Hallo iedereen, Mijn ouders zijn aan het scheiden en maken echt letterlijk om alles ruzie. Nu komt proefwerkweek eraan en willen ik en mijn zus liever niet in de proefwerkweek wisselen met al onze spullen en dit hebben we ook gemeld aan onze ouders. We hadden bedacht dat we dan de proefwerkweek bij mijn moeder/vader zijn en dan de week ervoor/erna bij mijn vader/moeder. Maar nu hebben ze daar weer ruzie over want mijn moeder wil niet dat we een week bij mijn vader zijn want ze vindt dat ze nog een paar dagen tegoed had van mijn vader die een paar dagen meer had. Zoals je misschien al had kunnen bedenken is mijn vader het daar niet mee eens...! Zo kinderachtig. Wat kan ik doen om dit op te lossen?

Sinds Mn broer en zus uit huis zijn voel ik me vaak schuldig om naar feestjes/werk/vrienden te gaan in de week dat ik bij Mn vader/moeder ben, omdat ze dan alleen zijn (beide hebben opnieuw een partner gevonden maar de schuld ligt meer als in ze hebben mij die week en ik ben dan weg) snapt iemand wat ik bedoel?

Beste ouders, Graag wil ik u vertellen dat het beste wat u nu kan doen is eerlijk zijn tegen uw kind, maar ga nu niet slechte dingen vertellen over de andere ouder. Dwing uw kind niet om bepaalde dingen te gaan zeggen of denken.aat uw kind zijn of haar eigen mening vormen. Het heeft geen nut om uw kind weg te houden bij de andere ouder, want vroeg of laat zal uw kind zich tegen u keren, wat hele ernstige gevolgen voor u kan hebben! Haal ook jeugdzorg er niet bij als het niet uiterst noodzakelijk is, want jeugdzorg is voor alles en iedereen goed, behalve voor het welzijnvan uw kind. Mocht u het omgekeerde van dit advies gaan doen, komt u ervanzelf achter dat dat geen goed plan was.bedankt voor het lezen en hopelijk heeft u iets geleerd. Met vriendelijke groet, Een bezorgde meid.

Hoi, Ik ben bijna klaar met de basisschool, en om de week ga ik 1x bij papa thuis eten. Als ik naar het middelbaar ga wil ik dat liever niet meer, want dan krijg ik veel huiswerk en dat ook nog allemaal in het Engels en daar ben ik dan wel een tijdje mee bezig. Als ik naar papa ga duurt de rit alleen al 10 tot 15 min. en dan moet ik ook nog eten. Als ik volgend jaar dan mijn spullen bij elkaar moet zoeken, eten, en dan nog maar 3 kwartier huiswerk kan maken, kan ik net zo goed bij mama blijven. Dat is dus ook wat ik wil. Natuurlijk blijf ik hem dan wel zien in het weekend. Ik heb vorig jaar al gezegd dat ik dit wilde, alleen dan nog niet voor huiswerk. Mama wist het al eerder en wist ook dat ik het moeilijk vond om te zeggen tegen papa. Toen ik het uiteindelijk toch had gezegd was papa het er niet mee eens. Hij vond wat ik wilde te weinig, maar uiteindelijk hebben we er wel voor gezorgd dat het minder werd. ( zoals nu dus ) Nu ben ik ouder en wil ik het nog steeds. Papa en mama zijn dus in gesprek gegaan over de omgangsregeling. Ik mag er alleen niet bij zijn, dus ik zeg tegen mama wat ik vind en zij zegt het tegen papa en de mevrouw die erbij is. Papa zegt dan (niet tegen mij) dat dat alleen is wat mama wil, en dat hij er niets van merkt als wij bij hem zijn. Mama heeft gezegd wat hij erover zei, alleen heb ik het idee dat hij mijn woorden verdraaid. Hij zegt het net anders dan dat ik tegen hem heb gezegd, en zo lijkt het alsof ik het allemaal prima vind. Dat is helemaal niet waar! Papa heeft nu voorgesteld om mij te laten met iemand die ik al ken, en waarvan zoiets haar werk is. Ik vind dat wel fijn, maar papa en mama maken nu alleen al ruzie over hoe de e-mail eruit moet komen te zien. Daar baal ik echt van. Ik moet er vaak aan denken en vind het vervelend, alleen laat ik dat niet aan hem weten. Erover praten is geen optie, want dat heb ik al super vaak geprobeerd. Wat moet ik nu doen? Groetjes D.

