hoi, ik heb altijd bij mijn moeder gewoond en ging dan in de weekenden en vakanties naar mijn vader toe. Niet zo lang geleden zijn mijn moeder en haar vriend uit elkaar gegaan, mijn moeder had niet genoeg geld om een huis te kopen en had op dat moment geen vaste baan. Hierdoor kon ze ook geen huis huren. Ik ben dus bij mijn vader gaan wonen en mijn moeder is naar het buitenland gegaan met de auto. Ze is naar het buitenland gegaan zonder een idee te hebben hoe lang ze daar zou blijven en of ze daar zou gaan wonen. Ze ging vooral weg omdat ze het mentaal altijd heel moeilijk heeft gehad en nu aan zichzelf aan het werken is. Het is nu 6 maanden later en ze is nog steeds in het buitenland. Ik ben in de zomervakantie al gewisseld van school en woon nu vast bij mijn vader. Het vervelende is dat toen ik bij mijn moeder was had ik veel vrijheid, ze was niet altijd thuis en soms was ik ook een dag of twee alleen thuis. Ik had hier geen problemen mee en vond het eigenlijk heel fijn. Maar bij mijn vader is mijn stiefmoeder ALTIJD thuis, dus ik ben nooit meer een middagje alleen thuis, laat staan een of twee dagen. Ik wordt helemaal gek en verveel me enorm omdat ik hier helemaal geen vrienden heb. Mijn vrienden van school wonen ver weg bij mij vandaan en mijn andere vrienden wonen in een andere stad. Ik raak enorm geïrriteerd aan mijn stiefmoeder en stiefbroertje, en ik ben altijd super moe. Ik doe een keer in de week aan een sport maar verder niets, ik kan helemaal nergens heen. help...

Waarom hebben mijn ouders niet overlegt met mij

Ik heb gister te horen gekregen dat mijn ouders gaan scheiden..... ze hebben geen ruzie maar ze zien elkaar nu gewoon meer als beste vrienden zeggen ze. Zijn er voordelen aan gescheiden ouders? En wat zijn die?

ik haat jullie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (ik bedoel natuurlijk mijn ouders)

mijn vader en moeder zijn nu bijna 7 jaar uit elkaar.... men vader ging vrijwel direct na de scheiding samen wonen met een heks echt ze is echt een bitsch. Ze doet heel raar je mag niet op blote voeten in huis ze wil perzee een speciale lepel ze denkt dat ze de beste is ze denkt dat ik 6 ben of zo en ik ben bijna 13 dus ik mag bijna niks van haar en ze geeft haar eigen kind alles wat het maar wilt en ik moet het doen met wat ze nog het in huis. ze is echt raar en als ik iets aan haar vraag en ze heeft geen zin om te antwoorden zegt ze geen discus ze geeft dus nooit antwoord op de zelf noormaalen vraag en als ik vraag wat eten we vanavond zegt ze best hè vroeg hè om te vragen..... echt raar mensen ik haat haar.... ze pakt soms ineens me eten af. en doet heel snel moeilijk.

Ik ben een meisje van 6 jaar en mijn ouders zijn nu 1 jaar gescheiden. Het gaat niet zo goed met missen. Als ik bij papa ben mis ik mama en als ik bij mama ben mis ik papa. Mama en papa gaan wel goed met elkaar om. Ze maken bijna nooit ruzie meer. En ze luisteren goed naar mij. Toch voel ik me heel verdrietig door het gevoel van missen. Soms als ik heel druk bezig ben met iets bij mama of papa, dan voel ik het missen niet. Dan heb ik wat om te doen. Ik ben op zaterdag tot woensdag bij mama en van woensdag tot zaterdag bij papa. 's Avonds moet ik dan weer huilen, vooral vlak voor het naar bed gaan. Ik mag dan van mama papa bellen en andersom. Dat helpt wel even. Toch moet ik daarna weer huilen omdat ik ze zo mis. Hoe kom ik van mijn verdriet af? Ik wil niet meer zo verdrietig zijn elke dag.

mijn ouders zijn al uit elkaar vanaf dat in de buik van mijn moeder zat en heb er soms veel last van. bij mijn vader heb ik een zusje en zij is een prinsesje thuis ik de vuilnisbelt, ik krijg altijd de schuld en zij nooit. maar bij mijn moeder is dat anders daar heb ik geen zusje of broertje ik ben enigs kind maar heb een hond maar daar doen mijn ouders niet moeilijk over. weet iemand wat ik het beste kan doen met de situatie bij mijn vader

hoi allemaal! ik heb pas een hele vervelende kerstviering met mijn opa oma en mijn nichtjes gehad..... mijn vader had afgesproken dat we niet zouden prater waarom ik was verhuisd naar mijn vader (ze snappen dit namelijk niet) Mijn oma was verdrietig om iets wat mijn moeder had gedaan. Toen vroeg mijn nicht ineens waarom we (mijn zusje en ik) waren weg gegaan, ik heb gezegd dat ik het hier niet over wilde hebben en heb mezelf opgesloten in de wc, ik heb hier 100% een half uur gezeten tot we gingen eten, toen wilde mijn opa het ineens hebben over waarom ik me zo als een "puber" gedroeg. Ik werd boos en zei dat ik niets meer ging zeggen. Na het eten kregen we een cadeau namens mijn moeder, ik was hier niet blij mee omdat het me deed herinneren aan alles wat er was gebeurd. het werd een verschrikkelijke avond.... heeft iemand tips om dit te verwerken?

Hoi! Mijn ouders zitten helaas op dit moment in een scheiding... en op mijn leeftijd heb ik gemerkt dat er dan sneller wordt gedacht "oh die heeft geen behoefte aan hulp ofzo, die is al volwassen en kan dat wel".. nou nee dus.. ' Op mijn opleiding ben ik nu bezig met het thema scheiding en ga ik een product maken. Ik zou graag een brief willen maken "voor ouders met jongvolwassen kinderen" Alleen zou het heel fijn zijn om ook input van anderen te kunnen krijgen.. dus jongens en meisjes vanaf de leeftijd van 18 jaar. Wie wil mij helpen!? Ik wil graag jullie ervaringen horen!

Hi! Mijn ouders zijn voor 4 jaar geleden gaan scheiden, daarna ben ik bij mijn moeder blijven wonen en dus ook Ingeschreven maar omdat het niet lekker ging tussen mijn moeder en ik ben ik bij mijn vader gaan wonen en om de 14 dagen een weekend naar mijn moeder zodat we dan hopelijk leuke dingen kunnen gaan doen.. of het indergeval Leuker hebben dan nu... maar nu is mijn vraag hoe zit dat met de gemeente enzo? Moet ik mij nu ook gaan inschrijven bij mijn vader?