaad heel bekend. Al die zaken komen voort uit het a.h.w. in stress stand te hebben moeten staan al die tijd. Altijd op je hoede en dan vooral naar buiten gericht. Want daar komt het 'gevaar' vandaan. Dat maakt dat je op gegeven moment een vreemde voor jezelf gaat worden. Dan moet je weer leren wat alle signalen die je voelt, de krampen en pijn in je lichaam, betekenen. Hoe ga je om met die emotie signalen? Je kunt dat leren hoor, je bent daar dan alleen wat later mee dan iemand die in gezonde liefdevolle aandacht opgroeit en moet eerst nog 'even' door dat wat zich onbegrepen heeft opgestapeld heen. Maar dat maakt je dan wel weer heel erg bewust en dat is een grote kwaliteit en kan je veel kracht geven in je leven. Heb je hulp bij het aangaan van dat lichaamsgevoel? Heb zelf erg veel gehad aan emotioneel lichaamswerk, om te herkennen wat er gebeurt in je lijf en ook te begrijpen waarom. Veel dansen is ook goed voor je lijf. :-) Heb ook veel geleerd van werken met je chakra's. Weet niet of je daarmee bekend bent? Je vraagt hoe dat bij mij is. Nu gaat het redelijk. Maar ben wel bijna altijd alleen. Terugtrekken is een eerste natuur bij me die zo is ontwikkeld want dat doe je als er toch nauwelijks naar je wordt geluisterd. Relaties zijn lastig want ik raak mezelf snel kwijt. Relaties op elk niveau. Zo oppervlakkig gezien ben ik wel sterk, vooral verbaal. Maar dat is iets dat ook wel aan het veranderen is. Juist omdat ik nu me inmiddels wel erg thuis voel bij mezelf vallen verdedigingsmechanismen weg. Zou nog wel beter willen zijn in het op sociaal vlak omgaan met anderen maar ik vind het erg snel oninteressant. Of voel me snel afgewezen en minderwaardig. Kan goed omgaan met grote lastige dingen maar verder...nee, laat maar. Maar ik probeer het wel. Anders ben je altijd alleen. Aan de andere kant maakt het me inmiddels ook iemand die voor hete vuren gestaan heeft en veel van anderen begrijpt. Het levert dus ook best een hoop op. Nogmaals bedankt voor je bericht Bente. Vond het echt fijn om te lezen en daarmee te merken dat er meer mensen zijn die soortgelijke dingen hebben meegemaakt. Inderdaad helpt het om uit te reiken naar anderen, dat blijkt wel weer. Liefs, Caroline XX
1

1