Me ouders zijn gescheiden toen ik 3 was. Maar ik voel me niet fijn bij me moeder best wel lange tijd moet ik moet me gevoel tonen en bij me vader wonen?? Maar ik wil niet dat ik me moeder kwets

Hallo, Ik woon op dit moment bij mijn moeder en ga 1 keer in de twee weken een weekend naar mijn vader en iedere week slaap ik ook een nacht bij mijn vader. Ik zou tussendoor ook best vaker naar mijn vader willen, maar dit vind ik best lastig. Ik weet niet goed waarom ik dit lastig vind. Ik mag gewoon van mijn moeder, maar toch doe ik het vaak niet. Hoe zou dit kunnen komen?

Goeie avond allemaal! Oke mijn ouders zijn nog niet uit elkaar maar hebben we vaak ruzie. Door die ruzeis gaat het niet oed met mij. Maar ik durf ook niet echt met ze te praten. Thuis voel ik me ook niet echt op me gemak. Moet ik dit aan geven bij mijn ouders?? En zo ja hoe moet ik dat doen???

mijn moeder zegt dat mijn vader liegt. en mijn vader zegt dat mijn moeder liegt .ik weet nu niet wie de waarheid zegt??????????????????ik snap het niet meer. ik weet niet meer wie de waarheid zegt!!!!!!!!!!!!!!!!!!! mijn moeder zegt dingen over mijn vader. maar mijn vader wilt niet over mijn moeder praten.

Ik heb op dit moment grote ruzie met mijn vader. Het gaat over mijn verjaardag ik ben namelijk op 2juli jarig en ik wil het graag op 30 juni bij mijn vader vieren en dacht dat mijn vader daarmee eens was. Maar dat was die niet dus ik had een gesprek met mijn vader gehad en die zei nee dat gebeurt niet want mijn stiefbroetje is er dan niet. Ik vond dat vervelend want ik dacht wat is er nou belangrijker ik of mijn stiefbroetje. Na dat watchappgesprek heb ik mijn vader duidelijk gemaakt dat ik het alleen met mijn vader over wou hebben en niet met mijn stiefmoeder (waar ik niet een hele goeie band hebt). Die dag daarna moest ik naar mijn vader en had ik met een vriendin afgesproken omdat ik niet naar mijn vader wilde. Toen ik thuis was ging mij stiefmoeder met mij praten en werdt ze boos en ging ze allemaal gemene dingen zeggen ik was toen naar Mn kamer gelopen want ik was er klaar mee. Toen ik boven was voelde ik me heel onbegrepen en boos en verdrietig en belde Mn moeder en begon ik te huilen vervolgens kwam mijn stiefmoeder naar boven en deed ze heel gemeen en alsof ik niks waart was. Ik was helemaal in paniek weggelopen en ben ik naar mijn moeder gefiets. De dag daarna had ik met mijn vader gebeld en hij kiest zonder het echt te zegge mijn stiefmoeders kant. En luistert niet naar mij. Ik werd daar boos van en heb het ff laten gaan. De dag daarna had ik weer met mijn vader gebeld en hij zegt dat ik mij aanstel en doet alsof hij de slachtoffer is en heeft niks gezegd nadat ik had uitgelegd dat heel deze situatie kut was en ik er echt mee zit. Ik heb het er met meerdere vrienden overgehad en die snappen mij allemaal. Ik had net mijn vader weer aan de telefoon en ik heb hem opnieuw uitgelegd hoe ik erover voel en hij doet er niks mee het is alsof ik tegen een muur aanpraat. Morgen zou ik dus eigelijk naar mijn vader gaan maar daarnhad ik geen zin in dus had dat eerlijk tegen hem gezegd. En hij zei dat ik gwn moest komen. Ik zei dat ik daar nog niet klaar voor ben en ik mijn verjaardag gedoe eerst met hem zou willen uitspreken zonder weer normaal te praten ook met mijn stiefmoeder . Wat hij daar op reageert is dat ik gwn moet komen en dat ik raar aan het doen ben enz. Ik weet dus nu niet meer of ik morgen moet komen en hoe ik duidelijk moet maken hoe ik me er over voel want dat heb ik al duizend keer gezegd en hij luistert niet en hij zegt dat hij er verdrietig om is. Dus kortom ik weet niet wat ik nu moet doen.

okey ik woon bij mijn moeder. Ik ga 1 keer in de twee weken een weekend naar mijn vader. ik wil echter 50/50 bij mijn ouders wonen. ik durf dit niet tegen mijn moeder te zeggen. ik ben te bang om haar pijn te doen maar ik doe mezelf pijn in het proces. ik voel alsof ik vast zit in een cirkel van stress. Ik zit bijna in mijn examen jaar en heb thuis zo veel dingen waar ik me verantwoordelijk over voel. ik weet niet wat ik moet oden help pls