Hee allemaal, Oké, dus mijn ouders zijn 2 jaar geleden gescheiden. Ik had het er best moeilijk mee, maar ik had wel gedacht dat mijn leven beter zou worden in de toekomst. Maar ik had het mis, ongeveer 5 maanden later kregen we te horen dat mijn nichtje Kanker heeft. Ik was eigenlijk daarna toen ik alles eens goed besefte helemaal leeg van binnen. Ik keek een dag op het internet en ik zag dat mensen zich sneden. Ik dacht niet goed na en dat kon ik ook niet, dus ik begon mezelf ook te snijden, maar omdat mijn vrienden het begonnen te merken stopte ik er al snel mee, maar ik heb er wel veel spijt van. Een half jaar geleden kreeg ik te horen dat mijn nichtje Kanker niet gaat overleven en binnen 2 of 3 jaar zal overlijden. Ook toen heb ik me heel slecht gevoelt. Het ging daarom ook steeds slechter op school en ik stond ook op het punt om te blijven zitten, gelukkig gaat het nu al wel weer wat beter op school. Maar 2 weken geleden hoor ik van mijn broertje dat hij getreiterd wordt. Ik weet niet wat me nu nog in de toekomst te wachten staat. Wat kan ik verwachten? :( xoxo Floor

Me pa is alcoholist en me moeder is fk stressy, dus dan ga ik ook stressy doen. Me pa heb ik in me hele leven al ongeveer 8 jaar niet gezien. Ik vind et heel moeilijk want ze (instanties) willen me uit huis plaatsn wtf. Wie heeft tips?

me moeder heeft een nieuwe vriend en ik vind het stom want ze had beloofd dat ze nooit meer verkeering nam maar ze doet het toch F@#K dat moet ik me moeder laten schrijf plz reachie terug!!!!!!!!!!! want F@#K scheiden

Mijn ouders hebben sinds een paar weken besloten te gaan scheiden. Al voor die tijd had ik een sterk vermoeden dat mijn vader vreemd gaat. Bij koningsnacht 2016 kwam zag ik een filmpje van hem op youtube van de kroeg waar hij was geweest. Hij liep naar 2 vrouwen toe en toen hield het filmpje op. Ik heb hem gevraagd waarom hij naar die vrouwen toe liep, aangezien hij eigenlijks nog gewoon getrouwd is, alleen daar wilt hij mij geen antwoord op geven... Wat moet ik doen?

Toen ik besloot om bij mijn vader te gaan wonen hebben mijn ouder gelijk een advocaat ingeschakeld en alles ging via de rechtbank. Nu dat geregeld is, is de ruzie nog niet opgehouden tussen mijn ouders. De ene rechtszaak na de na de andere. Mijn ouders maken het elkaar zo alleen maar lastiger. Het ergste is nog dat ik ertussen zit. Vaak denk ik dat het allemaal mijn schuld is omdat het allemaal is begonnen toen ik naar mijn vader ben gaan wonen... Ik weet niet wat ik moet doen...

hoi, mijn ouders zijn ook gescheiden en ik moet dus ook naar m'n vader en zijn vriendin is k*t , ze checkt al mn ondergoed en als ik naar de w.c. moet zit er iemand voor de wc.deur ,echt schamend... en laatst was mn vader weg en toen zei ik tegen de vriendin van mn vader dat ik naar de manege ging en toen zei ze : nee! jij gaat met ons mee!!!!! wat het ergste is is als ik ruzie heb met de kinderen van haar knijpt de kleinste in mijn borsten en mijn vader zegt er niks van ... van mijn moeder moet ik het opschrijven in mijn dagboek maar vind dat erg moeilijk ! en als ik weer terug kom van mijn vader sluit ik mijn moeder in mn armen !!! en als ik 12 ben wil ik een brief schrijven naar de rechter en er een einde aanmaken ... kan iemand mij zeggen wat ik hier mee moet ????? groetjes anoniem (11 jaar)

Hoi mensen ik vind het super erg dat al jullie ouders gaan scheiden enzo

Hoi iedereen ik ben een jongen die vam kleren houdt en snel opgeeft ik ben ook een beetje tenger gebouwd Heel veel mensen denken dat ik homo ben ik ben dit denk ik niet en weet niet goed er mee om te gaan

ik ben voor de rechter gesleept en das k*t want ik moest zeggen waar ik wilde wonen en dat is super moeilijk :( het was vreselijk bij de rechter het gevoel dat er in mij zat was vreselijk heb ook SUPER erg ruzie gehad met mijn ouders en ik weet soms niet wie ik nu wel of niet moet vertrouwen (dat komt wel weer goed hoop ik)

Hoi allemaal! Ik heb een vraag, please help mij! In de zomer van 2015 hebben mijn ouders besloten om te gaan scheiden, nog niet zo lang dus. De laatste tijd heb ik na mijn idee nogal last van depressieve gedachten. Het voelt ontzettend naar! Net op het moment dat ik denk dat het goed met mij gaat, het draad weer een beetje heb proberen op te pakken en dan pats poef! Daar ben ik weer de depressieve ik... Stiekem hoopte ik gewoon dat praten zou helpen, doet het ook wel maar dat geeft na mijn idee op de dag zelf even het effect van: he, dat is er uit en dan voelt het als een opluchting. Maar dat gevoel is al snel weg, want ik praat op school met een orthopedagoog(daar kom ik al om de 2 weken) en in die tussentijd blijft het gevoel nog steeds sterk om te willen praten omdat ik voor mij gevoel er al weer doorheen zit en moet praten. Ik weet niet zo goed hiermee te kunnen omgaan... dat vind ik echt moeilijk. Ik kan dan mijzelf makkelijk overal de schuld van geven wat schuldigheid tot gevolg heeft. Er hoeft maar iets kleins te gebeuren en ik ben al snel weer down. Ik probeer ook al ontspanning te zoeken door bijvoorbeeld tv te kijken, muziek te luisteren, spelletjes op de telefoon spelen, wandelen met de hond en paardrijden. Hoe kan ik voor mijzelf zorgen als dit gevoel zo sterk is? En wat kan ik er verder aan doen?