Wat kan ik verwachten?

Hoi Floor, Wat goed dat je een berichtje stuurt als je het even niet meer weet! Het klinkt alsof je een heftige tijd hebt en hebt gehad. Een scheiding is al moeilijk om mee te maken en dan krijgt je nichtje ook last van een nare ziekte. Daarom is het denk ik niet gek dat je bent begonnen met snijden. Er zijn meer mensen die dat doen om van hun pijn en nare gevoelens af te komen. Maar het is niet de juiste manier om met je gevoelens om te gaan, dus ik vind het super knap van je dat je bent gestopt! Het lijkt alsof er veel dingen gebeuren in je leven die erg lastig zijn en waar je moeilijk mee om kunt gaan. Dat kan ik heel goed begrijpen. Ik denk wel dat het slim is om tegen mensen te vertellen dat je je niet goed voelt en soms verdrietig bent. Dat is namelijk helemaal niet gek. Als je je verdriet deelt met mensen, zul je merken dat het oplucht en dat je je daarna misschien wel beter gaat voelen. Dus probeer het tegen mensen die je vertrouwt te vertellen. Ook kan je contact opnemen met de Kindertelefoon. Je kunt met ze bellen (0800-0432) of met ze chatten (www.kindertelefoon.nl). Zij zullen naar je verhaal luisteren en je proberen te helpen. Daarnaast vraag je je af wat je nog meer kan verwachten. Ik ben helaas geen toekomstvoorspeller en ik denk dat niemand je kan vertellen wat je kan verwachten. Hoe lastig dit soms ook is. Probeer je gevoelens te delen en wees sterk. Ik weet namelijk zeker dat het je gaat lukken! Veel sterkte. Liefs, Lynn

Hoi Floor, Het klinkt alsof je een enorm heftige tijd gehad hebt zeg! Eerst scheiden je ouders wat natuurlijk ontzettend rot is en dan hoor je ook nog eens dat je nichtje kanker heeft. Ik snap na al deze ellende heel goed dat je begonnen bent met snijden, zoals Lynn al vertelde zijn er meer mensen die dit doen om maar even te kunnen ontsnappen aan alle pijn en ellende uit de werkelijkheid. Maar hoe fijn het ook kan zijn om op deze manier even niet aan alle ellende te hoeven denken, het lost niks op en het is ook nog eens ontzettend slecht voor je. Daarom wil ik je eerst zeggen dat ik, ook al ken ik je niet, enorm trots op je ben dat je hiermee bent gestopt. Je verdient beter, echt waar. Ik heb in een soort gelijke situatie gezeten, er gebeurde ontzettend veel in mijn leven en ik voelde me leeg, verdrietig en vooral ook onbegrepen. Want ja, bij niemand gebeurde zoveel ellende als bij mij dus waarom zouden het snappen? Ik deed heel lang mijn best om toch sterk te blijven, niet te vertellen hoe rot ik me echt voelde maar uiteindelijk kon ik dit niet meer. Toen ben ik met een maatschappelijk werkster gaan praten op school. Zij vertelde me dat het helemaal niet raar is om je zo rot te voelen als er zo ontzettend veel gebeurd en dit heeft me uiteindelijk heel veel geholpen. Ik snap het goed als je dat een beetje te ver vind gaan maar wat ik je dus wel uit eigen ervaring kan vertellen is dat het heel erg kan helpen om over je gevoelens te praten met anderen. Dit kan met een van je ouders zijn, met je opa of oma of bijvoorbeeld een vriendin. Vertellen over je verdriet en pijn kan enorm opluchten. Als je dit nog lastig vind kan je ook beginnen met erover schrijven. Zo hoef je niet bang te zijn voor de reactie van een ander maar kan je wel al je gevoelens kwijt. Ik wil je heel veel sterkte en vooral ook veel goeds wensen, Liefs, Meike